5005 resultaten.
Pech
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
570 eerst zijn vleugels open
En merkte dat hij ook al vliegen kon
Hij dwarrelde langs bomen en langs bloemen
En rustte even op een Ribesstruik
En dacht: ~Wat is dat wat ik hierzo ruik~
Al leek het goed, hij kon het niet benoemen
Maar hij had trek, dus ging hij even proeven
En hoe dat moest, dat zag ie van een bij
En dacht: ~dat is een koude…
Vluchtige man
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
861 Vandaag heb ik mijn koude man ontdooid.
De kille grijns op zijn verstarde tronie
-zo grimmig en zo peinzend als altijd-
drijft nu gerimpeld in een waterplas
Maar morgen kneed ik mij een nieuwe man
uit vette klei, boetseer een brede borst
en van die strak gemodelleerde billen,
geef hem een vuren hart en latex armen.…
's nachts
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
520 de maan, slechts als een kleine sikkel,
sluimert in haar glimlach tussen
talloos twinkelend vertier
hier, op deze koude aarde
ligt het water onder vorst
de bomen hebben zich teruggetrokken
in hun schaduw, met schorsen als
een harde korst op eeuwenoude
wonden
maar daaronder kruipt het leven
zevenspikkelig omhoog
gevangen door een wrange…
Meidag
poëzie
4.2 met 5 stemmen
3.087 Te winter was zijn schoonheid als
een beeltenis
des levens; koud en ijdel, zo
de schaduwe is.
Geen schaduwbeeld en is hij nu,
geen schijn, maar al
dat schoon is, al dat levende, en
dat liefgetal.…
Ik zag niemand
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
425 ik weet niet
waar ik moet beginnen
er is iets heel erg koud
en stil van binnen
zie de wolken weet
hoe wind hun vormen kleurt
kan ze volgen maar het lijkt
of er niets aan de hemel gebeurt
ben gaan lopen
langs pleinen en straten
er heerste een drukte alom
er was geen mens die wilde praten
heb het gevoel alsof
ik steeds minder besta…
winter
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 We zullen de aarde misschien kunnen laten afkoelen
met bar koude winterdagen.
Ik ben er klaar voor en u ook?…
Het beekje klatert mededogen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
544 Het beekje klatert mededogen,
de zon gaat elke dag weer
gratis op en wil de wereld warmen
die koud werd door onachtzaamheid,
door veel te groot berekend leven
dat altijd maar de zachte krachten doodt
en stil doet staan wat sprankelend wil groeten.…
Ons hart
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
505 Laat geen hart koud zijn als gure winterdag
Kleurloos, hard, grauw bedekt door wolken
Alsof er nooit geen warmte meer wezen mag
Slechts afgunst ons innerlijk kan bevolken
Laat elk hart warmer zijn dan een zomerdag
In stralende zonneschijn geboren
In glans die men aan de horizon ooit zag
Met vogelzang die elk mens kan bekoren
Laat elk hart…
lolbroeken
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
608 Wanneer het nog altijd winter is en zo heerlijk koud,
met dagen die korter zijn dan de nachten,
moet een mens zich met veel humor en warmte aankleden
wanneer hij door het leven wandelt.
Onder de lage wolken en in de bijna vrieskou voelde ik
mij die ochtend de koning te rijk met mijn twee vriendinnen.…
mijn vosje
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
749 naar Pünktlichkeit en Pruisische routine,
naar koude baden in de Rijn
naar alcohol en uren van morfine
totdat ze eindelijk uitgezweet zal zijn.
Maar vosje, laten we elkaar ontmoeten,
in een bos op een warme donderdag in mei
ik streel je haren, kus je sproeten
en leg je vossenhoofdje gerieflijk in m'n zij.…
In één droom
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
687 Koud zijn mijn gedroomde dromen
die als vier seizoenen in één bui uitbarsten
met het wispelturige karakter van haar aard
voelt de intentie als een geopende roos.…
Naief creatief
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
482 wij hebben
samen geschilderd
maar meer dan
de techniek van
eenvoudige streken
kon ik jou niet geven
jij had gewoon
dat heerlijk naïef
creatieve in vorm
en kleur waarbij
verf en kwast
de bloemen geurt
alleen al je lach
lichtte met goud
schaduwen uit
donker en koud
in metamorfose
naar vitaal oud
rijkdom schitterde
in het elan…
Snot voor mijn geliefde
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
576 SNOT VOOR MIJN GELIEFDE
Voor het te serieus wordt
te diep, te snel, te koud
moet je één ding van me weten
ik kan niet tegen snot
De kleur of smaak doet er niet toe
groen, geel, rood, wit of blauw
zoet, zout, zuur, zompig of hard
Dus als je verkouden bent
mijd mij dan als de pest
Als je mij besmeurt tussen
mijn borsten, breekt de duivel…
Lichte versie van de nacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
391 Het is uitzichtloos koud
en stil, hoe sierlijk de wind
ook speelt met de sneeuw
Achter het raam aan de overkant
kijken kinderen snoepend
naar het warrelende ballet
de zilvermeeuwen in het wak
dat ze open houden, witte
dobbermeeuwen in zwart water
en op het ijsgrijs rondom
stappen zwarte vlekken koet
door de witte vlokkenvloed
de…
Het struikje
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
448 prilheid van
knoppen en blaadjes
ontlaadde hun
spanning door ze
in warmte te
laten ontluiken
had oog voor
het struikje tussen
tegel en muur dat
bij iedere bui leek
te verzuipen maar
al hoger bloeide dan
de onderste ruiten
als begeleider
van energie heb jij
nooit direct ingegrepen
het dauwde soms in
de vroege ochtend na
een koude…
Hoop doet leven
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
461 mocht de zoveelste versteende traan
in de winter
hard en koud aanvoelen
schitteren als een diamant
dat dan
't verdriet zal mogen smelten
zonnedagen in 't land van licht en leven
als de gouden vloed
van 't gedicht
dat schijnt als in de morgenstond
och zoete zekerheid , och helend alvermogen
sta ons bij
in 't angstgefluister…
Mijn winter...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
532 Maar het is mijn winter,
en hij is koud.
Ik kijk naar de vogeltjes
en mijn tv.
De slotakte van mijn leven,
ik doe het er maar mee.…
Het is zó helder
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
415 De soldaten merken het niet meer,
ze zien alleen de vernielde straten
lichamen in lakens gewikkeld, en de zon
hoe helder, hoe hard en plat en wit hij is
Er zijn veel spijkers van de doodskistmakers nodig
om dit licht buiten te sluiten, dat op alles weerkaatst:
de eeltige voeten van de doden, hun benige handen,
hun bleke voorhoofden zo koud…
Winterfee
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
670 vanzelfsprekend
in mijn armen
de hekken waren verdwenen
en het leek alsof een nieuwe Eva
zin in mij had
maar de scène werd afgekapt
heel even voelde ik haar zachte energie
heel even was er die overgave
het uitzicht op paradijstintelingen
en dat
waar ik al afscheid van had genomen
al verschijnt er soms nog een vrolijke bloem
uit de bitter-koude…
Schrijfparadijs
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
539 Schrijft u links, schrijft u rechts,
Schrijft u in het midden
Van uw eigen cabine
The entrance forbidden
Bewaakt door een schildwacht
Een links en een rechts
Een die op u lijkt
U aanbidt en begrijpt
De ander een deurpost
En toegang gelijk
Tot uw privé retraite
Uw schrijfparadijs
U sterft van de koude
In 't Huyze Behouden
Als op…
In buitensporigheden
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
428 jij stond
als sisyphus
de komende
en gaande man
te regelen
met een door
drukte verhit
en getekend
gekleurd gezicht
jouw autoriteit in
deze was zoals
altijd onbetwist
als iemand toch
de moed had
stoute schoenen
aan te trekken
kwam hij van een
koude kermis thuis
zij riep gewoon
cerberus de
hellehond als
die zich liet zien…
Kelpwoud
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
396 mozaiek
Wat was er eigenlijk precies gezegd
Wie sprak haar toe op liefdevolle toon
Het was voor haar behoorlijk ongewoon Eenmaal ontwaakt, werd het haar uitgelegd
En ze verstond een warm wees welkom hier
Er is plek genoeg en dat geeft rust
Het was wel ver nietwaar, naar deze kust
Je spoelde aan, je haren vol met wier
Bewegingloos en koud…
TOEN DE NACHT GEEN LICHT ZAG
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
624 Een afgrijslijk, zwarte schim joeg er mij voorbij
ja het bleek een zachte lucht die hem verraadde;
Een rilling veroorzaakte een koude aai over mij
zonder zelfs maar een heel klein beetje..genade
Al het licht scheen die nacht helemaal verloren
zelfs al de stilte had het allemaal geabsorbeerd
Was dit nu toch de nacht van al de dwaalsporen
of…
Barometer
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
453 nevel zich, laaghangende bewolking
het duurt een tijd voordat
het ochtendgrijs
van kruitdamp na het vuurwerk van de flanken
in roodgroenlinkse tint
is opgelost
Daarna vooral in 't westen
volop zon
den haag en de boerburger bollenstreek
in 't zuiden overheerst
bij mies en freek
bewolking tussen wilders'
gouden bergen
een koude…
De schaduw van de maan
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
566 speelt met mijn gedachten
graaft in de herinnering
wat we samen verwachtten
de schaduw van de maan
maakt lucide dromen wakker
ontmoeting was geen toeval
jij zocht in mij een makker
de schaduw van de maan
doet beseffen dat je nog weet
van al die spannende dingen
die je toen alleen samen deed
de schaduw van de maan
verlicht jouw koude…
Elk seizoen z'n waarde
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
543 Treur niet om gevallen bladeren
of wind die fluit door dorre hout
herfst heeft zoveel schoon te bieden
zoveel valt te genieten in 't gekleurde woud
rest ons straks nog gure winter
met zijn stormen guur en koud.…
Iets eigens
netgedicht
3.9 met 32 stemmen
381 vroeger had ik
iets waar ik heel
trots op was
het was mijn schat
die ik voorzichtig
bewaarde in
mijn jaszakken
het waren mijn
warme handen
altijd was er wel
iemand die het
onderwerp aanroerde
met een eigen ervaring
vooral de meisjes
waren buitengewoon
geinteresseerd
want jongens waren
bonkig en ruw
hadden altijd
koude tengels…
Zus
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 Ze is zo koud en zo ver weg, toch ligt ze hier bij mij op bed.
Zo tastbaar en fragiel,
een klein meisje zonder ziel.…
De kou, de barst, de overgave
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
456 stenen dichter
het laat je koud
des te meer het beeld dat je beschrijft
het kolkende water
dat je koel, met denken
naar de oppervlakte verdrijft…
stenen dichter
je hield het koel
maar het beeld begon te schuiven
het kolkende water
kwam omhoog
langs de scheuren van je denken
en even
warmde iets in jou
de oppervlakte aan…
stenen dichter…
de pagina
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
531 ‘zonder gevoel komt er geen letter
op papier’ noch hier in blauw licht
zo over ieder tandenknarsen heen
verslagen met dun belikte vingers
als de koude wind rondgewonden
om de richting van tragere zinnen
het tenenkrommende ge-blablabla
als op de zeven aren geboortegrond
beelden volgen langs non-woorden
in marges van dit kielzog gestorven…