4186 resultaten.
De Stilte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
618 De stilte is gevallen
Maar de wereld draait door
De lente dient zich aan
Maar de rivier valt droog
De stilte is gevallen
Maar de vogels gaan door
Het baltsseizoen breekt aan
Maar het luchtruim blijft leeg
De stilte is gevallen
Maar de getijden gaan door
De maan weet van niks
Maar kastelen zijn van lucht
De stilte is gevallen
Maar…
Sproetig gekleurd
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
386 ik zag je handen
bruin van de zomer
armen sproetig gekleurd
in je gulle lach blonk
de eindeloos lange dag
we liepen en
ontdekten de grote
wereld in volle groei
net na de lente in een
snelle spurt naar bloei
alles leek nieuw
groter dan voorheen
immens imponerend
alleen al door de formaties
van het eeuwenoude steen
wij voelden…
Het buitengewone
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
460 ik heb jou de
mooiste stukjes van
mijn ziel gegeven in
de meest intrigerende
kleuren van onze
nieuwe lente
luisterend naar
buitenaardse tonen
die in universele
uitvoering ons in
hemelse odes diepte
en warmte betonen
jij hebt de rode
erupties van mijn
liefde in het nachtelijk
duister op zien spatten
in het samen voelen
van mijn…
Wachten...
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
810 Wachten op het ochtendlicht
wachten op wat komen gaat
wachten op een ingeving
wachten totdat het er staat
Wachten op een nieuw seizoen
de lente staat aan de poort
wachten op het onverwachte
wachten op een antwoord
Wachten bij een spoorwegovergang
wachten op een teken of sein
wachten tot het licht dooft
er kan nog een trein komen
Boeren…
Middag in maart
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
429 Er ligt een stilte
in het landschap
bij de grijze tuin
bomen aarzelen
of knoppen komen
bollen schieten uit de grond
er zijn kleine momenten
die aan de lente doen denken
maar dan is er weer de vaatwas
de dweil die door de keuken moet
een vloer die zal gaan glanzen
er zijn wat geluiden gekomen
van wandelende vreemdelingen
die door…
aan de vleugel uit de lucht
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
549 de lente is eeuwig nu
voor de jongen van
nooit meer hier en nu
van lekker ja nee en heen
altijd uit de pas
ongekend contrast
kind van altijd lenteblad
zonder morgen en gister
met lange warme kinderarmen
zwaaien in onbevangen taal
naar jou-jou-jan-en-alleman
muur noch storm zal jou raken
tijd is geen ding voor de ziel
van een puur…
Schetsen van verbazing
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
1.117 Hoe dikwijls dans jij
rond kwetsbare schoonheid
van innemende natuur
door schetsen van verbazing
geen eelt door te relativeren
alleen lente die zingt in het hart
in stromend taalgebied
vraag je mijn woorden
ter stille overweging
slechts aangetast door vermoeden
en tijd door wind bewogen
tussen weifelende planeten
het zonlicht reeds…
Thuis is de plek
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
745 Het was vroeg in de lente en nog ochtend
en iedereen was jong
Altijd met de lucht beginnen zegt papa
kijk hij zit onder de blauwe plekken
Als je ouder wordt verandert alles
de tijd waait aan ons voorbij zegt mama zacht
Niets blijft
de dood trekt al bij de geboorte bij je in
Ze kijken naar de slapende zee
en zien de ademhaling van de…
Lege fles
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
581 was je maar vol gebleven
alles is inherent en incompleet
door grove vergankelijkheid
vergeten in het dagelijkse nieuws
door deze worsteling met eeuwige dorst
mijn baard groeit harder dan mijn salaris
er zitten bladluizen in de frisse avondsalade
ik laat de moed vooralsnog niet zinken
in de badkuip vol met geurig badschuim
je bent de lente…
Soms
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
194 Na even wachten valt soms alles weer
waar het moest zijn: de stilte, het betrachten
van de vreugde, hang naar lente of naar wijn.…
Moeder
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
194 De zachte lente
van haar beste jaren,
toen tijd nog langzaam was.
Waar niemand dacht
aan verdwijnen.
In jouw ogen leeft nog
de helderheid
die ooit de hare was.
Alsof schoonheid
zich even verzet
tegen verval.
Maar zelfs jij
bent slechts een doorgang.
Een kort uitstel
van wat uiteindelijk
alles bereikt.…
Lentekou
gedicht
3.2 met 48 stemmen
24.179 Er is niets dan de wind.
De tuinen zijn doorzichtig,
men ziet hun achterkanten leven.
Geen mist, geen regen,
alleen de wind, een dunne strakke wind
aanhoudend over door jong gras omhooggetilde,
omvergegroeide dorre bladeren.
De bomen zijn nog zonder glinstering,
oud, zonder knop.
Herinneringen weggestreken,
een voorhoofd onder pas gewassen…
In puin zag hij de edelsteen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
768 in puin
zag hij de edelsteen
hij was een kenner, tenminste
dat beweerde iedereen
het afval dat hij onderzocht
bleek van een bekende
hij zag haar jong en niet verwend
alsof iets haar, voor hem bestemde
ze leerden van elkaar de zon
de wind en ook verdriet waarderen
in het houden van vandaag
verlangden ze ook morgen te proberen
ze…
Cold turkey...
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
808 De winter duurt
te lang voor mijn gevoel.
Ik draai, ik woel,
mijn huid schuurt
langs mijn coltrui.
Ik wil de zon weer zien
en voelen op mijn vel,
ik mis haar warmte...
haar straling zo prikkelend
verkwikkend en fel...
ik mis haar echt.
Ik heb afkickverschijnselen;
"Cold Turkey", weet je wel...…
Stoïcijns
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
676 Het was net als toen ik je wegbracht, de eerste dag,
een nieuwe school, een nieuwe tijd om te leven.
Het maakte je wel eens moedeloos al die treden,
dezelfde treden en treedt nader met die stoel.
En je zusje zong en de hond kwispelde gewoon.
Soms wil je dan gewoon even wegzinken,
een andere dag dan die voorliggende drinken
maar dagen zijn behoedzaam…
Die lentedag
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
715 toen ik jou zag, op die voorjaarsdag
in het blauw en o zo fijntjes
was ik gelijk geheel van slag
ook al was je maar zo kleintjes
je was een pracht, aan die waterkant
je leek wel een prinsesje
daar langs die plas in dat groene land
in je hemelsblauwe hesje
gaf jij mij kleur, meer dan iemand ooit
meteen floot ik een liedje
die dag vergeet…
Zonnebloempjes
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
635 in maart één zon aan het hemelland
dan honderden aan de waterkant:
zo glanzend geel in het jonge groen
zo vol van fleur in het nieuw' seizoen
zo'n zonnig bloempje dat daar straalt
en heel het voorjaar binnenhaalt...
zo'n zonnebloempje dit termijn
dat kan alleen maar speenkruid zijn…
Perpetuum Mobile
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
473 Groen gras over verre velden
struiken zo hier en daar
een boom die geschiedenis vertelt
of een bos vol frisse geuren
een tuin vol weelderige bloemen
park met borders van kleuren
waarin concerten van vogelzang
mensen op bankjes langs paden
rust van water in rivier, meer of beek
geluid van klaterende waterval
wind zacht ruisend door de…
Schoon vooruitzicht dat ons streelt
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
519 Voel zachte bries door kruinen stoeien
strijkt over ‘t nog dorre veld
wachtend op het groene gras
waar straks madelieven bloeien
sneeuwklok en krokus hebben verteld
dat lente en zon ras zullen komen
dan verschijnt ook snel
eerste blad aan de bomen.…
Het voorjaar
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
623 De lente met haar licht zal weerom duren
tot alle bloesems langzaam zijn vergaan.
De mensen worden blij en zullen zingen
en kinderen gaan buitelen in 't gras
alsof er nooit een winter heeft bestaan.
O mensen, laat ons hoopvol verder gaan
herinnerend hoe 't voorjaar telkens was
en dat de warmte allen wil omringen.…
lentekriebels
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
838 Doezelend in de lentezon
in de hangmat
onder de appelbloesem
wordt zij wakker
met vlinders in haar buik.
Op de zachte zijige huid
onder haar liesplooi
krieuwelt een kleurige rups
intiem langs de rand
van haar appelgroene slipje.…
Primula veris.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.042 -
En 'k heb er vaak benijd, wie 't was gegeven
Te sterven in de lente van hun leven.…
Bode van een nieuwe tijd
snelsonnet
3.1 met 9 stemmen
756 Ik zie de sprietjes door de modder steken;
een krokusknop trotseert de maartse staart.
Geweldig hoe het voorjaar ’t steeds weer klaart
om met een nieuwe orde door te breken.
Het onweer waar Europa onder lijdt,
is dat de bode van een nieuwe tijd?…
Eerste lentetekenen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
407 De nacht slaapt in
de dag rekt zich uit
het licht ontwaakt
en lacht ons vriendelijk toe.
Nog schuilt de zon
in haar wolkenbed
nevels langs de horizon
terwijl moeder aard
haar eerstelingen baart
in zachte kleur
over velden spreidt
knop uit blad ontsprongen
bij zacht geluid
van vibrerende tongen.…
het voorjaar komt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 heel voorzichtig zie ik ze komen
uit het struikgewas en bomen
uit rietkragen en bossen
ze vervullen als ieder jaar
hun onbewust bijkomende taak:
mij van mijn somberheid verlossen
ik hoor al weer hun eerste kwettergevecht
‘t is ook een heel belangrijke zaak
zoals dat ook zo vaak gaat bij ons mensen
die pas verbonden zijn in de echt
het plekje…
De natuur ontspruit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
450 Katjes zilverglanzend in de zon tegen ’t hemelsblauw
en ook madeliefjes komen nu al ras in het verse gras
vele zeilende witte wolken volgen dan ook al gauw
al zijn ook de hyacinten en narcissen er nog maar pas.
Geen gril van april kan straks de natuur weerhouden
zolang maart en de kringloop der seizoenen bestaat
nu we thans al zien hoe ook…
Gedachteloze dromen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
529 In het zoete duister
van frisse lentenachten
ligt een zin soms loos te wachten
op de woorden die niet komen
gedachteloos zijn alle dromen
lethargische gedichten
zonder betekenis
in een eenzaam bed
wanneer de komma
zinnen heeft gezet
op letters.
Letters, letters
uit een onzichtbaar alfabet
zelfs geen argeloze schim
kan voor de punt…
Bloemlezing
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
545 Ik was die dag niet zo verbaal
zag dat de bonte vlinder
haar vleugeltjes voor me spreidde
daarop schreef ik mijn verhaal
vouwde ze voorzichtig dicht
zo bleef mijn boodschap droog
stuurde hem omhoog, keek hem na
tot hij niet meer zichtbaar was
ik groet de mooie dagpauwoog
mijmert mijn lentegeest
dat mijn lief ginds in de hemel
de…
Bij oma op het balkon
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 Oma verveelt zich, ze wacht
op mijn huwelijk en fantaseert
misschien wel dat ik zwanger word
Hoe zou dat geweest zijn
met opa en haar in bed?
Daar praten we niet over
wel over de middagen
in de zon, alvast wat kleur
opdoen voor de zomer
Dat had zij ook wel gewild, maar
toen werd daar anders over gedacht
Trouwens, bikini's bestonden…
Valentinus
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
637 eerste blaadjes aan de struik
In de woelige aarde een krokus in de dop
Maar eerst zien we het fragile sneeuwklokje
Zo maagdelijk wit, zo rein en puur
Als het hart van het kind
Dat spelen wil in sneeuw die niet meer is
De grote mensen spelen hun eigen spel
Met harten van rood
Waar vuur en passie oplaaien
In opmaat naar de lente…