9585 resultaten.
Diep in mij
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
798 Stilte en donkerte heel
diep en in mij verscholen
het niet kunnen begrijpen
kan het ook niet ontwijken.
Toch houden zon en regen
mijn dromen nog bijeen
want er blijft altijd nog
hoop op een nieuw begin.
Als ik dwaal in donkere
momenten is er altijd nog
het licht van de maan die
me de goede weg zal wijzen.…
Onverwerkte liefde
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
487 Soms zie ik jouw doodsgezicht
in een spiegel vol verwijten
herneem ik de intense stilte
in een ademloos gevoelig hart
voel ik de tijd
die ons alleen laat
in onbeantwoord vragen
ben ik jouw ziel in dood
zijn blijven dragen.…
liever
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
683 vandaag ben ik de boom
en vul de leegte
in mijn kamer
steeds voller word ik
in de loop der jaren
want alles wat er in moet
lijkt van waarde
maar liever zou ik
als het kleine boompje stralen
besneeuwd en zonder
bal of piek
als in mijn jeugd
met in de witte stilte
onverwacht het wonder…
Een winternacht
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
615 De winterbomen stonden statig
aangeraakt door witte sneeuw
langs de donkere iepenlaan
die deed denken aan doodgaan
en in bewegingen van stilte
zwijgzaam fluisteren van dromen
nam je in gedachten
de borsten van de buurvrouw
met warme
zelf gemolken chocolademelk.…
Billijk
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
454 je sloeg haar om de oren
met wat je zelf zo verafschuwde
bleek controverse ongegrond
stevende het af op een dwaling
die kant noch wal raakte
vertroebelde blikken vernauwde
jouw waarheid gestaafd op drogbeelden
is gepaste stilte een billijke prijs…
Woordenloze pijn
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
563 Deze waanzin,
dit ongeregeld kloppen van mijn denken,
gehavend, tot in het lekkende hart
dat weemoedig dode mensen draagt,
en wensen…
Onstilbaar stil de sombere stilte.
Ze schreeuwt in woordenloze vloed.
Draag mij,
of begraaf mij
maar laat mijn pijn niet zinloos zijn...…
Begaanheid
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
753 Geen uitdagingen
geen verlegen blikken
geen verstopte woorden
bezongen in de stilte.
Wij zijn meer dan een illustratie
meerzeggend dan het gif van alle wetten
of een bloemengroet
gevoed door het lot.
Jij belooft me niets
jij bent begaan
Die gedachte heeft mijn waarheid bereikt.…
Ontluiken
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
555 ruik de stilte
in de morgen
kleur de bomen
Lente groen
laat lammeren
geboren worden
want er is zoveel
te doen
zie krokussen
gestaag ontluiken
veranderd veld
in bloemenzee
kus de sterren
van de hemel
ochtendgloren
neem me mee…
de merel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
478 een merel op het dak
vederlichte klanken
orakelen
het ontwaken
van deze dag
lief is deze merel mij
zijn euforie een
aubade aan de stilte
op een laatste reis
naar huis
en 's avonds
druipt de weemoed
van het dak
en betraant een bed
slaperige sleutelbloemen…
Binnenruimte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
622 De eenzaamheid verdraagt de stilte
de binnenruimte warmt zich zacht
stoort zich niet aan natte regenkilte
maar waant zich veilig in de nacht
daar zit de dichter met zijn idealen
de wereld niet zoals de hoop
geheugen dat dwaalt in verhalen
moed verkregen uit zijn biotoop.…
welk woord
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
559 welk woord schrijft
stilte met een
vaste hand
klemt dromen
vast boven
het lome
ledikant
spelt dan
het klinken
in zachte
zinnen
neer
en laat het leven
zwijgend zweven
als het goed
gekleurde
zeer…
Kamer
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
575 De kamer is leeg
het verleden is een kiezelsteen
alle scherpe randen zijn nu afgesleten
alle herinneringen vergeten
de kamer klinkt hol
van leegte vol
woorden eens hier gezegd
worden door de stilte weerlegd
alles voorbij voorheen
de kamer is alleen.…
Zen - zijn
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
532 even tijdelijk
Zen - zijn
met jezelf
tevens
met niets
dus
dan
alleen
stilte
leeg hoofd
gedachten
laten komen
en
laten gaan
niet
analyseren
niet
bij stil staan
luister
naar
je
hartritme
en
adem
laat alles
los...als een korrel
zeezand
zijn…
zwijgende klokken
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
544 ik hoor sinds kort de klokken niet meer luiden
ze zijn voorgoed het zwijgen opgelegd
des zondags was ik zo eraan gehecht
nu hoor ik stilte stille tranen huilen
verward besef ik dat dit kerk'lijk kwijnen
ook veroorzaakt is door mij, de mijnen…
Rauw-of rouwkost?
snelsonnet
3.8 met 10 stemmen
863 Toms moeder is een ware planteneter
en bovendien stilt zij haar honger rauw
De vrouw blijft haar principes altijd trouw
Ze weet het goed, ja eigenlijk wel beter
dan de artsen; die verkopen apekool
Net als die domme, middelbare school…
Voor haar
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.436 En hoe mijn woorden
als scherven in de stilte sneden.
En dat ze dat niet eens hoorde.…
Personage
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
602 Stilte is vasthoudend
tussen zwijgende antwoorden
opgeschreven wie je bent
onder zwaar wegende feiten
op het landschappelijk papier
waar je seizoenen schildert
in alle hoofdstukken van ’t boek
dat voor liefde is geschreven
ben jij het personage van de droom.…
Oud nieuws
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
512 De dag is druilerig en dof begonnen
de vogels zijn zelfs stil geslagen
de stilte is beklemmend en zwaar
de stenen lijken iets te fluisteren
je legt je oor te luisteren
maar je hebt het allemaal al eens gehoord
het nieuws blijkt oud en grijs…
avebury
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
532 hier blakert de dood
in de cirkel rust
verweerd tussen schapen
keert het tij der levens
met ongelooflijke mildheid
groeit hun vruchtbaarheid
over het veld monolieten
de grassen wiegen in de wind
de stilte verzegelt éénieder
op de groene heuvel…
Uitlek
snelsonnet
3.8 met 6 stemmen
807 Gelukkig, na zo’n wedstrijd om de vorm,
Volgt altijd weer de stilte na de storm.…
samen alleen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
571 Stilte is geen rust, voordat we verdergaan
Verspillen is een traan, verloren hij die kust
Het hart doet zeer, is haast onhoorbaar
Voor nu niet klaar, zij gaat tekeer
De tijd tikt langzaam, het is gelogen
Samen bedrogen, maar toch zo eenzaam…
Rothko-kijker
snelsonnet
4.3 met 3 stemmen
766 Ik wilde graag de Rothko-kijker zien
die door het rood naar binnen wordt gezogen
en voor mijn ogen, schijnbaar onbewogen
zag ik hem staan… in stilte… sedertdien
was Rothko nooit zo diep intiem, zo rood
Niet Rothko zelf, de kijker maakt hem groot…
Het hart traant
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
743 even, nog
toch…
woorden
werden niet uitgesproken
jij weet iets
wat ik niet weet
er schuilt een onzuivere klank
een scherpte in een groet
wanneer ik je ontmoet
even, nog
och…
ik laat het niet meer toe
in mijn gedachten
teken stilte
in mijn nachten
en wacht maar af……
Verloren hoek
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
518 waar de weg steevast kwijt is
en de einder overal eender
een naamloze leegte
in de vouw van de kaart
waar platte aarde zich krult
tot verre niemandsbomen
zodat stilte verzwijgt
in de richting van voorbij
probeer te keren…
Hoor mijn lied
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
550 Maar in mijn stilte moet je weten,
ben ik heel druk met
jou lief te hebben.
In de fluistertonen tussen mijn
kussen klinkt heel luid mijn lied.…
Vrede in de nacht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
457 Hier, in de stilte van de nacht.
Nu, waar de morgen op ons wacht.…
In ontspannen zijn
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
549 ik ben alleen
heb de wereld
buiten gesloten
warm sla ik
de stilte
om me heen
nog jagen
vragen op
een antwoord
maar de puzzel
van vandaag
wordt traag
ik hoor mijn hart
voel het bloed
in bewegen
eindelijk kom ik
in ontspannen zijn
mezelf weer tegen…
Moed
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.306 Mijn oorlogspad brengt me hier
Tussen bomen, langs water
Vrees koude noch pijn
Nu wacht ik hier
Eenzaam in deze bittere stilte
Het geschal van hoornen
Banieren in deze sacrale wind
Ze kondigen ons aan
Gelederen van krijgers en vechters
Op mijn oorlogspad…
niets doen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
476 tussen diepgang en onzin
ligt geen bufferzone
alleen maar een poreuze
bibberige lijn vol scheurtjes
die openbreken en kloven
achterlaten
in de schemer de contouren
van roerloze koeien
in een verre wei
de stilte wint
aan gewicht
je hoeft er niets voor te doen…
vasthaken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
463 we kijken elkaar
in de ogen
als ik in de
spiegel kijk
we houden
elkaar zonder
vragen vast tot
het donker wordt
we zien wat
verloren ging in de
kakafonie het lawaai
van het leven
de stilte haakt
ons vast aan
de angst voor
het einde…