4425 resultaten.
Bruidsbed,
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
578 Het stenen bruidsbed
in haar erker werd
overwoekerd door de
wildste verwachtingen,
de heemtuin aan haar
voeten spint de draden
van emoties in verlies
van het frêle wezen, ze
zag hoe het kroos de vijver
sloot in de kleine ruimte die
haar groene kerker bood,hoe
het water de toekomst ving,het
niet ververste, erin bevroor.…
je moet niet slapen op de waalbrug
gedicht
3.1 met 11 stemmen
3.395 Ik zeg: ‘Luister, meisjes krijgen mooie benen, jongens
grote voeten. Sommige dingen moet je laten gaan,
andere moet je achterna.’
Wij zitten daar en zijn afwezig; liggen liever dan
we lopen. We vergeten dat we uit net genoeg water
bestaan om een vloedgolf te vormen, vergeten dat
we verder kunnen komen.…
Eiland
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
562 los
van bestaan
het wit slechts
als schuimkoppen
Op grauwe golven
doet monotoon
motorisch geweld
het scheepsdek
verlangend trillen
Patrijspoorten kijken
schimmig van binnen
naar buiten slechts
achter druilerige
regengordijnen
Vertoont zij zich
met iele blik
het houvast
een eiland
als reddingboei
Hoopt een drenkeling
voet…
TEDERE KUSJES OP JOU
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
848 O, zo vele tedere kusjes dalen
op gans je mooie lichaam neer
Komen liefde geven..en halen
en ze willen zelfs almaar meer
O zo zachte kusjes dwarrelen
rondom jouw ogen plus je oor
Willen ons nu laten scharrelen
en ‘t allerliefst zelfs uren door
O zo heerlijke kusjes dartelen
op je twee benen en op je voet
In schijn even tegenspartelen…
RUIMTESPEL
hartenkreet
2.9 met 14 stemmen
2.384 Reine adem daalt blij zuchtend
uit een sneeuwhoofd van hoge Alpen neer
over hun borstkas vol bloemengeur
en harde buik met sparrenschaduw
glijdt zacht langs een bewoonde voet
geeft het ingetogen dorpsleven
zingende herboren arbeidslust
danst blozend door het ruime bergmeer
vergezelt
het vaartuig der Zwitserse weermacht
dat ronddraait gelijk…
Broekzak
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
474 Een voetstuk laat wankelen,
doet op handen en voeten kruipen.
Zachte woorden helpen niet,
harde blikken werpen vragen op.
Zwaartekracht van helder denken
zet de wereld op z’n kop.
Amberkleurige gewaden
verwaaien tot glazen handreiking.…
gebed
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
544 het alternatief, ter helle varen,
brengt geen soelaas, niks gedaan
dat gestook onder je voeten,
en zwaar geboefte staart je aan.
je slaat van angst plots aan het bidden
je moet wel, in je hoge nood:
‘Heer bespaar mij dit vooruitzicht
laat mij dood zijn in mijn dood.’…
crisis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
450 vandaag was het crisis
volgens elke krant was het zo
dus zal het wel weer zo zijn
maar het was ook crisis bij mij
toen ik op moest staan en niet
met m'n grote blote voeten
op het koude zeil wilde staan
inmiddels tapijt en vloerverwarming
keek ik met dikke ogen naar de mist
en ik dacht even later:
de crisis is een soort mist…
DICHTER OP TERRA
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
560 Elk in hun eigen capsule
Verwijderen de poëten zich
Van hun planeten van ijs, hitte,
Grijs, roze soms
Eenmaal aangemeerd bij
Hun eenpersoons ruimtestation
Tanken ze gewichtloos bij, maar
Blijven mens
Spieren verslappen, botten ontkalken
Eelt op voeten en zielen verdwijnt
Terugkeer wacht
Eenmaal geland trainen ze, sterken
Aan en…
Gezaaid en geoogst?
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.248 Maar erodeert niet in getal,
het speurend oog gericht op
uitgesleten treden waarin
voet en ziel het eigen oordeel
wordt bepaald, wie zich verder
op de berg van toekomst waagt.…
Vincent van Gogh
poëzie
3.8 met 4 stemmen
2.578 O had ik mogen aan uw voeten knielen,
U brengen troost van u verwante zielen,
0 gij, die moest in waanzin ondergaan!…
JE BENT...
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
3.398 Daar zit je, met je rug tegen de armleuning
van de bank, met opgetrokken knieën en
je blote voeten onder een los kussentje.
Je wakker worden met een beker koffie
tussen beide handen...je kijkt televisie.
De morgenkilte hangt nog in de kamer wat
te zien is aan je borsten door je nachthemd.…
de (om)gevallen wilg
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
523 wie haar beknot ontmoet
een wilg
dwars en lichtelijk onwillig
loopt ze uit
door zagen uitgedaagd
de spiegeling van het water
speelt met haar silhouet
grillig samenspel van zon en
golven
de zon maakt haar gedwee en
zo gewillig
beknot haar niet
ze werpt zich vanzelf voor je
voeten
als je haar laat en slechts
bewondert
weldra…
Magie van licht
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
526 Ik lig verstijfd van al het denken
ik kan de magie van het licht niet breken
ik loop rond in de halo van de zon,
stille lemen voeten door het Heelal.
Geluiden keren zich af van mijn gehoor, het
vergezicht dwaalt tot mijn ogen terug de tong
verdroogd door de spijsvertering van de tijd
in een lege hemel kan ik mijzelf niet vinden.…
BLOEMEN-TENTOONSTELLING IN DE HAARLEMMERHOUT.
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.438 Hoe heffen zwarte stammen 't dak omhoog
Van baldakijn of luchten glorie-boog,
Hoe wijken hier bossaadjen tot beminnen
Verlokkend, zoden om de dans te ontginnen
Van reien, daar zich licht-gewiekt bewoog
De voet, die droeg de schoonste bloem omhoog:
Gestalte, onwis zijn 't vrouwen of godinnen?…
Vietnam, 4 juli 1969
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
612 links lagen twee boots,
in die boots
zaten twee voeten,
afgerukt van het
verschroeide levenloze
lichaam dat verderop
lag, gelegen in een
plas van bloed.
het was koud en de zon
liet zich niet één keer
zien, maar de regen
deed dingen met de
lijken die op hun manier
erger waren dan alles
wat de zon had kunnen
aanrichten.…
NATUUR ZONDER DREMPELS
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
477 In de tuin is onze verhouding begonnen
aarzelend zat hij naast mijn voet
zijn vertrouwen had ik snel gewonnen
iedere dag kijkt hij wat ik doe
Hij huppelt zo naar binnen
kijkt even om de hoek
dit heet toch beminnen
als je elkaar steeds opzoekt?…
Levende lavendel
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
624 Wat zij niet weet,
zuurstof als kleur is echt, wat zich
in de eerste aanschijn aan levende
wezens hecht, een speelse kracht
die kleuren wegkaapt uit De Provence
voor de luie voeten van een profane zon
die lankmoedig op haar wacht.…
ANANGKE *
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.049 Straks zult gij zien wanneer zij naderkomt,
Hoe al haar ruisen aan mijn voet verstomt; —
Als dan mijn hand zich op en neer beweegt
Valt ook zijn leven klankloos in de nacht....'
----------------------------
* ANANGKE - Grieks: Noodlot
--------------------------------
Verzamelde gedichten (1901)…
Wilde vinex
gedicht
3.7 met 3 stemmen
2.345 Ik ken een zwaluw die veren verpandt voor mijn noten
hij laat ze op mijn voeten vallen, ik bewaar ze voor de slaap.
Ik zie een man die hangt een kaarsrechte herinnering
over zijn vrouw, zijn kind de zoom die zij lospeutert.
Het wijst uit de hoek mijn tepels aan.
Ik draai mijn loop.
Ik ben een verschrikkelijk organisme dat uitverkiest.…
Geleend reservaat?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
480 Tot dan blijven we
de kosmische reuzen in een aangeboren spagaat,
met de ziel en voeten gescheiden in een
aan ons geleend reservaat.…
Jij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
903 Je voeten bloot,
je haren warrelend in de wind.
We waren met ons bootje…
Gevaren naar het meer.
Het was zo heerlijk rustig,
ik voel die rust nog weer.
Je zat heel stil te kijken,
zodat je stil genieten kon.
Zoals je zo graag wilde,
van het opgaan van de zon.
Ik keek niet naar die zon,
‘k zag wel twee futen elkaar beminnen.…
Diep en donker dal
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
665 Moeiteloos vonden mijn voeten,
Het smalle, steile pad.
Aarzelend kwam ik naar beneden;
Ik heb je enkel aangekeken,
Het enige dat ik vermocht te doen.
Ik voelde me verloren in jouw zelf;
Mijn handen,machteloos gebald.
Uiteindelijk kon ik mij ontworstelen
Aan deze kille, koude greep.
Dit was jouw dal; niet het mijne.…
MOLME BOOM
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.976 Wie zal 't u aanzien
die leproos van voet
diep met uw wortels
in verrotting wroet
dat gij nog 's avonds klimt
langs weke bladertrappen
en boven uw miserie
met de sterren staat te klappen?…
Tegen de wijzers in?
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
487 Het paradijs is verbrand, ik proef de angst van
stromend bloed, het sluipt op lemen voeten waar
de zon de aarde raakt en holt achter de doden aan.…
De Nieuwste Geschiedenis
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
569 Zal hij nog voeten
vinden om te vluchten?
De reden te doden is weg
De rede verloren
verdronken in bloeddorst
Niets telt in de hel
van stukgeslagen steden
geen vrouw, geen kind
is heilig door onschuld,
in doeken gehuld schamelt
de mens voort,
gisteren levend,
morgen dood.…
Komen en gaan
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.446 barst in de ruit
kwamen we niet
de schouders als kapstok
voor onze dichtgeknoopte jassen
de schuld van de tochtdeur
hielden we onszelf voor
want die klemde
zullen we nog een ommetje doen
zei jij toen je zag dat je benen
overhoop lagen met die van mij
en dat op de bank die ons vroeger
véél te groot leek
mijn altijd wakende voeten…
DOODSGEBED
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.411 Heer, als ik sterf
en mijn voeten zijn koud als glas,
de kaars druipt op mijn hand
en de dokter zegt: "'t Is gedaan",
als bij de kamer-wand
de priester bidt: "Heer, laat hem gaan",
dat ik dan bidde:
"Heer, neem mij in uw ontferming aan."…
IN DE AVOND
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.173 Des avonds buigt mijn lome mijmring over
Naar haar, mijn lief, en naar haar stil gemoed:
Zo nijgt een boom soms wel zijn bronzen lover
Over het koele water aan zijn voet.
En ik word droef.…
het bed met twijfels
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
536 heb gezocht naar de vertwijfeling
van jouw taalsprekende houding, je gezicht
gekeerd tegen mijn uitwaseming reikte verder
dan de lattenbodem van ons beider, ik lag verstomd
na al die jaren en vergat de stem in mijn gesprek
jouw voeten schoven naar de mijne in een klein
gebaar van nood
zelfs kleine repen licht tilden jouw trots
van het kussen…