5288 resultaten.
Dansers
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.085 Dansers in de stad verdwalen moedig
dominerend in verlangen
tekenen ze het landschap
met hun geliefde lijven
en soms onder de wolken
vliegt er een vogel in de danszaal
die niets weet en niets kan begrijpen
dan dansen ze nog moediger
hun ogen rijp door taal van lijden
in bewegingen, nog onbeschreven
brengen ze dromen naar oevers
van…
Een duinpan
gedicht
3.4 met 7 stemmen
4.798 Daar werden wij wakker, wreven
het zand uit de ogen, zagen
een vogel hoog boven ons bidden,
wisten ons prooi van wat dwingt.
In de verte morde de donder.
Een komen en gaan van krijsende
meeuwen. Een hond sloeg aan. De
auto's op de snelweg raasden.
Niets werd gestild.
En door de regen terug naar
huis. Verdreven.…
Morgendromen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
582 Waarom dromen over morgen
als de nacht de dag niet kent
voorbedachte flarden verdwijnen
in de alledaagse wenteltrap
die uitkomt op dezelfde rotonde
verhard met verzande idealen
Waarom niet dromen over morgen
zolang de zon nog regenbogen brengt
de maan de sterren weer begroet
vogels welluidend zingen als gisteren
een kind een blije glimlach…
nachtelijke reis naar Emily (4)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
497 in
het verborgene de
doos van Pandora
hermetisch gesloten
in de doorwaakte nacht
reist hij naar Emily
vandaag las hij haar:
'Hoop' is het gevederd iets-
Dat neerstrijkt in de ziel-
Het zingt alleen de melodie-
En stoppen doet het - niet -
een verre glimlach zet
zijn ziel langzaam open
Hoe hevig raast de storm-
Als hij de Vogel…
Nevelige waas
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
459 Nevelige waas
bedekt de ochtend met natte dauw
reeën lijken te zweven, vogels
fluiten met ontzag
bederf
geeft mulle aarde in het bladrijke pad
en tussen de bomen
hangend op het vochtig gras, zo zacht
legt de stilte een laagje
rond de tederheid van de dag
april toont haar laatste stuipen
met reeds bekoorlijke lentekleuren
en tussen…
Heen
gedicht
5.0 met 1 stemmen
3.395 Hij zwijgt daar
als de schuwe vogel die hij altijd was.
Ook ik ben nog nooit zo stil geweest.
Er is beangstigend weinig te vrezen.
De zomer weelderig, de warme aarde
rustplaats waar overal
schaduwen lijken te groeien uit stralende zon.
------------------------
uit: 'IJsgang', 2016.…
B. En nummers ontelbaar, initialen onbekend
gedicht
4.5 met 2 stemmen
3.296 Een bergbeek in Noorwegen, eind
jaren zeventig, een verrekijker voor
vogels en buren, maar opeens
was daar mijn vader poedelend.
Zijn naaktheid nieuw, zo ook zijn
plezier, onbewust van spionage
genoot hij van zon en water, een moment
geen chauffeur of kostwinner zijn.…
achterwaarts begrepen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
424 wordt verhard
achtergebleven sporen
vinden hun graf
er komt asfalt misschien
iemand krabt oude
verflagen van de muren
als plots een zware
beklemming over de
warme middag valt
zwartgrijze rookslierten
stijgen op
uit schoorstenen
een vettige walm
besmeurt de hemel
met bevende hand
krabbelt een man:
ik ben als
een kleine vogel…
In lief gebaar
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
464 de stilte van
het vallend herfstblad
voelde beladenheid
in het knisperen van je
voet op het kleurig pad
de zomer heeft
je goed gedaan maar
de moeheid is gebleven
de rek gaat langzaam
uit het leven als alle
gunsten zijn vergeven
en alleen het aardse
nog zijn elementaire
wensen kenbaar maakt
soms vliegt er
onverwacht een vogel…
Zaligheid en zielvolle ogen die blikken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
383 Ik zie je naar de hoogte van vogels gaan
op weg naar de sterren en de volle maan.
Al kijk ik je na, met nog dat traanvocht aan
ik deel je sprankel, ik houd van jouw naam.
Van hier tot ook veel veel verder dan de maan.
keek en kijk ook ik je nu met zielvolle ogen aan.…
de dode spreeuw-ballade
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
561 1
een gebruinde spreeuw
rustte met pootjes omhoog
op een veldsla-bed
2
gebraden spreeuwtje
nooit meer onder de pannen
geen gemurmel meer
3
een beladen bord
in restaurant du Soleil
geen ander viel stil
5
de vogel-eter
at de gevederde dood
het veldbed bleef over
6
‘s nachts neuriede iets
binnenin zijn dikke buik
zo onheilspellend…
Soms regent het
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
588 Het is fijn dat je aan mij denkt
maar een fantasie zou teveel zijn
ik ben van mezelf, niet van jou
wanneer ik alleen thuis ben
aan tafel of in bed, verlangend
naar gezelschap of aandacht
of niet, ik eet en ik slaap gewoon
in de kreukels van de nacht
onwetend of de maan schijnt
's Ochtends word ik wakker
de vogels wekken mijn zenuwen…
Roerige tijden
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
586 Eenzaam lenteland
Het is nog april
vogels zingen uitzinnig
desolate stad.
Dagen achter glas
Het luchtruim dijt uit
de wereld krimpt we leren
afstand te nemen.
Stille getuigen
Zee van verlangen
rivier van onzekerheid
kraanvogels roepen.
Onvoorspelbaar
Uit onverwachte hoek
blaast een nieuwe open wind
door stad en land.…
Zondag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 Vogels zijn nog in ruste.
Een prachtige straling doet
de vroege morgen opwarmen.
Het bijzondere ontbijt
maakt de zondag anders,
want er is altijd iets
lekkers bij.
De zondag in stilte,
een overdenking waard,
over wat er allemaal gaande
is op deze wereld.…
plaats vergaan
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
455 ik liep in de fuik van laat avondlicht en
hield je hand vast
ontleedde een bloem, zag om naar
waar we net nog liepen
met zo weinig geluid, alsof niemand
wist wie wij waren
zonder wetenschap van uitdrukkelijk
achterblijven
zowel bomen, bladeren als vuilnisbak
bestonden rond dezelfde tijd
een vogel floot nog even als teder besluit…
k versus k.3
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
635 daar lig je dan
het gedruppel meet zich
naar leven en sterven
uit een geelachtige stenen muur
-waarachter gelijke kamers zich opmaken-
ontwaken vogels
die onverstoorbaar vliegen
door zelfbeklag heen
vloeistof
zoekt een weg, schept stromen en gedachten
en plant giftige vergeet-mij-nietjes
langs de vlinder rond mijn hals
het verschoonde…
Zomer in november
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
554 Er is gefluit van vogels
her en der.
Gaaien krassen.
De lucht is blauw.
Boterbloemen bloeien.
Voorbij het pad
verschijn ik weer
alsook de schaarse auto's.
Een haan kraait
honden blaffen.
De stilte blijft
de lome traagheid
van zomerdagen lang geleden.
De zomer rekt zich uit
tot in november.…
Boven op de kerktoren
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
533 Ik waai met alle winden
Maar ach, tot mijn groot verdriet,
ook al ben ik dan een vogel,
vliegen kan ik helaas niet.
Met mijn fraai gouden veren
doe ik mijn plicht zoals het hoort.
En vertel dan van waar de wind waait.
Van Oost of West, van Zuid of Noort.…
Het Grote Verlangen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
557 de vlinder verheugt
zich op de eerste bloem
een meisje hoopt dat hij
haar hem nu eindelijk
gaat geven – zijn eerste zoen
alles komt weer tot leven
sneeuwklokjes klingelen
nog in de lauwe wind
kondigen aan dat
het voorjaar weer zo begint
vogels oefenen hun gezangen
en zie toch die koeien dolblij
rondspringen in de verse wei
de paardenbloem…
Op de bank 2
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
498 Ze bevalt me op die bank
De stof zo blauw haar huid zo blank
Het scherm zo tomeloos haar boeiend
Ondanks het zonlicht dat er gloeiend
Als een voyeur omheen bestaat
Voordat het neervalt op de straat
De stilte rekt zich zalig uit
Tot in een zangerig gefluit
Van vogels zwart als hartenbloed
Hij wijken moet
“Wat is er schat?”…
Zo zag ik u staan in de avondschemer.
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
712 Vliegen in de avondschemer soms late vogels over,
jij houdt niet langer vast aan kruin en zomerlover.
Wilg, zo mooi door Stuart Staples bezongen.
Gij staat hier voor eeuwig vanzelfsprekend,
zo indrukwekkend ongedwongen.…
Redding
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
530 je zegt
ik kan de pijntjes voelen
van de bomen
van de onrust in het gras
van de twijfel in de wolken
van de benauwenis onder vogels
van de vrees voor kruipende dieren
je zegt
ik lijd met hartzeer
om de broosheid van de bloemen
om het verdriet van de kleinen
om de domheid van de groten
zullen we zoenen?…
Ochtend in maart
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
539 Vanuit de keuken kijk ik uit op de tuin
waar vogels zoeken naar zaad en pieren
de esdoorn heeft nog een kale kruin
blauwe druifjes rinkelen met hun belletjes
de eerste lentejurkjes geven mij zwier
geen idee wat de nieuwste mode wordt
de krant verkreukel ik tot oud papier
gastvrijheid pruttelt in de koffiepot
de buurvrouw zet haar raam al…
Golvend meegenomen
hartenkreet
2.5 met 10 stemmen
567 Golvend meegenomen in de stroming van de zee,
stromen mijn gedachten golvend met mij mee
En vogels vliegen door mijn hoofd gestoken in de lucht
Zij stelen mijn gedachten maar de vissen geven ze terug
Zo zal ik blijven zwemmen met gedachten om mij heen
Totdat ze weer bezinken en laten mij alleen
Als ik duik in de diepte tot de bodem van…
jeugdig
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
534 gestrekt ligt een boom,
kaal geschoren voor me uit
een uitdaging is geboren
en spring luid op het ronde hout
de armen houd ik uitgestrekt
om te balanceren als een jonge vogel
mijn glimlach is breed
en de ogen glinsteren aldoor in veelvoud
snelle pasjes dragen mij
als het ware speels vooruit
en raak steeds meer in vervoering
door…
Heb Geduld
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 heb geduld
het gaat wel goed komen
het is niet jullie schuld
dus blijf vooral dromen
echter ze blijven komen
omdat daar niets valt
om over te dromen
geen toekomst geen werk
alleen te vaak honger
eventueel te beschrijven
in alles onthullende gedichten
toch blijf hopen op een wonder
doe het dus maar niet
ga de vogels niet achterna…
Ode aan Jacques Perk
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
599 Veelkleurig grijs in wolkenluchten
Waartegen meeuwen, zwaluwstaarten
Verhalende van buigeruchten
Trachtende schuilen aan te kaarten
Ik voel ze al de eerste droppen
Het stort binnen de kortste keren
Ook ik ga me ervoor verstoppen
De vogels veren, mensen- kleren
Het najaar is nog niet geboren
Augustus is acht maanden zwanger
September…
Albino
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
589 slechts een enkele keer
ik weet nog dat het zo
een van die avonden was
die de zomer samenvat
ik weet nog waar je zat
dichter bij mij dan je ooit
was geweest maar toen
daar zat je dan langs me
op de oude stenen tuinmuur
je haalde je neus op voor de
vogels voor de vleermuizen
voor elk zoemende beest
je keek alleen de nacht in
ik…
Onophoudelijk
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
484 Ik vond je in een regendichte jas
een plank onder je arm geklemd
angstig wadend langs de kust
Zag dat je niet kon wennen aan
de verblinding van het leven
je kneep de ogen dicht
Dat de volheid van de hemel
te veel voor je was dat je
de hemel naast je niet zag
De ruimte voor een vogel
met weigerende wieken
is te hoog gegrepen
Zachte…
het stormseizoen is begonnen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
566 het stormseizoen is begonnen
als ik mijn ogen sluit hoor
ik dan nog wel de vogels zingen
het zoemen van de bijen
en het ruisen van de wind
zal ik het missen de geur
van pas gemaaid lentegras
het stuifzand op een winderige dag
en het rood van de ondergaande zon
hoor ik dan nog wel het fluisteren van
overleden stemmen of zullen woorden…