6267 resultaten.
Zijn wij tezamen, God?
poëzie
3.8 met 12 stemmen
2.441 Oproer is in mij, en ik spreek mij uit
Onevenwichtig, hortend van geluid,
Ik weet mijzelf niet meer, mijn handen beven,
Het is alsof mijn hart mij wil begeven.…
Vrijgemaakt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
793 Misschien ben ik zonder beter af
Maar het voelt alsof het nooit is uit te wissen
Losscheuren van wat ik ken
Is zwaar en gaat met pijn gepaard
En onzeker, het is deel van wie ik ben
Maar toch, na dit jaar van zoeken en verdriet
Heb ik hoop, dat er een licht zal zijn
Dat mij laat weten dat het goed is, dat er Iemand is die het ziet…
geënt
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
596 schaduw vangt bomen
met de oude zang van hoop
een jaarring teveel
*
een perk wordt een park
wanneer vier blaadjes geluk
samen opgroeien
*
zelfs de lucht is grauw
wanneer de zee geen vorm krijgt
in mijn gestalte
*
alsof zijn vleugel
de horizon omhoog tilt
tot een meesterwerk
*
een felgroene glans
lokt de merel naar de top
de…
Blijde spelletjes
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
713 Blijde spelletjes
Met verwondering
in relaties staan
alsof je elkaar
elke keer weer
voor het eerst ontmoet.
Dat is de kunst
van elke relatie
zo van:
‘oh, kijk wat ze nu toch doet ‘ of
‘oh wat mooi’
In plaats van:
‘waarom dit’
‘waarom dat’.…
Waar ik leefde
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.106 Zachte ogen kijken me aan
oud en fragiel
maar nog steeds teder
bijna een moeder
was jij
daar waar ik leefde
Geluiden van weleer
dwarrelen neer
prompt verloren
ooit bevlogen woorden
nu slechts bestemd
voor dovemansoren
En straten lijken kleiner
alsof alles terugdeinst
voor zoveel verleden
mijn ouderlijk huis nu gesloten
als een winkel…
Psychisch ongeschikt.
hartenkreet
2.2 met 22 stemmen
1.716 Het is me niet meer zo vreemd -
jaren terug dacht ik nog
dat ik vermoord werd
nu spreek ik met de wanorde
alsof het een vriend is.…
Voorbestemd
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
605 jij reikte mij de hand
ik streelde zacht je vingers
aan de werkkant
vond warmte en
begrip dat dieper ging
dan ik verwachtte
jouw zachte stem
opende wegen in mijn geest
waar ik nooit was geweest
geen doolhof meer
vol onbegrepen vragen
ogen die de antwoorden al gaven
wij zijn gaan lopen
alsof we waren voorbestemd
jou heb ik mijn…
De dichter en de geleerde
poëzie
4.0 met 2 stemmen
3.674 Hij spreekt met bergen, maan en zon
alsof dat alles leven kon.
De Dood zelf lijkt hem een bedrog,
zelfs dáárin speurt hij 't leven nog.
Maar de Natuurgeleerde
doet juist het omgekeerde.
Zijn hedendaagse wetenschap
is wonder-slim, en wonder-knap,
want die verklaart, met wijsheid groot,
het Leven door de Dood.…
Toen er gras over groeide
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
685 Er was gras gegroeid
Over dat heilloze
Dat maanden, wie
Weet al jaren niet
Lag weg te rotten
In wat we de bermkant
Van het leven noemen -
Kunststof die eeuwen
Liggen kan zonder
Ooit in zichzelf op
Te lossen - door gras
Overgroeid en aan het oog
Onttrokken alsof het niet
Meer bestaat - wij weten
Wel beter, ' t is juist
De…
Wil jij me dan verzwijgen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
550 zij
Met jou opgetrokken
Het leven in alle toonaarden
Van hoog naar laag meegemaakt
Hoogten en diepten voor ons
Niet meer dan standaard, ze hoorden
Er gewoon bij, samen
Kwamen we verder - en nu wij
In goed overleg als vrienden
Uit elkaar zijn gegaan merk ik dat jij
In gesprekken met anderen mij
Niet meer noemt, nooit meer,
Alsof…
Ontspiegeling
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 Glazen die weliswaar
Ontspiegeld zijn
Maken mij het
Zien gemakkelijker
Maar gelijkertijd
Lijkt het alsof
Ik door matglas
Naar de wereld kijk -
Maar deze dag
Die geboortedag
Van een bijzonder Kind
Genoemd wordt
En waarop het licht
Uitbundig schijnt
Het schitterendste licht
Dat er bestaat
Komt rechtstreeks zonder
Ontspiegeling…
naamloos
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
577 ik kan niet wennen
aan poëten met een liefdesgedicht
in hun hand
het zachte geluid aan het slot
dat je haast niet kan horen
alsof ze het verhaal maar één keer
vertellen kunnen
en enkele minuten later beweren
dat ze niet van liefde houden
weet je wel
zo'n zwarte dag waar de ware toedracht
verborgen blijft in een monoloogvers
en…
Met woord en handen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
414 ik vraag je wie jij bent
je kijkt me aan
alsof je water ziet branden
legt mij uit met woord en handen
dat jij een mens bent net als ik
na een barre tocht door vele landen
dat je hier bent om te leven
zonder honger angst of pijn
hoopt dat er een plaats zal zijn
ogen kijken vol verwachten
een kleine grote vent
wees welkom fijn dat jij…
Doofstemmig
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
465 ongezouten lippen trotseren
geblindeerd speeksel
woorden trekken zich terug
een mond achterlatend
waarmee maar gezegd is
alsof we een luchtje scheppen
ik ben er nog niet uit waarom
of hoe dit kon gebeuren
de tijd lijkt zich te herpakken
in een ontzield hemellichaam
voorgeslacht verbergt zich
achter zelfportretten, vanouds
ruimschoots…
Regennacht
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
535 Het is bijna alsof je de zomerse zon
achter de horizon hoorde dalen
nu je met de blauwe verf
van jouw stille liefde
jouw geweten kleurt
om te overleven
onder het maanlicht
van de nacht
ben jij de mens
die jij voor ogen ziet
en ook de druppels
van de nachtelijke regen
blijven dalen in jouw gehoor
door het vertrouwde
van de regennacht…
raadsel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
552 luister naar de woorden
die in je opkomen
wat ergens een raadsel is
je denkt dat je tijdloos dicht
maar zelfs het eeuwig melancholieke
'altijd november' is dertiger jaren
evengoed is het noodzakelijk
om iets te zeggen alsof het nooit zo was
inderdaad het was die tijd, die dag
die middeleeuwen die we later zullen zijn
nauwelijks nog…
Verdwenen vriendschap
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
872 Alsof het dicht bij het vertrouwde bed ligt
het verdriet en het vermoeide bedrog
wanneer ik mezelf denk te troosten
keer ik de gemoedswaarde om
naar een oude kringloopwinkel
in het moerasland van een gevallen engel
eindelijk nuchter, en alleen op de grond
schrijf ik jou over eenzaamheid
onze vriendschap blijft in mijn genegenheid
een…
Ik ben niet gek
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
514 rood schemeren
de flarden nog uit
ons heftig gesprek
en nee
ik ben niet gek rijg zo
de woorden weer aaneen
om terug te komen
maar dan met feiten die
jij zal moeten onderschrijven
onze zinnen vallen uiteen
ooit door gif verbonden
waarheid heelt het zere been
we zijn naar de zon gegaan
zagen het rood verdwijnen
alsof het gesprek…
Bijna kaal
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
624 Alsof ze een boodschap
brengen willen, je
hoort ze nog net niet
gillen.
Bijna kaal, roodbruin
op de grond, wie vindt
dat ze 't leuk vond:
heeft 't mis, zeker weten
Majestueus staan ze daar
met alleen nog
kale takken maar.…
boterzachte wind
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
714 zie je het pluisje
zij komt los van de oever
het is alsof daar
de wereld voor haar begint
pluisje, hoor je de karekiet
ritselen in het oude riet
hoor je het schrijvertje
dat kriskas beweegt op het watervlak
ach pluisje, luister naar de lente
en hoe ze neuriet in de kraag
van de trage lelie
ontwaak pluisje en voel
geef wat diep…
Dichters
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
691 ik ken er slechts twee
in levende lijve
meer heb ik er
nooit geschreven
of ontmoet
toch lijkt het alsof
ze mij allemaal kennen
en zo te lezen
erg goed
mijn dagelijkse beslommeringen
staan beschreven
in menig gedicht
vreemd om dat
te ervaren
ik ken ze niet eens
niet bij naam
of gezicht
wijs mij aan als de gek
om wat…
Magie van het vreemde
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
524 vingers door
het lang blonde haar
een schijnbaar
achteloos gebaar
de afleider als ogen
op zoek gaan naar meer
klaar zijn
met uiterlijk vertoon
want schoonheid wordt
saai in een droom zonder ziel
juist het unieke
straalt onderscheid
niet zoals bij anderen
maar met jouw kwaliteit
het is die spanning
en aantrekkingskracht
alsof…
Eine Kleine Nachtmusik
gedicht
5.0 met 2 stemmen
5.213 Terwijl hij onder de vleugel sliep
alsof geen morgen hem meer riep,
begonnen zacht op 't wit en zwart
van 't doodstil glanzend mechaniek
de snelle maten van het lied
dat in zichzelf verdronken sliep,
dat in zichzelf verzonken zag
naar wie het riep
met klare, jubelende kracht.…
bedropen ramen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
620 de daken huilerig
regen loopt over
de ogen van de huizen
huizen zijn onverzettelijke mensen
doen alsof ze stokstijf zijn
ongeboren wezens schuilen
onder de bedropen wimpers
de oogkassen gevoegd in verband
de pupillen geëtst met kinderen
zij ontwaren elkaar
moederloos
aan de overkant van de straat
de blikken schuins en steels
het erkennen…
Ijsheiligen
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
410 tot grote verbijstering
vroren ijsheiligen
vannacht bloesems
en knoppen kapot
alsof de strop
door corona
ons de adem al
niet deed stokken
schone lucht in
het met sterren
bezaaide zwartblauw
veroorzaakte strenge kou
net als de immense
droogte op grote hoogte
door het overvloedig
zonnig lenteweer
rookpotten en nevels
ze waren…
k versus k.4
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
710 gedateerd
verderop, in de gang, staat een oude vrouw
voor een witte, steriele deur
haar haren hikken scheef
tegen haar linkeroor
ik ben teruggekeerd
van de zee, zegt ze
het water heeft op mij gewacht
het lijkt alsof ze naar de horizon staart
wie ben ik, vraagt ze
haar schaduw valt, vlak
en verslagen
ik kijk haar aan
en hoor
de meeuwen…
LAIS CCCXIV
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
560 ondoordringbaarheid van mijn zijn,
het artefact dat jij als mij aanschouwt,
terwijl ik nergens ben, ontsta in pijn
als sparteling, terwijl jij muren bouwt
rond het gras met de walg die mij vertrouwt,
in het matte zwart van jouw stalen as
waar alles is, en blijft, dat er nooit was,
in't git waar niemand nog mij raken kan,
waar niemand mij ziet alsof…
discoleven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
594 kinderen uit het hart verdrongen
vluchten naar de avondstond
ze kruipen het liefst nog in de zandbak,
alsof het zand de wereld is
en je vragen kan onderscheppen…
Levende penseel
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
561 De vergezichten worden steeds grijzer
herinneringen van haar levende penseel
onder iedere geschiedenis een horizon
achter elke gebeurtenis een likje verf
en ook haar gedachten worden weidser
alsof het landschap van haar denken
zich uitstrekt tot aan de blauwe rivier
om in te zwemmen en te drinken
met haar levende penseel en haar palet
krijgt…
ochtendlicht
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
651 jou meenam in zijn
vogelvlucht toen
je ogen naar binnen
keerden en braken
alsof je droomde?
een schreeuw uit
duizend kelen in
wreed wit ochtendlicht
zo luid en zo bang
een wildernis van pijn…