5959 resultaten.
Uitgeschreven
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.386 bliksemschicht na bliksemschicht
Je bent de eerste in mijn leven waar ik intens
veel en met heel mijn hart van heb gehouden
waar ik heel mijn ziel aan wou geven, minstens
nu besef ik pas, ik had alles moeten doen om je te behouden
want zonder jou is er niets meer over van mij
zonder jou voel ik geen leven meer in mijn leven
mijn hart gevangen…
Bathys
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
441 in zichzelf gekeerd vloeien dagen ineen,
net als nacht en waken
water lijkt van weinig gewicht zo
in een glas verzameld
van vette vingers en lippenstift
verweesd
echter, gevangen door drukkende angst
eenparig af te zinken naar zandige bodems
bovendien
verwikkeld in onbeschreven toedracht
van de vrije val in gapend grauw
boezemt vloeibare…
Stille getuigen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
987 Stil, zonder wil
gevangen, onbevangen
stil in de greep
stil onder de bomen
aan het touw gebonden, gestropt.
Getuigen van innerlijk leed
degene die de gevaarlijke confrontatie
vermeed.
Stille getuigen ontbloot van enige
schaamte, gêne.
Stille getuigen zonder huichelachtig
elkaar uitlachen.…
Mijn zwarte sprookje
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.063 ben overgegaan op dromen
van kobolden en gnomen
de wereld gaat toch naar de maan
de groene spirit
staat in bijna ieder huis
met engelenhaar behangen
maar hun wortels
blijven duurzaam thuis
in aardse grond gevangen
de mensen zingen
kerst en vrede
doen toch vaak heel andere dingen
ieder jaar wordt weer
het kind geboren
zijn boodschap…
Eenmalig
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
590 gehuld in dauwsandalen op mijn pad
Haar prille onschuld heb ik liefgehad
maar bovenal haar wilde zomersproeten
En elke zomer kwam ik haar begroeten
En elke zomer was het dat ik bad
dat zij een restje liefde over had
Dat ik nog even in haar hart mocht wroeten
Haar vlugge voeten zijn niet lang gebleven
De dauwsandalen zaten sleets en kaal
gevangen…
de man en zijn accordeon
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
1.213 ik zie hem lopen
langs de muren van de stad
de man en zijn accordeon
de ogen in zich zelf gekeerd
Naar de diepte van zijn buik
waar heimwee woont
Het leven tekent ons
denk ik terwijl mijn blik
in hem gevangen blijft
híj is het landschap
van zijn innerlijke wereld
waarin ook ík míjn diepte zie
gevaarlijk en onvoorspelbaar
dát is…
Spichtige spreeuw
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
592 Spichtige spreeuw,
Het graatmagere, kalende
Mannetje dat in zichzelf
Gevangen door de gangen
Van het gebouw zwerft,
Schichtig bewegend over
Het kale, koude beton
Waaruit alle leven verdwenen is,
Maar waar hij geacht wordt
Het zijne weer op te pakken -
Op weg naar die ene deur
Waar zijn Vriend de behandelaar
Kantoor houdt, en…
De taal van kleuren
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
471 ik heb immense velden
met bloemen gezien
die fier hun kleuren dragen
zacht wiegen als zij in
opening mijn aandacht vragen
hun ranke stelen lichtjes draaien
maar de zon schijnt
feller op de kale rots waar
stenen regenbogen kaatsen
in kristallen werd
de tijd gevangen die daar
onder grote druk is blijven hangen
zij vertellen van…
Bevlogen vrijheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
523 De zucht te behouden houdt niet
gevangen hetgeen kiest voor een eigen avontuur.…
In het zijn
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
458 wonen in de schaduw
hoort bij mij, ik ben
dan niet schuw of dood
de ziel luistert naar de stem
of naar een verlangen in nood
gevangen als zij is tussen
vandaag en ongekende morgen
het is gaan in een laag
waar de wil zijn kracht mist
en ik mijzelf draag met
zorgen en dan weer
hoop dat de illusie
ooit wordt opgevist
door die kwetsbare…
De toekomst is nu
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
454 laat ‘em niet meer los
vlak de onnozelen uit
en zij die niet deugen willen
kleur de dageraad
in de vorm van liefde
overspoel de sjagerijnen
waardoor vensters openvliegen
gordijnen een ballet dansen
op de maat van de wind
bijna opgedroogde
pennen weer
vollopen met woorden
voor dichterlijke zinnen
vingers bevrijen snaren
tot noten gevangen…
Corona is opgetuigd
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
433 traag schuurt
papier woorden
die vloeien uit
de pen die ooit
gevuld werd met
potentie uit de
bron vol inspiratie
maar het
parelmoer wil
niet gaan blinken
tussen puin uit
de woordenschat
en de fundamentele
fouten in de syntaxis
overals hebben de
knaapjes opgehangen
ieder zit gevangen in
het vaardigheden kot
zelfs de ambitie om…
Boom
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
499 In je ongesnoeide takken
hangt nog voorbije zomer,
en -vochtbedauwd-
het wuivend spinrag,
dat in tijdloos ritme
winter nog gevangen houdt.
Wat blijft is naaktheid,
wit kleed dat de wond bedekt,
tot -door voorjaarswarmte afgelegd-
de knop zich naar 't leven strekt,
en een nieuwe tak
het hemels hemels blauw omlijnt.…
Frédérique
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
538 een kleine denkfout verwoord
door een jonge nog onschuldige meid
die de harde wereld nog onvoldoende kent
tot hen die haar in elkaar hebben geslagen
voorwaar geen kleinigheid
lieve schat
wat zij blijken dat
kunnen we niet laten zijn
vroeger niet en ook niet heden ten dage
dat moet in de kiem worden gesmoord
zij die in wijze woorden
gevangen…
M’n kleinkind en de muis
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
570 “Ik probeer de muis te vangen
die óns eten heeft als menu
En als ik hem gevangen heb,
mag hij weer vrij”
(weliswaar met gebroken nekje
maar dat vertel ik er niet bij)
Oh, dan is het goed, zei ze
zonder het helemaal te begrijpen
Want muisjes zijn haar lief
en waarom zou ik
in haar kinderzieltje nijpen?…
Schrille crescendo'S
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
475 In slinkend duister
aan drempels van licht,
de rossige gloed van Aurora
In een roerloze
spiegel van water
door ijle dampen
onttrokken aan 't zicht
wijken ragfijne
nevelkristallen
over verblekende ganzen
Het dons van de mist
houdt hen eendrachtig gevangen
instinct is wat hen samenbindt:
hun nog te voltooien gezangen
Gesmoord…
Mystieke witte vlinder
netgedicht
4.6 met 12 stemmen
1.495 Als waarheid doorzichtig
beginnen eerste zonnestralen
aan het ontbijt op aardse gronden
mist stijgt van de ronde vijver
lijkt boven een spiegel te hangen
verstillend in een droom gevangen
Een mystieke witte vlinder
danst voorzichtig in het ochtendlicht
intensief om gedachten te vertederen
een vrolijke balletles in de ijle lucht
glimlach…
DE SCHRIJVENDE VREDESDICHTER UIT DE JORDAAN
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
548 Ik schrijf sinds kort
voor Amnesty International
Zeg maar ik schrijf mee
met een clubje van de WesterKerk
Vanavond mijn 2e avond
mijn 2e brief
voor een doorgaans politieke gevangene
langdurig opgeborgen en praktisch onzichtbaar
Met onze handgeschreven brieven krijgen ze
smoelen en doelen we op zicht tot vrijlating
En de meest diepe…
Niet voeren a.u.b.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 Met een brede borst
masturberende tong
mooie veren, hete adem
en gespleten tong
leven ze op onze huid
Wij geile ratjes in de ogen
van de gillende meute
die in de dierentuin rammelt
aan de hekken, de kooien
waarin we gevangen zitten
De gorilla's die wegen banen
de hyena die zegt te helpen
de pauw die ons kapsel doet
de draak voor ons…
STRIJD EN RUST
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
423 Israël op jouw grond
gaven profeten Gods Boodschap
aan de mensen door
werd het Blijde Nieuws
door Jezus bekend gemaakt
waarom gebruik je nu geweld
sla je het Palestijnse rijk
met wraakzuchtige wapens
neem je diens bewoners
wreed gevangen?
luister je niet meer naar
stem van geloof of geweten?…
ECHO klik 1
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
447 Tussen bloed en klik,
ik, een schaduw in cache,
een foutmelding,
gevangen tussen server en sterren.
Een lichtvlek —
dat was ik.
Woorden, verstomd,
verbleven in bijlagen,
tussen inbox en instinct.
Echo’s keerden terug,
ijsglas brak in stilte.
Bevroren adem,
vensters gesloten,
uit het zwarte ooit.…
De dwerg; LEPRECHAUN
netgedicht
2.3 met 10 stemmen
344 Van het meerlagig verhaal
vol conflicten
ontging mij de paradox
destijds helemaal
zonder tegenspraak
belandden haar
elegantie en gratie
in het gevang
maar bleven
hoe dan ook
zonder kwade bedoeling
ondanks de tegenslag
Ik verkeer in duisternis
van de waarheid
en mijn geest wordt
heen en weer geslingerd
Was het een buitenaardse…
Echo van de rivier
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
192 Wat rest is vage herinnering,
gevangen in de mist
van de vroege morgen,
en trage stroom die alle geheimen
voor altijd houdt geborgen.…
Weerzien
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
606 Na zestien jaren
Ging je daarheen waar hij was
Voor eeuwig samen…
de dood werd ontbloot
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
786 ik was even thuis
met de zon op mijn kruis
door handen en voeten genageld
ik voelde de dreiging
van naderd onweer riep
luid om mijn vader drie keer
de dood werd ontbloot
door mijn huid te doorboren
water en bloed gaven slechts sporen
zacht rolt de steen
van mijn graf door de kracht
die het opstaan mij gaf
zij zijn gebleven als…
VEREEUWIGD
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
751 Vereeuwigd achter glas
staan moeder en vader
plechtstatig tentoongesteld
omrand door glanzend kader
Met haar mooiste kleding
zit zij met doffe oogopslag
het hoofd passief geheven
en met gedwongen lach
In zijn trots versleten
staat hij vlak naast haar
zijn arm om haar leuning
plechtig van gebaar
Oud en moe als zij waren
en met doorleefd…
Relatief bezit
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.209 Hij heeft een jolig gezicht,
Zoals die modieuze menen
Heeft een zeer gedegen auto
En heeft het voor het zeggen
Zijn gezin is heel erg blij
Papa is toch zo’n goeie
Hij geeft geld en macht
Doordat hij zo hard werkt
Totdat vader doodging
En zoonlief bedroefd was
Omdat wat zoonlief sierde
Rond hem louche heen lag
Wat de gezonde geest…
Holenkunst Lascaux
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
704 Zijn vader neemt hem mee
naar de grot van de geesten
wijdt hem in
in geheimen van de jacht
hij wijst bij flakkerend vuur
naar tekeningen van dieren
noemt namen en gevaren
vertelt over hun gedrag
de jongen omklemt zijn speer
met witte knokkels
z'n ogen glijden langs wanden
van de stenen kathedraal
vol ontzag herhaalt hij namen
proeft…
B E D E
poëzie
3.2 met 16 stemmen
3.964 O Vader der Lichten! ik roep om genade,
uit mij stikdonkre zielenood!
Gij, slaat Ge in zijn vallen het muske nog gade,
o! weer van mij de zondaarsdood!
Gij regelt de loop van de dolende starren, —
Gij kunt uit hun krijg de elementen ontwarren, —
Uw sterrenmantel dekt het Al!
O!…
Oran Miskin
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
1.845 Verstoten van klinische verzorging
Waar slechts het geldelijk belang regeert
Hoort men geen ethisch roeping van het geleerde
En wordt de eed van Hippocrates genegeerd
Door smart overmand draagt de vader
Het in wit gebundeld liefelijk dode kind
Wat ik telkens weer met afschuw aanschouw
Daar waar de gestuurde dood de onschuld vindt…