5005 resultaten.
Teruggevonden wereld
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
230 Koude maakt plaats voor warmte,
het donker gaat verloren in het nieuwe licht.
Verdwijnen doet de eenzame schaamte,
al kijkend in de ogen van een liefelijk gezicht.
Je voelt het leven opnieuw in je tintelen,
beschermende handen die puur op jou zijn gericht.…
In wat voor wereld leven wij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
289 ontpoppen
Het leven is toch zo ontzettend kostbaar
Je leeft het maar eens
Maar in oorlog loop je gevaar
Er komen ontelbaar veel mensen om
Ik vind dat zeer triest en heel erg stom
In wat voor wereld leven wij
Zet de feiten maar eens op een rij
Een wereld waar geld en macht boven het leven staat
Dankzij de Leiders die het leven van wereldburgers koud…
naamloze ruimte
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
338 en liefde
als vergeefs versluierd woordenleed
het draait niet om verschoonde voeten
het loon dat na het werken opdoemt
vooruitgesnelde roem als doornenstruik
waaruit de rover met bloemen opduikt
de geschiedenis als ongeschreven blad
dwarrelend op de wisselende richting
van de lichting die de tijd voortbrengt
tot een lauwering op de koude…
Afscheidslied
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
571 gedachten
durf ik niet met stelligheid te zeggen
ik ben in de war over een hulpverlener
die zijn zakken vult met nietsdoen
omdat je bent verdwenen in mijn angst
in de bizarre leegte van het niets
zit ik je achterna met mijn demonen
is er geen verklaring mogelijk
om je een dienst te bewijzen
op de spiegel van mijn geweten
in sombere winter koud…
Een beekje
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
202 Het beekje klatert mededogen,
de zon gaat elke dag weer
gratis op en wil de wereld warmen
die koud werd door onachtzaamheid,
door veel te groot berekend leven
dat altijd maar de zachte krachten doodt
en stil doet staan wat sprankelend wil groeten.…
Antwoord op het zwart
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
213 Zij legt een strook licht over de koude vloerdelen.
Er is geen verborgen vonnis, geen last die op ons wacht.
Waar men een drift vermoedt, vindt een hand een andere hand.
We hoeven hier niet blind te dwalen.
Een stem doorbreekt de stilte, een blik brengt de onrust tot rust.
Het weefsel van de dag is broos, misschien.…
Nachtwoud
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
169 Het duister fluistert geheimen van de maan
een zilveren sluier valt over de groene bomen
de vrees voor de waarheid is nu heengegaan
de dwaze mensendroom weeft draden
van een oud vergeten mysterie
geen mens die deze stille paden kent
een nobele echo zweeft door de contreien
de koude aarde wordt door licht verwarmt
waar sterrenstof de diepe…
Kralen van water...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
26 Kralen van water druipen langs de muur
de dag zwijgt als een Zwitsers bankgeheim
de poes slaapt met een poot over haar kop
een hond gromt omdat hij geen slaapplek vndt
De reis duurde langer dan we dachten
wolken boetseren draken in de lucht
de dauw blijft aan onze adem hangen
het is verdomd koud onder de brug
Het sneeuwt lente op ontdooide…
De Wieden
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
874 De Stern, een Aalscholver, iets kleins in ’t riet
we voeren zachtjes langs de waterkant
maar de bewoners zongen hard hun lied
hun lied verheven boven platteland
we hielden ons zo kranig, als graniet
als de natuurliefhebbers echt verwant
aan vogels, reeën, in een rampgebied
ik sprak meest stadse woorden als passant
de koude regen striemde…
Euridikè (denkend aan Nijhoff)
hartenkreet
2.6 met 13 stemmen
2.067 Ik vond je negatief, maar in het witte licht
Dat wreed en koud door je gelaat gericht
Was, werd weer geen oude wond geheeld.
Je ging. Niet omziend en niet weer voor mij gezwicht.
Toch bleef ons beider leven ongedeeld:
Nog krijg ik boodschappen gemaild,
Bouwstenen voor een nieuw gedicht.…
Onschuldig kind.
hartenkreet
3.3 met 18 stemmen
1.582 Maar schat, jij was een kind nog
van amper drie jaar oud
dit beeld uit mijn herinnering
het maakt me dagelijks nog koud.
Gelukkig was ik zelf dit kind niet
'k werd liefdevol op tijd verschoond
maar vraag me wel geregeld af
waar dit bedroefd klein meisje woont.…
ode aan de Vlamingen
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
863 Dood zijn wij
en tóch zijn wij in leven
zij aan zij
staan wij
naast elkander in ons nauwe graf
Struiken, modder, ijs en steen,
vertellen niet,
kunnen doden echt niet leren spreken
zoals men ziet
het gelaat gaat snel verbleken
het wordt koud
Slechts even
was het streven
de hel te overleven
al wat ons na al die tijd
nog steeds
in leven…
Dauw
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
790 ’s Morgens bij het krieken van de dag,
word ik op slag wakker,
wanneer mijn voeten de koude grasmat raken.
De dauwdruppels onder mijn voetzolen geven
een prettig niet te evenaren gevoel.
Met langzame tred, schuif ik mijn ene voet
voor de andere tot aan het einde van de tuin.
Zalig, ontspannend, vrij.…
Replay
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
1.204 aan je haar
of deelden jij en ik dezelfde kou
Van een onstuimige liefde van weleer
die zelfs voorbij het absolute nulpunt
iets nieuws, geen verandering meer gunt
slechts herinnering aan geleden oud zeer
Liefde verandert in diepvriesspinazie
voor eeuwig goed, volledig oneetbaar
tenzij ontdooid in een nieuwe relatie
Kijk met mijn ijzig koude…
Het graf
hartenkreet
4.2 met 18 stemmen
2.188 Ging met mijn vriendin mee naar haar vaders graf
Na vijftien jaar nog steeds een enorm gemis
Wat heeft ze allemaal niet moeten missen
Het graf was niet zijn doel
Zo had hij het voor haar niet bedoeld
Zag het verdriet dat haar ogen vulden met tranen
Keek in het rond hoeveel vaders hier niet lagen
Alles zo koud als marmer
De rillingen glijden…
zonder groen blijft het bladstil
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.011 zie het dagen, uren
komen niet tot helderheid
zijn de nacht aan het vertragen
de zon vervlakt in
het krachteloze klimmen
neigt bij opgaan al ter kimme
de lucht is kil, dunnig
vlaagt een koude wind, maar
zonder groen blijft het bladstil
nog kleurt de oogst
de bodem wordt al schraler
weiden zonder vee steeds kaler
het leven trekt…
Telemarketing
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
967 Willen weten welke krant je leest,
Nou dan is het bij ons geheid al "feest"
Het eten wordt koud
en alles loopt fout.
Steeds maar weer die telefoon er tussendoor.
Sorry mevrouw, dat ik u even stoor,
u zat zeker net te eten,
nou als ze dat wel weten,
waarom bellen ze dan steeds maar weer,
die mensen van de telemarketeer.…
een hondenleven
netgedicht
4.7 met 11 stemmen
921 naar terpentijn
ze heeft haar vreemde nukken, ik herken ze
aan de blikken als we 's avonds samen zijn
de opgekropte woede, het chagrijn
normale stilte wordt een heel intense
ik slik haar buien al zo lang ik leef
maar soms komt toch de wolf in mij naar boven
dan zou ik willen blaffen: vuile teef
dan wil ik haar verscheuren, woest en koud…
Waken
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
1.964 De deur van het leven
Gaat morgen voorgoed dicht
Je gaat je reis beginnen
Vanavond zijn we nog samen
Ik streel je koude wangen
De kaarsen worden aangestoken
Om je lichaam heen
Het afscheid is van ons samen
De hele nacht blijf ik bij je
Totdat het morgenlicht er is
De reis gaat beginnen
Jij alleen weet de weg
Ik geef je mijn liefde mee…
Pijn
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.298 Alles is koud en kil,
zelfs de natuur is al een tijdje stil.
Niets is nog mooi of de moeite waard,
na het nieuws dat door mijn hart ging als een zwaard.
Onze tijd samen zal ik nooit vergeten,
ik hou nog steeds van je en dat mag iedereen weten.
Hopelijk komt er ooit een moment,
dat iemand zegt" hey leuke vent".…
een toekomst zonder dagen
netgedicht
3.0 met 54 stemmen
8.564 we vrijden
tegen beter weten
met passie die
ons alles deed vergeten
maar in bewegen
voelde ik het hoekige
de klanken in je stem
verspraken zich in weten
je handen zijn nog zacht
de warmte is verdwenen
je streelt een koude huid
en praat zonder geluid
ik zie je strakke lijf
het hunkeren in je ogen
passie is niet te gedogen
als vriendschap…
kerst verwensing
netgedicht
2.2 met 31 stemmen
5.370 ze haasten zich
hun blik neergeslagen
en ze staren star
naar voor gericht
de koude buiten kruipt
heel diep en kraakt
het hart, het lijf en leden
de ijzige regen druipt
ongenadig en vaagt
de modder van de wegen
de muziek huilt
tranerig hysterisch
en draagt
mijn ziel naar de hel
zoals die man daar
met de bel
op…
Onderschrift
netgedicht
3.7 met 193 stemmen
25.626 een sensor
gedragen door een satelliet
een onafzienbare rij nullen
en eentjes benodigd
voor een digitaal beeld
van de wolken boven
Noord-Afrika en West-Europa
Prachtig is te zien hoe
het waas onder andere
boven Nederland te wijten
is aan het opgewaaide stof
uit de Sahara terwijl heldere
witte wolken de zonnestralen
weerkaatsen de koude…
Afscheid van Oma
hartenkreet
3.7 met 32 stemmen
3.108 Nu jij er niet meer bent
Is alles veranderd
Ik kijk in jouw tuin
Waar jij hebt gewandeld
Het is koud en stil
Leeg en verlaten
Zelfs de vogels
kregen iets in de gaten
Geen kruimels
Geen water
Ik kijk in jouw tuin
En zie je weer gaan
Afscheid
met een lach en een traan
Ik kijk in jouw tuin
En denk dan even
Over de zin van het leven…
Haar wens
hartenkreet
4.5 met 12 stemmen
1.587 Sterren versieren de hemel vannacht
En zij zit weer buiten in de koude nacht
In haar hoofd maalt hetzelfde liefdesspel
...zijn belofte...zijn kus...zijn vaarwel...…
Klein lief diertje (....sentiment)
hartenkreet
3.5 met 17 stemmen
2.207 Klein lief diertje
je piept niet meer
beweegt niet meer
en je zal ook nooit meer eten
Klein lief diertje
je werd zo oud
nu voel je koud
gister liep je nog wat rond
Klein lief diertje
je droomt niet meer
loopt niet meer
je zal het niet meer weten
Klein lief diertje
nu is je plek
zo stil en leeg
in het hoekje op de grond
Klein…
MAAR OOIT (de ridder)
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
940 Nu nog wil je het niet zien, niet weten,
wil je liever de liefde en al vergeten,
is je hartje rusteloos, hard en koud.
Maar ooit komt die ridder, zéker en vast,
die op dat mooie hartje van je past ...
... en die je zegt dat ie van je houdt.…
Ik mis je meer en meer
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
1.677 Ik zet de ventilator aan op zijn hoogste stand
Mijn haren dansen om de seconde heen en weer
Draaiend in mijn bed warm en koud tegelijk
Het is eenzaam in de nacht ik mis je meer en meer…
Regenboog
hartenkreet
4.6 met 16 stemmen
956 huis was lang
toch fietste ik een snelle gang
een diepe zucht
Donkere wolken kwamen bijeen
waarachter de zon steeds verdween
onweer in de lucht
De eerste druppels vallen neer
droog aankomen, lukt niet meer
ik kijk omhoog
In de verte hoor ik gedonder
het regent, de zon schijnt een wonder
een regenboog
Ben nu thuis, fiets in de schuur
koud…
sonnet van de lust in de vroege ochtend
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.753 aarzelend gaan je laden door de nacht
je kast gaapt beurtelings met al zijn deuren
je koude spiegel twijfelt aan de kleuren
die ’t opengaand gordijn niet had verwacht
ze wekken met hun ruziënd gefluister
mijn aandacht voor jouw zijdezachte rug
terwijl jij in mijn ogen veel te vlug
je aankleedt in het grijze halfduister
mijn adem daalt bevangen…