4186 resultaten.
Spring... is in the air!
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
566 ze komen er weer aan
de blaadjes en de knoppen
hier in de lange laan
zijn druk zich te ontpoppen
de vorst vertrok spontaan
- zou dat die lijster fluiten? -
de ijsbloem liet een traan,
de takken staan te spruiten
de bloesem komt eraan
- zou dat die merel zingen? -
ik merk het in de laan
de bomen staan op springen!…
herfst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
376 de grijze ochtenddauw glinstert als diamanten
gevangen in het zijdezachte rag van de spinnen
tot zij in druppels zich traag dan vallen laat
niet omdat zij mij de zomer voorbij verklaart
wel omdat zij ons het verval zo kleurrijk kroont
geniet ik vreugdevol het najaar van seizoenen
tot koning winter de belofte met sneeuw bedekt
die in de lente…
Lentewind
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
545 Een frisse wind
blaast laatste restjes winter weg
waait nieuwe lente
Hoe ondernemend, open en
uitnodigend je steeds weer dagen kleurt met
stromingen die inspirerend zijn, aan het denken zetten, blik op
het leven verfrissen om me heen daar er altijd iets onverwachts gebeurt met jou.…
Ieder teken geeft mij inzicht
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
848 Ik teken namen in het zand
streel de wind uit mijn haren
fluister bladeren
op de lente van mijn leven.
Het doet pijn te zien
dat niets zich aan de regels houdt
want wie het hardste schreeuwt
schopt het het verst.
De zon steekt zijn licht op
en streelt de aarde warm
alles dat groen is ontwaakt
en eerlijkheid begint te leven.…
de stenen zou gaan tellen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
727 ik zag je
nog een keer
je hoofd omdraaien
wat in het tasje graaien
je wuifde met een doek
als laatste groet
ik wist dat je de stenen
zou gaan tellen
tot aan de hoek
ik sloot de deur
proefde nog de
oogst aan geur
die altijd bij je was
als ik je lente zag
de zomer liep
na jaren winteren
voor het eerst
weer in de pas
ik zie…
bevroren tranen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
991 er zijn van die momenten
dan splijt een oud gevoel
zich van mijn nieuwe lente
als oude zuigende wortels
schraal, zo gevoelloos koel
een onbegrepen negatief
verbeeld in grijs en zwartwit
hoe de ziel werd verscheurd
nimmer zal die herinnering
alsnog in zorgende liefde
worden ontwikkeld
laat staan in een zomers
bouquet worden gekleurd…
koepel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
638 de eeuwige kringloop
die ons bestaan bevestigt
is een snoer van wonderen
de blauwe hemelkoepel
jubelkleuren van de herfst
fonkelende sterren
in zwart winterfluweeel
met daaronder een verstilde
witbevroren wereld
dan de jonge lente
met ijlgroene bosranden
witgewolkte luchten
met de zon
die ons langzaam
levenswarmte teruggeeft
we…
in samen zomer
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
712 we lentten in een nieuw begin
ontplooiden in ontdooien
bevruchtten tot een eeuwig samenzijn
de ballast die er was
gaf ons steeds minder last
ik pluk je niet
maar laat je bloeien
groeien in mijn liefdeslied
je wiegt op ongekende tonen
in een onbekend gebied
op nieuwe klanken
van de wind die zon
weer als haar partner vindt
in samen…
Voor de sopraan
gedicht
2.0 met 14 stemmen
13.620 Zomer wordt het nooit zonder pioenen
te bezingen, jou, mij, jullie en ook u,
regen die ze schudt, ieder dol en dommer
van de lente, terwijl schoenen, paraplu
van die overoude droeve dingen bleven
uit die tijden, nu wij zomaar en hoognodig
mee met de pioenen moeten bloeien,
doof en blozend en terzijde.…
dood
hartenkreet
4.4 met 16 stemmen
2.512 het hart voor iedere seconde gemis
De zwarte zon verschuilt zich achter het verdriet der mensheid
De kille duisternis valt met de leegte der dagen
Voor elke druppel wordt een geest genomen
Gure wind speelt met het lot der zielen
De leegte die je achterliet wordt gevuld met doorn
De herinnering versmacht zoals de kamperfoelie de tak
De lente…
De godsdienstigheid
poëzie
4.0 met 12 stemmen
4.645 Als in de lieve lente
De bloemen 't veld versieren,
Dan pluk ik rozenknopjes,
Viooltjes, maagdeliefjes,
Citroenkruid en seringen.
Dan zal ik kransjes vlechten,
En dragen die ter ere
Van God, die mij het leven
En bloempjes heeft geschonken.…
schraalhans mij de honger leert
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
890 mis ik het kleurig groen
dat overal tot groeien leidt
ik moet kappen en
de vruchten binnenhalen
voor de oogst verteert en
schraalhans mij de honger leert
ik snoei het dode hout
snijd terug wat spruit buiten
de vormen, voedsel voor
mijn ondergrondse wormen
het hoofd is weer
geschoond en in mijn geest
droomt nu een boom van lente…
herfst
gedicht
3.2 met 114 stemmen
28.035 bladeren vallen uit als haar
verven zich rood de herfst in
doen aan bungee jumping
aan een elastiek
dat terugspringt
in de lente
er loopt een muts sjaal handschoen
door het bos
prikt zich aan kastanjes
maar raapt
bouwt beesten en mensen
zet ze met lucifers
in leven en vlam
paddestoelen trekken als nomaden
komen gaan komen gaan
laten…
Zeven kikkertjes
poëzie
3.2 met 33 stemmen
4.057 De milde, lieve Lente kwam...
Zij kwaakten de oude wijs:
Als zij dat zingen noemen,
Wens ik ze weer in 't ijs;
Ik geef die kikkers allemaal
Voor éne nachtegaal.…
Roodborstje
gedicht
4.5 met 308 stemmen
9.798 Dat doet hij dan ook na een tijd
Hij vliegt mijn gezichtsveld uit
En meteen daarop heb ik spijt:
Geen lente en geen nieuw geluid
Zo ging al zo dikwijls de Mei
van Gorter mijn neus voorbij.
-----------------------------------------------------------------------
uit: 'De gedichten' van Nico Scheepmaker (1930-1990)…
spiegel van de schoonheid
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.578 maak van je hart een bloem
en bloei open nu de lente komt.
warmte en licht,
niet in de spiegel te zien,
geven je de glans van kalverliefde,
van nooit beschade emoties,
je naakte zelve.
hey lief meisje,
waar kan ik jouw spiegel vinden?…
Is het einde zoek?
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.131 Waar zal de nieuwe lente zijn gebleven?
Komt tóch een einde aan oneindigheid?
Ik ben nu in de winter van m'n leven.…
mag ik de bloem zijn
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.060 ik was een plant
jij bracht me tot bloei
jouw koestering en warmte
gaven groei een nieuwe kans
de aarde was volmaakt
met norm en waarden toegedekt
het water sijpelde maar heeft
de echte wortel nooit gestrekt
we kenden zon
zagen de vruchten van ons leven
een vroege herfst begon omdat
het stukje lente ging ontbreken
ik bloei in jouw…
De zomer sterft
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
1.473 Want telkens komt ze weer terug
maar doet nu eerst een stap opzij
maakt plaats voor herfst en winter
en komt met de lente dichterbij.…
een eeuwenoud en triest verhaal
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
2.189 wintertij
takken dromen
van een lommerrijk verleden
heden is alleen en kaal
ze vertellen hoe
ze door de kou hebben geleden
een eeuwenoud en triest verhaal
ze wachten op
de lange nachten en de maan
vorst laat sterren vriezend ondergaan
gelukkig dragen ze
heel diep verscholen
alweer de tere knoppen groen
leven dat
naar lente…
Jij watervalde speels
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
777 kwamen samen waar
de waterlopen spraken
ik traag en diep
jij watervalde speels omdat
rotsen jou steeds raakten
we mengden donker licht
zag jouw gezicht ontwaken jij
wist mijn kou weer warm te maken
kuste bloemen
aan de borders was chaotisch
je vitaalde leven tot exotisch
spatte waar ik stroomde
ik heb je ogen lief jij bent
de lente…
Zonnegroet...
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
1.562 Een waas van limoen kleurt het aanzicht
Fris nieuw leven ontspringt onder de zon
De warmte knuffelt de aarde vol verleiding
en kust hartstochtelijk de zomerbloemen
Geur van honing en nectar overweldigen
alle bijen die van bloem naar bloem zoemen
De zon laat haar stralen uitstrooien
over het nieuwe lenteleven dat groeit
Langzaam gaat de lente…
overal gespikkeld wit
netgedicht
2.1 met 10 stemmen
1.234 we hebben nu
ons eigen bos en
paddenstoelen samen
jij rood en overal
gespikkeld wit en ik
wat bruin met eekhoorngeel
we lenten ondergronds
zomeren in bovenkomen
herfsten vochtig onze dromen
we kleuren samen
jij de dame ik de heer
of andersom een enkele keer
dat heksen dansen in
een kring ze sluiten ons
met maanlicht…
Tweede kerstdag 2006
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.903 Motten en muggen
liggen ondergronds
te ziften in het graf
van onbegonnen lente.
De buren recyclen
de kerstdagen aan gort
volgens de formule
all I want this Xmas = U
De huizen staan bol
van duizend mierenlichtjes
een cadeauverpakking
voor Onze Lieve Heer.
Als nu de zon doorbreekt
verdampen alle dromen.…
Vier seizoenen
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
952 nevelzachtheid
in teder gedruis over het plantenleven waken
en laten het zaad ontkiemen tot volle overgave
onder invloed van kosmische krachten
schenkt het verzadiging van vreugde voor het hart
die de aarde in allerlei decoraties verrassingen
tot volle bloei, tot volle wasdom laat komen
in de kleuren, geuren en vormen
van de nieuwe lente…
"Ons Pasen"
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
3.511 Lente bloeit in vazen,
een processie loopt voorbij.
Je koopt vandaag geloof,
het vasten is geweest.
De kater van de carnaval,
is nu een lief geel beest.
Waar is het avondmaal,
het kraaien van de haan.
De profetie van de verrijzenis,
ook judas zat daar aan.
Wie ziet nog de drie kruisen,
na spot en foltering.…
ook al wintert het kapot
netgedicht
3.1 met 18 stemmen
2.037 ik kijk niet terug
maar blader door een herfst
die blad voor blad verrot
de smurrie wordt eens lente
ook al wintert het kapot
de dode boom die sprieterig
reikt naar dromen over zomer
was groen en ongerept , verloor
zijn strijd tegen het ouder worden
in een tijd die niet wordt terug gezet
de paden zijn nu afgedekt
mos heeft zich al afgezet…
doekte stof in ruime zwaaien
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
814 ramenzeem
het glas dat eindelijk
jouw spiegel kon vervangen
je spic en spande
zuchtte vol verlangen dat
dit beeld voor weken bleef
doekte stof in ruime zwaaien
dweilde vloeren zonder aaien
schudde bedden op en ineens
was er die sanitaire stop
keek het bad je lachend aan
in een kalkrijk vergeten
deze dag dag heb je geweten
een eerste lente…
Heel weinig is zeker
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
851 Heel weinig is zeker:
wél dat mensen niet alléén bestaan
en dat we zoekers blijven
en al vragend verder gaan;
dat hoop toch telkens weer
ontkiemen zal
en lente doet ontstaan.…
mijn vingers dooiden ijs
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
757 je verijsde in je jeugd
de permafrost duurde
een half leven waarin je
niets kon geven of ontvangen
liefdeloos zonder verlangen
warmte kon je niet
bereiken in het grijze
licht van fijne sneeuw
zodat het zicht op enig
toekomst werd gemist
zacht ontlook de lente
in je koude huid
mijn vingers dooiden
ijs dat de seizoenen brak…