8371 resultaten.
Communiniets
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
461 Touwen van taal ontbinden traag
als gebande stem het lijf verlaat,
in lucht verwaait tot klank naar keuze,
hecht aan het ontluisterd oor.
Spraak en schrift op goud gewogen,
laten letters ‘leven’ schrijven
op onverschillig dood papier,
met onder regels, achter zinnen,
vermoeden van beweging, richting,
liefde, lust en last.…
Strepen
hartenkreet
4.7 met 27 stemmen
1.479 Primair,
zoals de lucht.
Zoals ook de liefde van een vrouw.
Zullen we samen eten?
Dan geef ik je mijn ogen lief.
Dan zie jij dat wat ik zie:
Strepen rood met geel en blauw,
tot regenboog geslepen.
Primair,
precies zo jij en ik.…
het oog van de storm
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
500 loodzwaar de stilte rondom
ergens zweeft de weergalm
van een dichtgeslagen deur
de storm lijkt voorbij
maar dreigend de lucht
in haar roerloosheid
gevangen in het vacuüm
van verwachting
gerommel in de verte
als snelle stappen op de trap
nadert de ontknoping
in natuurgeweld
met bonkend hart
gewapend voor de confrontatie
wars…
Mijn woorden
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.055 Mijn woorden zweven stil door de lucht
Onzichtbaar en geruisloos
Enkel zichtbaar als ik ze voordraag
Mijn woorden zijn op reis
En tot ze uit het zicht verdwenen zijn
Zul je ze blijven horen.…
Vriendschap
netgedicht
2.5 met 56 stemmen
4.115 Je gaat mee als de bladeren vallen,
als het stormt, als de lucht
enkel grijs is en dicht;
je verwacht samen de lente.…
Morgen wintertuin
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
545 sneeuwende meeuwen
tuimelen dalen
in de prille morgen wintertuin
schetterend op wittigheid
weergalmt ieder keeltje
in het januari licht
met brede zwier
klapperen zij wijd in ’t rond
met jolig gekletter
strijkt het zonnelicht
hun verenkleed droog
adem zacht
tot één glans
zuiver en volkomen
op wiekjes blauwe lucht…
Oude bomen
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
685 Platanen langs de laan
pathetisch van bestaan,
staan hun plaats af aan nieuwe
twijgen in de wind om tegen
de verwachting in dood te
gaan, gespreide takken in
een hol gezicht, geheven
armen naar de lucht en
naar de grond, het licht
maant voorzichtig om
niet meer te bewegen,
ontleend aan stramheid
in de druilerige regen, ze
zijn…
MIJN ROZENPRIEELTJE...
hartenkreet
2.4 met 12 stemmen
1.204 De lucht blauwde stralend open
Het omhelzende morgenlicht
deelde onze grenzeloze vreugde...
Toen riep ik onbevreesd
"ELENA"...
Kom mee naar buiten
en zie...
waar "Jehovah" is!…
Krullen in de wind
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
778 zacht fluistert de wind
over veranderingen
het stormt niet altijd
in een mensenhart
het wil ook wel eens
liefdevol door haren strijken
streelt wapperende
krullen glad
soms is liefde genoeg
om weer eens met
andere ogen
om je heen te kijken
zie hoe vederlicht
de vleugels van een vogel
wiegen op de golven
van het vrij zijn in de lucht…
Weet je hoeveel ?
hartenkreet
3.9 met 12 stemmen
1.529 Zo liefdevol en zo vol van
Glinsterend geluk
Als een heldere zon aan de blauwe lucht
Als ik je ogen lees,
zie ik de liefde voor mij
In je ogen zie ook de reflectie
van mijn ziel
Mijn hart behoort aan jou…
De juiste woorden
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.059 Zie de verre horizon en
hemelsblauwe luchten
voetstappen in het zand
van lang vervlogen jaren.
Kijk naar lachende ogen
of zie tranen op wangen
zie de maan en sterren
als kristallen in de nacht.
Daarom vind ik altijd
wel de juiste woorden
om ze in een gedicht
te kunnen verwoorden.…
Blauwe droom
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
449 in een hoek van blauwe lucht
zijn mijn dromen scheep gegaan
de sterren brandden bij volle maan
de wereld bestond louter uit golven
ik sprak tot de vissen
in een stille zee
die in luchtkastelen woonden
tussen reuzengrote bloemen
ik floot met de vogels
die alles verstonden
briljante gevleugelde schepsels
toen hoorde ik
een zachte stap…
Scherend over lage golven
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
475 er was niets anders
dan het strand
de lucht en zon in zee
zij spiegelde en nam
de meeuwen scherend
over lage golven mee
wij zochten lange
schelpen in de branding
legden elkaars naam
een ronde steen omcirkelde
in zand wat god gescheiden
had met een groot hart
er was niets anders
dan je ogen hand en mond
in een eindeloze kus die…
Tja
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
1.275 een dalende zon fluistert
met hese stem tot grijze wolken
met hesere stem fluistert
mijn liefste tot mij
schaduwen verworden
tot een andere taal
tot een zacht prevelen en tasten
de lucht rood als gevlamd bloed
het nachtblauw der betovering
zet de nacht in lichterlaaie
ons leven ten water gaten
spatten onze smachten in schuim uiteen…
Verstrengelingen.
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
722 De Engel wees me met haar ogen,
ik zag een onzichtbare horizon
waar alles in elkaar over liep
Er was geen lucht
en ook geen land,
er waren geen wolken
er was geen water
alleen herinneringen
aan alles wat mooi was
en beloftes aan wat nog komen zou
Ze lachte met haar ogen
en haar blikken vertelden me
dat er nog meer zou komen,
nog…
omschrijving van mijn liefde voor jou mijn schat
hartenkreet
4.1 met 37 stemmen
1.772 de sleutel van mijn schat ben jij
de regenboog in mijn lucht,
de handen op mijn buik
oh, wat droom ik toch altijd van jou,
schat, ik hou van jou…
verdwalen
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
849 Schaduwen stromen voorbij
door de takken bladeren
Alsof ze op de aarde vergaderen
bruin rood op natte klei
Nevels hangen in de lucht
de herfst in al haar geuren
Takjes die langzaam verkleuren
breken in een zachte zucht
En mijn voeten nat en koud
laten me steeds verder verdwalen
Gedachten worden mooie verhalen
in dat wonderlijke woud…
vanwege een uitdaging:
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
621 meer dan donder aan de lucht
vertellen kan
ik veeg de wereld af
en laat mezelf naar voren komen…
Een ontluikende mooiheid
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
537 hoor je het fluisteren, het suizen
rond de winddansende bomen
weet je hoe heerlijk je daar
kunt mijmeren, stiekempjes dromen
kan luisteren hoe de vogel
er klanken van liefde zingt
wanneer de ochtendnevel mysterieus
de nog grillige takken omringt
zie je hoe de zon een verlokkelijke knipoog
illustreert in een bonte lucht
het…
lentepracht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
655 lente
Het zijn de lage luchten die weinig geruisloos de koude kansloos maakt.
Met haar mee, de vogels die als herfstbladeren de koers ervan verraden, de paren paren Darwinsaans, daar louter uit nieuwschier het voltooide verleden daarom vraagt.…
Synergie,
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
489 Van niets te leven dan
van de lucht en van de
zwijgzame schoonheid uit
de aarde om weer tot
humus te vergaan, waaruit
een purperen zon hem baarde,
de vlucht te vinden in het
ruisen van ontelbaar blad,
energie geladen in de lichte
nerven van hun dromen.…
in het donker mag ik eten
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
642 er hing iets in de lucht
het moest wel feest zijn, blij
misschien zelfs kleurige slingers
tot daar de zon haar schaduw wierp
jij mij woorden speelde die ik
niet vangen kon
ik wist het niet, hoe kon ik weten
toen was er enkel zwijgen nog
en een verlangen naar leven
naar mogen zijn
voor mij geen polonaise meer
want zulk een dans…
Zielendroogte
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
746 Opgetild vanuit de diepte
klommen wij naar grote hoogte
als een zweep die slagen zwiepte
om een tol van zielendroogte
ons liefdesleven nam een vlucht
die geen vleugel meer kon dragen
wij tuimelden uit ijle lucht
wegduikend in hoge kragen
nu de boorden zijn gestreken
en de stoom is afgeblazen
zijn we weer op wie wij leken
opgedroogd in…
Wat als het leven.
hartenkreet
4.8 met 13 stemmen
1.376 Dan, ja dan vergrauwt het beeld,
perst het net dat beetje lucht
uit je verwarde zijn...
Ja als het leven pijn doet,
zo'n pijn...
dat je wel sterven wil,
richt dan omhoog je blik
en durf verder te gaan.
Verder, steeds verder,
tot de tijd je helpen zal
en je pijn verzacht.…
Herinnering aan de es.
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
890 Korenbloemen suikerbieten
Karresporen in het zand
Leeuwebekjes langs de rand
Violen en vergeetmijnieten
Akkerwindes wilde rozen
Zwaluwen in snelle vlucht
Leeuweriken in de lucht
Boterbloemen en frambozen
Er resten nog vage contouren
van een haast verdwenen land
in de nevels van mijn geest
die mij stil langs paden voeren
aan een oud…
het laatste kwartier
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
689 uit koele zilverrand
kruipt traag omhoog
de bleke morgenzon
zij zendt haar stralen
glanzend koud
naar de maan die
afneemt tot een
tere sikkel
nog staat zij, in
schijngestalte, tegen
de dun blauwe lucht
even ontmoeten zij elkaar
maar de maan kan niet blijven
het is haar laatste kwartier
zij verdwijnt bij het licht
van de opkomende…
Kortdurende schoonheid
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
592 jij bloeide langstelig
met blad in
de vorm van een hart
verwaaide na lente
maar knopte in vrucht
onder de zomerse lucht
jij bent niet geplukt
om in kortdurende
schoonheid te sterven
zij lieten je staan
door jouw trots om het leven
dat jij weg had te geven
jij rust met het zaad
in de vruchtbare bodem en
wortelt weer voor de zoveelste…
Kwallen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
572 Kieuwen zijn nu mijn longen,
water is mijn lucht.
Zo kan ik voor eeuwig blijven
in deze blauwe vlucht.
Kwallen in een zee van blauw,
ik wil bij ze blijven.
Spelen met de vissen
oneindig door het water drijven.…
Eolisch sediment
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
405 Zij kruipen voort als eeuwig stuifzand
maar keren nooit naar ijle luchten weer.…
Nieuw land
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
609 Alles kavel
en veel Akzo, Shell
veel tolueen en afgraafwijken
nog wachters op de dijken en
nog altijd
matigen ondergelopen uiterwaarden
de waterhoogten,
spiegelen ze tijdelijke rietbeemden
en een twijfelachtige lucht.
Gaat eigen aard (wat was dat, ooit:
tastbaar en zuiver?…