Alle inzendingen over o-

4091 resultaten.

Sorteren op:

Diep in het lila park

hartenkreet
4.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.611
Wat wij zagen was een verloren glans een glans van schoonheid een wondere bloem op een vergeten eiland een helderrood juweel in een blauwe maanstraal Toen fluisterde jij : ik wil niet dat je weggaat uit de lichtschelp van mijn hart dat de liefdesroos verdort en ons bestaan vergaat in de wrede schaduw van het niets Liefste, zei ik, o…
troebadoer21 december 2007Lees meer >

De weg in 't woud

poëzie
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.689
O laat geen lach die stille plek ontwijden, geen ruwe spot, waarvoor de zoete waan zwicht. Zacht zingt de wind een lied van eeuwig scheiden en, voor mijn voeten, dwarrelt van de takken -een gouden regen- geel en rossig lover. Vrij moge ’t bos een nieuwe lente beiden! De blaadren, die in ’t slijk der wegen zakken, zijn dood, voor eeuwig.…
Helene Swarth10 augustus 2020Lees meer >

LIMERICK

hartenkreet
3.8 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.516
Er was eens een man in Turijn, o nee, ’t had een vrouw moeten zijn. Het zit weer niet mee, héb ik een idee en dan wijk ik weer af van de lijn. Opnieuw dan, een vrouw in Turijn, verdraaid, wéér ontspoorde mijn brein. De plaats maakt wel uit, want het speelde in Duitsland en meer specifiek: in Berlijn.…

Hoe is ons leven ?

hartenkreet
3.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.219
Je ziet niet de tranen in m'n ogen, ik ben aan 't eind en o, zo moe. Ik wil vergeten die nare tijd die we samen moesten doorstaan, Om met jou verder te leven met z'n tweetjes opnieuw beginnen gaan. Maar zolang jij je afzondert is er voor mij geen toekomst meer. dan is de tijd pas echt verloren en zie je mij nooit weer.…
moeke7 maart 2004Lees meer >

poentootje

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.507
neem ik een slalom langs bakken met verdorde bloemen als ik dan met 8o km op mijn gaspedaal ga hakken hoor ik mijn geweten stillekes over een bekeuring zoemen oei, daar is weer een cirkelzaag brm brm brm brm ik draai mijn rondjes op die rotondes zo graag soms ga ik dan over de scheef als ik te dicht rijd tegen die dameskontjes o…

Aan mijne kunstbroeders

poëzie
2.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 10.151
De roef der Goudse schuit is thans mijn Helicon; De schipper, mijn Apol; de vaart, mijn hengstebron; Dies vang ik aan... o Ramp! mijn potlood breekt aan stukken.…

Hoe zachtjes wiegt

poëzie
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.563
'O, trouwe! ‘k ben door u verslagen, Gij brengt mij nieuwe zielekracht, Neen, nimmer moet het voor mij dagen… Wat is hij schoon, de zomernacht’.…

de bureelkinesiste

netgedicht
2.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.271
de computer springt op zijn saver amai, een kom mee vissen, ’t is nie waar, ze zoenen het glas en zij spreekt een heel zoet woordje voelt ge u fit en weer ontspannen terwijl haar elleboog nog efkes drukt, o ja madam, de relaxatie is heerlijk, wanneer komt ge weer…
Rieg8 december 2008Lees meer >

Garoet bij Nacht

poëzie
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.855
Gefluister, o gefluister. Drie palmen in de wind. 21 oktober 1937…

Konijnen

hartenkreet
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.481
Er was er eens een wit konijn dat o zo graag pikzwart wou zijn ook was er een zo zwart als git die dacht:"Waarom ben ik niet wit?" Nou ja, je weet hoe het soms gaat ze raakten samen aan de praat en bleken beiden niet tevreden. We hebben nu genoeg geleden! We ruilen (Vraagje: Kan dat wel?)…

WO II

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 876
haar koekje smaakte heerlijk, want van tulpenbollen word je echt niet vet De meeste mensen waren in die jaren aardig uitgeblust Maar de Brigade van Irene maakte mij juist zelfbewust Angst en schroom en gêne heb ik volledig afgezworen De buurman kwam niet terug, 'k was een beetje ongerust Het zwaarste was het bouwen van de Bunkers a/d Kust O…
Aar Noordam2 september 2010Lees meer >

Zwerver en elven

gedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 7.309
Te zwaar was het water, te Licht is de wind - O, Christofoor, waar is het Kind, het kind - Alom, toen, geheim en Weg-stervende - Blijf bij me, bij me Zwervende - En, eindelijk, stijgend de Maan langs en heen, Een bijna zwijgende Wolk verdween.…

Dag van schoonheid

poëzie
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 6.654
Als ik de band maar los kon knopen, nam ik u allen dubbelthope: gij meiskens uit de stad, de stal, gij wijs als 't boek, gij dom als oordje, gij uit 't kasteel en gij uit 't poortje, en gij, o boom, en gras en wal, gij witte, wandelende pater, gij paard, gij zon, gij wolk, gij water.…

Een vreemde verhouding.......

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 993
Wie o wie staat op en stelt die vreemde verhouding aan de kaak die wij met elkaar hebben? Als iedereen al weet dat je nooit de hand bijt, die jou te eten geeft!…

Verjaardagsvers

gedicht
2.8 met 102 stemmen aantal keer bekeken 28.449
En even later of ik het goed deed zo en je zoende, o. Je zei nooit wat, je zei het altijd met je ogen. Je ogen die helemaal alleen in je gezicht achterbleven als ik je verliet; je ogen na geween: je was er niet, je keek me aan als verten en ik moest erheen.…

Zomerdood

poëzie
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.965
O herfstvertedering in het stille woud, Waar bruine blaadjes rusten op de poel, Of langzaam drijven zonder lust of doel En bomen prijken met het som'bre goud Waarmede 't bos om zomerscheiden rouwt,— 0 bruin-bestrooide lanen, leeg en koel, En vale bermen, kalme mijmerstoel, En blaad'renweb, waardoor de hemel blauwt!…

Voetbal-hymne

poëzie
4.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 7.394
O Spel, dat hoofd en hart der knapen vult, Die dagelijks 't gedaas der krant verslinden, In hartstocht, die geen smaak voor 't hogere duldt, Dat mensen beesten maakt, en zienden blinden - Hoort, hoe het plebs uit rauwe kelen brult, Terwijl het aan 't afzichtlijk schouwspel smult, Als daar een horde woestaards en ontzinden In 't schunnig…
Charivarius6 december 2021Lees meer >

Mijn kind, ik ben niet rijk

poëzie
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.341
O, al bezit wordt wonderlijk, Zodra men komt te leren Wat rijkdom kan ontberen! Eens had ik mij zo rijk gedacht, Dat tot mij heel de stille nacht, Onafgebroken wanhoopsklacht, Rezen der wereld zangen Van overwinning en verlangen.…
P.C. Boutens15 februari 2012Lees meer >

de dag

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 553
de tram rijdt krakend verder brutaal en slingerend op zijn vastgelegde weg klanken van het ijzig soort maar o zo lieflijk in het vertrouwde stadsgewoel de klok slaat elf slagen vol gezang de zon geeft warmte aan haar melodie en rust aan mensen in hun haast alsof de dag geen einde kent voor even schreeuwt een man zijn koopwaar prijzend aan…

sprekend steen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 710
met de vijl in je vuisten verwijder je mijn puisten in het afwisselend ritme van hamerslag en vijlen groei ik, ontsta ik jij bepaalt jouw gevoel leidt je raakt mijn diepste kern mijn ziel geeft zich bloot naakt sta ik daar o zo kwetsbaar mijn hardheid aaibaar zacht mijn uiterlijk glanzende pracht jij hebt mij op een voetstuk geplaatst…

Tot de bodem

gedicht
1.2 met 287 stemmen aantal keer bekeken 18.465
Naar kades klauwen, in je kreten stikken, rond die luchtbel, rond je hoofd, een engel die niet komt, o de gestorven zomers in je mond. ------------------------------- uit: Het Parool, 30 mei 2012…

Op zoek naar de hemel

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.055
zonnegod droomt in de knop der minne een hartenklop haar bloesem bloot zeer wulps in den beginne Was Eva Adams rechterhand verbannen ver van schoonheid regelrecht naar niemandsland waar niets nog op een god lijkt Ik poog het leven aan te gaan met ’t engelenlicht in ogen maar als de sluier zicht ontneemt wordt het blinde hart bedrogen O,…

Aan mijn geboorte-plekje

poëzie
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.306
O, steeds voel ik mij verrukt, Als mijn voet uw heuvlen drukt, Of door uw valleien treedt, En mijn blik uw omkreits meet. Maar onrustig jaagt mij ’t hart; ‘k Word beklemd van heimwee-smart, Van verlangens boezempijn, Als ik ver van u moet zijn. Heilige geboortegrond!…

In liefde & in vriendschap

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.794
Kleed mij met jouw warme vriendschap met de blauwdruk van de ziel o, zo drachtvol en verleidelijk en de sterke smaak naar meer Vul mij met gevoel voor humor erfgoed van een grote geest Laat ons vrijheid distilleren uit het droesem van oud zeer Deel mijn passie voor de kunsten in het schetsboek van het hart Teken dan met overgave alles…

Als je niet buigt word je gebogen

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 5.642
Als je niet buigt word je gebogen, o, wees maar niet bang, je wordt gebogen, het buigt je, het drukt je met kracht neer. Je wordt door iedereen verlaten, ja, door jezelf. Wees niet bang, het is snel voorbij met het gekloot. Want gekloot is het en het wordt niet beter.…

Na den beginne

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.056
'O, Eva,' zei Adam, 'ik vind je een stoot! - Een verrukkelijk ribstuk; ik zie je graag bloot.' - En Eva, die Adam bewonderde, kreeg in de gaten dat langzaam z'n vijgenblad steeg en ze prees toen hetgeen zich eronder bevond. Hij zei: 'Eva, je neemt ook geen blad voor de mond.' De twee werden spoedig al heel goede maatjes.…
Aubrey20 november 2013Lees meer >

't I S S T I L L E

poëzie
5.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 5.404
Gij alleen, o vlugge en vlijtig ding, dat, langs de natte tak geklaverd, uw gepink laat horen, fijn en snel, ge ontsnapt en snetst alom: "Ik leef nog: piep! Ik leef, spijts ‘s winters winterdom!"…
Guido Gezelle30 november 2013Lees meer >

0 AARDE.

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.121
O Aarde, Aarde, die in donkre schoot Het goud bergt en het licht der edelstenen En 't erts, zo star, èn... de ogen draagt, die wenen En lachen om wit, ach!…
Hein Boeken22 december 2013Lees meer >

EEUWIG TREKKENDE KRACHT

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 649
De kist waarin zij rust sleept hartverscheurende aanhang van verslagen huilende geliefden over het gangbare grof knerpend grindpad van het oude kerkhof als gebogen menselijke zerken, op weg naar het o zo diepzwarte graf waarin zij tegen haar zin in zal moeten rusten continue heeft zij zich ingezet voor haar dierbare kroost zij had zich…

Regenlucht

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.016
En boordevol is 't herte en toch en wil niet vloeien die staande en stille stroom in klare poëzie op 't blad, dat 'k o! zoo graag met tranen zou besproeien, in 't lied, dat wentlen zoude in louter harmonie; en boordevol is 't herte en niets en kan het boeien, - geen levensdroom, waarin 'k een wens weerspiegeld zie!…