4280 resultaten.
geen woorden
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.714 Je zit diep in mijn gedachten
Al vanaf de eerste dag
Ik wil zo veel zeggen
Maar niets verlaat mijn mond
Niets kan jou duidelijk maken
Wat ik diep van binnen voel
Niets kan jou duidelijk maken
Wat dit allemaal met mij doet
Geen woorden
Geen tijd voor een traan
Nee, nooit meer zullen wij samen delen
Dat moment is voorbij
Hetgeen we…
voor jou heb ik mij
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.540 naar binnen
over mijn lippen) dringen onaangekondigd in mij
(mijn mond wordt droog) de holtes verstoppend versteken
zij zich diep in de afgrond van de strot in de kelen
reden is ‘t strelen het ademen wordt stil (is stilte)
’s nachts ben ik rijk tot de dag komt (verstild)
mijn woorden lopen weg (als het licht wordt) die tedere
woorden verlaten…
Eeuwige revolte
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
954 het onbehagen
waarvan de oorzaak doorgaans
in de taboesfeer
beukt hoog tegen de dijken
van natie's tolerantie
het onbehagen
waardt rond, oeroud instinct
verdringt 't verstand
voedt ondergronds vuur waarin
vlees gesmeed tot zwaarden
het onbehagen
is geëscaleerd, het vuur
verschijnt bovengronds
de teerling is geworpen
pijlen verlaten…
Als je in nood gezeten !
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
827 Als je in nood gezeten
geen uitkomst ziet,
wil dan nooit vergeten
God verlaat jou niet.
Als ik dacht aan dit mooie lied,
vulde mijn hart zich met verdriet.
Als ik nú aan dee'z belofte denk,
is mijn leven als één groot geschenk.
U redde mij uit grote nood.
Ik was in handen van de dood.…
kaper op rust
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.099 versleten midden in het park
waar hij eenzaam wacht
op dat kleine krakend plankje
in gedachten bij zijn oude bark
zijn baard is rafelig wit
ter onderstreping van zijn gelaat
door weer en wind verweerd
met tanden zwart als git
donkere grijns om wat komen gaat
na een leven dat hem alles heeft geleerd
bonkige zeeman op drift
op het verlaten…
Ons eigen lot
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
754 verdoezeld in
de lusthof van haar lichaam
onder de vruchtbomen van
haar eiland, wilde hij op
huis aan, naar zijn eigen
vrouw
- zit vergrijsd en breiend
op je te wachten, had zij
nog gezegd-
tevergeefs,
en naar zijn eigen schrale
land en van de Goden moest
zij hem het vlot gunnen
waarmee hij haar voorgoed
kon verlaten…
Als in een droom
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.962 Zonder twijfel heb ik in je armen gerust
Al honderden malen heb ik het je vergeven
Nog steeds droom ik dat je altijd bij me zal blijven
Dan zeg je me dat je je hebt vergist
Dan zeg je me dat niets ons meer uit elkaar zal drijven
Nog steeds droom ik dat je me mist
Maar dan, wanneer ik 's ochtends wakker word
Besef ik weer dat je me hebt verlaten…
Freekie, Freekie
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
709 Freekie, de onbegrepen wereldverbeteraar,
Zit met zijn handen in z’n lange grijze haar,
eenzaam, op het verlaten toneel in Carré.
Freekie, Freekie, het leven valt niet mee.…
ik weet van ander leven
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
3.808 ik hoor nog dat geluid
de handen voor je buik
toen bommen vielen
ik daalde, maar te vroeg
je angst joeg mij eruit
ik wilde terug om
aan de kern te raken
mijn vluchten was
een laatste kans om
dit inferno te verlaten
ik was nog verre van
volmaakt in genereuze deling
herstel kwam toen te laat
de schok beperkte groei in
een uiterst…
Hoofdvredebreuk
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.049 Daar klop je aan, zonder aankondiging
je hebt jezelf grijnzend binnen gelaten
jou bij me voelen, is de stilte verlaten
die je breekt met `n dreigende fluistering
Verduistering kerft als ik je omtrek zie
gaten vallen in -de gedachten die me
haten omdat jij ze wild naar buiten mept-
vergaan kermend als ik naar binnen staar
Ik bedaar in de…
Geen paniek!
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.021 Verlaat het vliegtuig in uw reddingsvest.
Raak door het koude water niet van streek
en spoed u naar de gele opblaasboot;
dat is de boot vanwaar ik tot u spreek'
___________________________
Noot:
De captain was zo verstandig om het toestel te laten cirkelen, anders zou het een paar honderd kilometer verder zijn dan de boot.…
Leiden of Lijden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
902 rennen af en aan
niemand stoort zich eraan
een paartje danst
op de te kleine dansvloer
bewegingen vol sensualiteit en lust
niemand stoort zich eraan
ogen
sprekend zuiver
half gesloten
het innerlijk genot van het ritme zichtbaar
de vrouw danst alleen
ondanks haar partner zoals ze leven wil
passievol
als de muziek verstomt
verlaten…
Ach, het is maar een eethoek .....
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.933 of er een knipoog volgt, met de zinssnede,
"hout mijn zitting dicht", zelfs de leuning,
anders behoorlijk dwars doet er het zwijgen toe
oh, mochten deze tafel en stoelen praten
een woud met bomen is niet genoeg
om de woorden, ooit gezegd, af te drukken
de lach en de tranen door het blad opgevangen
schuren gedachten en beitsen verlaten…
vlieg je enkel op papier?
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
1.226 gekend
je geduld is legendarisch
en je haar golft witte pracht, hilarisch
wordt er over vleugels nagedacht
ook zijn er donkere exemplaren
die heersen over nacht en hel, vooral als
je ondeugend bent herken je ze vaak wel
je hoort bij ons als een bewaarder
die kennis heeft van goed en kwaad, waar
blijf je als het leven ons voorgoed verlaat…
Eenzaam
poëzie
3.5 met 18 stemmen
4.733 Ik vluchtte de verlaten hei, - de vorst
Der eenzaamheid, de vale raaf, gevlogen
Op mijn schouders, zat over mij gebogen,
Dat ik de bange lucht nauw aadmen dorst.
Bij 't witte dorp groette een levend wezen,
Een gulle boer van achter 'n volle kan,
En voor zijn groet smolt alle leed en vrezen.
0!…
Sterrenstof
hartenkreet
4.9 met 8 stemmen
1.303 De winter voelt
soms schraal aan
de koude wind
snijdt zich door
mensen heen
vertwijfeld
ineengedoken
lopen ze door
de witte wereld
verlaten en alleen
Maar dit gaat
niet op voor jou
want het voorjaar
is weer in je terug
hoe hard het ook
kan stormen
jij loopt met grote
passen met de wind
in je rug
De winter ademt
een kille sfeer…
een slechte jeugd
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
954 net geboren, kraai je om die zegen
de toekomst lacht, de Heer is je genegen
de zon beschijnt een hemels levenspad
pas later lees je in het ochtendblad:
een Haagse jeugd valt toch een tikje tegen
je zit om liefde en begrip verlegen
als 'eiberkuiken' heb je pech gehad
je groeit hier kansrijk op voor galg en rad
in grauwe en van God verlaten…
een hals die zachtheid toont
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
691 omhelzen
ik zie het kloppen van je hart
in een hals die zachtheid toont
de lijn omhoog naar kaken
die toch vastberaden zijn
als dan je glimlach
zich verdiept en ook
je adem vrolijkheid verraadt
ontstaat het kuiltje in je wang
je lach is ingehouden lang
je schrikt er zelf van en
ik zie je ontwaken de leuke
droom langzaam verlaten…
weet donders goed
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
761 zinnen niet
naar jouw hand zetten omdat
je eindeloos eerlijk bent
het eigen van de ander
steeds erkent begrip hebt
voor hun reden en hun
toekomst ziet in heden
toch is de nasmaak wrang
bang dat anderen hun angsten
manipuleren en hun gevoel gaan
uitproberen voor de eigen baat
jij kent magie
dus gebeurt dat niet
wie jou verlaat…
afscheid van de kastanje
netgedicht
3.6 met 25 stemmen
3.118 herinneringen erven
je levenstaak verrichtte jij met verve
de drukte zag je onverstoorbaar aan
tabee ... barmhartige Samaritaan
we kunnen nu geen hart meer in je kerven
je broeders volgen één voor één je pad
een lange rij van zwijgzame soldaten
waaraan de oorlog onvermurwbaar vrat
de doden nemen afscheid van de stad
de weemoed vult verlaten…
Feyenoord
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.011 't Zijn zware tijden, beste fans van Feyenoord
naast droevig spel kent de begroting ook tekorten
nu schijnt het stadion zelfs in te kunnen storten
het duurt niet lang meer voor je straks de speaker hoort:
'Dringend verzoek ik u slechts fluisterend te praten
en hand in hand de Kuip voorzichtig te verlaten'.…
Mijn Kleine Meid
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.862 Je blonde haren in de wind
Spelend zonder zorgen
Geniet maar van je spel mijn kind
Denk nog niet aan morgen
Eens zal je op eigen benen staan
Het ouderlijk huis verlaten
Toch zal ik je laten gaan
Stil berustend en gelaten
Vaak denk ik terug aan dat moment
En rust je hoofdje op mijn schouder
Het voelt vertrouwd en heel gewend
Dan ben ik even…
Overgave
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.590 Mijn herinneringen
verzamel ik om me heen
als een zaaier zijn oogst
en verlaat deze oever
naar die van een nieuw leven
Ik sluit diegenen
die ik liefheb
en die mij beminnen
binnen in mij
en groet ze allen
een laatste maal.…
Spinalonga
hartenkreet
3.8 met 25 stemmen
3.250 De boten doorklieven het mediterrane water
Aan boord mensen die ten dode zijn opgeschreven
Verbannen naar het eiland van grafstenen
Hier moeten zij tot de dood met elkaar leven…
Als vee worden zij bij elkaar gedreven
door de poort van verlatenheid
In een eenzaam lijden zullen zij sterven
Tranen schreiend in bitterheid…
Langzaam wandel ik…
Schijnheiligheid
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
863 Geef mij de eer te delen
Bij het verlaten van het licht
Te reizen waar u en ik naar streefden
Om verlustigd deel te kunnen nemen
Aan eeuwig erotisch geil vreet zuip festijn
Schijnheilig verdrongen toen ik leefde
Stuur mij wenend zo het vermag
Daar waar de duivel vertoeft
Bij het licht van hellevuur
Waarin de wellust zegeviert
Van gespuis…
Spiegelschrift,
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
641 Gladde keien zijn overgelopen, waar
tussen onkruid is verschenen, mensen
zie je niet, gestorven of verdwenen,
je ziet het aan een doffe zon,
het licht vetrok met de staart
tussen de benen, het hangt in de
lucht, een ruiker die is bedorven,
huizen als verlaten weduwnaar,
de wind veegt de laatste hoop
van het trottoir, over veld, de
wereld…
Onbaatzuchtig
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
575 Als ik me nu al ga beklagen
in een levenslang gedicht, zie
ik, dat de onvermijdelijk kim, zich
al bij de uitgang heeft gepost,
een wachter, die het koud laat,
wanneer ik mijn post verlaat, en
van het talmen wordt verlost, staat
in onbaatzuchtigheid voor ieder klaar,
zijn taak is niet te kunnen kiezen, en
voor hem slechts een bijkomstigheid…
Eerbaarheid ligt in elke schaamte
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.604 Eerbaarheid ligt in iedere schaamte
die zichzelf de koning voelt,
de wanhoop van een stijve, voor
de spiegel of voor een vrouw,
bij het verlaten van de woning,
voor dag en dauw, een bekroning
in het pochen van een pauw, een kort
verblijf, dat ondervindt men aan den lijve.…
Valse hond
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.307 Hij was het achterlijk geblaf
en diepe huilen meer dan zat
van die verlaten hond die achterbleef
in nachtelijke uren
en dus sloop hij op een nacht
naar het daarnaast gelegen pad
en gooide losjes uit zijn hand
iets door de bus nog van de buren
Het was een chocoladeletter
die hij ooit gekregen had
nog van zijn moeder -maar niet lustte
want…
Een hand
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
660 Alsof verlatenheid door mij woelde,
een oog die geen toekomst ziet.
Een pijn die kliefde mijn hart.
Mijn handen met boeien gebonden.
Mijn hoofd bonzend van smart.
Zo had ik nergens rust gevonden.
Geen mens die zag ’t lijden.
Geen mens die dit begrijpen kon.
Nergens vond ik een bevrijden,
terwijl steeds meer strijd ontspon.…