inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 14396):

Ons eigen lot

Na zeven jaar verdoezeld in
de lusthof van haar lichaam
onder de vruchtbomen van
haar eiland, wilde hij op
huis aan, naar zijn eigen
vrouw
- zit vergrijsd en breiend
op je te wachten, had zij
nog gezegd-
tevergeefs,
en naar zijn eigen schrale
land en van de Goden moest
zij hem het vlot gunnen
waarmee hij haar voorgoed
kon verlaten,
de goddelijke nimf Kalypso.

‘’O onbegrijpelijke Odysseus,
Ik bied je onsterfelijkheid,
een immer schone en jonge
geliefde en nooit meer een
vinger hoeven uitsteken
dan naar mij.
Toch wil je weg naar – ik
zeg het je - niets dan gevaren
en gruwelen die je wachten.

Onbegrijpelijke mens, je wilt
het Paradijs niet, je wilt niet
wat je wenst, je wilt je eigen
lot, je leven, je angst, je gevaar,
en je dood.’’

Schrijver: boeuck
Inzender: gerard kind, 8 jan. 2007


Geplaatst in de categorie: psychologie

2,3 met 3 stemmen 320



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)