3341 resultaten.
Kees op reis.
poëzie
3.5 met 2 stemmen
805 Kees keert terug en snakt naar huis,
Verwenst het vreemde land,
Roemt zedig eigen haard en kluis,
Waar 't eigen vuurtje brandt.
Kees eist bewond'ring voor zijn tocht;
Men ziet het Kees wel aan,
Dat hij veel nieuws, veel schoons... bezocht?...
Neen, is voorbijgegaan.
1846.…
Ruimte
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
548 Ik voelde tranen lopen over mijn gezicht,
emoties, vreemd en onbekend stegen op in mijn keel.
Ik voelde de onbelangrijkheid van mijn bestaan,
een onzichtbaar gebeuren op een nietige planeet,
verwaarloosbaar in het kosmisch geheel.
Iets wekte mij uit mijn betovering,
ik stond nog bij het raam en ging maar weer naar bed.…
Daarboven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
762 Hij knikt
Er vliegen rare dingen, ze maken je ziek
mensen moeten binnen blijven en zo
niet allemaal luisteren ze
daarom blijft de vijand zich vermenigvuldigen
Hij zucht
De mens is een vreemd individu
zijn graag ziek, zo blijkt
dat laat zich niet graag iets opleggen
zijn besef van het echte leven kwijt
Hij ademt
Zo was het ooit, niet…
We begrijpen veel, behalve onszelf
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
214 Emotionele intelligentie -
wat een vreemd woord,
alsof wijsheid over liefde
in een leerboek past.
Toch is het dat:
liefde als vaardigheid,
kwetsbaarheid als kracht,
vergeving als vorm van inzicht.
We zijn gebrekkig,
en dat is ons erfdeel.
Niet als straf,
maar als bewijs
dat we leven.…
Receptie van Luceberts Liefde
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
450 Ik vind het geen mooi gedicht, een beetje vreemd iets, als je het mij vraagt
Als je vindt dat het geen inhoud heeft, wil het waarschijnlijk gewoon zeggen dat je het niet begrijpt.
Ik vind het eerlijk gezegd geen mooi gedicht, snap het niet
Ik vind het juist een goed gedicht!
het vertelt de waarheid!…
Siem
gedicht
2.7 met 48 stemmen
11.089 Hij gooit een stok in het vreemde, groene meer
en dan verschijnen er zwanen. Het water stijgt
de papieren boten wijken.
-------------------------------------------------------------
Uit: Tzum nr 23, 2003.…
burengerucht
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
774 sudderwruck
we dachten we wagen d'r een belletje aan
ja met de heer en mevrouw trj vos-lem
ha ha drie hoog u weet wel pal naast u
van nog steeds samen onder één paraplu
heb-u nou de dierendocumantair opstaan
we dachten de oliphant te aanhoren
ook zowaar de neushoorn jij schat de krokodil
met frisse vogeltjes er gewoon tussendoor
wel ineens vreemd…
Camoës’ thuiskomst
poëzie
3.9 met 9 stemmen
4.275 Na zeven dagen in de stad gelaten,
Door niemand vergezeld, gingen wij saam
Als geesten overdag door vreemde straten,
Geen juichend volk, geen vrouw wuivend aan ’t raam.
Aan ’t hof wist niemand meer van onze naam.…
POINT OF NO RETURN
gedicht
3.1 met 17 stemmen
13.299 Voel ik niets,
vraag ik me af of ik niet beter
naamloos, zoals ik naamloos heb gezwoegd,
verduurd heb, uitgebuit ben en ben weggetrokken,
een naamloos graf had kunnen vinden
in vreemde grond.
Er hebben teveel voeten over mij gelopen
en teveel ogen mij niet gezien.…
Distichon 32 Vlees en bloed (poëtica 17)
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
740 (Cette étrange idée du beau: Dat vreemde idee van het schone). Het distichon is bedoeld als een subjectieve samenvatting van het hoofdstuk Du Nu ou de la beauté (Over het Naakt of over de schoonheid). In diezelfde periode kwam ik een hele serie opvattingen tegen die hier zijdelings mee te maken hadden en die cirkelden rond ‘het onvolmaakte’.…
vrijheid
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
744 vrij zijn zit in zoveel kleine zaken,
in dingen die ons dagelijks raken;
met z'n allen er voor waken
dat we weer aan lager wal geraken
een trend gezet is een traditie gebroken
en een nee weegt zwaarder dan jawel
en heeft een leider vreemd bloed geroken
dan volgen velen vol wanhoop hem wel
vroeger is de spiegel van vandaag
vandaag bepaalt…
De verlaten vrouw
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.525 En achter bleef een, met de straten
Ener vreemde stad tot haar deel,
Wier ziel gij zó murw hebt gelaten,
Dat zij waakt met geloken scheel.
Want het droge gewarrel der blaren
En de koorts van hun roestige rood
Langs de stenen is als 't schurende waren
Langs mijn slaap van een talmende nood.…
Jij!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.072 Een kind, wat met m'n kind op stap ging
Was voor die tijd toch een vreemd ding.
Het liep niet, zoals het lopen moest
En wij keken toe, hielden ons als ouders, koest!
Dan verstrijken de jaren, zijn we uit beeld
Gebeuren er dingen, al dan niet verveeld
En ineens is dan een berichtje daar
16 jaar later, en een relatie is klaar!…
De Bergbries
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.006 Van mens die het, verdorstend, vond
En altijd weer en altijd meer
Begeert - wat niemand ooit ontbeer' -
De etherdronk, die ziel van 't Al,
Die bries, die drop, die water-val,
Die vonk van zon-gelijke koelt
Die zilvrig door de wereld spoelt
En kelen trekt en krachten wekt
In 't lichaam dat langs de aarde trekt
En op zijn eeuwig-vreemde…
de brug
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
641 langzaam uit mijn zicht
het spel van bewegende geluiden blijft me boeien
‘k herkende plots niet meer de kleuren van het blad
‘k vergat ook de gore geur van resten rottend hout
‘k zocht tevergeefs naar sporen van een platgelopen pad
waardoor mijn geest vertroebelde in ’t woeste woud
waar zal uiteindelijk de dolende rit mij brengen
welk vreemd…
Oude Kerstkaarten
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
951 anders was
de huisjes lagen onder ‘n dikke vacht sneeuw
een smal pad liep kronkelend naar hun voordeur
waarachter vaag een schamel lichtje scheen
alles leek er nog vredig en rustig, zonder sleur
ontbladerde bomen stonden met lichtende takken
waarop treurig, hongerig een roodborstje zat
in de achtertuin enkele besneeuwde sparren
en ‘n vreemde…
Pleegkind
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
870 Een toekomst waarin het vreemde eigen wordt
en het eigene soms wordt vervreemd
waar zorg en sprankelende lach worden uitgebreid
met woordjes, met zinnen, tot een nieuw verhaal
van een kind waarvoor geen plaats was
maar gelukkig terecht is gekomen.…
Lente trip
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
584 Verrast door mijn invoelbaar spel
Dat eindeloos verweven
En toch direct weer wel
Iets had van een gezongen leven
Blijft het werktuigelijk doormarcheren
Stilaan ontdaan van doel
Altijd onbegrensd en verder leren
Doorgeslagen boel
De zon kruipt ongemoeid schoot
Wolken drijven op de ruit
De kapitein van die vloot
Droomt nergens uit
Vreemde…
Ademende stad
netgedicht
2.7 met 11 stemmen
1.579 Maar wat of wie is vreemd hier?
Langs het weidse plaveisel denkt hij:
Ik laat mij drijven
door verscholen veren en raderwerk,
een kluwen waar het brein te klein voor is,
terwijl de vragen mij voortstuwen.”
2
Het asfalt zweet door verhitte piloten
die het rubber slijten en hels bewegen.…
DE FRIESCHE POËET I
poëzie
2.8 met 20 stemmen
3.974 "
Naar ploeg en koestal vluchtte
Uw taal, eenmaal Holland's schrik,
Om uw steden te zien verzinken
In allerlei vreemde kwik.
Uw adel ligt op sterven;
Dat prachtig, koppig ras,
Dat, om voor een koning te buigen,
Te stijf eens van knieën was.…
De nacht
poëzie
3.8 met 8 stemmen
2.835 Nu is ’t nacht - -
zij wacht, het hoofd gebogen
de komst, die lichten doet de ogen
met vreemde, helle gloed…
omdat zij weet, dat zij verleiden moet.
Dit is de nacht.…
AMOUREUS LIEDT
poëzie
3.6 met 10 stemmen
7.264 Al reys ick te Landt en over Zee
En swerf in vreemde Steede,
Mijn Liefs Beeltenis draach ick mee
In mijn gheneeghenthede.
Al ben ick daer wel veel jonst* gheschiedt,
Het buycht gheen van mijn crachten,
Maar als ’t hart op mijn Lief eens siet,
Soo juyghen mijn ghedachten.…
zintuigen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.252 Helaas,
zie ik ook oorlogen, mensen overlijden, partners vreemd gaan of dieren mishandeld worden
hoor ik ook het gekrijs van kinderen, negatieve kritiek, lelijke muziek, pijnlijke woorden
ruik ik ook de geur van uitlaatgassen, zwetende mensen in een drukke tram of de geur van vervuilde wateren
proef ik ook de smaak van m'n rokende partner…
Ze lachte weer.
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
754 Ze lachte weer, toen ze de zee zag, het zand, waar rupsbanden
hun sporen hadden achtergelaten, wat een aanblik opleverde
alsof we op een vreemde planeet liepen, en de mooie luchten,
boven een messcherp in het heldere blauw getrokken horizon.
Eindelijk, de zee! Ik geef het toe, we zijn er aan verslaafd.…
- De Straten van papier -
netgedicht
4.5 met 18 stemmen
830 dozen vol met zwarte poëzie, bronnen van proza
vreemde boodschappen hebben aandeel
en spelen ter introductie muziek,
het krantenpaleis klaagt ver van hier
snippers dwarrelen dan als kleine blaadjes,
..rondgeslingerd oud papier.
Ik tel de jaren, die mij verder zonden..…
Het regent, het regent
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.798 ."
Vege zwermen, regenschermen
spreiden doods hun zwarte vlerken
over vreemde vormen uit,
niet van mensen, maar van zerken;
alle zerken togen uit,
zerken zonder kruis of bede
rust in vrede, rust besluit.…
Vaarwel! Vaarwel naar 't Zuiderstrand!
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.180 Als neef zich maar niet deuken laat,
Zijn moedertaal maar eert
En nooit voor vreemde snoeshaanpraat
Zijn eigen moois verleert.
Zeg hun: zo'n oom is ons Verbond,
Zo eentje van sta pal;
Vraag neef, of hij ook open, rond
Voor dat doel strijden zal.…
De vreemdste namen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
648 Geen onderwerp ga ik meer uit de weg
dus is het niet zo vreemd als ik zeg:
ik stap even binnen bij de loonadministrateur
die me geheid,
voorziet van een portie huis vlijt.
Mijn rekening nummer geef ik meteen even door,
want tja daar wil ik het wel voor doen hoor!…
Coronale kanteling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
503 Toch zorg je op anderhalve meter,
Held(in) van deze tijd, in witte jas,
dag en nacht voor ons, je vreemde naaste;
luister je zacht naar die eenzame pijn
in je mobiel; en speel je, met dat lied
uit je raam, de stille kramp uit ons hart.…
Een vaste burcht, die ook vaak huilt
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.942 voor mij
Als muziek in de oren
Maar ‘Het gebed des Heren’
Neen, ik mis de vrouwen
Er wordt op een ruimhartige collecte gevraagd
Het cantategrapje kost nogal wat
En koffie toegezegd, ik heb wel trek
Maar ik verdwaal op een rijkelijk
Alcoholvloeiende receptie
Met hapjes en bitterballen en grap in mij zelve
“Een vast hap is hun God niet vreemd…