5597 resultaten.
Hemelsbreed
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
422 Tussen 24/7 en
24 uur 7 minuten
Vlak na 't verstrijken
van de middernacht
Wanneer ik op een vocalise
wacht
Tussen 24 uur en zeven
Minuten walst het ritme
van de nacht
Aan 't eind waarvan begin
van een nieuw leven
Van zijn of niet zijn in
de lange nacht
Van Maagdenburger mv halvebollen
Een ritueel van 24/7
Als dageraad der…
Troostende woorden
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
483 En in jouw bedroefde ogen,
zag ik weer een begin van hoop gloren.
Ik kwam die dag,
zomaar toevallig langsgelopen.
Eigenlijk was ik zelf,
op weg naar niets.
Maar heb toen wel een stukje pijn van jou,
met mij meegenomen.
Op dat moment betekende ik,
als mens voor iemand daadwerkelijk iets.…
Menselijk boegbeeld
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
508 de manier
waarop jij
naar mij keek
maakte dat
ik alle andere
blikken van
jou vergat
het was geen
vluchtige flits of
weg dwalende kijk
het was of jij mij
nu eindelijk volledig
begreep en in een
oogopslag bleken
alle vooroordelen
weer even herijkt
voelde als een
nieuw begin in de
opruim van puin
en het inslaan van
links liggende…
Nestwarmte
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
894 opengesperde snavels, reikhalzend
warmte ontvangen voelt als aangekleed
ook toen de veerpennen nog ontbraken,
en bij elke terugblik glanst het verenkleed
nu ouderzorg en toewijding zijn gevlogen
blijft ‘t gemis aan nestwarmte ronddwalen
wat schrale takken zijn gebleven
destijds met zorg bijeen gesprokkeld
houden niet alleen het begin…
Op naar het einde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
180 Ik sta aan het begin van het einde,
Heb al ’n lange weg gegaan,
'n Afgelegde weg vol herinneringen,
Hele mooie en ook mindere.
Voor me ligt een onbekende leegte,
Achter mij wat ik heb gehad,
Meeste memorabel, enkele vergeten,
Mooiste koester ik in m’n hart.…
Echo van jouw lente
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
366 Jouw blonde duinen zie ik
aan stevig land van zilte zee
als metaforen in mijn dromen
onder het gefemel van een sterrenhemel
helder licht in het holst van de duisternacht
ik voel intens alsof alles opnieuw
aan prille lente went in de
essentie van verse voorjaarsbloemen
in het begin van jouw amoureuze brief
lees ik dat het vragen blijft…
Prijs van de vrede
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
323 Toen alle wanhopige pogingen
Niet het beoogde leverden,
Verzon Hegseth een list,
Begin een oorlog,
Niet zo maar eentje,
Maar eentje die de hele wereld raakt,
Wijl energie is waar
De wereldeconomie om draait.…
Emoties
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
390 wil lopen, waar dan ook
weg van al dat voorspelbare
dat dagelijkse
En ik zie mezelf lopen met rugzak
in dit weer,
misschien nog zonder eten
En daar, op die dijk, dat paadje
fietspad, tussen die straten
daar zou ik zo verlangen
naar deze douche
mijn keuken
waar ik mijn gedachten opschrijf,
van mijn eigen brouwsels geniet
En begin…
Palmzondag 2026
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
264 De kus als begin van de nacht
en de verloochening door Petrus;
heel het proces dat pijn doet
tot de dood er op volgt;
De dood van de Onschuldige,
het afscheid van het Licht
dit alles begint vandaag
maar Pasen gloort reeds.…
Mannen die in vrouwen komen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
638 Verlangen doe ik niet
naar de complexiteit
van de zinderende natuur
die in alle spelonken
penetreert als een duivel
wellicht een held op sokken
ik heb ook geen zinnig antwoord
voor mannen die in vrouwen komen
ik laat ze lekker verder dromen
totdat de stille echo in bodemloze diepte
verstomt als het begin van doemloos zwijgen
van mij…
Verf overschreven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
113 Steeds dikker wordt mijn huid
van natte verf, alles
wat ik meemaak bedekt
met een nieuw laagje dat verkleurt
met de nog natte ondergrond
die langzaam droogt op mijn harde kern
die niemand ziet - wie ik ben
in mijn eigen herinnering
als het ware van binnenuit
gezien, wat een fantasie is
omdat vanaf het begin de buitenwereld
haar kleuren…
De Maatschappij zonder Jij..
hartenkreet
3.8 met 16 stemmen
1.489 De imitatie met het laagje goud
maskeert veel onderhuids verdriet
want in jouw hoofd gaat zoveel fout
je speelt jezelf, maar bent het niet
Anoniem, in een harde maatschappij
vol haast en onbereikbaarheid
daar geldt alleen nog jullie of wij
en valt gevoel niet onder werktijd
Je geeft trouw wat wordt verwacht
een plichtpleger tot het laatste…
Dromen
hartenkreet
3.0 met 9 stemmen
1.208 Vannacht droomde ik
Droomde ik over jou
Je hield mijn hand vast
En bleef me altijd trouw
Vanmiddag dacht ik aan je
Aan je prachtige lach
Je mysterieuze blauwe ogen
Dat we voor altijd samen bleven
Elkaar nooit bedrogen..…
Strijden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
813 Voor het regionalisme
dienen aan
zij die stilstaan
omkijken naar vroeger tijden
van opbouw tot trouw,
waarvoor aan leiden
geen plaats vrij: afwezigen
aarzelend waarheid die verdeelt,
gemak voor mij die steelt
uit landschap's coloriet
zo niet van compositie
mij verkijk, overal kleurloos schiet.…
Stilte
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
878 Naar mijn trouwe onderdaan....
De zoete rust, al de kilte,
Die door ons toedoen is ontstaan.
Mij gedrevenheid die drijft mij..
Naar een plek waarvoor ik vrees.
Waar ik gedwongen moet beginnen,
Aan die eindeloze race.
De zin van leven en opgeven.
De onzin van de maatschappij.
De haast, de spoed, die doet mij beven.…
gelukkig getrouwd
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.346 een echtgenoot die als slapie echt genoot
trouwe beschermengel tot aan de dood
mijn beste kameraad die achter me staat
mijn partner die voor ons huwelijk gaat
wat me nog rest van mijn leven
wil ik nog steeds met jou delen
hopelijk worden we samen goed oud
en zeg ik dan nog dat ik van je houd!…
Man van 't vak
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
5.012 Ja, z'n plicht deed-ie trouw
aan de lopende band
en na iedere houw
viel een hoofd in de mand.
O, hij hieuw zich een bult
en was toe aan een stop,
want de mand was gevuld
met een kop nog erop.
Op een beulenconcours
deed-ie mee in Narbonne.
Daar heeft-ie heel stoer
de onthoofdprijs gewonnen.…
Symphonie
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.758 Een leven lang muziek
In de maat, de juiste toon
Bespeeld door het leven
Ontsnapt aan de ritmiek
Door heel gewoon
Een eigen klank te geven
Een leven lang componeren
Soms met accent
Dan in rust
De intonatie van leven leren
De groei naar dirigent
Zeker en bewust
Een leven lang begeleiding
Van vrienden, hun trouw
Het achtergrondkoor…
Chrysanten
poëzie
2.8 met 21 stemmen
5.723 't Zijn mijn trouwe trawanten,
Van heel groot genot!
Kom - wat tabak en bloemen
En 'n klein beetje kijk
Op wat we 'mensen' noemen -
Dat maakt je al rijk!
Old boy!…
Het hoeven geen grote woorden te zijn.
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
1.169 Het hoeven geen prachtige preken te zijn
om de Boodschap heel juist te verstaan:
een klein beetje liefde, wat zorg en trouw
en een hart dat kan luisteren volstaan.…
Verwachting: Zomers weekend
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
653 Ze kijkt erbij alsof ze zich ruim voor ze dit vertelt
de nacht in al haar plakkigheid alvast heeft voorgesteld;
het woelen en het keren en alles kleeft en smelt
en zwoelt en drijft en sopt en sapt en wrijft en druipt en zwelt
Ik heb dan ook onmiddellijk naar Hilversum gebeld
en zei: ik heb een vraag die mij als trouwe kijker kwelt
Men gaf mij…
de laatste storm
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
589 de storm raast voorbij
drijft de mensen ondergronds
de schuile kelders in
waar rijen conserven
trouw in het gelid
'later' voorspellen
als alles is bedaard
generatoren draaien rondjes
terwijl buiten een wereld vergaat
al veel te lang bestaat
wat daar nu rondwaart
komt uit de mensheid voort
die elke bron vermoordt
op zoek naar meer dan…
Vals rouwproces
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
1.280 groet
Ach, hij had ook zo zijn gebreken
Vier huwelijken wat denk je daar dan van
Geleefd heeft hij neem dat van mij maar aan
Kijk dat is zijn jongste net nog maar tien
Daar zijn laatste ex die dertig jaar verschilde
Ongehoord jonge vrouwen is al wat hij wilde
Zou het gemeend zijn van haar dat rouwen
Had ze maar niet met zo oude moeten trouwen…
Bloot
hartenkreet
4.3 met 11 stemmen
780 Maar ik blijf steeds mezelf
trouw tot in de dood.
Maar voor het zo ver komen zal,
schrijf ik nog heel veel woorden.
Samen vormen ze de zinnen
die bij mij hoorden.
Autobiografisch als al mijn gedichten
is ook deze weer geschreven,
spontaan en zonder plichten,
Uit mijn gedachten op papier gedreven.…
ik streelde je tot vrouw
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.356 eens was
scherven kerven diepe wonden
jij hebt mij gevonden
als een vlinder die ontwaakt
je warme adem en je liefde
hebben me toen diep geraakt
je bracht lente na de winterslaap
deed dagen eeuwig duren
je hebt een man van mij gemaakt
in warme passionele uren
ik streelde je tot vrouw
brak banden tot je overgave
nog zijn mijn handen trouw…
Arend
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.116 Wij geloofden met trouwe hondenogen
dat hij berglucht ging trotseren, vlagen
waanzin voor ontwaken. Ons op zou wekken.
Arend brak zijn veren, schreeuwend, bedrogen.…
Droomprins
hartenkreet
4.2 met 19 stemmen
2.704 Ik wil van je houden
ook al heb ik je nog nooit ontmoet
samen aan een leven bouwen
in voor- en tegenspoed
want ik ken je als geen ander
in elke droom ben ik bij jou
lachen we met elkander
jij als man en ik als vrouw
jij bent degene die ik zoek
intelligent, spontaan, creatief
integer, eerlijk en een open boek
trouw, maar bovenal ook lief…
nooit
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
1.412 Het kan alle kanten uit
Voorbeelden genoeg
Eeuwige trouw is scheiding
Vriendschap komt haat
Liegen, bedriegen, geweld waar dat
woord veel voorkomt, maar toch gebeurt het.
Waarom!
Het woord is als kristal zo broos
breken doet het altijd met pijn en ongeloof!
Ziektes, geweld, oorlog,
durven jullie het nog gebruiken?…
Zomer
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
725 Dankbaar mogen we zijn voor deze tijd
Waarin de aarde z’n gewas weer geeft
Door Gods trouwe zorg en goedheid,
Zodat mens en dier de winter overleeft
Elk seizoen heeft zijn bekoorlijkheid
Maar toch springt de zomer er uit
Het geeft warmte en vrolijkheid
Waarbij de vogels met hun gefluit.…
Vaarwel kerkhof
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
633 Ik
knik hem somber toe, zo doe ik
dat met rouw en daarbij hij
lijkt in trouwe dienst.
Aarzelend met spanning in mijn
lijf nader ik het graf van
Lucebert, ik kan alleen maar
kijken, mijn ogen sluiten en
weerom keren. Dag plek. Dag
ooievaarsnest.…