inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 88.724):

Emoties

Tijdens het douchen
kwam de gedachte
niet telkens dezelfde routine
in ditzelfde huis
buurt, dorp
te willen
Dat ik wil lopen, waar dan ook
weg van al dat voorspelbare
dat dagelijkse
En ik zie mezelf lopen met rugzak
in dit weer,
misschien nog zonder eten
En daar, op die dijk, dat paadje
fietspad, tussen die straten
daar zou ik zo verlangen
naar deze douche
mijn keuken
waar ik mijn gedachten opschrijf,
van mijn eigen brouwsels geniet

En begin dan
enigszins tevreden
weer aan mijn dagelijkse routine

Schrijver: Ralameimaar, 26 maart 2026


Geplaatst in de categorie: emoties
emoties

2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 185

Er zijn 5 reacties op deze inzending:

Nemo, 2 weken geleden
Verslaafd aan m'n naam?
Laatst zei ze 'Nee Mo,
nou effe niet,
ik heb vreselijke koppijn, you no'

maar ik zei hoho,
ik ken die Mo niet,
ik ben Nemo, you no!
Ralameimaar, 2 weken geleden
Soms kun je verslaafd zijn aan het slaaf zijn, je eigen routine bijv., aan je naam: neem, o, mij mee. Maar 't schijnt ook dat je nee kunt zeggen. We zijn wat zwak, denk 'k, of vinden het tot een bepaald punt leuk. Groet
Nemo, 2 weken geleden
Nee, ze neemt míj mee Rala, zo zijn de regels in huis nou eenmaal (het is een teefje, weetjewel!)...buitenshuis is het al niet anders, haar wil is wet...een hondenbezitter is een tot slaaf gemaakte! -;)
Ralameimaar, 2 weken geleden
Neem, o, die hond mee, die heeft nood aan die dagelijkse routine, glimlachend met zijn staart
Nemo, 2 weken geleden
Wij zijn zeer ingenomen met het feit dat wij ook even van dit brouwseltje hebben mogen genieten. De hond begint al te kwispelen bij mijn glimlach...ze wil uit! En dat snap ik wel, niets des honds is mij vreemd, Rala...tuurlijk, elke routine heeft zo zijn noodzaak, de noodzak gaat mee, nu het hoge woord is er uit is!

Dankjewel voor het spaatje...volgende keer iets prikkelenders graag, met mineralen en veel sturm und drang...in kokend water!

reageer Geef je reactie op deze inzending: