Alle inzendingen over bomen

7667 resultaten.

Sorteren op:

Dichtkunst

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 549
Jij brengt je woorden als de zuiverheid van vers gevallen sneeuw dichtwerk zo puur als ijsbloemen, kunstig bloeiend op een winterraam een groeiende boom van gedachten waarin de openstaande mens rijpe pennenvruchten kan verwachten jouw regelmelodieën zingen in kleinheid een grootse wijs als een jonge vogel in ’t lenteparadijs *…
Hilly Nicolay19 februari 2010Lees meer >

Weer een lente

hartenkreet
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 722
Als het donker van de nacht door het morgenlicht is weggekust en ik de zon verwelkom op m'n gezicht de blauwe lucht zie met witte wolkjes die tot aan de horizon reiken en de vogels hoor zingen in met glanzende knoppen gehulde bomen neerstrijken Dan besef ik ineens dat de lente de winter heeft uitgeblust en ik nog even op de schoonheid…
ria24 maart 2010Lees meer >

SCHEMERLIEDJE

poëzie
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.014
Schemerliedje, tintel-fijn, buiten zilvert maneschijn, buiten staan de bomen te dromen. Sterren beven in ’t fluweel, ijl-hoog suist muziekgespeel, ‘k sta te zien en luister in ’t duister. Schemerliedje, tintel-fijn, mocht ik met uw wijsje klein, geven stil verblijden wie lijden.…

roep ik mij terug

netgedicht
4.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 629
wie ben ik - is de vraag die hopeloos mijn buik bevolkt navel-diep daal ik af naar die plek aan het water waar mijn bron ontspringt het rijk van genoeg en vervulling daar waar ik mij verloren heb roep ik mij terug fluisterend waaieren lichtgroene bladeren in kronen van zacht wiegende bomen mijn naam die ontspringt uit de diepte en…

een dichterlijk teken

netgedicht
4.1 met 18 stemmen aantal keer bekeken 660
geen enkel wijsje blijft in de boom hangen wanneer wind aan het gebladerte rukt verzamelde ik zachtjes en viel geluidloos neer in jouw gedicht vanaf de hoogste takken omlaag naar de vlakke lijn waarop een meeuw rustte nog lichter dan het onvergankelijk verlangen waarin je mij baadde gevolgd door klokgelui en het refrein…

Zielsbesef

netgedicht
4.4 met 38 stemmen aantal keer bekeken 1.193
zijn geteld in het bittere vooruitzicht blijft alles wat je hebt verteld verstenen in het tijdsgewricht zielsbesef in krijt gehouwen uit steile wanden van de rots teken van fossiel vertrouwen gebeiteld met genade Gods wat wij in het leven zochten verglijdt van bergen in een stroom eeuwig met elkaar vervlochten in oude wortels van een boom…
dick panman18 augustus 2010Lees meer >

De belofte

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 525
Daar waar het blad de boom vertakt de wind een volle bloemknop knakt gaan dromen soms verloren En als de bodem leven voedt de Aarde al het goede doet in stilte niets zal storen Bent U met mij, mijn goede Vriend de Kracht die al mijn fouten ziet en in mij blijft geloven Het leven desalniettemin en iedereen die ik bemin zal ik mijn goud…

Hart voor de natuur

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 468
Tussen alle mensen is een stille man hij wandelt mee in zijn ogen zie ik een verandering van tijd bomen die vielen na storm en ontij bleven destijds echt niet liggen als bewijs dat de kringloop zijn oude glans weer wilde hebben we hoeven nu niets meer te doen behalve samenkomen met als prijs dat de wildernis daar vanzelf wel zal komen.…

Fluiten, tjilpen, kwinkelieren

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 620
De lucht is zwanger van geluid vogels alle soorten fluiten, tjilpen, kwinkelieren, van daken, bomen, poorten. De bevalling bij ’t eerste licht zwermen stijgen op zoeken voer voor kroost en zelf vullen gretig krop. En bij het warmen van de dag dan volgt een lome rust geen fluiten tjilpen kwinkelieren geen kapers op de kust.…

Het eerste scheurtje

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 531
het dwarrelde en viel kwam op de grond terecht krulde langzaam in verdrogen nog groen het eerste blad de zon had weinig mededogen zelfs volmaaktheid had zijn grenzen het verval kwam onverwacht het eerste scheurtje dan een barst de structurele fouten wat liefde lijmen kon liet langzaam los twee kale bomen in het bos…
wil melker23 augustus 2011Lees meer >

Zong kerst al hun vergaan

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.125
zag de mooiste bomen staan maar in mijn hart zong kerst al hun vergaan sparren nordman en de fijn genaalde den gekweekt om in luister te verschijnen zullen uit het bos verdwijnen kaalslag is niet te betwisten enkel voor wat sfeer verlichten hun groene dood zal nog één keer warmte geven als het oudjaar eindigt met nieuw leven…
wil melker16 december 2011Lees meer >

Zomer of lente

hartenkreet
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.044
Bomen bewegen sierlijk door de wind Maar de wind is gruwel, straf en luid Fietsers staan stil en takken wapperen als een lint Ook een brommer komt bijna niet vooruit Druppels beginnen uit de lucht te komen Plassen komen te voorschijn op straat Van de zomer kan ik nu alleen nog dromen Maar die komt dit jaar waarschijnlijk weer te laat…

Ochtend

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.879
De wind zingt in de bomen een wijs Van klagen... Ik hoor de droppelen nedergaan In ’t neevlig duister, – Voor ’t open venster blijf ik staan En luister... Zo stil is ’t overal om mij heen Op donkere wegen... Alleen het troosteloos geween Van regen... ---------------------------------------------- uit: Gedichten en gedachten (1882)…

TELEURSTELLING

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 903
Verderop valt een man door de bladeren van de bomen In scherven ligt hij op de grond. Ik step er omheen Een gevallen engel is gebleken.…
Imiza16 februari 2013Lees meer >

lente

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 616
als een oude boom getekend met knoestige doorleefde ledematen lijkt het verval nabij maar....…
lijda26 maart 2013Lees meer >

Zichtbare ijsvogel

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 575
Bomen rijpen. Met op de takken een laagje ijs Sneeuw dwarrelt of valt met vaart naar benee De ijsvogel is zichtbaar Voelt onraad en vliegt weg De sneeuw knispert Onder onze passen 't Is stil in 't wit en het blijft gestaag, zeker vallen Onze schoenen vormen een spoor Ga mee…

Eilandvriend

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 784
Blauw repeteert stilte over golven van zee vrij naar zin van leven in jouw brief groeien huizen naar ruimte omgeving stelt zich voor aan bomen, tuinen, leegte beweging neemt niets terug in kamers, zolders, kelders op een droomminuut afstand ligt een boot op bodemloos water te wachten op jouw nieuwe droom.…
mobar12 april 2013Lees meer >

Na de verhuizing

gedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.457
het water tussen bomen ligt zo helder in het vergezicht der zaterdaagse kade, dat ik niet weet - niet weten wil - van schade de lucht drinkt vogels in hun vlucht en wolken in hun zwijgzaam drijven - het najaar nadert met niet meer gerucht, maar het zal langer blijven....…

Kou en ongemak

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 566
er is geen lied dat lente biedt tonen stromen in druppels van de bomen het groen is pril van kou en ongemak te weinig zon verwarmt het kleine blad eens zullen stromen lucht in pure willekeur weer uit de goede richting komen op hun niet te kennen vlucht dan zal de zomer ons eindelijk verwennen met een warmte die wij al jaren…

zonder geluid

netgedicht
4.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 782
het zwijgen waarvoor ik zwicht jouw gezicht in 't lange licht het is waar het leven om vraagt vaak door schaduw vertraagd wollen weemoed heeft ons omhuld wij tweeën, rond hals en honger gekruld dat is wat het leven geeft bloesems, bomen, een strik jij, mijn liefste, en ik onmogelijk om niet te horen wat diep in ons werd geboren…

Nachtraven

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 539
horen mijn dromen paarden draven langs vreemde graven waarover treurende bomen een schuimend hijgen van aangetrokken teugels en knellende dissels wegzinderend in bestoft zwijgen golvend ebt muziek uit verlaten discotheken neonlichten doven de tragiek rimpels over nachtelijke beken kromgebogen en zeeziek hou ik het voor bekeken…
Marcus Dehond15 september 2013Lees meer >

Op afval gebouwd

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 439
Loop net door De tuin en zie Het vallend blad, Het gelende gras En naalden die Vroegtijdig de larikstak Verlaten En dan zie ik onverwacht Twee mini-paddestoeltjes Rood met witte stippen Die groeien op het Vers gevallen Afval van de bomen In het vermoeide gras, Die door alle somberte Heen kleur bekennen Voor nieuw leven…

Oase van het hart

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 600
Hier in de oase van het hart in melodie van verlangen waar heimwee als jouw stilte is neemt fantasie de overhand nu ik dwaal in dwaze somberheid voel ik de kou als droeve klacht van bladvallende bomen waar jouw wortels diepte zoeken raak ik ontworteld overmand door diepzinnig leegte voelen in het stille duister van de nacht.…

Angstbos

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 674
zijn hoofd wordt steeds roder hij kent geen online pokergeluk zij heeft een plasmahersenpan nog platter dan haar dure televisie hun vergeten zoon dwalend in een pikdonker angstbos schreeuwt schreeuwt om een vlijmscherpe bijl want hij haat de bomen die hem de toegang blokkeren naar een zilveren pad leidend naar een huis vol liefde…

Boombaard

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 649
hier ben ik tijdeloos een koning van het bos waker van het groene oord waar bomen mogen groeien dieren schuilen onder struiken slapen daar beschut op de open plekken sieren varen, bes en mos mijn voet mens, dwaal tussen mijn lover geniet van rust en stilte dan kom je weer op adem als het leven je benauwt…
Marion Spronk23 september 2014Lees meer >

Charmeuse

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 659
Ze vallen, ze vallen allemaal als blaadjes in de herfst als bloempjes op het droge als bomen voor de bijl. Ik zie ze komen volwassen groot en sterk en smelten bij haar eerste blik haar eerste lach. Echt mooi is ze niet met veel te grote oren en een scheef gebit.…

Verstild moment

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 778
Dit is zo'n moment dat de klokken even stilstaan dat alle bomen hun bladeren verliezen dat kinderen wenen en niet buiten gaan spelen het is zo'n moment dat niemand weet hoe het te stoppen de bodem is drijfzand je grijpt je geliefde bij de hand drukt hem stevig vast maar hij lijkt weg te glippen het is zo'n moment dat de wereld verstild…

Soms

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 549
Soms zie ik van die oude bomen die daar al eeuwen staan in onberoerde onverstoorbaarheid en koester dan de menselijke gevoeligheid. Soms zie ik van die bergen, zo trots, onbuigbaar, groots in sterke onverzettelijkheid en prijs de menselijke kwetsbaarheid.…
Lisa Leyten27 september 2015Lees meer >

Krijtjes (poppetje)

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 562
Ik ben een kind dat zich soms vergeet een poppetje op papier tekent en zich afvraagt wat is hier De wereld ken ik wel het is de zaak van pa boordevol krijtjes waarmee je een bord bekladt Ik lever in nu de jaren verstrijken er een grijze mantel om het lijf zit Tekenen kon ik een boom een vliegtuig en nog veel meer Alleen ben ik…