5489 resultaten.
Verlaine sterft
poëzie
3.3 met 50 stemmen
23.602 Een oud man weet zich alleen,
geen hand die de zijne vindt;
zelfs niet eens de goede troost
van een enkel glas absinth.
De muren zijn verveloos
in het armzalige vertrek,
waar ik, denkt Paul Verlaine,
alleen, als een hond verrek.…
FRANCOFIEL
snelsonnet
3.4 met 20 stemmen
2.744 Ik zeg: “Tant pis, bien sûr, oh, c’est pas grave“
en lees Le Soir, draag een alpino-pet,
ik rook Gaulloises, eet Brie op mijn baguette
en drink nog enkel Vin Rouge de la Cave.
Mijn jeu-de-boules is echter zeer gênant,
dus ’s avonds val ik steeds weer door de mand.…
Wintergevoel
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
838 Als je enkel kijkt en zwijgt is 't of helse pijn mij dreigt.
Kom mij maar niet te na.
Je handdruk is een greep om niet aan te ontsnappen.
Hou me los, hou me los!
En kom me niet te na.
Je leunen lijkt wat duwen doet.
Aai je me, sla je me, lijkt het.
Zoals je kijkt met je ogen... Sluit ze! Sluit ze!
Je ogen, je sluit ze.…
Alzheimer 'op de radio'
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.931 De laatste dagen van haar kale verslagenheid
schuifelen in het tempo dat zij bepaalt
geen enkele greep meer, haar denken ingehaald
door vervaagd verschil en afgestorven onderscheid
‘De overheid bezuinigt ingrijpend op ouderenbeleid’
Haar bewegen is als haar gedachten
traag en onvoorspelbaar richtingloos
een vervallen monument, een versteende…
Wereld!
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.002 Zijn wij enkel stukken op je schaakbord
of een verwoester zonder zin?
O Wereld!
Als wij ontwaken,
zal jij er zijn in onze roes
en alles beter maken
opdat wij opnieuw beginnen, maar dan goed?
O Wereld!
Is er een grens overschreden?
Heb je nog iets achter de hand?…
Voor eer en glorie
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
2.217 Ik overzag het slagveld met een enkele blik
Met naast me een toren en een paard van zwart hout
En zag hoe mijn mannen de vijand bestormden
En mijn dame zich roerde voor ons beider behoud.
Ze vocht strijdlustig om mijn eer te beschermen
Maar een helwitte loper doorkruiste haar pad.…
Spiralen rietjes met een bruidspluim
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
3.459 En zo zongen zij van lang zullen ze leven
en dronken zij door toeters met feestmutsjes
schuin op beschonken koppen
een enkeling wist bellen te blazen
door spiralen rietjes met een bruidspluim
de taart feestelijk onaangeroerd
kon hen niet bekoren
gefeest moest er worden en hulde
aan het paar dat verdwaasd bleef zitten
bij de zoveelste polonaise…
Groenhof
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.142 enkelen tonen elkaar hun gouden kies
kijk ze nou zien zitten dat Hollands schoon
samen naar de acupuncturist
en ik denk dan heel gemeen
het is je eigen verdiende loon…
Vergeten werelden
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.612 ik kom naar jou
en neem je hand
we gaan samen
door dit prachtige land
dat ik voor jou uitvond
met wiskundig verstand
ik laat je bergen zien
en laat je zeeën zien
hier hoef je alles enkel
met mijn ogen te zien
en niets aan te horen
heb geen angst
je kunt gerust met me meesmoren
mijn grote heelal in
helemaal voor jou alleen
hier kun…
Laetare
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
774 Hij dronk het vroege morgenlicht
- vond enkel maar gewone woorden -
maar hield zijn bloeien opgericht
voor al wie, wakker, 't lied reeds hoorden.
O kijk en luister dan, gedragen,
van angst en pijn en schuld bevrijd,
ontvankelijk wil vrede vragen
tot aan het einde van de tijd...
Die kleine krokus durfde wagen
het licht te zien.…
vergankelijkheid
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
2.136 als de nacht nog stil is en een enkele ster
nèt door het zachte wolkendek ontbloot
in schittergloed zijn licht verspreidt van vèr
onaantastbaar schijnend voor verval en dood
zie ik een glans, die ons na lichtjaren bereikt
wellicht gebroken in het tijdsgewricht
eeuwigdurend, zoals het hier op aarde lijkt
een vast punt van duurzaam schijnend licht…
Verraderlijke nevel
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.212 gezicht bewoog
zacht als de muzieknoten
die dwarrelend als een
ragfijne sluier mijn huid
beroerden, zich schikten
naar de contouren
van mijn lichaam
tot ik de kleuren hoorde
van jouw onverwachte komst
je voetstappen, grijs en koud
doorkliefden mijn ruimte
ik probeerde nog
geluid aan te raken
…vogelgezang
…windgefluister
…een enkele…
Je mag wel woedend worden...
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.346 Je vindt het niet, je kent geen rust
en vrede is er helemaal niet bij,
maar juist dàn moet je blijven,
niet lopen gaan, je niet afkeren
van wie of wat dan ook,
maar standhouden, doorbijten,
ook al zie je enkel duisternis...…
Vrouwen aan de macht.
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
2.113 Vrouwen aan de macht
neem je leven in eigen beheer
en laat niet gebeuren, geen
enkele keer
dat hij teruggrijpt naar de macht.…
BIDDEN
poëzie
3.5 met 19 stemmen
5.911 Bidden is niet enkel knielen;
’t Is in ’t huis van onbeminden
En in grauw mizerie-zielen
Veel verborgen liefde vinden.
Bidden is de bittere dingen
Met een zacht gezeg vergoeden;
’t Is doorheen zijn tranen zingen
En in alles ’t schoon vermoeden.…
Geurige wijn
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
596 Niet op te diepen
Wraak, zonder twijfel terecht, zou
Lijken als geurige wijn, warm en
Stimulerend bij de eerste slok
Na enkele flinke teugen echter, zou
Blijken dat de afdronk een naar corrosie
Smakende, metaalachtige zou zijn*
Tot voor kort heb ik gedacht: 'imperium
in imperio', 'ik ga voor eigen rechter spelen', maar
Laat het…
muren en glazen
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
1.356 Mijn lach is een leugen
het hart gebroken
als nooit tevoren
niets is nog lief
niemand is thuis
het is het geluid
van duister
dat kruipt onderhuids
vannacht wou ik dood
geen kleur meer
zo verdoofd
niemand is thuis
enkel nog zwart
leeg is mijn hart
hard is de steen
dat vastzit
aan het been
zo ziet de dag eruit
de dag
alleen
nooit meer…
Verbondenheid
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
1.552 Je kan dit enkel zien na jaren,
na wat geleefd te hebben en geliefd te zijn.…
LANDSCHAP
gedicht
2.8 met 37 stemmen
11.072 De luchten, de wolken, de bergen en stromen,
de vlakten verleggen mijn horizon
van alle vragen, van alle grenzen,
die antwoordloos gaan
naar onoplosbare raadsels,
gegeven in een enkele blik.…
Thai-hard
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
921 kaalgeschoren, een boom
van een vent, in oranje hemd
blootsvoets,
geketend aan handen en enkels
schuifelt de delinquent
ongeloof op de lippen
dit is fictie, tranen zijn echt
majesteitsschennis
een hamerslag heeft de boom geveld
berecht uit onrecht
om te schrijven, want
men doet hier niet uit de doeken
dat koning en prins talloze
dames…
Aftellen
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
3.834 uren te gaan
Hoe kom ik de dag door
Was ik maar meteen gegaan
Ik zit nog steeds achter mijn bureau
Nog 4 uren te gaan
Het is een langzame flow
Het lijkt wel of de uren stil staan
Ik zit vast geroest achter mijn bureau
Nog 2 uren te gaan
Het duurt nu niet lang meer hoor
Dan kan ik lekker opstaan
Ik sta op vanachter mijn bureau
Geen enkel…
Nog net geen rokjesdag
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
762 Voor enkelen is het te heftig.
Ze voelen zich alleen:
Een geile hond; een ernstig zieke;
iemand met één been;
twee zijn psychotechnisch
veel te lang ver heen;
plus twee liedjesschrijvers
op zoek naar een probleem.
Maar de zon die schijnt zo heerlijk,
op een echte voorjaarsdag.
Warmte net te koud nog:
nog net geen rokjesdag.…
Nieuwe bewijzen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
807 Jouw liefde verder weg dan ooit
mijn tranen vragen diepe stilte
dit hart is van een ziel beroofd
en ademt enkel eenzaam kilte
ik las jouw brief met veel verdriet
geen hoop was er nog te lezen
terug naar jouw leven schrijven
doe ik eigenlijk liever niet
steeds meer ben ik gaan vrezen
dat onze liefde reeds gestorven is
tussen tranen onder…
Een gevoel van rust!
hartenkreet
3.7 met 16 stemmen
1.710 Vreemd, een persoon die iets kan ontdekken
met een pen, die enkele woorden onderstreept
woorden die ik, gewoon niet zo kan zeggen
een gevoel wat pijnlijk in m'n binnenste leeft!…
Oude Bibliotheek
gedicht
2.1 met 156 stemmen
21.783 Aanraakbaar nog enkel voor stof, aandrift
van geuren uit zomerse tuinen dicht bij de hor,
een meisjeshand soms - hier hurkte Annabel
voor zij verdween in gindse donkere allee
van boekenruggen, op zoek naar weidser boulevard
buiten de lettergreep. Elk beeldenperk verpulvert
in de tijd. Winter verspilt zich aan de speelplaats.…
Watervlekken (II)
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
688 Is het enkel bij dromen gebleven in weerbarstig leven
zijn ze al ingelijfd en redelijk bejaard reeds bedaard.
Ik schouw en denk elk hart dat sloot vindt eens de dood.
Gedachten die soms wel of niet ‘t dagen verhullen.
Zijn het letters en getallen die regen kunnen vullen
En op een dag beseft men dat het water weg is.…
Boerenpronkers.
netgedicht
4.0 met 28 stemmen
2.584 De grote vierkante vijver, waar in de zomer
de Boerenpronkers uitbundig feestend de kanten bezetten,
enkel onderbroken door een nog uitbundiger Japanse Kers.
Zelfs de halfwassen reiger om half zeven,
in het vroege staren vaak door mij gestoord,
Ik zal het allemaal best gaan missen, dat weet ik nu al.…
Ik geloofde
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
442 ik geloofde in je woorden
las menig maal
jouw mooie taal
dacht in elke regel van je hand
gesproken door je mond
dat ik de heusheid vond
o, hoe ik jouw letters
dwarrelend als vlinders zag
zomerend rond een grijze dag
als een helend kussen
voor een hoofd vol dromen
bleven warme zinnen komen
ik wilde voor jou dan ook enkel
wensen…
behalve de chaos
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
803 wachters
in een wieg
rondgezonden
omdat het sterven geen witte kant
bedekt
en eeuwige bloemen
niet aan passiebomen groeien
niet op maandag en langs voetstappen
van de aarde
maar in poëtische regenvlagen;
het vruchtwater van aanhoudende pijn
wetend dat straten
zichzelf blijven
ongevoelig voor metaforen
en dat melkwegen enkel…
The Dangling Conversation
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
511 zachtjes waaien klanken
over duinen vang ik woorden
in jouw voetsporen
kleuren treden donker
waar stemmen praten
schep ik water in de nacht
wijl zee mijn enkels drinkt
huilen vissen het verdriet
in het rode licht van de toren
schaduwen flessen op 't zand
rond mijn middel kiemen algen
laatste stukjes huid reizen af
de ochtend vecht…