3338 resultaten.
Illusie van de nacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.072 De herinnering slaat nu toe:
de drift waarmee zijn sterke vingers heupen vinden,
het zoute zand, de warme wind, de lijven moe,
de blinde lust waarin zij zich verslinden.
De nacht ruikt naar de opengebroken aarde,
je mond is rijp, een storm van huid en haar.…
Bedrog?
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
4.603 Nadat dit bij de dokter is gehecht, kom ik
thuis, sluit de deur vergeet alleen m'n hand
ertussenuit te halen,
precies drie blauwe vingers zijn 't gevolg, maar
dit is nog niet het eind van al mijn kwalen.…
Climax
hartenkreet
4.1 met 28 stemmen
5.490 Jouw fluister
sluit mijn ogen
Streel zacht
langs je snaren
en voel de muziek
die jij hoort
weerklinken in slagen
versnellend in jouw hart
Nog een knoopje gaat open
Mijn handen zoeken en
de hunkering glijdt
uit mijn vingers
langs jouw snaren
trillend naar beneden
naar het trefpunt
van intimiteit
Spieren knijpen de tonen
van genot…
DE JONGE SATER
poëzie
2.6 met 7 stemmen
3.008 Hij speelt; de rosse wimpers splijten smal,
De vingers trillen aan de dunne fluit.
Daar knapt opeens het speeltuig in zijn handen!
Een schaterlach, zozeer in 't woud geducht,
Berst uit zijn ruige mond, waarin de tanden
Als van een roofdier staan: ivoor en lauw.
En nimf en faun stort heen in wilde vlucht!…
EMILY DICKINSON 187
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
556 Hoe vaak zij wankelde op zere voeten
Dat kan alleen de dichte mond vertellen
Probeer het eens de bouten los te wrikken
Tracht eens de stalen sloten te ontsluiten
Strijk langs het koele voorhoofd, vaak verhit
Schik eens bewust het piekerige haar
Maak losser eens de stramme, stijve vingers
Voor eeuwig zonder vingerhoed en schaar
Doe na de…
Vervulling
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.139 De wind beweegt een goudenregentros,
Doorgolft de kamer met oneindigheid,
En maakt het lichaam tot de ijdle dos,
Die graag wordt afgelegd voor slapenstijd;
Dan, gloeiend, voelt de jonge vreemdeling
Hoe 't binnendringend koeltje in kaf verwaait
Wat eens als paarlen om die vingers hing,
Doch dat nu 't ware graan werd uitgezaaid.…
Prostaatkanker voor Dummies
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.038 In den beginne
Wees op je hoede man
Als je vaak plassen moet
En als de straal
Je wat moedeloos stemt
Ga dan met spoed naar de
Huisartsengroepspraktijk
Gooi het op tafel
Wees nimmer geremd
Huisarts
Enige huivering
Pijnlijk zo’n vinger wel
Maar u bent dapper
En bovendien vent
Doch als u hoort van de
Indicatorentest
Wordt u onzeker…
Bergen
poëzie
2.6 met 7 stemmen
2.572 Niet ongeduldig zijn ze en niet boos
Om mijn vermetelheid; ze kijken rustig
Zoals mijn oog soms spelend nederziet
Op 't trage rupsje kruipend op mijn vinger,
En doelloos zijn bewegingen bespiedt.…
Remco Campert in het oog
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
765 Tussen zijn vingers als gebroken sigaartjes
trilt een sigaret naar kapotte onderlip.
Majestueus traag in gebaren vol verlegenheid.
Zij is wordt overvallen met vertederd begrip.
Onwetend dat hij met de rook een gedicht inzuigt,
vanuit een noodzakelijk ontroerd zijn,
de bijna stervende die enkel buigt
naar het prille leven.…
Het hulkje der liefde
poëzie
4.3 met 3 stemmen
990 Zagen we, onder 't woest geklater
van 't geweldig golfgeklots
nu 't verderf in 't peilloos water,
dan de dood op klip of rots;
gierde en kraakte want en steven,
konden wij geen zeil meer reven,
brak de branding 't ankertouw;
moest het scheepje schokken, slingeren,
slipte 't roer mij uit de vingeren...…
voor het slapen gaan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 elke avond weer opnieuw
als ze eindelijk in bed liggen
moet ik naar boven komen
om mijn verhalen te vertellen
van zigeuners en vogelverschrikkers
adelaars ook of nachtuiltjes met klauwen
over een aap met een zoekgeraakte baby
of de sterrennacht vol feeën en elfjes
natuurlijk maak ik er tekeningen bij
met zwaaiende armen getekend
of met vingers…
Vrijdag de dertiende
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
541 Ze kijkt naar m’n vinger en ziet daar een trouwring,
Die kon ik niet afdoen omdat ie niet losging.
Ze staat op en zegt dan: ‘Ik vind je heel zielig.
Wat ben je een klootzak en ook nog schlemielig.’
Ze rent naar de uitgang, haar splitten staan open,
De obers die kunnen van pret niet meer lopen.…
de dood geurt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
481 lippen besterft de gil
waar de geur van nat zand
de verrotting van het leven
de neus zich laat speuren
de sluizen verder openend
stort zwaar de hemel leeg
hem de ogen dichtdoend
die hij nu niet sluiten mag
aderen stromen adrenaline
hem tot springen vloekend
waar wild stormend water
hem er toch uitglijden laat
wanhopig klauwen vingers…
Drie Wijzen (6 januari)
netgedicht
4.8 met 12 stemmen
851 Drie Kruisen
Drie getuigen
Drie Koningen
Drie Wijzen
in de regen-regels van drie
Laat ons drie tenten bouwen
drie-één-heden van drie
Zwellend water
Geboorteschokken
Schepen die water maken
Huiswaarts varen
Voetjes die baden
Tien vingers
Tien teentjes
Tien geboden
Mirre en reukwater
Aangevaren Aangenomen
Cultuurschokken in dromen…
solitair sur-place
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.053 zoek toch op de Place
de Josse ja daar brouwt
hij zinnen goed of fout
d'n Josse zit 'r sur-place
te wachten op liefde en geluk
het komt van hoog van boven
zolang hij d'r in blijft geloven
tierend op z'n oude bierkruk
dat is waar hij nu voor valt
dromend van tomaten plukgeluk
bevrijd van zorg kommer druk
vingers in pijnlijk' knel…
De handdruk
poëzie
3.5 met 18 stemmen
3.494 O, tintel’ uw hart in de druk van uw hand:
Ik dank voor een vinger twee, drie!
Ik walg van een kneepje, koket en pedant,
Een pink van een man van genie....
En, vrindlief, uw bevende, klevende hand
Is waarlijk mijn antipathie!
Verstijve de hand, die de hoveling speelt;
Beleefde, vernedrende hand!…
Traandamp
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
851 Laat de mens natte klei zijn
of vaardige vingers die de klomp kneden.
Maan en zon worden een saaie vertoning.
Ik ontsnap aan de vrede van mijn schuilkelder
waar een vaal vocht van de wanden druipt.
Hoor je de stampende pomp,
werveling in de woestijn?
Water spoelt mijn nieren,
blust de sintels van verlangen.
Een milde toekomst lokt me.…
Schouwburg-rijmen
poëzie
3.0 met 19 stemmen
6.947 Wie die de ijver blussen wil,
Zie door de vingers en zwijg stil;
Want wordt gij op uw zeer geraakt,
Zo denkt: ik heb ’t er na gemaakt.…
Tijding
gedicht
3.6 met 11 stemmen
7.729 lijken op de droom waar je al half uit ontwaakt
met scherven op je ogen en een suizen in de oren
- het terneergestort lawaai van de gewonnen strijd -
nu ziet het er toch echt naar uit dat de kruik zeer lang
te water ging langer nog dan dorst verdroeg te lang
want statig zinken reeds de barsten in een schotschrift
dat amper opgesteld de vinger…
mijn vrouw blijft onbehandelbaar
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.470 van haar verdriet
hij bedreef de liefde ambachtelijk als techniek
hetgeen zij al te graag voor waar aan zag
zo kreeg hij haar aan de praat heel koel
aan flukse flirt onderhevig kwam haar verhaal
zoals ik al vermoedde was zij zeer verbaal
zwoel ging hij stevig door op haar gevoel
haar makke was te sterke claims van derden
terwijl zijn vingers…
Getackeld
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.904 zijn hartje overstag
daar kwam ze weer, en jawel, hooggehakt
dribbelde ze blind verliefd de winkel in
de hondjes om de geur van vlees ronddansend
een abrupt einde van een mooi begin
de teckeltjes met de uitlooplijn
tackelden de bazin geheel onverwacht
die daardoor de winkel in zweefde
waar de slager niet aan de gehaktmolen dacht
zijn vingers…
De wintermaan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
623 En weer verkleumde vingers.
En de gronden worden weer hard.
En ze levert stenen op.
Moedertje maan verzamelt hoog boven haar kindertjes met mutsjes op.
In een kring lijden ze om de maan
Zorgen voor vrouwen, kinderen en zieke mannen
Ik verdwaal nu in een donker Hans en Grietenbos.
Zwarte bomen met harde takken bestraffen mij.…
Honderd Liefdesbrieven
netgedicht
4.9 met 11 stemmen
2.812 noorderlicht om te verdwalen
Om in honderd liefdesbrieven jou te zien in zonnestralen
Ooit dan zul jij kleine vlinder op jouw hoge vlucht misschien
Iets van kometen in verhalen van mijn sterrentuinen zien
want-
Als mijn hart ruist, als mijn hart suist, warme golven, oceanen
Laat ik alles voor je juichen, heb ik schoenen uitgedaan
Buig ik mijn vingers…
Met levensvragen
gedicht
5.0 met 2 stemmen
3.448 Maar wellicht had het hetzelf domweg niet met een vinger moeten kruisen om een pijl te worden, in een alliantie met de tijd.
Als volgens Velimir Chlebnikov domheid, wijsheid en dwaasheid drie zusjes zijn, wie mogen dan hun ouders wezen?…
Namen, namen, namen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
672 u naar piano nobile
Eén woninglaagje boven de parterre
Daar komt de Sint en Piet loopt met me mee
De wind draait steeds in cirkels over pleinen
Zijn mijter zoekt beschutting in de stal
Bedekt zijn kale kruin, dat klinkt halal
Maar liever duikt hij onder in de mijnen
Zijn paard is oud en zieltoogt bij de zwijnen
De hoeder heeft geen vinger…
MINISTERIE VAN EMIGRATIE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
550 Van Emigratie
Want de wereld is van iedereen
En we hebben vrij vervoer van goederen en personen
In ons Europa, ons Verenigd Europa
Ga alleen of ‘met 3 op reis', op zoek
Ga ‘met Floortje naar het einde van de wereld’
Voel je wereldburger, haal die vinger uit de dijk
Voel je mens, durf te leven; EMIGREER!
Maar zeur niet, zeur niet!…
DE SLACHT
netgedicht
4.4 met 28 stemmen
826 zetten straks een mes in mijn zachte huid
mijn warme zachte buik
terwijl mijn blauwzwarte ogen breken in het neonlicht
en mijn hart mijn laatste bloed pompt
in de goot
ze onteren mijn zachte buik
aan het mes geregen en opgehangen
met mijn schaamte opengesneden
en gestempeld als eetbaar
met een hakbijl de ruggengraat gespleten
waar eens vingers…
Antwoorden aan Rala
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
546 Dat heet ervaring
met bloemetjes en zaailingen,
engelachtige vlinders
die prachtig hun ding doen,
trillend op de verstuiving
in beweging gebracht door
mijn vingers
die velden vol koren laten zingen.…
troost biedende uitroeptekens
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
314 Ik wil in je armen komen, terecht
trillend door jouw vingers stroom ik dan, echt
een leven tegemoet van alles geven en nemen.
Wat wij elkaar zowaar te bieden hebben.…
Middernacht
poëzie
3.4 met 29 stemmen
9.393 Zachtekens, zachtkens slingeren
Hare slanke vingeren
Heure rozenkrans,
En elke parel fonkelt,
Wen 't bidsnoer krinkelend kronkelt,
Met een matte glans.
Terwijl in des outers schaûw,
Gelig-bleek en flauw,
't Kaarske schijnt,
En walmt... en kwijnt...
III
'Engelenscharen
Zweven omhoog,
Tot aan de luchten
Wolkenboog.…