Alle inzendingen over vuur gloed

4766 resultaten.

Sorteren op:

Moordschool

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 667
Ook hier stelt zo’n docent meerkeuzevragen doorklieven, stenigen, met vuur belagen?…

Ter lering ende vermaak?

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 401
Uit twee vurige stenen vonkt het vuur, ontstaat naast pijn de warmte waar verlangen op ontdooit, spelend plooit een naam tussen je borsten gedrapeerd door je wilde haar, beproefd in vlees en bloed, ik door de krachtigste tintelingen ben gevoed, loop op de wateren van temperament op dit late uur of in zeven sloten tegelijk…
Pama20 december 2019Lees meer >

Lege handen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 392
De vlier draagt mijn bruidsjurk lokt me dichterbij en tilt me terug in Zijn armen, vlijt me weer neer op het bed, vloeit uit over mijn schoonheid in de strandhut bij de waterval die ijskoud mijn handen striemde toen ik met Hem zijwaarts achter het geraas langs schuifelde over een richel van overgave waarvan het vuur onzichtbaar was…
Zywa13 april 2020Lees meer >

De vruchten zijn geoogst

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 474
De vuren die ons hart verwarmden met zonnegloed, zij zijn niet meer. Is alles broos en zonder vastheid, is weemoed d'enige kleur die blijft? Ga jij ook heen, kan jij niet bieden een schuilplaats voor mijn hart dat beeft? Ik weet niet meer wie wàt te vragen maar 't zaad moet sterven eer 't weer leeft.…
Adeleyd24 september 2020Lees meer >

Jouw naam

netgedicht
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 461
het hielp niet Ik dronk om niet van je te dromen En weer sliep ik niet Waar is de wind om door dit huis te waaien waar zijn de dansers de muziek waar is het feest de veel te volle zalen de gevulde schapenmagen waar is de wijn met kannen tegelijk het leed de kinderlijke pijn Breng de schalen slacht de vetgemeste ganzen laat het vuur…

HartHout

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 475
dat je me laat betasten, gladgeschuurd met hier en daar een scheur goudgevoegd -- de eenvoud-schoonheid van het lied van de tijd op de luit van het leven, jouw leven Je laat me de kiekjes zien en rekt de avond, je rekt je uit tot het welterusten in de gang In het logeerbed streel ik het hout van jouw hart, zo graag wil ik het in vuur…
Zywa13 juli 2021Lees meer >

Tijdsbesef

netgedicht
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 431
Het voelt dan doorgaans in evenwicht, ik durf zelfs te zeggen in geurig zoet waar een kaars mijn horizon verlicht en de gedachte niets meer moet Zo tel ik mijn dagen door zoek soms naar de bedoeling waar staat het duister voor en slikt de keel de beroering Het hoort bij onze natuur bij fonteinen en modderige paden bij vurig vuur…

Eenzaam Dromen

hartenkreet
4.8 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.450
van heel nabij hoor ik winterse gezangen van snerpende noordenwind en schroeiend vuur. het lentelied dat jaren geborgen in mijn kamer geen enkele klank van zijn melodie weervindt. alleen het tikken van een wekker die blijft klagen dat de tijd voor mij onherroepelijk dringt.…

Droom

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 613
O nee, ik kan mij niet vergissen, dat vertrouwd gevoel, dat verterend vuur van binnen. Ikzelf ben de zanger, zanger van het gedroomde lied...…
Cees Sleven26 januari 2022Lees meer >

Transformatie

netgedicht
4.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 531
Hecate, Lilith, Baba Jaga De oude vrouwen strijken neer De wijsheden van lang geleden Hond, kat en uil herrijzen weer Het vuur van feniks blaast nieuw leven In wat tot as geworden was De jeugd, de onschuld, afgebroken In duizend scherven splinterglas Een nieuwe vorm van zwart wit marmer Zo hard als staal en diamant Geen muren…

De Animist

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 498
de animist gelooft dat alles een ziel heeft en krachten bezit zowel dingen dieren storm vuur donder bliksem de maan en de zon golven en rivieren lopend in de storm vroeg deze zich dan ook af wat die hem toch wilde vertellen de storm waarschuwde hem via een boom die met kracht een tak brak sloeg hem hiermee in z’n nek gelijk morsdood…
catrinus28 augustus 2023Lees meer >

Mannen

netgedicht
4.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 767
Wat moet de wereld zonder mannen Met vuur verwarmen zij de aarde Bevruchten haar met wind en zaad Zij weten van haar grote waarde Beschermen haar met kracht en daad Wat moet de wereld zonder mannen Stoer en zorgzaam, hard en zacht Zij redden ons waar rampen zijn Brengen voedsel waar een klein kind wacht Geven daar waar nodig zonneschijn…

Golfdenker over Water

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 431
Die verdomde WoordenPhoenix, Ic biddu geklots, ik krijg hem zelfs met vuur niet klein.…

Boven de koorts van de wolken

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 371
Licht scheurt open als een oude belofte, en ik val omhoog, gewichtloos, maar zwaar van vuur. Er is geen richting, alleen hoogte die zichzelf blijft opeten. Ik ben geen lichaam meer — alleen echo, alleen hitte, alleen de vlam die achterblijft wanneer de vlammer al is verdwenen.…

Mijn meisje

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 232
O, meisje wat ben ik toch gek op jou, Jij zet mij steeds in vuur en vlam, Met je golvende blonde lokken, Wanneer je verlokkend kijkt naar mij. Mijn hart rikketikt slagen over, Mijn bloed raakt tot kookpunt verhit, Over mijn huid lopen rillingen, Alleen door jou kunnen worden gesust.…
Joris Olivier27 augustus 2025Lees meer >

Zomerregens

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 255
een lint van havens vol schepen: het land van de Filistijnen Nu verstikt, omsloten door het getto Er vallen Zomerregens die ons breken, botten wegen en bruggen kades en kantoren, daken liggen op de grond naast open riolen, ruik waar we wonen, blijf niet daar staan, veilig ver weg op de wallen van jullie paradijs kijkend naar het vuur…
Zywa8 april 2026Lees meer >

WOELIG MAAR KORT

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 217
In het Genaderijk van Hierboven heerst Gods kroon over alle Aardse jaren; Zijn schouwend vuur waakt, kan nimmer doven. 't Onzichtbare zal zekerheid baren, geduldig onwankelbaar beloven, wat het leven hierna eens wil verklaren.…

bullseye

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 117
doorklieven eventueel teruggrijpen op foltertechnieken waar goden en enkele bastaardzonen of dochters bloed noch visch van lusten en om toch aan de goede kant van de juiste grenzen te kunnen blijven staan volgens de scherpslijpers zul je dus geen onverwachte pijlen vanachter een zijlijn op vrijwel elke kwijnende bullseye af moeten vuren…
C. Krzaka24 augustus 2026Lees meer >

Spiegelbeeld

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 67
het klimaatactivisme wordt graag verkocht als hoop, enige moed en eigen idealisme uit overtuigende liefde voor de aarde gaan we de straat op, de aarde heeft geen liefde nodig ze is geen moeder die we moeten redden, geen treurende weduwe die op ons wacht zij heeft nooit om die familierelatie gevraagd het is een kolkende bol vuur die al…
Nathan27 september 2026Lees meer >

Donna Quichot…

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 107
Maar ze twijfelde geen moment en liep gewoon een uurtje om ver van die zwaaiende wacht huppelend tussen paarse heide want bittere strijd met geweld vol vuur moet je, als het even kan zien te vermijden……

De Milde Keizer

hartenkreet
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.160
Bij zonsopgang reikt de slaaf naar de gloed van zijn huid en wekt hem…fluistert een sprookje over een ander rijk, de belofte van een bruid.…
Wimper27 februari 2003Lees meer >

De uiverkorene

netgedicht
4.3 met 34 stemmen aantal keer bekeken 704
zijn geest reist mee in de wind richting een iglo kilometers verder waar zijn broer bloedig gewond door de beet van een ijsbeer ligt te sterven van kleins af aan was hij anders dan de rest werd opgeleid als heelmeester maakt nu zieken genezend hun pijnen steeds weer opnemend kruipend in hun ziel bevechtend hun koorts ontneemt hij hun gloed…

Buiten

poëzie
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.858
En sla 'k, zo liggend, dan mijn oog Naar 't helderblaauw van 's hemels boog, Om 't koestrend zonlicht in te drinken, Dan is 't, of in die zee van gloed Mijn ziel wil zinken en verzinken, Tot ze in de Hemel landen moet.…

Bruisend zwalpt

poëzie
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.019
Gans in gloed staat 't heelal, Doodsgebrul, angstgeschal, Klinkt overal! De zon alleen, die hemelsalamander Vonkelt tevreên op mijn vreeslijke val. Uilgekras, slanggesis mij begroet, 't Spuwt naar mij, al wat kruipt, al wat wroet: En de nietige mensen verwensen mijn pogen. Brak ik stout slavernij 'Sla hem dood!'…

Het bewegende duister

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 474
Er draven massa’s merries door de nacht hun hoeven overstemmen lijkwitte kelken welke de akkers bedekken onder rode gloed van de huidig blijvende oorzaak het is alsof de paarden spreken: wij bewaken het gebeente van de rustende gestorvenen want onder de drukte heerst het meest stille der stilte witte kelken vangen het geluid van ons draven…

Zomer.

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 584
De zomer moet nog breken, in volle gloed, in gulpen. We moeten onze huiden branden in de middagzon, dringend drinken, ons bezatten in het rode avondvallen. Onze strijdliederen moeten nog rollen over het stof van nevelwegen vol valse noten. In oktober mag het sneeuwen.…

Texel als schakel van het Wad

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 581
Als dan de avond dringt de zon goud geel in de Noordzee zinkt zee en land verkleuren in een gouden gloed besef ik, hier te vertoeven dat is goed.…

Aan de maan

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.631
Hoe straalt gij zo, met heldre gloed, Door 't loof dier appelbomen, Waar eens uw vriend zo welgemoed, Zich droomde zoete dromen? Omsluier uwe zilverglans, En blik gelijk gij blikkert, Wanneer gij op de dodenkrans, Van 't jeugdig meisje flikkert! Vergeefs ziet gij zo rein en klaar, In dit priëeltje neder; Ach!…

Hieromtrent

gedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.973
Langgerekte schaduwen en de mensenschuwe straat verdwijnt voorbij de duinenrij, het naaldbos ginds maar keert via slinkse omwegen toch weer midden tussen de huizen terug in een verzonnen of net even te hardop gedroomde werkelijkheid valt een wonderlijke gloed over alles, de tijd moet de tegengestelde richting zijn ingeslagen om op deze vroegere…

Dompeling

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 646
Een groot onschuldig bed leeg, alleen gelaten, maar vol warmte nog van innigheid, intimiteit, diffuus het zonlicht door gouden gloed van gordijnen.…