4766 resultaten.
Moordschool
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
667 Ook hier stelt zo’n docent meerkeuzevragen
doorklieven, stenigen, met vuur belagen?…
Ter lering ende vermaak?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
401 Uit twee vurige
stenen vonkt het
vuur, ontstaat naast
pijn de warmte waar
verlangen op ontdooit,
spelend plooit een
naam tussen je borsten
gedrapeerd door je
wilde haar, beproefd
in vlees en bloed,
ik door de krachtigste
tintelingen ben gevoed,
loop op de wateren van
temperament op dit
late uur of in zeven
sloten tegelijk…
Lege handen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
392 De vlier draagt mijn bruidsjurk
lokt me dichterbij en tilt me terug
in Zijn armen, vlijt me weer
neer op het bed, vloeit uit
over mijn schoonheid
in de strandhut bij de waterval
die ijskoud mijn handen striemde
toen ik met Hem zijwaarts
achter het geraas langs schuifelde
over een richel van overgave
waarvan het vuur onzichtbaar was…
De vruchten zijn geoogst
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
474 De vuren die ons hart verwarmden
met zonnegloed, zij zijn niet meer.
Is alles broos en zonder vastheid,
is weemoed d'enige kleur die blijft?
Ga jij ook heen, kan jij niet bieden
een schuilplaats voor mijn hart dat beeft?
Ik weet niet meer wie wàt te vragen
maar 't zaad moet sterven eer 't weer leeft.…
Jouw naam
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
461 het hielp niet
Ik dronk
om niet van je te dromen
En weer sliep ik niet
Waar is de wind
om door dit huis te waaien
waar zijn de dansers de muziek
waar is het feest
de veel te volle zalen
de gevulde schapenmagen
waar is de wijn met kannen tegelijk
het leed de kinderlijke pijn
Breng de schalen
slacht de vetgemeste ganzen
laat het vuur…
HartHout
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
475 dat je me laat betasten, gladgeschuurd
met hier en daar een scheur goudgevoegd --
de eenvoud-schoonheid
van het lied van de tijd op de luit
van het leven, jouw leven
Je laat me de kiekjes zien
en rekt de avond, je rekt je uit
tot het welterusten in de gang
In het logeerbed streel ik het hout
van jouw hart, zo graag wil ik
het in vuur…
Tijdsbesef
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
431 Het voelt dan doorgaans in evenwicht,
ik durf zelfs te zeggen in geurig zoet
waar een kaars mijn horizon verlicht
en de gedachte niets meer moet
Zo tel ik mijn dagen door
zoek soms naar de bedoeling
waar staat het duister voor
en slikt de keel de beroering
Het hoort bij onze natuur
bij fonteinen en modderige paden
bij vurig vuur…
Eenzaam Dromen
hartenkreet
4.8 met 22 stemmen
1.450 van heel nabij hoor ik winterse gezangen
van snerpende noordenwind en schroeiend vuur.
het lentelied dat jaren geborgen in mijn kamer
geen enkele klank van zijn melodie weervindt.
alleen het tikken van een wekker die blijft klagen
dat de tijd voor mij onherroepelijk dringt.…
Droom
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
613 O nee, ik kan mij niet vergissen,
dat vertrouwd gevoel, dat verterend vuur van binnen.
Ikzelf ben de zanger,
zanger van het gedroomde lied...…
Transformatie
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
531 Hecate, Lilith, Baba Jaga
De oude vrouwen strijken neer
De wijsheden van lang geleden
Hond, kat en uil herrijzen weer
Het vuur van feniks blaast nieuw leven
In wat tot as geworden was
De jeugd, de onschuld, afgebroken
In duizend scherven splinterglas
Een nieuwe vorm van zwart wit marmer
Zo hard als staal en diamant
Geen muren…
De Animist
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
498 de animist gelooft
dat alles een ziel heeft
en krachten bezit
zowel dingen dieren
storm vuur
donder bliksem
de maan en de zon
golven en rivieren
lopend in de storm
vroeg deze zich dan
ook af wat die hem
toch wilde vertellen
de storm waarschuwde
hem via een boom die
met kracht een tak brak
sloeg hem hiermee in z’n nek
gelijk morsdood…
Mannen
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
767 Wat moet de wereld zonder mannen
Met vuur verwarmen zij de aarde
Bevruchten haar met wind en zaad
Zij weten van haar grote waarde
Beschermen haar met kracht en daad
Wat moet de wereld zonder mannen
Stoer en zorgzaam, hard en zacht
Zij redden ons waar rampen zijn
Brengen voedsel waar een klein kind wacht
Geven daar waar nodig zonneschijn…
Golfdenker over Water
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
431 Die verdomde WoordenPhoenix,
Ic biddu geklots,
ik krijg hem zelfs met
vuur niet klein.…
Boven de koorts van de wolken
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
371 Licht scheurt open
als een oude belofte,
en ik val omhoog,
gewichtloos,
maar zwaar van vuur.
Er is geen richting,
alleen hoogte
die zichzelf blijft opeten.
Ik ben
geen lichaam meer —
alleen echo,
alleen hitte,
alleen de vlam
die achterblijft
wanneer de vlammer al is verdwenen.…
Mijn meisje
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
232 O, meisje wat ben ik toch gek op jou,
Jij zet mij steeds in vuur en vlam,
Met je golvende blonde lokken,
Wanneer je verlokkend kijkt naar mij.
Mijn hart rikketikt slagen over,
Mijn bloed raakt tot kookpunt verhit,
Over mijn huid lopen rillingen,
Alleen door jou kunnen worden gesust.…
Zomerregens
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
255 een lint
van havens vol schepen:
het land van de Filistijnen
Nu verstikt, omsloten
door het getto
Er vallen Zomerregens
die ons breken, botten
wegen en bruggen
kades en kantoren, daken
liggen op de grond
naast open riolen, ruik
waar we wonen, blijf niet
daar staan, veilig ver weg
op de wallen van jullie paradijs
kijkend naar het vuur…
WOELIG MAAR KORT
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
217 In het Genaderijk van Hierboven
heerst Gods kroon over alle Aardse jaren;
Zijn schouwend vuur waakt, kan nimmer doven.
't Onzichtbare zal zekerheid baren,
geduldig onwankelbaar beloven,
wat het leven hierna eens wil verklaren.…
bullseye
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
117 doorklieven
eventueel teruggrijpen
op foltertechnieken
waar goden en enkele
bastaardzonen of dochters
bloed noch visch van lusten
en om toch aan de goede
kant van de juiste grenzen
te kunnen blijven staan
volgens de scherpslijpers
zul je dus geen onverwachte
pijlen vanachter een zijlijn
op vrijwel elke kwijnende
bullseye af moeten vuren…
Spiegelbeeld
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
67 het klimaatactivisme wordt graag verkocht
als hoop, enige moed en eigen idealisme
uit overtuigende liefde voor de aarde
gaan we de straat op,
de aarde heeft geen liefde nodig
ze is geen moeder die we moeten redden,
geen treurende weduwe die op ons wacht
zij heeft nooit
om die familierelatie gevraagd
het is een kolkende bol vuur
die al…
Donna Quichot…
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
107 Maar ze twijfelde geen moment
en liep gewoon een uurtje om
ver van die zwaaiende wacht
huppelend tussen paarse heide
want bittere strijd
met geweld vol vuur
moet je, als het even kan
zien te vermijden……
De Milde Keizer
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
1.160 Bij zonsopgang reikt de slaaf naar de gloed van zijn huid
en wekt hem…fluistert een sprookje
over een ander rijk, de belofte van een bruid.…
De uiverkorene
netgedicht
4.3 met 34 stemmen
704 zijn geest reist mee in de wind
richting een iglo kilometers verder
waar zijn broer bloedig gewond
door de beet van een ijsbeer ligt te sterven
van kleins af aan was hij anders dan de rest
werd opgeleid als heelmeester
maakt nu zieken genezend
hun pijnen steeds weer opnemend
kruipend in hun ziel bevechtend hun koorts
ontneemt hij hun gloed…
Buiten
poëzie
4.2 met 6 stemmen
1.858 En sla 'k, zo liggend, dan mijn oog
Naar 't helderblaauw van 's hemels boog,
Om 't koestrend zonlicht in te drinken,
Dan is 't, of in die zee van gloed
Mijn ziel wil zinken en verzinken,
Tot ze in de Hemel landen moet.…
Bruisend zwalpt
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.019 Gans in gloed staat 't heelal,
Doodsgebrul, angstgeschal,
Klinkt overal!
De zon alleen, die hemelsalamander
Vonkelt tevreên op mijn vreeslijke val.
Uilgekras, slanggesis mij begroet,
't Spuwt naar mij, al wat kruipt, al wat wroet:
En de nietige mensen verwensen mijn pogen.
Brak ik stout slavernij
'Sla hem dood!'…
Het bewegende duister
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
474 Er draven massa’s merries door de nacht
hun hoeven overstemmen lijkwitte kelken
welke de akkers bedekken onder rode gloed
van de huidig blijvende oorzaak
het is alsof de paarden spreken: wij bewaken
het gebeente van de rustende gestorvenen
want onder de drukte heerst het meest stille
der stilte
witte kelken vangen het geluid van ons draven…
Zomer.
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
584 De zomer moet nog breken,
in volle gloed, in gulpen. We moeten onze huiden branden
in de middagzon, dringend drinken, ons bezatten
in het rode avondvallen. Onze strijdliederen moeten
nog rollen over het stof van nevelwegen vol valse noten.
In oktober mag het sneeuwen.…
Texel als schakel van het Wad
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
581 Als dan de avond dringt
de zon goud geel in de Noordzee zinkt
zee en land verkleuren in een gouden gloed
besef ik, hier te vertoeven dat is goed.…
Aan de maan
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.631 Hoe straalt gij zo, met heldre gloed,
Door 't loof dier appelbomen,
Waar eens uw vriend zo welgemoed,
Zich droomde zoete dromen?
Omsluier uwe zilverglans,
En blik gelijk gij blikkert,
Wanneer gij op de dodenkrans,
Van 't jeugdig meisje flikkert!
Vergeefs ziet gij zo rein en klaar,
In dit priëeltje neder;
Ach!…
Hieromtrent
gedicht
3.0 met 6 stemmen
3.973 Langgerekte schaduwen en de mensenschuwe
straat verdwijnt voorbij de duinenrij, het naaldbos ginds
maar keert via slinkse omwegen
toch weer midden tussen de huizen terug
in een verzonnen of net even te hardop gedroomde
werkelijkheid valt een wonderlijke gloed over alles, de tijd moet
de tegengestelde richting zijn ingeslagen
om op deze vroegere…
Dompeling
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
646 Een groot onschuldig bed
leeg, alleen gelaten,
maar vol warmte nog
van innigheid, intimiteit,
diffuus het zonlicht
door gouden gloed van gordijnen.…