7279 resultaten.
Nieuwe haiku's 7
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
1.011 De zee schudt
haar buik maar krijgt
het plastic er niet uit.…
Regeren is...
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
588 Zonder moties van wantrouwen en parlementaire enquêtes,
Zonder onderzoekscommissies,
Zonder overjarige, nietswaardige excuses,
Niet één voor allen en allen
voor één,
Maar "At your service -;)",
Recht door zee...…
deze taal
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
415 zij wil het zachte niet storen
schrijft alleen in de palm
van haar hand
ze noemt geen naam
zij schildert schoonheid
en gevaar wolken boven
een immer verlaten zee
tot de witte vogels komen
zij schrijft in het naakte licht
taal en teken als vogels
die in krullende wolken
hun frasen schrijven…
Scherven
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
488 ze zit bij de zee
met een tas
vol scherven
ze kent elke scherf
weet waarom
waardoor
ze pakt de scherven
legt ze naast zich neer
pakt ze weer op
een zwaai
ze gooit
ze smijt
een afscheid
van haar gebroken relatie
geheeld
gaat ze terug
naar zichzelf
naar wie ze werkelijk is…
Sporen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
559 De rimpelingen en de sporen,
de verten in de horizon verloren
het steeds veranderende
van 't strand, de zee,
dat neemt het oog,
de lens voortdurend mee
Ze zijn daarom zo blij
als 't zand er vers en eventjes
gaaf uitziet
dat laaft het oog,
biedt rust,
een overvloed van vree…
Witte schimmen, zachte nacht
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.272 Bomen vertakken
huizen verzakken
dode akkers
worden niet wakker
Wolken krimpen
door mijn wimpers
vreemde wanen
trekken banen
Zaad en vliegjes
mooie liedjes
en wie bemint
vindt een opening
Een bed van aarde
een zee van tijd
laten we varen
met God aan ons zij'.…
Volume Ebt , Rust Stroomt , Tij Is Laag
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
317 Scherpe scherven, aangespoeld,
Door een uitademende zee.
Nu slapend onder zand,
Wiebelend met de stroming mee.
Vluchtig is hun scherpte.
Zonder groot bestaan,
Maar met klank en ritme,
Die bij elke verandering aanslaan.…
Warden en wierden
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
437 Ik wed dat het wad
in de tijd dat de ee
en de lauwers uitvloeiden
in één grote zee
ten zuiden waarvan
het zompige land
een laagvlakte was
met enkel hoog gras
en dorpen op wierden
en kerken op terpen
de eilanden niets waren
dan platen van zand
met enkel hoge
duinen als warden…
CODE ROOD OOK IN AMSTERDAM
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
410 ja we verblijven aan de kust
We wisselen 't zand en de zwoele zee
WAT! ja, dan op je gat en dan weer nat!…
Afgevinkt !
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
76 Heel hoog in de bomen
zat een vink te dromen
van een reis naar zee.
Daar vloog een meeuw.
Met luid geschreeuw
lokte hij 't vinkje mee.
Nog even later:
niets dan water!
Vink landde op een duin.
Maar vond het strand
net te veel zand
en vloog terug naar zijn kruin.…
Zeekoorts
poëzie
3.7 met 27 stemmen
4.313 Ik moet weer op zee gaan, een goed schip en in 't verschiet
Een ster om op aan te sturen, anders verlang ik niet.
Het rukken van 't wiel, 't gekraak van het hout, het zeil er tegen,
Als de dag aanbreekt over grauwe zee, door een mist van regen.…
Als een Storm
hartenkreet
4.4 met 18 stemmen
3.313 Zoals de zwoele kalme zee haar golven verplaatst
Zo wil ik dat mijn ritmische bewegingen tegen jou aan
In je deinende borsten worden weerkaatst
Je gehijg als windvlagen langs mijn haren
Je gekreun als golven die tegen rotsen opbreken
Mijn handen die jouw lichaam bevaren
Langzaam voelen wij een storm opsteken
De golven worden groter, ruwer…
Nu draagt, zelf triomfant balancement
poëzie
3.7 met 10 stemmen
2.211 Tot afgrond zijn gezonken land en zee;
In de afgrond rent, hong'rig, de duiz'ling mee,
Daar zuigend, waar ze hoopt, dat 'k neer zal bonzen.
De aarde is een schaal; hoog ligt de horizon.…
Iedere dag opnieuw
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
630 o, onweerstaanbaar lokkende
gedichtensite
vandaag opnieuw
voor mij een must
met langs zijn kust
de opgetrokken zandkastelen
daar waar het schurend zand
de scherpste hoeken weg wil slijpen
waar zee en lucht verlangend maakt
het heimwee deinend weer ontstaat
en in de woeste branding
de liefdesgolven hoog op gaan
tot aan de maan
die langzaam…
oesterschelpje
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
736 Het water van de Zwarte Polder stroomt in kleine waaierdelta’s
Naar de open zee die donker en duister lang bewaarde geheimen bewaakt
In onwezenlijke stilte raken zacht ruisende golven het vlakgespoelde strand
Diffuus verdwijnt een vage horizon in donkergrijze luchten
Een oesterschelpje zakt trillend weg in het natte zand
Vol verbazing blijf…
Zeewezens
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
762 dagelijks lopen ze langs de vloedlijn
m'n vriend en zijn vrouw, beide bioloog
op een dag loopt zij de golven in
keert niet weerom, verdwijnt spoorloos
men ziet hem alleen over 't strand gaan
loopt de zee in, duikt onder 't golvendak
luistert, leert de taal van de oceaan
vandaag ga ik met hem mee; hij verdwijnt
in de golven, keert terug uit…
Liefde van mijn leven
hartenkreet
4.1 met 46 stemmen
3.290 De geur van zee en zonnebrand
De zon en zilte zee
Kinderen spelend aan de waterkant
Kom ga je met me mee…………
Samen wat drinken op het terras
Kijken naar kleurrijke mensen
Praten over hoe het ooit was
Over verlangens en stille wensen
We drinken samen een glas rosé
En zien de zon onder gaan
We lopen een stuk met de vloedlijn mee
En laten…
een nacht van vermiljoen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.107 daar op het hoge duin heb ik je ontmoet
starend naar de avondzon
op je haren lag een gouden gloed
de horizon was vol van vermiljoen
de zee doorsneden met een gouden spoor
weerspiegelde zich in je ogen
ik keek je aan geraakt, gepakt, bewogen
de weerspiegeling drong in mij door
de duinpan vulde zich die nacht met gloed
met sauzen, spijzen…
Op Maria Magdalena.
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.447 Hoe stilt een regenvlaag nu die gekrolde zee!
Zij is niet meer het spel van spiegel, strik en vingeren.
Haar maakt nu ander vocht als reukrig vocht, gedwee.…
VOOR MIJNE 63ste VERJAARDAG 2 dec. 1924
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.618 't Verga me als hem, die op de zwarte zee
De ganse nacht gekampt heeft met de golven,
Dan wetend 't eindlijk naderen van 't land,
Bij 't eerste licht, dat over 't zee-vlak glee
De schuimpracht ziet, waaronder hij bedolven
Dra vredig aanspoelt aan 't gewenste strand.…
Najaarsintermezzi
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
505 wie weet wat het is
wat het voelt hoe
de pijn bijt schrijnt
de zee mij slaat
ik val ik spring
waar is de grond
versteend verstijfd
ik drijf ik stik
op de wind
ik ben
waar
ik
was
weg
II.…
Hoop
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
525 Er is een bank, een lege boom, en ver de zee,
de kleine zee waarin we samen sterk en jong
de baren stuwden, schuimend wolken joegen
op wilde rossen, onze manen tot de hemel.
Jij met felle baard, met ruwe herdersstaf
en gulle schaterlach, bazuin, heraut van leven,
eeuwig, gulzig leven.…
Het eiland
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
493 De boort vaart
komt aan
het dek loopt
leeg
er is veel zon
gedempt door
groene bossen
om de kade te
bepalen trekken
meeuwen witte
kringen met hun
scherpe kelen
een malende schroef
tegen de hemel
aan de andere kant
ligt ook zee
met een rand
van schuim die
opschuift
terug kruipt
zonder overleg
rustig de ijle boog
van de stemmen…
de wind
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
476 Ik laat me de waarheid aanwaaien door de wind
die daartoe altijd de juiste wegen vindt
Niemand houdt haar daarin tegen
waar geen weg is maakt zij wegen
Zij vertelt fluistert roept schreeuwt uit een ver verhaal
in een wie wil luisteren goed te verstane taal
Stank troep en vuiligheid achtergelaten op zee
brengt ze op haar wijde vegende vleugels…
Subliem intiem
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
535 d' Adelaar kruist het fraai-
e vliegtuigspoor
en de zon zakt in de Adri-
atische Zee
d' Oude Stad slaapt...…
Windmolens en Amsterdams Peil
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
520 Warmte pompen, panelen op je dak en
windmolen parken
te land en op zee.
De groene stroom vliegt door het netwerk
en beleidmakers voelen zich ok.
Maar toch moeten we oppassen,
oppassen voor het stijgend water van de zee.
Ons land zal onder lopen want we zijn te laat begonnen
met de reductie van Co2.…
Over licht
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
424 Geen scheiding tussen zee en lucht
geen zucht wind
Ze stapelden de pallets
voor het vuur
ook tenten voor de duik
Op weg was ik naar beelden
om jou en ‘t feest van ‘t licht
op de boulevard te zien
Toen jij daar kwam
geen licht te zien wel zoen.
Iets anders doen dan maar.…
Umbra Stultitiae (Schaduw der dwaasheid)
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
736 Misschien wierp iemand van hen,
vlak voor zijn dood,
nog één laatste blik over de zee
om zachte woorden te fluisteren
tot zijn verwelkende moeder
als een gebed, gedragen door de wind.…
Diner
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
342 die is vanmorgen doodgegaan
die leeggeviste zee liet na als bijvangst
een overmaat aan bruinwiersla
voor bij de babi pang pang
Dan zijn er eindelijk de desserts
in residu van pfas-pesticiden gekonfijte
aardbeien en een levend geplukte peer
Voor wie nog niet genoeg
koffie verkeerd of geparfumeerde thee
Aan tafel!…
Dansend naar de hemel
hartenkreet
2.8 met 13 stemmen
2.646 Naar beneden naar land en zee
Of zet je je voet op de eerste tree
Van de trap die naar boven leidt
Naar de post van de hemel?
Twijfelend zoals je nu staat
Besluit je dat je dansend de hemel in gaat…