7023 resultaten.
Mark van Bommel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
652 Van Bommel moet het helemaal zelf weten
Hoe hij zich uit de voetbalwereld schopt.
Dwangmatig haalt hij uit, zelfs nu hij stopt,
Opdat wij zijn geschop maar niet vergeten...
Onnodig eindigt onze Mark in stijl
Met een vlijmscherp geslepen botte bijl.…
Mooi geweest
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
727 Jij klaagt steen en been
drijft bovenop als schuim
De bloemetjesjurk valt ruim
wolkt donker om je heen
Droefheid hangt in de lucht
een glans als van een ster
schijnt liefdevol van ver
driemaal klinkt mijn zucht
Omhoog, omhoog in het licht
karbonkel van praal en pracht
het hart versnelt zijn plicht
de ziel zoekt wie wordt verwacht…
Bovenstroom
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
633 Na het weggaan, huilde je tot het stopte
de opluchting bleef uit, het hikken begon
Je krabde de droge plekken op de huid
er zouden korsten en littekens komen
je kneep in het vlees tot het verkleurde
rood en geel in het paars blauw
Een zeemeermin willen zijn
oceanen overzwemmen want het water
zou je dragen, voeden en verwarmen
kieuwen zouden…
Lieve mama.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.241 Vandaag 25 jaar geleden
won de kanker het van jou...
ze zeggen pijn vervaagt met tijd
maar ik wist dat ik je altijd missen zou
Ik vraag me vaak nog af
of je naar ons kijkt
wat je van ons vindt
en of ik een beetje op jou lijk
Soms stel ik me voor dat we samen zijn
drinken we een kopje thee
kletsen over alledaagse dingen
en wandel je…
zwarte rook
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
941 het vuur verwarmt
verbrandt twijfel tot zwarte rook
de regen dooft niet
zij vormt slechts plassen
de tuin dampt ontsteltenis
hier was onze grond
wacht zij of verwacht zij
langzaam schrijdt de tijd voort
zonder een geluid
ons vuur verbrandt dit voorjaar
we dachten het woordeloze
uit te kunnen drukken in omhelzing…
Het gebaar
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
535 wie tilt nog
zijn arm op
in warme groet
als zielen
langs gaan
naar het onbekende
het gebaar
is vaak
teveel gevraagd
omdat mededogen
hen niet meer
persoonlijk raakt
een medemens
verliezen
snijdt in eigen vlees
ook zonder
het ontmoeten
van hun geest…
Verlatenheid in het uitvaartcentrum
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
677 Ik zit hier alleen
in een raamloos kamertje
van het uitvaartcentrum
met alleen rouwkaarten om me heen
van mijn moeder
Mijn ene broer verkiest het Vondelpark.
Een wandeling in de zon om
the day after de Canal Parade
even bij te komen.
Mijn andere broer verkiest zich
te benevelen met drank.
Gegrepen door zijn gifdrank
ligt hij apathisch…
Boerenzwaluwen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
510 Naamloos glijden ze door de lucht
en surfen langs hemelse boeien
met lange, sierlijke halen, tot ze met een zucht
zachtjes landen op telefoondraden
om gezellig te 'tweeten': zo van 'vit-vit-viet''
of 'swit-swit-swiet'.
Draaiend en kerend scheren ze laag over de grond
of schieten hoog de hemel in.
Al maken ze het nog zo bont,
ze vliegen…
Waanweten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
898 stille dagen, aarzelen
door de zwangere zomer
velen hebben ons al verlaten
naar verre nieuwe oorden
fonkelende nachten
waar sterren schuiven
wetend dat Orion dra
de avondhemel siert
deuren van najaarsdagen
zal ontgrendelen met
eendere troosteloze uren
en een huiverend klagen
stilte niet te verdragen
dagen niet te vertragen
en zomers…
Intuïtus naar Bergson
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
666 Ik luister het gefluister
van ranke kastanjelaren
hun zomervruchten veilig
in bolsters opgeborgen
papavergeuren strelen
broze klaprozen langs
banen van zomers
met late vlinders
ik zie het lommerhuis
in rood verdagen
met een sneller dalen
van het grote licht
schemeravonden waarboven
de uil van wijsheid wiekt
onhoorbaar maar wetend…
met in het vooruitzicht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
621 het gras dat zo fris en groen was
voorbij…
we wisten het natuurlijk wel
maar nu de regen meedogenloos
valt als een grijs gordijn
zwaaien we de zomer weemoedig uit
de zondag, het is zeker al bij
de klok van elf uur
geeft ons vast een voorproefje
van wat komen gaat
grijs is de lucht
opoe herfst komt op kousenvoeten
maar toch met…
In vergeten dozen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
485 nog is er
het tastbaar samen zijn
de kist en rode rozen
pas later kleurt
en spreekt herinnering
uit foto’s in vergeten dozen
er komt zeker een ontmoeten
als vlinder zal jij ons
op eigen wijs begroeten
gaat ons de wegen tonen
als wij verdwalen
in vroegere verhalen
er is een warme lijn
die ons verbonden houdt
ook al ben je nu zo…
Tiran
gedicht
3.5 met 2 stemmen
10.598 De patriarch ligt opgebaard, eeuwenoud,
omringd door een liefde
die hij, dood, blijft gebieden:
dochters van God, om zijn wil ongetrouwd
en toegewijd aan zijn leeglopend lichaam.
Hij rust voldaan, een volstrekte tiran,
onverschillig om wie zijn afgestamd,
hem haastig groeten en weggaan,
alsof die oogleden kijken,
een koude blik die overziet…
Zeg even niets
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
562 zeg even niets
ik kijk gewoon naar jou
je thuiskomst in je ene oog
het is maar voor heel even
het duurt niet lang dan ga ik weer
huppelt vol verwachting in je ander oog
de stilte van het samen zijn
glimlacht warme toekomst woorden
in een moederschoot…
het mat geslagen uur
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
648 ergens is er nog jouw stille
adem, de aanblik van wat eens was
nee geen naam in eeuwigheid maar
een plek naast alle ingezetenen
wat gaan we doen, zal de nacht jouw
glans gaan strelen tot aan het mat
geslagen uur waar in wij het feest
gaan delen?
zou niet weten hoe mijn spade
je zou verbieden, je verankeren
aan het lot dat ons bindt…
moeder
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
836 er is te veel in mij
dat je niet meenam
terug in aarde
boven verzonken zerken
langs knisperend grindpad
schenkt de maan
hoofdschuddend haar licht uit
over marmerwit
en zwart graniet
dat het niet
je graf is
als ik wegloop…
aan de dood
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.104 Onze woorden zijn het zwijgen opgelegd
De mond snoert de adem
die van het missen alles heeft gezegd
Fragiele beelden resoneren
wegstervende noten
die ons verleden componeren
Ik neem je mee en laat je gaan
In tijdloze liefde
heb ik je aan de dood afgestaan…
Allerzielen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
701 Alweer
herinneringen
niet meer
dezelfde
maar anders
door tijd verzacht
voor jou
niets
ik
niets meer…
Eeuwig
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
719 De klok tikt dof
en ratelt zacht:
"dit is jouw uur,
dit is jouw nacht"
ook ik besef,
en neem mijn veer
de nieuwe dag
keert nimmer weer
met stramme hand
in flikk'rend licht
een laatste woord
het boek kan dicht.
en dan het Niets, buiten hoop...
dat jij ooit eens
dit boek zal lezen
en voelt de liefde
in woorden geweven
hoe…
Opstal
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
782 Dit zuur van
wat gras was
was het
Soms loop ik er
weer op
maar de grup is leeg,
los hangt de ket
Probeer ik
op te vegen,
tastbaar te maken,
wat buiten nu staat
Probeer ik
plaats te geven
wat plaats verloor…
Tolk
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
473 Synchroon werd in gebarentaal vertaald,
Als speciale service voor de doven.
Hoewel de tolk zich flink zat uit te sloven
Is er nooit door vertalers zó gefaald.
Maar hij is schizofreen, dus heel misschien
Wil men dat bij hem door de vingers zien.…
- Troosten -
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.812 Al was het maar met zachte woorden,
de stem schuimt troostend brokstukken af,
van een veilige haven, die
zwaar getroffen door het noodlot,
het avondrood ontluiken zag.
Troost,
wilde een ware stormloop van vragen,
de meest kwetsbare emotionele tyfoon,
was al ontketend in enkele ogenblikken.
Leven, verdwaasd trachten te overleven,
waarop…
Veel te vroeg
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
631 nee,
nog niet
ga nou nog niet
we hebben nog zoveel
dingen te doen, te bespreken
jij staat aan het begin van jouw leven
en langzaam spreid jij jouw vleugels
totdat je zelfstandig vliegen kunt
niet wetend dat jouw vlucht
voortijdig zou worden
afgebroken, nee
ga nou nog
niet
mijn lief…
Weerzien
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
583 achter de regenboog, langs de nulmeridiaan
blijft het water vlak, ergens zonder rimpeling
zal een zwaluw weerklinken in aardse schoot
de blik vooruitgeworpen op gewonnen tijd
gekeerde oneindigheid, herroepelijk hopen
gedurig ontsproten aan bochtenloos omzien
aan bezield ademen, of een benauwend hartzeer
een helix van ooit, gevangen in verloren…
- Als duizend gouden sterren -
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.299 Heb wel naar de wolken gestaard
het laatste uur,
waarneembaar als een lichtflits
gaat het warme licht naar zolder,
herinneringen maken dat windstoten,
bij momenten het kaarslicht doven
het is vrijwel bar koud hierboven,
als duizend goudene sterren
fluist'ren ze een wondermooie droom.
IJle vederwolken zijn in lucht verschenen
elk apart…
Johan Cruijff 14
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
1.305 Nu ben ik word ik oud en besef hoe dankbaar ik ben de mooiste voetbaljaren te hebben meegemaakt van Johan Cruijff altijd een heer.
Tv en het grote geld bestond toen nog niet, wel de bal.
Ik woonde vlak aan het stadion de Meer.
Spijbelde op school en haalde de ballen van Johan en Piet Keizer die werden over geschoten met een flinke peer.
Ajax…
- Slapende stenen engel -
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
784 Prachtige slapende stenen engel
onwerkelijk hemels wezen, angelface
ik kom wel meer kunstige
aardse engelen tegen op mijn reis
beeld, je ligt stervensmoe gegoten
in renaissancestijl
aan de edele rand van edentuin
mijn grote poëzie-engel, vervolledigd stilleven
blauw licht, ornament van puur arduin
ook engelen moeten af en toe rusten
'…
Ebbenhout ter aarde
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.533 naam afscheid van hun enig kind.…
- In Eeuwigheid -
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.062 Een kleine engelenziel
omarmde liefde met twee werelden
lijk in eeuwigheid straalt de lichte dag
vulde geest het huis met kinderlach
sprookjesachtige mooiste regenboogkleuren
ruiken naar bloemen
wolken wenen
weldoordacht
vullen dimensionen eeuwigheid
er komt nooit een eind
aan het verdict
wegglijden in een andere mooiere wereld…
- De rode Avondhemel -
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.344 De avondhemel rood verlicht
een ziel die voor de aarde zwicht
gloeiend aan de overkant
steeg de zwerm vogels langzaam
waarneembaar gevormd
en kwam niet meer terug van
verre felgekleurde hemeloorden
heerlijkste zandkoekjes bakkend
vol loyaliteit droegen engelen,
je uitdrukkelijk zachtjes mee.
Hemelverschijnselen
indrukwekkend licht dichtbij…