3717 resultaten.
Conditioners
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.095 Zou ik altijd boos blijven
Als mijn vriendin het uit maakt?
Zal ik ooit bedroeft zijn
Als mijn dierbaarste me niet meer zou beminnen?
Zou ik altijd blij blijven
Als mijn lot oneindig bleef winnen?
Zal ik ooit verveeld zijn
Als mijn kraag te wit lijkt?…
De poppen in het gras
gedicht
3.1 met 17 stemmen
10.148 Vogels, bij honderden, zijn nodig
om deze meisjes op te pikken:
bouw nesten voor ze in het bos,
ga broeden op hun huid zolang
het zomer is en trek dan weg.
Oneetbaar zijn hun ogen, zelfs
voor kraaien.…
Plus worden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
702 O valse, egoïstische ouders,
ik ben ontzettend boos op jullie! Het was erger dan
een gesticht, zenuwslopend en gekmakend. Hoe ik
verdwaalde in mijn eenzaamheid, bang was om mijn
boosheid te uiten, gevangen en doodsbang in een
doem van totale verlating en een pijn die gelijk
staat aan de meest gruwelijke, sadistische folteringen.…
Onze hemelse bossen
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
526 Het warme aangezicht van dit volle bos.
De bodem begroeit met een dikke laag mos.
Hé kijk daar! Een vos!
Hier groeien zelfs druiven, vol aan een tros.
Wat voel ik me hier klein.
Alles zo immens, grof maar ook fijn.
Een enorm uitgestrekt groen terrein,
iets wat ik behouden wil, hier wil ik immer zijn.…
In weer en wind
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
926 Het weer is boos
en uit zijn woede eindeloos
op de aarde.
Pas morgen zul je de schade zien van de storm.
De beschadigde bomen en betreurde gezichten.
Pas later zul de de kater zien,
die de storm heeft achter gelaten.
Voor vandaag blijft de bliksem mij
als een schijnwerper verlichten.…
AAN JOFFRe ANNE ROEMER VISSCHERS
poëzie
3.0 met 1 stemmen
3.075 Neemt gij penseel of naald: daar worden kuil en klippen
Geschapen, bos en berg; en 't vochte veld bedocht
Met groene grassen, waar 't welvarend vee naar tocht.
Dat haalt zijn aâm, zo 't schijnt: en staat met gaande lippen.
Boetseert uw aardige hand, en maakt een mens van leem;
't Haalt bij Prometheus werk.…
herfstdilemma
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
582 ik heb geen zin in morgen
vandaag hangt me al de hele dag de keel uit
het is avond dus ik zit
als go-between tussen
een rotdag en
een dag waar ik geen zin in heb
nochtans gaat de zon morgen schijnen
het bos zal weer prachtig zijn
in uitbundige herfstkleuren
om van de geuren nog maar te zwijgen
vliegenzwammen, parasolzwammen
nog meer zwammen…
Arcen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
580 Het Schuitwater
---------------
Gelach vult het bos.
De boomklever slaat alarm.
Te late stilte.
Broekhuizen
-----------
Terras aan de Maas.
De veerpont vaart heen en weer.
De herfstavond valt.…
Als je lichaam je in de steek laat
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.384 Ik ben niet boos dat heeft geen zin,
verspilde tijd, dat zie ik in.
Ik ben niet blij,begrijp me goed,
maar leef niet voort omdat het moet.
Beperkt door lichaam nooit door geest,
recalcitrant ben ik altijd geweest.
De lichaamskracht die er eerst zat
zit in mijn geest, nu weet ik dat.…
Afscheid slaat gaten
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
594 Bij boos afscheid zouden we deuren
bruusk, bruut dicht willen smijten,
maar vroeg of laat gieren de kieren.…
Lieve Paul
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
525 afspreken op een plek die niemand kent
Simpelweg
Ik zal je proberen te bereiken
Proberen om naar mezelf te kijken
Als het kon, bezwijken
Om te zien waarom ik er tussen uit moet knijpen
Toch vragen om betere tijden
En dan lachen en lijden
In mezelf schreeuwen van pijn
Gelovig zijn
Niet klein, maar groot zijn tegelijk
Door mijn geloof niet boos…
groot geluk - van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
833 zijn de geluksmomenten
ontelbaar en onbetaalbaar
van een gezellig terrasje
tot een knuffel van jouw lief
kinderhandjes misschien
die jou vertrouwen
de geur van verse koffie
het goede glas
als afsluiting van de dag
het zachte zomerbriesje
of bij het keukenraam
jou toezingende vogels
onder eerste zonnestralen
een wandeling in het bos…
Spreek je nu eens uit
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
703 Luisteren is voor mij niet moeilijk
een en al oor zijn voor jou
we gaan het bos in om samen te zijn
je klemt je teveel vast aan het leven
luister niet meer naar die boze trom
je komt steeds dichter bij de waarheid
hoe meer je er over praat en nadenkt
je bent echt wie je denkt dat je bent
ik zie al weer die vertrouwde glans in jouw ogen…
samen reizen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
696 straks zullen wij samen reizen
hand in hand, dicht bij elkaar
langs prachtige huizen, wegen, paleizen
Madurodam staat voor ons klaar
hoog toren je uit boven vliegveld en treinen
heel ver kijk je uit over wegen en bos
hoe alles zo klein, toch echt kan rijden
voelt als een wonder, neen, ik laat je niet los
vrolijk toeteren auto's, rinkelen…
Bewust of onbewust?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
537 Tijden sluipen
onverwerkt door
het donkere bos gemerkt
de toverstaf van het seizoen
wat niet toevallig voorbij kwam
takken hebben hun bladeren
vrijwillig afgestaan, troost
als groeisel op de kale
stammen rijpt het mos
non-perfectie van ieder
gevoelsmoment, onmogelijk
uit te drukken in een expressie
van de taal naar ieders
dialect…
Wormen 2
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
660 nee ga jij in 't donk're bos terug!
Hij streek hem over zijn zachte rug.
De worm was toen weer blij
Hij heeft gelijk, dacht hij
en al zijn muizenissen
en waar wormen zich in vergissen
verdwenen zomaar ineens heel snel
en ja, toen kroop hij weg en
voelde dokters hand nog lang na op zijn naakte vel.…
Voel ook jij de dag stralen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
514 Laat anderen zich maar boos maken om wat ze zelf willen,
ik wil onze blijdschap uiten ons hoeden voor tegenspoeden.
Dan hebben we niet voor niets jaren gewerkt en geslaafd
't geeft nu de rustvrucht die ik als aprilmaand in me draag.…
Fontein
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
641 als herinnering voor later,
van New York tot Ibiza maar Nederland dat vertelt
Schaamte verdriet en blijdschap op het nieuwe pad,
ongeremd dansend water het kruispunt van de vloer
Generatie donker der drank blinkt image naar mat,
in de corridor erdoorheen helder wit in parelmoer
De generatie van iemand blijft jong in de nacht,
pijn praat boos…
Moederdag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
632 Je kunt toch iets voor je
moeder doen
iets moois geven
bijvoorbeeld een
prachtige
bos bloemen of iets
kleins.
Het belangrijkste is
misschien wel het contact,
waar ze op hoopt in het
zien op afstand of
de telefoon.
Moederdag, ik denk
vooral terug aan mijn
kinderjaren, dat ik iets
tekende
of maakte voor haar.…
Mijn ‘hét’?
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
414 Hét is het brood die
de honger steelt, een
wuivend bos die hét
zachtjes streelt, een
tomeloze slaap in hét
wakende domein tussen
zwart licht en verlichte
kwaad in een hét wat de
barrières met me deelt.…
lief mens
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
807 Lief mens
Ja dat mag je zijn
droom je droom, spreek je eigen taal, leef lach huil ben boos
In de tijd die je rest.
Lief mens
Als je alles hebt geleefd en beleefd
In al je levens jaren.
En jij je ogen sluit, en je hoofd neerlegt.
En als de rust tot je komt.
Lief mens
Dan zeg ik, bedankt voor je lach
en je traan.…
Zo'n Dag
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
639 heel snel vergeet
zo een waar je jezelf
doorheen sleept en die je
het liefst had doorgestreept
en dan kijkt je hondje je aan
kom baasje het is tijd
om uit wandelen te gaan
zijn blik hoop- en verwachtingsvol
zegt kom mee dan maken we lol
samen naar het Blauwe Bos…
de beschuldigde vulkaan
netgedicht
2.5 met 14 stemmen
482 ondanks al ‘t goddelijks
wat hij was geweest
wat hij had gedaan
in de beeldspraak
door de ogen
van de vrouwen
bleef hij verweesd
doorleefd zwalken
door bos en beekdal
in de vertrouwde
maanlichtsonateval
of ‘n drinkgedicht
dus niet geschikt
of gezwicht
voor de droomwouden
waar zij wilden zweven
in levende lijven
zouden blijven…
Cyclus: Vallen en Blijven ( deel 2 )
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
347 ze vonden me
niet als held
niet als verhaal
maar als man
die niet meer wist
hoe je ademt zonder pijn
ik werd weer wakker
tegen mijn wil
in een bed
met machines
en lege ogen om me heen
dagen waren dof
uren traag
ik kon niet bidden
ik kon niet hopen
alleen ademen
en zelfs dat deed zeer
maar toen
mijn zoon —
zijn blik
niet boos…
Waar het wonder klein blijft
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
471 Wanneer schemer vroeg valt
en het bos zijn contouren verliest in blauwgrijs
licht, voel ik hoe nacht zich als een langzame sluier om de aarde
vouwt, stil, vanzelf, alsof ik daarin een plek vind waar ook mijn gedachten mogen rusten.…
Het donkerste uur
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
355 In deze nacht wordt zij korf vol bijen zonder zoem,
bos vol wind die zichzelf niet meer beweegt;
toch ademt ze, zwaar en traag,
alsof het water zelf de slaap bewaakt
van al wat ooit naar haar heeft geroepen.…
Eindeloze zee
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
335 uit een diepe rust
plotseling de ogen open
Onze ontmoeting tekent zich
aan horizon van gelatenheid
je fluistert over liefde
dat is natuurlijk dwalen
waar het hart spreekt van waarheid
is laatste echo: trouw
trouw, trouw, ik hou van jou
we stropen mouwen op
om de ziel te laten praten
kom mee, dan lopen we
nog eenmaal naar het groene bos…
Deinend licht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
151 een daad die ik heb verricht, is mijn tuin te vergroten
middels het snoeien van het wilde bos rond mijn terras
het licht op, weg die overbodige schaduw,
zaagde takken in moten
heb zelfs zonnen lichtjes aangeplant,
zodat men mij weer ziet zitten.......
.…
Gisteren mijn dag
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
146 Het was gisteren mijn dag
Dat ik de zonzijde echt zag
Vrolijk spelend ging ik los
Als een jonge hond in het bos
Ik wilde vaak, ik wilde veel
Groot geluk dat was mijn deel
Was energiek, ging uit mijn bol
Zelfs een rotklus gaf mij lol
Zorgen gingen aan de kant
Ik woonde in een prachtig land
De olifant die werd een mug
Die sla ik plat,…
Festina lente; 10. Totaal van het pad (zonder…)
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
345 ‘Wij verstikken onszelf door verkeerd aangeleerde
maniertjes. En als wij dit groepsgewijs doen, noemen
we het cultuur, en moet het beschermd worden voor
invloeden van buitenaf; vooruitschrijdend inzicht is
niet aan ons besteed, wij wentelen liever nog dieper
in de eeuwige stront van anderen en uiteindelijk ook
in dat van onszelf. Waarom…