4186 resultaten.
februari
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.120 Februari
Nu januari vergeefs z'n wonden likt,
de natte poten nog nadruipend
van het koele dooiwater,
sprokkelen we scherven daglicht
en nemen we, inhalig de vroege voorjaarsbode
koesterend, een voorschot op de lente.…
Natter
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
556 In mijn leven is de lente voorbij.
Verwondering maakt plaats voor rust.
Herkenning, van wat het leven te bieden heeft.
Ook de liefde, herkenbaar en verliefdheid
sneller voorbij, dan begonnen als tiener.
De wereld stilstaand, draait nu door.…
Overal klinkt muziek
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
461 kent de kennende liefhebber
weldra in alle toonsoorten
van de lieve lente ieder aspect.…
Sub Rosa
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
608 Wespensteken, distelprikken
En gonzende hommels op honingroof
Waar in de lengende avondstond
Hij een stelletje boud bezig vond
Met wat vervoerlijk in het oog sprong
En zijn prille spieblik zich wrong
Om het zicht op een snakkende jat
Die zich smijdig op haar figuurnaad prentte
En ontbolstert haakte naar de kat
Door het ontluiken van de lente…
Sint-Valentijn
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
593 Kom je als laatste van de winterfeesten
of als eerste van de lente- en zomerreeksen?
De solden zijn pas afgesloten
en men doet ons weeral pakjes kopen.
Maar de euro kan je nu best sparen
liefde hoef je alleen maar te verklaren...…
De hormonen van Maart
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
717 Hoor wat er plenty te gebeuren staat:
juist ja, de lente doet zich gelden
waar een 'open mind'
gekmakend in haar grillen opgaat...…
winter
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
487 beenderen als vloeibaar
leven zich voortbewegen met
vleugels door de tot ballast
geklonken zware luchten
niets is nog zeker, dagen schaduwen
zich kort in het ontbreken van een
ware tijd, het opstaan knelt
in de knoken van ouderdom, er is
niets dat nog telt van hoe
iemand is, het aderlaten
schreeuwt om de laatste druppel bloed
alvorens de lente…
Zo is het nu, Rodenko
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
505 Als de winkel maar weer opengaat:
mijn ultieme lente!…
alsof het water vuur is
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.865 hier stroperig in de dorst van de sloot gesijpeld
en ijs geworden. zichtbaar. het vuil van vergissingen
zinkt weg na de dooi de diepte het onderste water in waar geen vis
doorheen glijdt
in harmonie met de lente dekt het ontvlambare vocht zich nu toe
met eendenkroos
-----------------------
uit: schokbos (2020)…
doorheen de dag
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
488 ik slijp mijn dagen
aan botte stenen
vlak en nauwelijks door te zagen
het is geen tijd om te wagen
het is van binnen in stilte wenen
de lente is vals gestart
ondergesneeuwd met wit en zwart
een vleugel is al vallend gebroken
lijmen ligt niet voor de hand
ik heb mijn pols nabij mijn hart gestoken
zal moeten wachten op het licht dat landt…
Spelenderwijs
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
525 Lente in het land
Het huis vol zomerzon
En tuin en op het schoolplein
En ook op mijn gazon
Ramen staan nu open
De deuren wagenwijd
Schoolpleinkinderstemmen
Tekort kom ik aan tijd
Jongens leren schaken
Op een tweemeterbord
Meisjes in d'arena
Gaan op in badminton
Plots verschijnt een tourbus
Met groepen acht en zeven
Terug van een…
't onzegbare
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
479 er zijn soms fragmenten
van mijn vergeten lente
waarin de waarheid zich uitbeeldt
in een onaanraakbare gedachte
als ware die van zelve vervlogen
maar dat zij soms onverwacht
het onzegbare met mij deelt…
Valentino
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
551 .
_______________________________
Mijn naam is Valentino R.,
Ettina
Ik zie dat hij weer ijdel wordt gebruikt
Het is alsof het voorjaar reeds ontluikt
En lonkt, als rozengeur, "Lente Festina!"
Ik zing en dans, al tril ik als een vlinder
Op vleuglen des gezangs, naar jou van ginder…
Voor Ko
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
641 We waren rap van tong en welbespraakt,
En oogstten weliswaar wat complimenten,
Maar wisten ook: het is nog lang geen lente,
(wie zalig worden wil die bidt en waakt)
Toch was jij overtuigd: ‘de glorie naakt!’
Dat wist je niet aflatend in te prenten,
Je werkte onverstoorbaar, onverzaakt.…
liefde die blosemen blijft
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
577 tweehonderdachtentwintig seizoenen
hand in hand samen wandelend
bloeit nog de liefde als bloesem
die de lente in het voorjaar kondigt
in goede en in slechte tijden
geweven door en met de tijd
werden herinneringen gemaakt
tot een encyclopedie vol passie
jullie liefde voor en met elkaar
is een testament van trouw en geduld
dat jullie blijvend…
Herfstgedachten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
197 De zon neigt naar kimme,
De lange avonden beginnen,
Kruiken vóór en in bed,
Hoop op uitzicht op winterpret,
De voorbode van ’n nieuwe lente,
Ter inluiding van rokjesdag,
Zomer staat weer voor de deur.
Deze cyclus herhaalt zich elke keer,
Als spiegel van ’t weer,
Ook ik leg mij net als jij daarbij neer.…
Landtapijt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
248 Akkers, gras en wijken
langs de lange slang -
de rivier die alles verbindt
de ruggengraat van de lapjes
aan de overkant omzoomd
door stapels driehoeken -
kale kammen, bekrast
met brede lege wegen
naar elkaar
De windberg steekt er boven uit
en veel, veel hoger nog begrenst
een lichte lijn het landtapijt
Lente, en nog sneeuwt het…
De boom die 'vader' heette
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
2.608 een mooie, grote, stoere eik
staat aan de eeuwenoude dijk
in de lente met duizenden knoppen
die popelen om uit de tak te ontspruiten
en zomers: dan kun je het bloeien niet stoppen
weelderig blad, het is niet te stuiten
de herfst, guur en koud
maar stram staat de eik
geteisterd door regen en wind aan de dijk
de wind waait, de storm oogst…
de deur zal blijven kieren
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
716 een leven lang
een aantal splijt
weerbarstig laten
ze hun inhoud zien
doven in de koude
wereld van voorheen
ik zwaai, ze gaan en
niemand weet waarheen
de anderen sjouw
ik verder mee
de dagen door
langs vele jaren
soms zijn we blij
maar ook mistroostig
in het doelloos staren
toch wil ik ook
die ballast kwijt
met jou de lente…
Pasen 2005
netgedicht
3.2 met 21 stemmen
4.951 etalages vieren pasen
met iedereen een eigen ei
lente bloeit in vazen
de processie schrijdt voorbij
je koopt vandaag geloof
het vasten is verlopen
de kater van de carnaval
laat zich ook weer herdopen
waar is het avondmaal
het kraaien van de haan
de profetie van de verrijzenis
ook judas zat daar aan
wie ziet nog de drie kruizen
na…
tastbaar nog in bijna raken
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
2.034 ik doe mijn ogen dicht
na de klap in mijn gezicht
voor jouw dood zijn geen woorden
ik had de lente thuis gebracht
met kleur en geur op je gewacht
het komend weekend in mijn lach
nu sprokkel ik naar kracht
zoek verbijsterd naar een
voorjaar dat niet mag
na een lange winter dromen
leek eindelijk de zomer aan te komen
voortijdig breekt…
je haar pluist in de wind
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.161 je ogen vangen het strak blauw
van een zee vol witte zeilen
ik kan de vrouw in jou, slechts
met de grootste moeite peilen
je haar pluist in de wind
en waait een eigen leven
je huid is stilte-wit, waar
zijn je rondingen gebleven
de tijd vertelt je lijf
de gang van de seizoenen
maar lente is je niet gegund en
zomer moet zich herfst noemen…
Mijn leven
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.101 Zij is als de lente,
zo zonnig en fris.
Ze verjaagt mijn kille winter,
ik ben blij als ze er is.
Ze smelt mijn sneeuw,
ze leert me over houden van.
Met haar doe ik dingen,
die ik normaal niet kan.
Maar ìk was de zon,
en zìj was de sneeuw.
Zìj was de prooi,
en ìk was de leeuw.
Ik was nóóit alleen,
ik voelde veel geluk.…
oorlog
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.054 En terwijl ik buiten de beginnende lente ervaar,
pril groen en drukdoende vogeltjes,
zullen zovelen rouwen om hun dierbaren, die niet te vervangen zijn.
En nu, nu de tranen branden in mijn ogen,
bid ik tegen beter weten in om Vrede.…
Het Dal
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.061 het binnenste wordt niet belicht
het is niet vreugde wat men ziet
het is iemand die zwoegt en zwicht
Om te komen uit de diepte
zichzelf zoekende
te kijken op de paden die hij liep
al vloekende
Hij moet zichzelf vinden
hij moet weten waarvoor hij staat
en zich niet laten verslinden
welk pad hij ook gaat
Zal ooit de winter voor de lente…
je was het hete zand
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
959 op een horizon en gokten
waar het water en de lucht begon
je huid voelde mijn
handen en weersprak de tijd
ze brak met vroeger alle banden
ze ademde de vrijheid die
jij genomen had beantwoordde
wat haar in al die tijd ontnomen was
we kusten zilt het water van
de zee ik nam je mee ver van die plas
en in je ogen zag ik dat het lente…
in het zacht nazomer rijpen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
762 ik voel de oogst
in het zacht nazomer rijpen
geen storm meer van verwijten
maar een samen kijken naar
wat het jaar ons heeft gebracht
er is geen vergelijken
met seizoenen die
in goede doen hun
vruchten hebben afgeworpen
zon en regen laten zich niet korven
maar jij bent lente
en een nieuw begin
ik dacht mijn leven terug
daar kwam…
leven sloop
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
959 Een herfstblad, als een vleugel
is langs me neergestreken
De boom die in de lente nog
Icarus plannen had
toen hij zijn blaadjes plakte
zijn filigrijn vertakte
heeft nu definitief
het vliegen opgegeven
zo streeft de jonge vlerkenmens
met hemelwaarts elan
in flarden lakenzeilen
voorbij conventie's grens
gewichtloos optimisme draagt
zijn…
Vivace
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
760 De wolken en de zon die er doorheen schijnt,
de lieve lente en het zacht gezoem
van zoveel leven dat alweer ontwaakt is,
het doet de harten sneller slaan en dank ontwaken.…
als een meester gaat
netgedicht
3.9 met 27 stemmen
2.042 ga dan als het middag is
vraag niet naar de dag, mijn vrienden
mijn tijd en morgen
zijn reeds van slag door de dwaling
in mijn hoofd
bijna naar gister gebracht
of nog verder in de eeuwige vergetelheid
geborgen
zo moet hij hebben gedacht
in heldere momenten
het scheppen
is hem door geboorte ingehaald
op zoek naar een nieuwe lente…