3968 resultaten.
- Genegeerd, gekleineerd zonder woorden -
hartenkreet
4.0 met 40 stemmen
1.726 Genegeerd, gekleineerd de dwarrelende gedachten
waardeloos verloren, onder teloorgaande schemering.
Binnen de blinde vlek weggepoetst, rest het wachten
tot ernstige schendingen van geestelijke integriteit
plaats maakt voor een eerlijk en zuiver begin.…
Zeven Werken
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
1.561 zieke kind dat aan haar borst
in tranen werd gedragen
Ze hadden haar begraven
met de voegen van de stad
waar zij gevangene nu was
van uitverkoop in etalages
waar de zoete geur van wafels
onder winterjassen gleed
die zij er enkel nog kon zien
als zij hun blikken niet vermeed
Zij was een vreemdeling - verstekeling
verdwenen in een schemering…
VOLKEREN DES KRUINS
poëzie
3.4 met 11 stemmen
2.624 Ik wil ontvangen van de nacht en schemer,
En van de gouden ochtend het geheim,
Ik wil het nog niet zichtbare doorzien,
Ik wil doordringen dit oneindige,
Altijd wijkende, en fluisterende
Hoog mysteriespel, dat Leven heet.…
Vanwaar die dode letters..?
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
644 Nu diepte zonder water is
en hoogte zonder adem
kraalt rond jouw dode ogen
verlaten in de schemer
dat liederlijke carnivoor
wat elk kadaver vreten moet
het bloed huivert zijn ondergang
in een verzonnen hemel
De Bijbel die de leugen dekt
Het vromen van de handen
Gewassen Maan van Golgotha
Die rood ziet van de schaamte
Ik zie dat…
Lied voor de nog niet afgestreken lucifer bij de paleizen van het geheugen
gedicht
3.5 met 2 stemmen
4.722 Wat de beademde slangenarend in de schemering zong:
De paleizen van het geheugen zijn dan groot, dan klein.
Je schrikt soms van wat je ziet, als de regen even ophoudt.…
De Nar
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
508 Het paard gespannen voor de kar
De clown de nar een puntmuts
Met een gele ster troosteloos
Gaat hij door de troosteloze straten
Hobbelt over de keien in de schemering
Voorbij de meidoorns het landschap
Van de eenzaamheid in
Waar hij in stilte zijn sores draagt
Het leven laat zich niet inkapselen
Of sturen door ongewenste bemoeizucht
Het…
Tederheid?
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
571 Nu het najaar zich aandient
vernauwt de wereld zich door de
hals van een zandloper van stilte
trage voorloper van de schemering,
de losgebroken kettingwind rukt
aan de lage tonen van de maanden
als ijsberend roofdier zonder hol.…
moederhanden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
616 de handen van een moeder
na maanden van afwachten
zij koesteren ons als eerste
als wij het levenslicht zien
de handen van een moeder
wiegen ons in rust en slaap
voeden en verschonen ons
leren ons kruipen en fietsen
de handen van een moeder
zij staan en liggen nooit stil
van vroeg al in de ochtend
tot ver nog na het schemer
de handen…
De zachte cadans
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
468 Zijn klank is zo fijn
dat het bijna pijn doet, een draad van
zilver die de schemer doorsnijdt. Mijn borst reageert,
mijn adem wordt trager, alsof ik word opgenomen in een groter luisteren.
Hij zingt zonder reden,
zonder masker of haast, gewoon omdat
zijn kwetsbare wezen vraagt om te klinken.…
De tijd van Allerheiligen
netgedicht
3.2 met 18 stemmen
1.298 Wanneer onverwacht de
schemering alles omlijst in goud en schaduw,
voel ik stilte intens en rijk, als een levend, ademend weefsel.
Ik vouw mijn ogen en draag hun spoor zacht mee in de stroom van mijn dag.…
Het vroege uur
netgedicht
1.5 met 13 stemmen
399 Je kleine borst een vlammetje
in de ochtendkou, terwijl je de schemering voorzichtig openbreekt.
Ik hoor de trilling in je
hoge, broze toon, elke noot komt binnen
zonder filter of verweer. Jouw zang is de enige taal die
ik nu kan verdragen, zuiver en ongepolijst, rechtstreeks naar het hart.…
Ochtendschemering
netgedicht
1.4 met 7 stemmen
363 Ochtendschemering
roze licht boven velden
bomen zwijgen stil
Als schemer oplicht,
openen mijn zintuigen zich verder
dan nodig, alsof de aarde haar stem verheft,
en elk detail lichter binnenkomt dan woorden kunnen dragen.…
In de adem van de natuur
netgedicht
2.2 met 14 stemmen
1.335 Geur van nat hout stijgt op,
zwaar en vertrouwd; mijn gedachten lossen langzaam op in de schemer.
Op de top van een heuvel
sta ik stil, kijk naar de horizon waar wolken
zich vouwen in zachte bergen van licht. Een specht tikt
in de verte, een kleine herinnering dat alles beweegt en toch veilig blijft.…
Tussen vogelgezang en wind
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
536 En als de avond het laatste
licht dun uitspreidt over de verre duinen,
blijf ik nog even luisteren naar vogels die oplossen in
de schemering alsof de natuur wil tonen hoe stilte langzaam adem wordt.…
5 mei 2005
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
698 de agenda steeds correcter
politici gelikter en ontkerkter
alles lekt en rekt riekt en kliekt
zalm nederwietse walm duur betaald
de tong allang weer aangenaaid
mensen historisch gepaaid gehaaid
babylonisch vertaald de vertolking
de riem moet steeds aangehaald
verpoldering is nu verkolking
geluk de sla gelukt nog steeds in tuinen
elk thuisje…
Maak mijn moeder
gedicht
3.5 met 29 stemmen
20.761 Maak van mijn moeder een sneeuwende tuin om te
planten.
Witte jasmijn en de theeroos wordt wit.
Voller geluid komt vanuit binnenkanten,
Zoals de vrucht in de pit.
Maak van mijn moeder twee kameleons zonder ogen:
Groen gokte hij en hij streelde haar buik,
Die zij dieprood naar hem toe had gebogen,
Waarna iets mooiers ontluikt.…
Mijn Tuinkind...
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.524 Omdat ik na een ontspannen avond
in de tuin, schommelend
half dommelend
mezelf weer vol leven vond.
Ik ruik de bloemen, ik hoor
de vogels, ze zingen in koor
hun zomeravondlied;
geen zorgen of verdriet.…
Donderbui...
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
698 Laat die bui vannacht maar komen
het gekletter tegen de raam
En de tuin hoef ik niet te sproeien
de regen kan er tegenaan
Dan die frisse lucht weer buiten
alles staat weer lekker schoon
en dan mag de zon weer komen
dan loopt alles weer synchroon...…
Goud gele zaden
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
847 In de zelf vormgegeven tuin
vol bloemen, beelden en smalle paden
en gestaag opgeruimd bouwpuin
ontkiemen onze goud gele zaden…
Sneeuw die tot juli blijft liggen [III]
gedicht
3.5 met 60 stemmen
13.599 Wij vonden houtkachels, open vuren en daken
met gaten van sterrennacht, in onze onbetreden
tuinen woekerde het van wilde honingbloemen
en speerdistels. Wij ploegden, spitten en wiedden de winter
door, oogstten broedplaatsen van ongebreidelde drang.
Aan onze vingers hingen beugelflesjes Grolsch.…
Feest
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
1.814 "
Zij staarde naar de tuin en zweeg.
" 't Is mijn verjaardag...weet je nog
wat ik dan altijd wilde eten?
...Dat vroeg je mij dan...
- kom, dat weet je best -,
want het was immers feest!"
Zij keek naar niets en zweeg.
Een zuster kwam.…
De Planten
poëzie
3.3 met 13 stemmen
3.330 Want straks als in zijn tuin de kopers komen
moet alles proper zijn aan pad en plant,
en 't blozend ooft moet gloren aan de bomen
of 't zo geschonken werd uit open hand.…
Bezoek aan Malang
gedicht
2.3 met 35 stemmen
28.909 Mijn grootmoeders huis had een tuin vol geheimen,
verborgen viooltjes die ik mocht zoeken.
Zij maakte mijn kop chocola in haar kamer,
die vol stond met foto's, diepzinnige boeken.
Mijn grootmoeder wist zich omgeven door geesten.
Zij zag de kleuren van het goed en kwade
en las je gedachten.…
Oktober
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
1.576 Heden in de tuin van Eden
maken vogels mij het hof
zingen krielen tjilpen strelen
in de gulheid van hun lof.
Bomen wuiven met ons mede
blaren dwarrelen door de lucht
een tapijt voor onze voeten
spreidt zich knetterend als een zucht.…
'n Echte Fries
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.879 Hij, een aanvulling op mij en
Ik een steun voor hem
Samen is leuker dan alleen
Ik wil 'm niet ruilen; voor geen één
Dus genieten van het Leven
Van scrabblebord tot lekker eten
Van z'n motor tot 'n bioscoopje
Naar Cyprus of lekker in de tuin
Tevreden... Ja, zó moet het zijn!…
Waakvlam
gedicht
2.4 met 16 stemmen
9.065 Jij
zit in de tuin en kijkt op als een kraai
hikt van de hitte en krast, of op een lei-
en dak gegriffeld wordt. Je zit te schrij-
ven in het eerste leerjaar. Hou je taai,
't is hanepoot en baksteen. Ben je blij-
ven zitten? En nog vind je niet de draai?
Alleen waar vuur heerst, heilig vuur, ontwaakt
de ware schrijfaandrift.…
De moeder de dichter
gedicht
2.3 met 42 stemmen
14.627 Hij wees me op Adam en Eva in de tuin,
hoe rond en zacht haar buik was, roze, bijna bruin
gekleurd na zoveel eeuwig zonlicht: dingen
ontstaan in stilte, dragen namen, getwijnd
als wol, geborduurd op hun werkelijkheid
en vol van eigen ongedwongen schoonheid.…
Laten we
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.456 Laten we verder kijken
dan de leugen lang is
Laten we zon en schaduw
als familie beschouwen
Laten we geen dubbelgangers
van elkaar zijn
Laten we mekaars naam vergeten
en de lach onthouden
Laten we traag reizen en elke
korrel zand bewonderen
Laten we de tuin omplooien tot
een wuivend korenveld
Laten we de woorden van elke dag…
Verwondering
hartenkreet
3.4 met 15 stemmen
1.173 Die bloem, wat eerst een knopje was
siert nu een stukje van de tuin.
het is of het me aankijkt
zo mooi met z'n kopje schuin.
Die hele kleine groene sprietjes
morgen weer bedekt met dauw.
Het leven van vergeet-me-nietjes
en de hemel weer zo prachtig blauw.
De dag bracht zoveel mooie dingen,
ik laat ze in gedachten weer passeren.…
Veluwe
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
941 wentel mij in de lijnen van het landschap en tover
er paadjes en sporen die het land nooit bezat
de zon zakt door het ven, kleurt de avond rood
ik koester de wegen, ook al lopen ze dood
Waar ook ter wereld mijn stappen nog staan
verzameld, geraapt en zonder een traan geruild
voor de schamele schuur aan het eind van de laan
de struik in de tuin…