Alle inzendingen over vogelen

5288 resultaten.

Sorteren op:

Jij was een avond in mijn tuin

gedicht
3.6 met 24 stemmen aantal keer bekeken 12.767
Regen deed vogels zwaarder vliegen, grassen en mossen sneller groeien, mijn huis een vreemde schuilplaats zijn. De kamer onherkenbaar, kromp; geruisloos vielen deuren dicht, de tafel, waar de kat op sliep, verschoof - heel langzaam - maar verschoof.…

Blozend blad

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 732
dromend omlaag naar aarde waar roemloos vergaan de glorie van dood zal verwerven bomen strekken zich kreunend uit bedreigen met naakthouten staken de storm die hun botten deed kraken en het wortelgestel pijnlijk trekken nevel versluiert als illusionist de realiteit van het zicht waar niemand nog helderheid ziet en al klagen de vogels…
sacrajewa3 oktober 2006Lees meer >

Mijn schaduw en ik

netgedicht
4.3 met 16 stemmen aantal keer bekeken 909
Ik slaap niet, ik luister naar mijn schaduw zie hoe bedroefd hij de handen in zijn zakken steekt en af en toe knijpt in de nacht soms bukt hij zich eigenlijk al sinds jaar en dag om een dode vogel onder de houten planken te begraven hij laat de wind met de duisternis praten ontbindt zelfs geen stormen in de ijzige kou hij ademt…

de zomer droef voorbij

netgedicht
4.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.363
gisteren heeft een beminnelijk mens de wereld veel te vroeg verlaten vandaag veeg ik de eerste bladeren wat trager bij elkaar in ‘t besef dat het leven breekbaar is haar geheimen diep versluierd houdt aan alle seizoenen onderhevig blijft waarin vogels naar verre oorden trekken, het kleurend blad verwaait stilaan verweert waarom…

Hemelen

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.058
vrije vogels balanceren onder een grijs wolkendek dat gisteren nog zoveel meer grijzer leek kale bomen staan hulpeloos met hun handen in de lucht alsof zij vragen willen een waterig zonnetje verwarmt niet meer onzichtbaar is haar schoonheid alsof de natuur haar adem inhoudt zijn het sneeuwklokjes die zich als eerste tonen overgoten door…
LadyLove22 december 2008Lees meer >

Springen met touw

netgedicht
4.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.584
Opa wilde in zijn leven door het avontuur gedreven nog één keertje weleens weten ondanks stemmetjesbetoog hoe het zou zijn om als een vogel door de luchten heen te zweven waarna hij de doodsprong nam en gillend door de wolken vloog Hij schoot in één ruk weer omhoog en voelde plots hoe zacht datgene wat daarvoor dreef langs zijn benen nu…
jan haak4 februari 2009Lees meer >

Moe

hartenkreet
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.754
Ik droom met de lieve vissen in het diepe water en ik droom met de lieve vogels op de takken. Als ik wakker word dan neem ik even een beter-worden-pil met een glas water. Maar zal ik ooit beter worden, IK BEN BANG VAN NIET Niet in dit leven. Maar wel in de slaap en in de nachtdroom.…

Jouw icoon is mijn kroniek

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 638
Boeddha versus God Muziek als pleisterplaats, dat merk ik wanneer het treinstel me bedondert en dode vogels langs het spoor de klavers voeden met het bruin van massa en bederf nog juichen de reizigers ze proberen de bielzen te tellen van de evenwijdige spoor van wie ze denken dat die hen komt vergezellen zal het eind – het baken –…
elze19 juli 2009Lees meer >

Huizen 3

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 629
De zon schijnt, vogels fluiten, de wind huilt, kerkklokken luiden. Nog zaliger is: na uitstap of na reis de zekerheid: het huis staat er nog, de sleutel omgedraaid, buiten van ons afgegooid, wij zijn thuis. Dit huis: een warme thuis.…

uit het dagboek van een wintertuin

netgedicht
3.5 met 19 stemmen aantal keer bekeken 786
alles begint opnieuw zo ook de roos die sterft door het niet verstaan van dode ogen en hoe de maan papieren vogels oplaat langs touwen die de eenzaamheid in lege buiken knopen gebarsten zoals oude winterbomen zwart beslagen het wenken naar de afgrond de onopgemerkte pijn bloei dan, mijn roos en leg je in het helder licht…

kerstgedachte

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.568
Vogels schrijven onze namen ondertussen in de bevroren ijs- blauwe lucht. en wij ademen wolkjeslucht uit. En thuis bij de ecologische kerstboom nog een verhaaltje voor het slapen en/of vrijen gaan. en morgen staan we op met een echt nieuwe zon.-…
c. paris18 december 2009Lees meer >

vrij

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.142
iets onbereikbaars laat nooit echt los wij zijn geen stenen zijn geen rots maar meer een boom die ziet het als een wereld die beweegt boven ons die wolken ziet dansen en vogels liederen schrijven zoals dat eigenlijk hoort wij zijn de kinderen der sterrenstof nooit groeiden wij ouder en nooit verstoorden zij onze jeugd wij praten wel zuiver…

Thuis in de Hoek

netgedicht
2.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 782
pan en vree niemand die er een tel onder lee Ze voelden zich een roek zo vrij Toen kwam een ambtenaar voorbij die zomaar met een kijker op schoot sprak ‘eruit jij invasieve exoot scoort snel dat hoort er hier niet bij’ Huiskraaien uit Egypte mee gevaren deden dat - hier tussen ons paren Er zijn er nu zevenentwintig van Vreemde vogels…

het wordt lente mijn lief

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 530
hoor hoe de vogels langs elk paadje luidruchtiger kwetteren en fluiten weer gedreven een maatje zoeken zie hoe sneeuwklokjes en krokussen hun tere kopje boven de aarde steken reeds een vroege lente proeven voel mijn lief hoe ons lijf na alle kou en regen de luiken stilaan open zet hoe onze stramme benen lichtvoetiger gaan bewegen…

LINDE

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 515
Ik probeer de vogels te verstaan, maar ranke verzen houden mij aan. In het bebladerd hemelgewelf zie ik gelaatstrekken van mezelf.…

Doodlot

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 694
Ach realiteit breng me nu terug met open ogen in verre dromen toen de dreigende zwarte vogel die onontkoombaar als het noodlot almaar dichterbij te komen lijkt nog een klein zangvogeltje was het pijnlijke schorre krassen nog een vrolijk kinderlied het zwaard van Damocles nog rustte in de schede de dood nog onbekend ver weg in plaats van…
gerardo9 augustus 2010Lees meer >

vergeten

hartenkreet
3.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.047
En de nacht werd zoals een uitgedoofde vulkaan duister met een waas van de maan De wind kil vernietigend door dorpen en straten waar de mensen elkaar haten En het is stil zo erg stil niemand waagt zich naar buiten geen vogel hoor je meer fluiten En als de dag geen dag meer wordt en planten uit zullen sterven de kinderen van morgen…
car3 oktober 2010Lees meer >

Zijn

gedicht
3.3 met 19 stemmen aantal keer bekeken 11.543
Ik at het brood in plaats van het te strooien; honger maakt alle wegen eindeloos lang en laat geen tijd voor rust in de berm, de lucht te zien en daar een vogel thuis. --------------------------------------------------------- uit: 'Jij bent mijn mooiste landschap', 2003.…

Als tranen

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.011
Mijn voetstappen straks sporen zullen achterlaten zodat je niet zal vergeten dat ik hier bij je was en waar dan alleen nog herinnering hangt van onze mooie dagen samen die daar werden overschaduwd door mijn verdriet maar waar de vogels toch weer vrolijk zullen gaan zingen zodat ze met hun lied mijn vriendschap en warmte naar je toe zullen…

Nestelend in de schepping

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 575
luwte van de morgenzon waarin ik voel, hoe ook zij worstelt in het oneindige zo tussen het grauw wil stralen in het blauw boomtakken zwiepen in kaalheid gelijk een opgevoerd dansstuk strooien bladeren rond als confetti grote bonte vlokken een kleurig herfstfeest toch raakt de glans mij nog het meest ik zie hoe tekenend in de wolken vogels…
Hilly Nicolay16 november 2010Lees meer >

Eindelijk bijna lente

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 647
Om door het park te gaan lopen, de bomen met hun groene kleed te zien en ruiken en om het water te zien ná rillen van de winter, en de vogels te horen roepen en zien zo nu en dan.…
c. paris22 februari 2011Lees meer >

Weer Een

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 482
Het is vloed in onze liefdesharten, de stromingen vermengen zich in talloze omarmingen waar beschermengelen zijn neergestreken het boze geen vat op ons heeft daar de Godin in onze harten leeft Ik wandel met Maria Magdalena langs de lentebloemen en de vrolijke vogels, wij zijn helemaal in ons element als gezworen krijgers, met de liefde van…

De kraanvogel, de schilder

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 796
handen nu schuift mijn schilder voorzichtig tussen ’t groen de alpino schuin over ’t oor een rode sjaal, kwast in z’n mond het witte haar, pluizig als een paardenbloem, penseelt hij de natuur, die uitwaaiert voorbij mijn grenzen van gras niets past meer zoals weleer toen ik luisterde naar m’n ogen en tussen strakke streken die vogel…
Hanny14 mei 2011Lees meer >

horen

netgedicht
3.5 met 23 stemmen aantal keer bekeken 632
bevreemd aan bemerkt hij het lawaai dan niet de wind alom en hoe ik alles hoor vallen het blaadje, bedekt met bedrog de rotsblokken op mijn naam, de assen van de zolder waarvan ik het beeld verdrongen heb dit land is niet van mij, antwoord ik alles wat ik achterlaat zijn de muren de vele muren in mijn handpalm en de boom vol vogels…

Grensgebied

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 624
territorium heb je niet zelf zo uitgedacht er was ratio zonder opperwezen en gevoel zonder verstand je begon ergens te wandelen zag een oude pop in een sloot vroeg officiële papieren aan voor het nieuwe huis dat vol met water stond naast kleurrijke schilderijen bracht je woorden in beeldentaal je herkende het grensgebied en de vogels…
mobar12 oktober 2011Lees meer >

op weg

gedicht
2.1 met 94 stemmen aantal keer bekeken 20.195
de lucht voorspelt verandering de wind, een herfstorm midden- winter, blaast ons omver takken, nu kwetsbaar kaal wachten op een schone lei midwinterdonker maakt me bang geen heen, geen terug, geen dromen, wat blijft is enkel dag en dauw geen vogel in dit grijs en grauw waar maar geen einde aan wil komen 't is bijna kerst, geef mij je…

Zij zijdelings in kwatrijnen (een compilatie)

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 516
Liever dan koning in mijn land ben ik een vogel in jouw hand.…

Overal voor mij

netgedicht
2.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.170
De ruis van een blad, de vlucht van een vogel, een ster die mij toelacht. Zonder te geven ontvang ik jouw liefde als een golf die komt. Het verlangen jou te mogen raken verdwijnt. In ieder wezen ben je nu aanwezig, talrijk, zichtbaar verdwenen. Mijn huid voelt de wind, het geluid van jouw woorden verstommen.…

luister naar het geluid

netgedicht
3.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 767
ik weet nog mijn liefje de dagen van zonlicht de sterren op je schouders en het antwoord dat ik schreef over de bloemen en jouw glimlach over 't loflied van de zee op vleugels van een vogel die ik bewaren zou voor eeuwig ik weet nog mijn liefje de reis naar de dood het anker dat losliet tussen de stenen op het strand jij wilde ze…

strelende lente

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 769
Als het gordijn van de nacht door het morgenlicht is opengegaan en de aarde zich aan de lenteregen tegoed heeft gedaan is het gras groener dan ooit en het groen van de bomen uitbundiger getooid fluitekruid en boterbloem sieren als een geweven kanten lint berm en waterkant wiegend in de wind vogels uit volle borst weer zingen en zonnestralen…
ria20 mei 2012Lees meer >