5060 resultaten.
Ritueel
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.317 vragen wij
‘nee hoor, een paar dagen’
Poten gelicht na de laatste doos
schrapt een rechtse bocht
buurgezin uit onze grapjes
en de straat
al lekt er stiekem medelijden
door wintergrijs ontbijtgesprek
Zondagochtend vroeg drijven
hangende poten onze ooghoek in
schieten droevig waterwortels
op hun plek
de buren dichten het lek
onder de…
Hollandse streken
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
929 'Maar, waarom langer dromen:
het jong loopt vroeg of laat
toch óók vast in de dorens
- de dorens van ijzerdraad - '…
Brandstapelgekte
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
909 Een lucifer bleek echter niet voorhanden
en daarom vroeg de beul 'r om een vuurtje.
Ze zei: 'Helaas, ik ben gestopt met roken.
Wat naar, dat jij je werk nu niet kunt doen.'
Ter compensatie gaf ze hem een zoen.
De beul, die bloosde, bleef van vuur verstoken.…
Knol
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
1.663 De hengst vroeg: 'Wil je 'n hengst of ram?'
Hij sloeg 'm eerst en toen op hol,
waarna de ram om 't leven kwam.
De ooi, die toen d'r man cremeerde,
hetgeen z'n wilsbeschikking was,
besefte, dat een knol resteerde;
slechts over bleef de rammenas.
De ooi verstrooide troosteloos
de as van haar vermoorde ram.…
bewoonden elkaars dromen
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
805 in rood en geel
zie ik geen sterven
het is het erven
van de zomergloed
de oogst van zon en
lange dagen overvloed
ook jij was stil
in pril ontluiken
het duurde lang voordat
ik lente in je ogen zag
en in je lach de vroege
vogels hoorde fluiten
je bloesemde
als nooit te voor
kleurde vol de zomer
we maakten hittegolven door
bewoonden…
Pearl
netgedicht
3.8 met 22 stemmen
3.089 Op dinsdag gewijd aan bliksemflitsen
donderslag, koopt zij honderd condooms
tegen een voordeelprijs van twee kopen
voor de prijs van één, zij is prijsbewust
Woensdag werkt zij van ’s morgens vroeg
tot ’s avonds laat honderd mannen af
omdat haar vader honderd etmalen terug
plotseling de pijp aan Maarten gaf
Aan elke man die zijn zaad met…
Ongelooflijk (Giro 555)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
883 maar daar gingen we overheen
Wat een ongelooflijk groot bedrag
vanuit alle hoeken van het land
allemaal omdat vanaf tweede kerstdag
Nederland door emoties werd overmand
Kinderen, volwassenen en bejaarden
deden allemaal hun duit in het zakje
het bleek van ontelbare waarde
iedereen verdient een gouden plakje
Toen mijn dag vanochtend vroeg…
Zeemans herfstlied
poëzie
4.1 met 16 stemmen
3.466 Maar het is anders geworden,
Mijn makkers zijn vroeg gestorven
Of in ander alleen - zijn verzworven.
Ik strandde in een dode stad,
Bewandel een eenzaam pad,
Vertrouwd met vergeten graven,
Omspeeld door zieltogende blaren.…
stil ontwaken
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.365 zonlicht streelt het oude
park, dommelend onder nevel en
dauw tot ‘n zacht en stil ontwaken
in wazig ochtendrood verzonken
staren bomen nog roerloos voor
zich uit
aarde hult zich al in lichter kleuren
veegt de dag weer gaande weg
de morgen geurend tegemoet
in de vijver hapt een vis nog loom
naar lucht, begluurt een reiger
zijn vroege…
bellenblazende regen
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
879 vroeg in de ochtend loop ik over straat
ik zie hoe de regen bellen blaast
ze blijven op de plassen drijven
en vormen grillige lijnen
ze brengen me in vervoering
die over gaat in ontroering
even ben ik weer het kind
dat die kleuren zo prachtig vindt
die op hun bolling ontstaan
en mijn ogen niet ontgaan
waarom ze zo plotseling knappen
zal…
?!:
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
540 De bladeren vallen vroeg dit jaar
ze zijn het ademen doodmoe
in mijn longen rookt de industrie
walst het staal van hoogovens.
Niets te laten dan een dubbele punt:
Zoveel tijd moet nog worden
in de prille ruimte van mensendingen
met mijn handen raap ik scherven
lijm ik eigen beelden in woorden.…
mijn tuinman
netgedicht
3.5 met 28 stemmen
1.171 kort;
stoer, knap
en met een verleidelijke
blik
hij doet z’n werk goed:
dekt het onkruid naar de aarde toe
met versgeurende, bruine
laagjes zand
graaft waar nodig
dode vogels omhoog en legt ze
zorgvuldig tussen de stilte
hij laat zelfs regen dansen
op onwillig, gesnoeide
struiken
en zwiepende bloemen
dwingt hij tot vroege…
Begeerlijk
hartenkreet
4.4 met 22 stemmen
1.826 gelijk in je armen
Alsof je mij nog dagelijks zag
En kuste mijn lippen zo zwoel
Ik werd bedolven onder je lach
Handen begonnen te strelen
Jouw lichaam tegen mij aan
Verslavend versmolten begeerlijk
Ik dacht….. laat hem maar gaan
We bedreven uren de liefde
Passie was er altijd al genoeg
Zuchtend zwetend verstrengeld
Tot de zon opkwam…te vroeg…
Harde natuur
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
2.685 hemel, is er voor mij daarginds nog plek
Is hij achtergelaten als een vergeten verregende jas
De maatschappij ging aan hem voorbij
Zijn brood verdienen was moeilijk genoeg
Hij dacht; te veel veranderingen voor mij
Het leven vliegt aan me voorbij, hoe hard ik ook zwoeg
De andere tortel strijkt toch naast hem neer
Hij was zoals gewoonlijk te vroeg…
mannen in lange jassen
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.020 naar school gaan
was jaren achtereen
’s morgens vroeg
om half zeven
begin van leven
douchen kleden
voor druilerige regen
fietsend wind tegen
door de duinen
niet verzuimen
hand opsteken naar
de lange regenjassen
de mannen van het gesticht
langs de weg dicht op
de halte van de busstop
ogen binnen gericht
roerloos in stand
in hun stille…
Tweezaamheid
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.159 Wanneer vochtige nevel zacht
schimmig de dageraad begroet
terwijl vroege zonnestralen
licht lachend zoute zandkorrels
verwarmen, aanschouwt zij
spiegelend een nieuwe morgen
vingertoppen raken zwijgende
handen terwijl vurige lippen
passievol eenzaamheid, even
bezield in tweezaamheid, deze
zwoele nacht sprakeloos achter
laat in verbazend…
mijn vader
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.869 een postuur
van ruimtelijke omvang
gevoed door
smakelijkheden
een zuivere inborst
gevormd door haast
verborgen verleden
gaven deze kleine man
met humor
en weinig woorden
een ongekende kracht:
de zachte macht
van ervarend voelen
in de stilte
van het ongezegde
soms ook afvragend
wat hij zou bedoelen
mijn beitel breekt
te vroeg…
Kinds verlangen
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
1.674 Het waren gewone
Westlandse tuinderszonen,
laat terug van het café,
voor wie het weer vroeg dag zou zijn.
De woorden waren van het zelfgemaakte
Engels dat je toen wel hoorde.
Dat die iets raakten. Zo klein
als hij was, wou hij dichter…
kwam verlangen in plaats van
erbij zijn.…
Ruzie
gedicht
3.7 met 10 stemmen
2.433 Wanneer ik ’s avonds in het duister
Naast je lig en liefkozende
Woordjes in je oortjes fluister
Zoen op je actief blozende
Wangen en met elk gebaar
Een stukje dieper doordring naar
Het zoete centrum van je ziel
Dan schijnt je schoonheid zo fragiel
--
Maar als de schrijver diep in mij
Je ’s ochtends vroeg graag wil vermoorden
Want de nacht…
katjestijd
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
733 snoeiwerk onzer boeren voor natuurbehoud
van pruiken in februari op de wilgenbomen
wordt nu door vrijwilligers overgenomen
dat moet - anders worden ze te vroeg oud
noem het vormwil waarin ze worden opgeleid
met takken die na ter worteling aangeplant
door ferme knotters zompig aan de waterkant
twee meter hoog van hun kop worden bevrijd…
land aan de Zoom
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
657 zoals het oude land hier nog dommelt
langs een verzonken waterloop
door noeste handen ooit gegraven
waar akkers en bossen louter stilte baren
vroege vogels het zonlicht uitbundig
begroeten en bezingen
terwijl de bonte specht met veel tamtam
de beuken kastijdt, zo vurig gemutst
langs stammen en kruinen scheert
zoals ik hier gedurig…
de verstandskies
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
1.586 maar mijn gemaar werd luchtig weggewoven
ik had geen kans en moest eraan geloven
de achtergrondmuziek werd zwanenzang
zij handelde met forse dadendrang
gedraai, gewrik, gesjor, gevolgd door kraken
de tandarts kweet zich kwellend van haar taken
het viel wel mee toch, vroeg zij, ietwat wrang
ach, sprak ik na de helse martelgang
we moeten maar…
Er broeit iets in mij...
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.031 Verwarming aan de lijn,
dag eetfestijn;
centjes nog eens geteld,
miserierijk en
ellendig vroeg naar bed!
En ik,
ik denk alleen,
alleen maar aan,
ik, ik, ik!…
Voorjaar
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
798 zie de heldere stromen polaire lucht
vol wit, opbollend en scherp katoen,
en Freia biedt, door haar zuivere adem,
de koude, blauwe, modder van dit land
een krachtig licht, om te ontwaken
licht kleurt het oosten, door pastel
naar zachtblauw tot rose, bleekgoud
doet de vroege zon het ijszilver
langzaam smelten, zacht tinkelend
breekt dit blauwe…
Onschuldige kinderoogjes
hartenkreet
4.3 met 16 stemmen
2.082 Ik keek in twee onschuldige kinderoogjes
en zag twee bruin besmeurde handjes
hij had stiekem van de chocola gesnoept
ik zag het aan zijn niet meer witte tandjes
toen ik vroeg of hij stiekem had gesnoept
zei hij : ikke ?????…
Tortel.
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
844 Mijn raam wijd open
naar de vroege stilte luisterend
bedenk ik dat jij nog wel zult slapen
Ik hoop dat ik in je droom zit
Het water in de vijver rinkelt zacht
een tortel trekt met klokkende geluiden
de aandacht van poes
Zijn onwetendheid zal hem beschermen
Dunne witte flarden in het blauw
en de wind, zacht ademend nauwelijks aanwezig…
landloperij doet me heel wat
netgedicht
2.9 met 17 stemmen
3.679 dwalen langs gods wegen
bij voortduring in de piepzak
voor het openbaar gezag
met af en toe een teug
bloedwijn van onder in
uit je verrafeld pak
gingen ze even rusten
om meteen te worden aangehouden
door burgers te braaf in boeken
die zwervers lopen te zoeken
voor landloperij dronkenschap
ik moest er al vroeg
zo vreselijk om huilen…
Antwerps meisje
gedicht
3.1 met 22 stemmen
12.310 Het was laat in de avond
regen in lamplicht gevangen
sloeg neer op het macadam
van de Mechelsesteenweg
je had een offwhite jurkje aan
ik schatte je op vijftien
je liep langs de straat
waar ook ik overging
auto's passeerden remden af
reden weer verder
je vroeg de weg naar de Muze
café waar Ferre optrad
Ferre Grignard de anger van jouw lied…
KÖLNISCH WASSER
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
560 Een boek; een bijl voor de bevroren zee
Die ik tijdens mijn leven in mij droeg
Een oceaan die zoveel aandacht vroeg
Enkel Milena leefde werkelijk mee
Mijn 4711 zou overlijden
In Ravensbrück; ze had iets aan een nier
Ik was allang gestorven, zocht vertier
In ‘t schrijversparadijs aan gene zijde
Waar ik al mijn verloofdes terug zou zien…
Zoals gij
poëzie
3.4 met 16 stemmen
2.850 Zoals gij, zijn wij blinden en onwetend,
Al zien wij in uw duizendvoud’ gelaat,
O Liefde, die te vroeg komt, of te laat,
En gaat van waar gij kwaamt, uzelf niet wetend.…