544 resultaten.
Waar wind de bladeren uit zal vlakken...
netgedicht
4.4 met 20 stemmen
886 Laat los, laat los, zo zingen alle bossen,
behalve waar de dennenbomen staan -
de beuken die als heersers langs de paden
nog fier rechtop ademen, ook zij worden kaal.
Horen wij wel dit verhaal
of menen wij dat alles duurt?
Er blijft slechts wat de liefde bouwde....…
Onechtgenoot
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
705 Je kwam naar mij toe en samen
zoenden we november door
bossen die van kleur verschoten.
Als een ridder staalde ik mezelf
gepantserde vleugels bad ik
devoot jouw harnas te zijn.
Maar ik kon niet aan alles tippen
wat jij voor mij had uitgedacht
wezenloos uittrok aan mijn lijf.…
anoniem
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
2.014 winter sluimert over de wereld
traag klinkt de winterhoorn
mystiek in eindeloze nevel
bomen zwarte silhouetten
zweven boven dit witte niets
tegen de vervagende bossen
oergeluid in een lege wereld
weemoedige bezinning
op deze verre stille heide
straks komt het licht
in de diepste winterdag
schreien in een verre stal
zingen d’engelen…
land aan de Zoom
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
657 zoals het oude land hier nog dommelt
langs een verzonken waterloop
door noeste handen ooit gegraven
waar akkers en bossen louter stilte baren
vroege vogels het zonlicht uitbundig
begroeten en bezingen
terwijl de bonte specht met veel tamtam
de beuken kastijdt, zo vurig gemutst
langs stammen en kruinen scheert
zoals ik hier gedurig…
Voor dag en dauw
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.912 Ik trek de bossen door en trek de bergen over.
Ik heb te vaak te ver van jou mijn dagen doorgebracht.
Ik ga,ik hoor geen geluiden,kijk niet om mij heen.
En houd mijn ogen slechts gericht op mijn gedachten.
Een onbekende,met gekruisde handen,krom, alleen.
Verdrietig, en mijn ogen zullen zijn als nachten.…
Als een troost zoekt
netgedicht
4.0 met 39 stemmen
1.416 ik traande de
wereld tot stilstand
voeten kleefden
aan zand en mieren
toen ik de waas zag van gras
in groen gespreid
door wimpers henen
langs randen van ogende bossen
en ik
gedachten moest vangen
in volgorde van ruimte en
gevoel
de benen stramden
terwijl ribben deden schudden
en de buik jaagde
achter diepten
leegblazend tot…
Een andere Oma.
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
898 Ik hou van hen, ontzettend veel
dat is mijn enige aandeel
Want ik zou zo graag met ze gaan lopen, hand in hand
door de bossen en over het strand.
De meisjes zullen mij zo nooit leren kennen
maar ik kan aan het idee niet wennen
Dat ik niet zo maar naar hun toe kan gaan
en ik ben juist zo blij met hun bestaan.…
Mijn gevoel.
hartenkreet
0.8 met 8 stemmen
1.451 Ik zal sterven als een dier
Ik vlucht de bossen in vol dorens en vol stekels.
Een bos donker en zonder eind lijkt het wel.
Waar alle lichtjes verdwijnen.
Ik neem geen mensenvrouw mee.
In het bos vind ik mijn kruisje.…
Ik mis mezelf
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
930 Ik mis mezelf, de rust de
ruimte en zilte dromen,
in glooiende duinen, oude
bossen en prachtige bomen.
Ver non sem`per vi`ret
niet steeds is de lente groen,
langzaam werd gisteren vandaag.…
bij onraad bel 144
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
464 in de bossen bij Wassenaar
tijdens de jacht op wilde halal zwijnen
is een ontdekking gedaan
of hij uniek is moet nog blijken
de cransoloog van het NFI
is druk doende met onderzoek
zijn eerste bevindingen
laten evenwel het ergste vermoeden
deze ondersoort van de Homo Politicus Hagiënsis
blijkt een nieuwe species te zijn
uit andere delen…
Het verbond ( M.S. )
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
764 Nooit hielden we op samen te wandelen op de dijk,
langs de Waalkade, in bossen en steden.
We waren verwonderd om het leven op aarde:
ons niet gegund.…
Kerstkaart van...
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
918 De landrover die hij kocht
en met mij, wandelaar,
door de stille bossen wilde rijden,
de weekendjes Ardennen,
de grote laatste vakantie,
en nog een vakantie voor de boeg, geboekt, geannuleerd.
Hoe hij er zichzelf mee naar de chemo's reed,
ik overdacht de begrafenis.
Ik opende de envelop,
de kaart bleek van een oude vriendin.…
De Grens Bereikt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
589 ontvluchtend haar dochters meesleurend
uit kruitdamp gehulde ruine stad
bedreigd onbeschermd zag een bloedbad
haar grens was bereikt hartverscheurend
velen vluchten richting route grens
rennend door bossen over weiden
probeerden geweld te vermijden
zelden zichtbaar tsunami van mens
andere staat ver weg van haar grens
voelde zich machteloos…
Heb mij nodig. Kun mij niet missen.
gedicht
5.0 met 17 stemmen
8.425 Zo heb ik, toen jij geboren was, een dag
door bossen gelopen. En toen pas besloten
dat jij er misschien mee te maken had,
en je moeder, die ik kende van vroeger.
Er is keihard geluk, waarvoor je moet
achterlaten en hebben en twintig zijn
zoals in het Frans:twintig jaar hebben.
Heb mij niet nodig. Kun mij missen.…
Boselfje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
628 Soms gingen we naar bossen om samen te verdwalen.
Wild kamperen, inparkeren en dan maar lekker slapen.
Sorry als ik in die tijd niet goed voor je kon zorgen,
dat ik als mens jou elfheid wouwaarborgen.
Want ondanks alle dingen die er zijn gebeurd,
word mijn hart door herinneringen dagelijks verscheurt.…
Zomerbloei
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
487 Velden bepareld door dauw en zonneschijn
Omzoomd door blauwe nevelige bossen
Daarboven zweven wolken als witte trossen
Boven ’t water zwermen insecten groot en klein
Geen schilderij kan zulk een schoonheid tonen
Van kleuren geuren en duizenden bloemen
Bonte tuinen waar honderden bijen zoemen
Bomen en struiken waar vele vogels wonen.…
Foto met opkomende zon
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
676 De zon stijgt uit
boven de bossen aan de horizon,
zet het rag der boomkruinen
in een aarzelende gloed.
Een moment geleden
renden twee reeën
links uit de driehoek
van de nog verrassend groene weide.…
Zo vroeg (in Nijnsel)
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
576 aan de rand van dit bescheiden dorp
dicht nabij het begin dat leidt naar de kim
zie ik over vlakke velden en akkers
waar langs bossen en tussen oevers
de Dommel door ons Nijnsel stroomt
een waas van pril groen over zwart zand
ik heb het plots door, 't raakt mijn hart;
word door dit teken der natuur overmand
het is toch winter, in een windvlaag…
Genoeg
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
583 maar wie zijn dan toch die chagrijnen,
die roepen dat hierdoor de bossen verdwijnen.
Is misschien hun streven gebleven,
om onze kinderen een betere wereld te geven,
een wereld met minder jaloezie en hebzucht,
een wereld met een gezonde lucht.…
zingen nu luidkeels de mussen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.033 storm heeft eindelijk een blauwe lucht geklaard
in bossen is het ziek en zwak geveld
door het verwoestende natuurgeweld
de rooiende winden zijn langzaam bedaard
weer staan vele bomen scheef in het gelid
struiken die snel uit de kluiten groeien
een soort dat kort na het eerste bloeien
wordt gekapt omdat de stam op dikte zit
ik zag je vallen…
DE BEDREIGDE WERELD
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
537 De bedreiging van de wereld
De aarde, de zee, de lucht
Ligt zo aan de oppervlakte
Is zo aanraakbaar
Zo voelbaar
Denk aan de zo bedreigde insecten,
De dieren aan de Noord- en Zuidpool,
De bomen, de bossen, ons groen
Dus ook de bedreiging voor de mens
Voor mij, voor jou, voor ons allen
Anneke Mieke Krediet, beeldend kunstenaar
Heeft het…
Dove mus
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
500 In bossen dansen op de donkere bodem
De dovenetels in de volle
gangen
Quadrupel stereofonische
zangen
Turn up the bass, tril uit je mono modem
Volume van de amplitudewijzer
Maakt beide buizen van Eustachius
Blij met gehoorgestoorde dooie mus
Doof als een kwartel of een pinguïnkeizer
...................................................…
KALMTHOUTS EER
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
496 Kempense bossen en heide geven
hun luchtige adem aan een groot landhuis,
brengen door alle ruimtes zingend geruis,
dat roept tot sprookjesachtig beleven.
Kind, volwassen mens mogen zich begeven
naar dit wonderbare heldentehuis,
kijken blij verrast, maken licht gedruis
met handen vol kunstzinnig, kleurig streven.…
Nacht en nevel
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
553 Een droom blijft vaak in nevelen gehuld
En ook al druppelt het nog licht in Leiden
De lucht klaart in Oegstgeest op voor ons beiden
Al zijn we van de nacht nog diep vervuld
Ons deert niet wat gebeurt in Eck en Wiel
In Aarle-Rixtel of in Gilze-Rijen
In Baarle-Nassau Grollo of in Zeijen
Ons gaat het immers enkel om de ziel
En om de bossen…
misverstand
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
445 onder een golvend dak van gebrek
bleef hij droog door te dromen
over de grote dag van zijn vertrek
de noorderzon hoefde niet te schijnen
zolang de tegenslag maar niet zo intens zou zijn
dat hij met zijn hart niet vooruit komen kon
waar de lang verlangde bossen ook liggen mochten
veel vochtiger zouden zijn ogen nooit meer worden
van blijdschap…
WITE MAR
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
188 Het meertje in de bossen bij Beetsterzwaag
ademt vol heidelucht en moerasgeuren.
Zijn groenig water heeft ijle deuren
naar schone wereld met blijvende vraag.
Wentelingen gaan razend snel, dan weer traag,
willen het stille bestaan opbeuren,
dat wellicht in 't verborgene zal treuren
om zorg en onzekerheid van vandaag.…
het juiste pad
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
359 een vol uur was verstreken
en peilde mijn diepte
en het moet gezegd,
enige afbakening werd ingefluisterd
mijn besluit stond spontaan en snel vast
ook al werd ik door bossen en struiken
met hun rijkdom opgeluisterd
iets verder op nam ik een pad naar links,
ja, een die bij me past
.…
Homofobie anno 2016
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
661 Homo-fobisch gedrag
angst voor
lesbo´s, homo’s, transgenders, bi’s en interseksen
LHTBI's
is vooral de angst
van zovelen, ‘te velen’
voor hun eigen seksualiteit
omdat die veelal onbevredigend is
dan ligt jaloezie, afgunst en afwijzing
al snel voor de hand, voor handen
en helaas ook 'losse handjes!'
maar een mens, een meisje, een…
't Is lang geleden (12)
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.356 Uw zwijgen, vol van diep verleden, schond
een dom rumoer van steedse beuzelaars;
Nog flikkerde 't hert door uw struiken rond;
Nog brandden geen lupinen, kaars naast kaars,
Hun gele blijdschap in uw tragisch paars,
Met stroeve bossen tot de horizont;
Nog lag flapp'rend geen lap van vett'ge krant
Op platgezeten mos van heuvelrand,
Met sinaasappelschillen…
Held
hartenkreet
3.4 met 20 stemmen
2.448 veranderen in een vlinder
als ik dan bereiken kan
dat ik jouw vriendschap verdien
De wereld lijkt een vrolijker decor
als je een stukje van jezelf
in een ander vindt
het voelt heel aangenaam
te weten dat je niet alleen staat
jij en ik zijn eensgezind
Graag zou ik een held voor je zijn
ik pluk elke bloem ter wereld
en verzend ze aan je
in bossen…