659 resultaten.
de rivier
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
743 de nachten verstommen in neonrood
een laatste duwbak in de zilveren vaart der naties
wat flarden van overkantse muziek
rimpels in de tijd
blauwe vaandels
in de optocht van hebberige dwazen
misthorens blazen de aanval
dijken angstvallig op deltahoogte
slapen de eeuw uit
een sleper ploegt de voren van een nieuwe tijd
ze zeggen dat het…
Zwom
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
576 Bedoel je jouw jaloezie
of die van een ander
het zijn twee wortels
aan dezelfde boom
bij de rivier liggen jouw kleren
ik dank je voor de vele keren
dat ik met jou zwemmen mocht
in de diepzee van menselijke emoties
ik groei nu verder tussen de verhoogde dijken
zal niet snel meer voor het monster wijken
en ja, ik hang mijn kleren in de hoogste…
op ooghoogte
netgedicht
3.3 met 23 stemmen
672 op de dijk
ligt een perspectief
dat enkele dagen later
zou gestraald hebben in het zonlicht
met precisie omkadert hij
de lijnen die hem voor zijn gegaan
en wendt zich dan af van wat meer
en meer op een droom begint te lijken
regen vult de diepte
reist langs een bedrieglijke branding
langs het vluchtpunt dat op de horizon ligt
als een…
Charme en raffinement
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
595 waai mijn luchtkastelen weg
ik wil niet meer met bloemen spelen
de zon in regenbogen zien
flirten met de lente gaat vervelen
geef mij ijzer
om met eigen hand te breken
een storm met huizenhoge golven
om mijn krachten mee te meten
alles om het vrouwelijk geweld
in liefde te weerstaan
waar charme en raffinement
de dijken zijn waartussen…
Een lege plek om te blijven
gedicht
3.3 met 226 stemmen
29.066 Geef mij maar de brede, trage rivieren,
de bewegingen die je niet ziet maar vermoedt,
de drinkende wilgen, de zinloze dijken,
een doodstille stad aan de oever.
Geef mij maar de winter, het armoedige
landschap, de akker zonder het teken van
leven, de kracht van de krakende heide.…
storm en onraad
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
479 gevel het breekt
spontaan, de inertie vaccineert
bij tijd en wijle de kracht zeer onbeheerst
de natuur defragmenteert de bouwsels
van steen en kapitaal tot een transparant
geweten, het scherpt de hoeder van aandacht
tot onvolkomenheden en willekeur
hamer en sikkel, spijker en riet
hakbijl en mortel het geweende levenslied
doorbroken dijken…
WAANZIN
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
624 De zon haalt de vorst van de daken
De mollen bezetten de dijken
De wind tracht een geest te bereiken
Die los is geraakt van zijn baken
Die duivels ziet, monsters en draken
Die alles opnieuw moet bekijken
Er zullen veel maanden verstrijken
Die opgaan aan smerigheid braken
Totdat hij volkomen genezen
Het leven weer weet te omarmen
Verheugd…
IN DOEKEN EN EEN TOEFJE BONT
poëzie
4.0 met 5 stemmen
1.313 in doeken en een toefje bont
duffeltjes aan met lappen en scheuren,
schamel en schunnig, verschoten kleuren,
op weg de handen in de broek,
de hoofden neer, de schouders zoek
en om de neuzen onuitsprekelijk,
gedoken musjes bij mekaar,
de kleumenskou aanstekelijk
en lippenmonden droef en wekelijk
klos klos
huiverend langs de open dijken
schokkende…
weer zwaar weer
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
513 dit land van sloten en dijken
is in één ding kampioen
oeverloos over het weer zeiken
en dat in elk seizoen
het is te heet of het is te koud
echt tevreden zijn er weinig
te veel wind of te benauwd
bijna iedereen is chagrijnig
nu komt er weer een zware storm
zo is het ons gegeven
we zijn hier niet in Benidorm
en moeten er maar mee leven…
Vast goed
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
422 Ontdek de gastvrijheid
Van Flora Batava
Idyllisch gelegen
Hotel aan de Vecht
Waar bloemgodin Flora
Vanuit haar boutique
De finefleur toelacht,
Publiek aan de plecht
Vermaakt zich met oldtimers
Austin Bugatti
Concours d'Elégance
In vastgoed belegd
Stroomopwaarts zet Sharon
De dijken en sluizen
Nu open voor houders
Van status…
De trage tijd
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
449 In bed, in het donker
onder de dijk hoor ik
de brom van de rivier-
schepen zwaarbeladen
buigen door de bocht
van de trage tijd
waar wij ons nooit wagen, wetend
wat er gebeurd is met die jongen
die niemand meer kent
waar wij 's zomers zwemmen
een paar slagen heen
en weer in de baai
uitkijkposten bouwen
en ons vervelen
bij het kruipen…
Emoties
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
390 Tijdens het douchen
kwam de gedachte
niet telkens dezelfde routine
in ditzelfde huis
buurt, dorp
te willen
Dat ik wil lopen, waar dan ook
weg van al dat voorspelbare
dat dagelijkse
En ik zie mezelf lopen met rugzak
in dit weer,
misschien nog zonder eten
En daar, op die dijk, dat paadje
fietspad, tussen die straten
daar zou ik…
Brakke dijken en natte voeten
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
575 de aarde doorweekt, de luchten grijs
zo luidt het verhaal van donkere dagen
het seizoen van regen en wilde vlagen
van brakke dijken en meeuwgekrijs
naaktheid alom, het landschap schraal
de geploegde akkers dromen al
en bomen kleumen in naakt verval
met natte voeten en kruinen kaal
toch hoor je buiten de straffe wind
nog vrij van depressie…
Zelfdodingsmiddel; Psycholoog Wim van Dijk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.000 Hij is voor mij nr 1
Hij zat op 1
Ze stelden vragen
Niet nauwkeurig
Herhalend, dus niet luisterend
Zenuwachtig en nerveus
Ook de aan tafel zittende artsen
leken terrein te verliezen
Hij was welbespraakt
Hij was ook niet zomaar iemand
Hij had heel veel ervaring
Theoretisch en praktisch
Tot het meest intieme toe
Het verval van zijn vrouw…
SCHENDINGEN VAN DE RECHTEN VAN HET KIND
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
593 het kind
De onderste steen moet boven komen
hoe vaak is dit al niet gezegd, beloofd:
"De onderste steen moet boven komen"
Maar Nederland is gebouwd op drijfzand
die onderste steen, de onderste steen
zakt en zakt, verder en verder weg
zodat de bronnen van de oorzaken niet gevonden kunnen worden
Nederland
een delta van verdriet
dijken…
pion
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
764 naarmate mijn jaren zich verkorten
begint aan het groeiend inzicht
van sturing in mijn leven
overduidelijk iets te schorten
waar groei nog gepaard gaat
met versterking van het ik
en keuzes mogelijk lijken
blijkt bij vergrijzende haren
de ruimte steeds meer in te dijken
en het geheel minder te verklaren
allengs onbereikbaar voor mij
wordt…
Met regen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
429 jij hebt
met regen
ooit mijn tranen
gedroogd toen het
pijpenstelen goot
een minuscuul
stroompje in de
natuurlijke zondvloed
dat heel privé een
eigen bedding had
emoties speelden
eindelijk open kaart
toen de dijk
gebroken was en ik
mezelf verloren gaf
een grote plu
sloot blikken buiten
toen koesterende
handen mij in jouw…
Weglopen
gedicht
3.4 met 24 stemmen
7.979 Er komt een fietser op de dijk.
Wat doet die hier zo laat?
Ik wil niet kijken maar ik kijk
tot vader voor me staat.
Ik wil niks zeggen maar ik praat.
Zijn hand ligt op mijn haar.
Kom, zegt hij, kom, het is al laat.
Stil nu maar.
Nu gaan we samen op de fiets.
Ik denk aan niets…
Blauw
gedicht
3.1 met 28 stemmen
13.356 Met kalmte van een nuttig mens
keek ik naar wolken en vertrapte haast
de stralend blauwe pol, de ereprijs
waar je die niet vermoedt, tegen
het stenen trapje aan de voet
van een nog kale winderige dijk.
Ik mocht je zo, de zin
die ik aan mijn verleden geef
hangt af van energie en van
toevalligs dat ik zie.…
Stralende momenten
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
512 ik ken de storm
weet dat hij zal
groeien tot een orkaan in
het dragen van jouw naam
met beukend water
tegen basalt en graniet
brekende kades en dijken
een terug is er niet
toch kan jij ook
heel zacht en teder het
kleinste bloempje strelen
met de warmte van je hand
lachen je ogen
in stralende momenten
ben je gelukkig met zang en…
koekstamp en giggel
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
2.309 wie weet niet van tribadie
ouder dan dijken of delfts blauw
oerhollands wat een traditie
heet in namibië nedertaliger nog
gewoon koekstamp en giggel
prachtig mooi evenzogoed toch
je denkt koffie postzegel
grinnik vrouw vlegel
medicijnvrouwe bericht ook uit afrika
wij waren heel voorlijk altijd al
in spin hij ging en gaat onze bocht in…
De jongen wachtte op de dingen die komen zouden.
gedicht
3.2 met 68 stemmen
12.217 .
-------------------------------------
uit: 'Toen de dijken braken', 2006…
Lijken in het veld
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
508 Kinderen verdrinken, sterven en creperen,
terwijl ik dit gedicht laat vloeien uit mijn pen
Veilig weggekropen achter dijken,
goed beschermd tegen gevaren,
halen we de schouders op, beredeneren:
Het zijn maar Pakistanen.
We zijn in shock! De vakantie is verzopen!
De camping staat weer onder water,
Het hele land is volgelopen!…
Zondag?
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
626 De meeste stemmen zwijgen
ze baden pootje in het werk of
neuriën langs wandelpaden,bos en dijk.
Talloze schreeuwen: Gamma!
In treinen die vertraging hebben
hoor ik poëzie zonder pen.
De zwaluwen vliegen laag
zonnestralen rusten uit
nachtregens drenken de aarde.…
Voyeur
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
482 Zacht ligt het gemaaide gras op de dijk,
maar rechtop nog staat fluitenkruid,
te kijken!…
Herfst waarden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
637 Daar, waar ’k over IJssel zie
terwijl ik met mijn blik
veerkrachtig 't water oversteek
zijn het al de uiterwaarden die
hier dravende in kuddes fascineren
Natuur, haar eb en vloed
bij hoog en lage waterstanden
ontplooit het land
langs dijken kleiend tot het zand
knedend met haar handen
Nu dit seizoen het groen laat krimpen…
Hanen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
577 Neergestreken in
herfstgevlochten schijnsel
waar onder en boven
een achterhaald bestaan leiden
de zwierige zuidenwind
ongekende luchtstreken meevoert
en de vale zon tinten tovert
de IJssel meandert langs
zware en ijle dijken
het grijze water graast oeverloos
wil het vuur beteugelen
op frêle vleugels aangebracht
een uithijgende ranke…
Gestript
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
488 Ingeleid door het seizoen
door de herfstwind gestript
staat het frame
achter het staketsel
fier tegen de dijk
Rijp vereent de krachten van
koning winter.…
het gebroken water
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
514 priëlen van de kwelder
geen soldaat zal hier ooit passen
in de vrede van het hart
doch ik gis slechts met wat woorden
want mijn land draagt eeuwenoude
wonden in verzet maar ook in oorlogsdaad
hoe kan ik leven in de vorens van
mijn dromen waar sporen
worden aangewakkerd door hol
uitgevreesde monumenten
zielloos draaft de zon langs dijk…
Haaks water
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
525 De glunderende namiddag plaats
februari haaks in het vergezicht
alle beloften van de winter
waaien gebroken weg
in de eerste zucht van de lente
de ijle dijk tracht tevergeefs
dwalende geruchten te keren
de jonge dagen van het prille jaar worden
als hoofdkussens opgeschud
de nooit gekomen winter verdrijvend
een zachte 'g' wankelt noordwaarts…