609 resultaten.
zondaars kennen geen genade
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
861 de klok slaat zonde
draait de waarheid dol
wie heeft haar opgewonden
maakt de hel zo vol
heiligen verpozen zich
in het licht van glas in lood
ze staan al jaren op pilaren
betreuren eeuwenlang hun dood
zondaars kennen geen genade
woekeren dicht bij de grond
zij belijden steels en schuchter
onschuld met de mond
ze hebben lak aan…
de geboorte
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.976 de stilte is hier hoorbaar
door onzichtbare vogels
‘t nieuwe leven sluimert
in de dood van het woud
in de groenbemoste lijven
van gesneuvelde beuken
wadend door een dik bladerdek
is ‘t fel bonzend hart hoorbaar
of is het een ver gerucht
van vale paarden en ruiters
van rovers gedoemd te dolen
in dit eens zo gevaarlijke oord
een…
De kippige ziener (dorp 1959)
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
748 De haan van ome Daan is begaafd
een ziener die graankorrels pikt
van ‘n genummerd toetsenklavier
Daan vult de aangeslagen cijfers in
Nostrahanus de gezegende haan
componeert ‘n winnend formulier
Dorpelingen die dol enthousiast
Daan zijn wonder haan bezoeken
vinden slechts zijn verengewaad
ik heb niets gehoord vannacht
jammert een verdrietige…
Tulpen
poëzie
3.8 met 12 stemmen
3.434 Gij die, op uw steel gestegen,
schijnt te zijn uit zon gedegen,
die met uw doorvlamd gewaad
Drachtig in de velden staat,
gij die, nog in 't morgendomen,
tegen vroege-voorjaarsbomen
ijl de verten bloeit en brandt, -
in de verten van mijn land,
in de verten, waar de scholen
witgedekte wolken dolen,
waar de wereld in het rond
uitligt aan…
Westenwind.
netgedicht
3.1 met 16 stemmen
2.366 hart ontvlucht
ik droom van warme stranden
met jouw lichaam aan mijn zij
ik heb het afgekeken
van verliefdheid buiten mij
ik sla een arm om je heen
en voel de warmte van binnen
ik druk mijn lust door je heen
en luister naar mijn zinnen
de wind waait van buiten
mijn hart slaat op hol
ruimte met beslagen ruiten
niets is nu meer te dol…
KUS MIJ MAAR ZACHT
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.114 mij zacht
Laat het tederste toch komen
laat mij bij jou, heel de nacht
Laat mij op je liefde zweven
min mij teder, kus mij zacht
Ik heb jou mijn hart gegeven
weet je dat ik naar je smacht
Laat mij in je lief nu dwalen
min mij innig, kus mij zacht
Laat van jou ’t tederst dalen
je hebt mij nu zo in je macht
Laat mij in je lief toch dolen…
Liefde VIII
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.226 mij door u ontstolen,
Het stromenzilver, 't rood der gladiolen,
Het blond der duinen, 't blauw van zomerweer,
De vlucht der vlinders, die om bloemen dolen,
De zachte pracht van rozen en vogelveer,
Het goud van herfstloof en het brons der peer,
De lach der zon en de ogen der violen.…
Bierwagen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
491 Een herbergier koopt de biertonnen maar
al te graag en de bierkoerier trakteert
de nahijgende paarden op een flinke pint
bier, want daar zijn ze dol op, zegt hij,
en paarden worden niet gauw dronken.…
Bewakers van geluk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
529 Politici draaien dol.
In onze binnenwereld heerst rust.
Dezelfde rust die onrustig heerst
in het oog van orkanen.
En wie zijn wij?
Wij zijn de meerderheid die zwijgt.
Wij zijn waarnemers en getuigen.
Wij zijn de ware poortwachters,
die ook ware deelnemers zijn.
Wij zijn wachters die waken
over onze innerlijke rust.…
De tandarts
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.002 Nou ben ik helemaal
niet dol op zo'n bezoek,
maar een krater in je mond
is ook niet alles.
Dus zo gezegd, zo gedaan
en vreselijk vroeg
m'n bed uitgegaan.
't Was koud buiten,
dat kon er ook nog bij,
maar uiteindelijk zit er
een nieuwe vulling in,
dus ik ook weer blij.…
gelijk de dichters (chanson pathetique)
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
1.054 gelijk de oude Hanlo meende dat jij was
gelijk de dove Burssens zeide dat gij waart
gelijk de domme Nijhoff vond wat u in boeken las
gelijk de verwaten Hermans zag wat zich te Brussel openbaart
gelijk de grote Lucebert u afrolde
en als luchtmens u liet zweven boven de afgrond
die uw leven is
gelijk de machteloze Elsschot aan het dolen sloeg…
CAVE CANEM
poëzie
3.4 met 15 stemmen
3.961 Dol worden kan geen mens beletten;
Maar laat ten minste wijze wetten
Mijn huid beschermen voor zijn tand.…
Bergtop en dalende paden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
654 Op bergtop en dalende paden
dolen over stormende zeëen
waar bliksem stormt en wij,
wij één kunnen zijn
in een geborgenheid
die het verleden kent
als in duizend visioenen
De nachten zijn duister
enkel roodgloeiende kolen
lichtten nog jouw gezicht
-het kampvuur vertelt nog
de mooiste verhalen, echter ik,
ik droom van jouw glanzend zicht…
Lamento
netgedicht
4.4 met 21 stemmen
1.273 Hij heeft oneindig liefgehad om al
die kleine dingen en vond geluk zo
heel gewoon maar nooit of nimmer
stond hij stil bij dit intens gevoel
van heel alleen en droefenis
wat moet hij nu beginnen
De dag ebt weg, de schemer glijdt
hij ziet de schimmen dolen
de beelden spinnen in zijn hoofd
haar geur sprankelt in zijn dromen
hij hoort, hij…
Een vinkske
poëzie
2.7 met 22 stemmen
2.405 Tzit-tzit-tzit, 't gesnebber
wordt dom en dol.
Tzit ... halt! Ik heb er
Mijn oren vol!…
Ode aan mijn vriend Martin G.
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
846 Door waterdichte garantie bij falen van dolfijn
glijdt Martin scheldend op Dolfi zelf rimpelloos
te water, snorkelend en snuffelend moppert hij:
dol fijn, door m’n grote mond dolfijn te zijn.
U kent mij als onverbeterlijke leugenaar
die Martin kent heeft dat gelijk begrepen
rimpelloos is hier natuurlijk niet waar.…
winterletter
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
654 behagen en warmte vragen
konijnenkousen op de schoot
en hete grog op tafel
dicht bijeen weer lekker knus
de boeken in de kast
staan op springen
hun terrassen ongeduld
te lang weer op de proef gesteld
wachten ze op het laatste woord
ademloos gelezen of verteld
er waait inderdaad wat
stoof door de huiskamer
en een verliefd stel
op de dool…
Weerwoord
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
775 Uw nationaal gekanker maakt me dol.
Het schenkt genot om Nederland te kwellen.
't Effect bij u geeft mij de meeste lol.
Verlichten wil ik desondanks uw pijn:
voor jaren zal ik u het weer voorspellen.
Een eeuw lang zal het wisselvallig zijn.'…
Was jij het niet?
hartenkreet
4.2 met 16 stemmen
3.168 Was jij niet die zinnenstrelende man
die eeuwen terug mijn hart heeft gestolen,
maar die vergat het weder om te geven,
zodat ik als een zombie moest dolen
op zoek naar mijn kloppend leven?…
"Natura naturales"
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
1.192 de herfst schuilt haar vrouwelijkheid
in de winter meest vermoeide mannen
in de lentes lonken kinderen onbevangen,
ben ik zomers tot alles weer bereid,
er bestaat geen verlies aan tijd
als we elkaar komen te vervangen,
een hengst die schrijlings wordt bereden,
beteugeld, gevleugeld van verlangen
snuift briesend het koren van de molen,
te dolen…
stille straten
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
862 door stille straten dool ik rond
jagend achter een blind verlangen
op zoek naar wat ik nimmer vond
in mijn prille kindergezangen:
dansen naar morgen
lachen naar vogels
slechts hemelse zorgen
ik hoefde alleen maar
mooie dromen te vangen
deuren ga ik voorbij
tel ze allen één voor één
daarachter zie ik gezichten
rondom een tafel gezeten…
Alles grijzigjes modaal
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
601 ik spiegel je net anders
dan je jezelf ziet
je gezicht weerspiegelt niet
wat ik voor ogen heb
je talenten zijn versneden
gedrag is heel sociaal
geen wondertjes in heden
alles grijzigjes modaal
ik wil je anders
meer gekte dat normaal
je niet laten binden
overleef maar de moraal
ga zon verhitten
zodat polen dolen
en niet eeuwig pitten…
de wereld is apart
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
758 iets wat men niet gelooft, denk ik
iets waar men versteld van zal staan,
dus niet de gebruikelijke ellende of
het bijna net zo gebruikelijke geweld
iedereen weet al hoe het met de we-
reld is gesteld, en ook niet de liefde
want die draait dol, gek (als ze al bestaat)
voor een mens als ik die door de binnen-
stad struint, misschien…
De otters
gedicht
3.0 met 37 stemmen
12.323 Acht otters, bot- en graatvrij, draaien dol
en hoepelen en tollen door het water.
Wat de een doet, kan de ander acrobater
met maar één oogmerk: louter voor de lol.
Doen nooit iets rustig, altijd kwiek kwiek kwiek,
voelen aan alles met hun drukke handjes,
krabben hun jeuk, gapen met spitse tandjes
en steeds met een verhoogde motoriek.…
Don Quichotte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
716 onverschrokken
geharnast en gezeten op een vurig ros
vijanden die niet vluchten zijn de klos
heeft geen tijd te eten of jagen achter rokken
de burger ziet hem naarstig komen
men heeft geen echte vrees voor hem
mensen kennen zijn verdwaasde dromen
zijn wapens zijn slechts houten speer en stem
geen standplaats is zijn huis hij kan slechts dolen…
De ganzen schreeuwen lelijk in de vert’
poëzie
3.0 met 4 stemmen
2.101 Ik hoef u niet te jagen als het hert,
Wanneer ik straks in woud en herfst weer dool,
Ge zijt een winterspijs, al blijft de snert
Mij liever nog dan alle bout en kool.
Gij waggelzieke vogel, Moeder Gans,
Ge voert mij telkens weer in vreemde dans
Van ganzenbord tot het Romeins verleden.…
Jachtluipaard
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
847 niets is mij te dol!
Natuurlijk ben ik wilder dan een brave marmot,
maar wie wil nou niet eens een heftiger beleving?
Ik bijt je echt niet dood, wens je optimaal genot!
Grijp je kans, ik blijf niet altijd rondsluipen,
het moet een keer gebeuren, anders is het uit!
dan staak ik de jacht, ga ik eeuwig wegkruipen.…
Irreëel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
583 verdwaasd dool ik in cirkels, onherkenbaar hier
struikelend over resten van 'n verse vechtpartij, kruipt bloed weg
achter ontelbare glasscherven die stil getuigen
straatnamen zijn onbeduidend, geuren beklemmend
rennen plots gehavende zielen rakelings langszij
opgaand in een mist van vertwijfeling
met de dood in het hart aanschouw ik een…
VERLEDEN BLIJFT
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
526 De lage ruime heuvels
om de Franse dorpen
Domrémy en Veaucouleurs
geven sterk verlangen
almaar rond te dolen
langs lustig buitenleven
deinend grasland en graanveld
roepen het oude genot
van 't landelijke drinkhuis
waarin arbeid en vertier
met elkaar schertsen
boven gazen kelken
jonge boerenboterlucht
glijdt over de kleine rivier
zoekt…
BEKOMEN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
541 Die onzichtbare wezens van de lucht
hebben een verhaal onder hun zolen,
dat gewillig meedanst, afwachtend zucht,
dan langzaam wegwaait, altijd rond zal dolen,
tot mensen spreken als treurspel of klucht,
in hoog gras schrijven; de taal blijft verholen.…