472 resultaten.
Minuten stilte
gedicht
3.3 met 10 stemmen
16.254 je kunt een zakdoek
horen vallen
papa snikt
op de radio
treurige muziek
mannenstemmen
zeggen sombere dingen
over nooit meer
klokken luiden
papa droogt zijn tranen
morgen gaan we naar
de maliebaan
marcheren
de soldaten
de oranjeband met leeuw
en het soldatenpak
ze liggen klaar
gestreken
mama moet alleen
de broek…
Apocalyptische wederopstanding
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
530 In donderend geweld is verzet gebroken
mijn huid gescheurd en wonden open
ledematen met lood verzwaard
de adem afgesneden
rotsen geteisterd door beukende golven
stranden gespoeld tot stinkend drab
duinen geëffend, vervallen,
bescherming verloren
velden bruin verbrand door de droogte
wouden in vuurzee opgegaan
dieren door dorst gestorven…
Plantte bloemen in het zand
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
613 de zon verbrandde
koele regen
het licht verschraalde
stoffig kleur
de wind verstoof
langs vele einders
de vleugjes van
hun vage geur
droogte schrompelde
de jonge bladeren
bracht de plant
weer tot woestijn
mijn bloemen
en hun schoonheid
mochten er
niet langer zijn
wel stenen
die ik keerde
hun schaduwzijde…
Stenen die ik keerde
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
747 zon verbrandde
koele regen
licht verschraalde
stoffig kleur
wind verstoof
langs vele einders
vleugjes van
een vale geur
droogte schrompelde
de jonge bladeren
bracht de plant
weer tot woestijn
mijn bloemen
en hun schoonheid
mochten er
niet langer zijn
wel stenen
die ik keerde
eindelijk hun
schaduwzijde bloot
het vage…
op de kwelder
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
562 oester en blikken fanta
hangt mijn geest reeds
aan het verderf van moed
te zwieren gelijk die witte
reiger die me beziet vanaf
de rijsdam tot aan de in verval
geraakte steiger
het is de overvloed die het lijden
voedt met een onleesbare handschrift
wiens tekst mijn mijmering in
zwartgallige woorden in herinnering brengt
humor droogt…
Bloedrood
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
990 Het bloed droogt langzaam op
Een donkerrode streep
Niet meer diep, nog steeds even pijnlijk
Weer een litteken erbij
Rood genezend vlees
Littekenweefsel, maar daaronder
Rood bloed
Wat als....…
Verwelkte bloem
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
666 Het groen verdord,
de steel omlaag gebogen
gekleurde blaadjes nu al
zo lang met bruin omboord
vallen reeds uit
op de verschroeide aarde
die eens jou leven gaf
maar thans door droogte smoort.…
Vette vraag uit Spekholzerheide
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
741 Spekholzerheide
vraagt haring per direct kerende post
maakt hem even niet uit wat het kost
mals als die met wittebrood in Leiden
Urgent nu daar zijn inheemse verkering
terug wil naar vleesworst van de slager
de vis ter plekke proeft ze als te mager
om smering te voelen bij de vertering
Sinds er één in haar strot bleef steken
is het uit wegens droogte…
Zuster
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
674 blies de kaarsen uit
en nam hen tot mij als witte kruiken
daar ik achter hun ogen enkel u zocht
ik verbleef als toerist zonder visum illegaal
in uw land verdwaald
zeg mij nog eenmaal
waar woorden op papier toegang kregen
hoe het bewijs geen lijnen nodig heeft
slechts in strelingen wordt geschreven
hoe diep slijt ik in u
daar de droogte…
Vannacht
gedicht
2.3 met 65 stemmen
16.006 (er is die vreemde droom, iets besprong haar op een nacht
begin dit jaar, het boorde zich diep in haar ziel, die ochtend
vond ze bloed tussen de lakens en iets als stuifmeel op haar kin)
Na jaren dorre droogte hagelt het pijpenstelen letters in haar kop.…
Fluistering
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
648 De zwerver zoekt in de goot naar brood
en wijn onder regenwolken die zweven
naar grote droogte in een fluistering
van hoop die smacht.
In afstanden die steeds verwijden is er als
kosmisch feit dat elke brug er één is van hoop
wanneer zelfs het plat getreden pad weer slijt
in een fluistering die helder schijnt.…
Boswandeling
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
630 Wolkje aait zachtjes
‘t ideële levens sprookje
een thuisloos dromen bestaan
wanneer jij afstand
in stilte kan overbruggen
is jouw zwijgen tijdloos
hoogtij van zomer
tooit zich nu
mens hoge varens
onder bomen schaduw
omgevallen stammen, takken
mos, bosgrond en grassen
strijden tegen droogte in luwte
wandelaars slenteren
over ’t…
Blijf nu eens - zegt ze - in mijn wereld
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
764 - niet gewoon
maar vijftig graden warm en lang
zij wankelt en smelt
wees maar niet bang zegt hij
terwijl hij zuigt en zuigt
aan al haar kleuren tegelijk
wees maar niet bang
als sneeuw voor de zon
nog voor die zin gezegd is
begint het verdwijnen
een grauw plasje water
op zijn rauwe tong
hij slikt en likt
zijn vingers schoon
droogt…
Veel doden, maar geen einde...
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
576 Heel veel mensen in een AZC
Afrika, continent niet te behappen
Wit is geen kleur, maar de eigenschap van sneeuw
Zwart van rouw om zoveel
Van droogte, honger, kindersterfte tot oorlogen die
Veel doden, maar geen einde kennen
Zwart is geen kleur, maar de eigenschap van leed
Het continent is beslist niet een en al droefenis
Laat staan slechts…
Als ik uit liefde ween
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
673 Gij die stierf uit liefde aan het kruis
droogt Gij tranen vanuit 't hemelhuis?…
Der keerlen god
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
443 _______________________________
THE WOPMOB
Hij wou gewoon een boerenopstand smoren
En wierp zich fier op als
'der keerlen god'
Hem ging het niet om
droogte of gebod
Hij wou zich niet aan twintigdertig storen!
Zijn hoog IQ groeit
minder dan zijn baard
Zolang dat kiesvee zich
achter hem schaart…
Angst eet mijn ziel op
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
596 angst eet mijn ziel op
De steen is het heelal
ik ben een steen in de woestijn
Toch groeit er mos
ik bekommer me om het mos
Soms brandt de zon
maandenlang op de steen
Het mos wordt grijs en stoffig
ik smeek tot er regen valt
En voor even ben ik gelukkig
omdat het mos weer groen en krullig wordt
Maar dan komt opnieuw de droogte…
Hartendief
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
1.328 schuilt
en oerkracht voelt in weze
is daar ergens, een roos die huilt
als bij één klaterende waterval
stort hij zijn tranen neder
tot weer de zon schijnen zal
dan straald en blijd, zijn hartje weder
want immer na de regen
schijnt de zon hemel hoog
en uit een parelglans geregen
toont hij zijn regenboog
wanneer de zon, de droogte…
Hoogverrraad
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
1.566 boter
Voor zijn milde galg
In een waas van verzachtende omstandigheden
Medeplichtig aan doodslag
Of hoe hij een neger door de sintels rolde
Enkele linkse rebellen briezen
Om dit glad vertoon
Het gekerm van een verschroeide man nabootsend
Met de wanhoop van een stamvader
Die zich nobel vooroverboog
Het slavenzweet van zijn verre zoon droogt…
Ravage
hartenkreet
4.4 met 19 stemmen
1.225 Zachtjes trilt de aarde
De stilte voor de storm
De natuur gaat flippen
De ravage wordt enorm
De zon zal verdwijnen
Bloemen verliezen geur
Door droogte geteisterd
Het leven verliest kleur
De liefde lijkt verloren
De warmte wordt koud
Eenzaamheid is geboren
Niemand die van je houd
Tastend in het duister
In de uitzichtloze nacht
Door…
De Waterloop
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
711 Een druppel die,
alvorens terug te keren,
nog een lange val moet meemaken,
moet vieren, moet liquide blijven
en de droogte bevloeien.
En de rivier slokt hen allen op,
die niet bevriezen of condenseren,
maar zich aanpassen aan lauwe stromingen
De waterval nadert...…
Voor mijn part.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
939 Door de zure appel heen bijten
Of hem wegsmijten
Granni
Of smith
In een appel zit pit
Deze zure appel zal ik geen kopen
De vellen blijven steken
Stropen
Droogt uit mijn mond bij meerdere beten
Oh, zo
Ongezond
Rauw werd altijd mijn keel
Daardoor zag ik scheel
Dubbel
Zonder strubbel
Koop ik nu lekker zoete appels
Die ik deel
Een nieuw…
Licht
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
538 Het natte krijt
Droogt in zijn handen.
Hij lacht bij termen,
rotsen en stenen die het licht niet dragen kunnen.
Verdwalen kan hij niet,
Want hij is niet onderweg.
Zijn hart als orgel in zijn oren.
Met de spetters van een halve fontein die zijn inkt verlopen laat.
Het is tijd.
Het licht verdwijnt.
Hij gaat.…
Het labyrint van het verlangen
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
850 Even nog en de zomer is alweer voorbij;
de weemoed hangt roerloos in de bomen die
stilaan bladeren loslaten, door de storm
of de droogte, door de tijd of omdat het
nu eenmaal altijd zo is geweest. De zwaluwen
plannen ook nu weer hun verre reizen want hier is
nog weinig voor hen te beleven.…
Met de souplesse van gerimpeld fruit
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
656 nog onwennig
op beslagen ruiten
en in een oogwenk bonst het hart
de nacht vaarwel
Voorbij zijn ook de late uurtjes
de ontkurkte flessen
het eindige naspel
De dagen raken versleten
waarin verjaarde namen
nogmaals de revue passeren
Deze ochtend masseert
als een koude douche
en met een zomerse hitte
van voorbije liefdes
droogt…
somber
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
494 diep gelegen, kraters
vol met rag, de nacht huisvest enkel
donderslag met af en toe een stem
die schreeuwt naar het volk dat niet meer is
het uur is zwaar bepakt en slentert van tijd
naar adem, beelden uiten zich in stalen
constructies, het is koud in de graden
waarin het bed is neergezet
ergens begint het licht te gniffelen door
de droogte…
gesloten deuren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
486 nooit raak ik aan het gelijk
hekkens en tekens in overvloed
maar de deuren gaan niet open
en bijna nooit heb ik recht hier te zijn
ik verdwaal niet in mijn gedichten
de beelden die ik mezelf inschep
de verdwijnend' woorden zoals ‘liever’
en ‘eerder’ mezelf in het dicht plakkend
in de metaforen die zichzelf opsluiten
afgesloten van de droogte…
VERSCHROEIENDE ZOMER
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
698 de bloemen en planten kreunen en klagen
al wekenlang valt geen drup regen op hen neer
hoe kunnen ze nog bloeien en vruchten dragen
de droogte verschrompelt hun harten meer en meer
het juligras verschroeit door een brandende zon;
waarlangs hydrangeas weelderig met witte trossen
nu verdroogde stengels tonen met rosse koppen
alleen de akkerwinde…
zichtbaar onzichtbaar
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
436 voel ik mij leeg
mis ik steeds toch
mijn echte ik nog
niemand hoort 's nachts
mijn schreeuw in stilte
ziet mijn eenzaam lijden
achter de glimlach tranen
ik ben immers een clown
die toch alle dagen lacht
dag voor dag zoek ik zo
een arm om mij heen
iets of iemand steeds
die mijn huilen stopt
die mijn angsten wist
en mijn tranen droogt…
ik ben de desolaat
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
730 ontdaan
bloemen bloeien minder kleur
ze knakken voor het sterven
lucht verliest zijn geur
zaden zullen nooit meer lente erven
blauw klaart zomers helderheid
het zinderen is afgevlakt
kaalheid legt de schimmen bloot die
troosteloosheid er heeft opgeplakt
nog gehoorzaamt mij de wind
ze jammert vage klachten
regen stort in beken neer
droogte…