471 resultaten.
waslijn
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
528 de wasknijpers tegen de lucht geprikt
houden de wereld tussen beiden vast
boven vrij wijd uitgespreid en naar
onder verbonden met de grond vaak
wat drassig met waaierig gras
geklemd blijft hoop levend
hemels bevrijd golft het wasgoed
dun rillend aan de lijn
zo lang zonder weerstreven
een verbinding in leven houden
in een halve vlucht verbonden…
Verweven
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
518 haar hand
terwijl ze de nacht van mijn gezicht afstrijkt
ze voelt nog mijn vele angsten zoals blijkt
samen turen we weer naar dezelfde kant
mijn binnenste streept ze nog lang niet door
zet hem weer eventjes in haar boekenkast
waar wijsheid tussen twee mooie ogen ligt
haar vingers beschrijven mij, als ik haar bekoor
en vind dat er een dun…
Zielskramp
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
878 Een gloed van vlottende kleuren
De gestalte van een voorouder
Dan richt men het kruis op
En preekt men boete
De rechtvaardig moet kermen tot het graf
Wie afwijkt wordt verstoten
De menigte spoelt over de aarde
Een gevaarlijke wei
Verteerd door waanbeelden
Werpen ze zich neer
In een urenlange noodkreet
Nader Demon
Verbrijzel dit dun…
Een beetje
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
759 Toch net niet
Niet helemaal
Meer moet het niet zijn
Soms wat karig, ietwat kaal
Teveel water, haast geen wijn
Niet genoeg om van te leven
Teveel uiteindelijk voor de dood
Te weinig om iets weg te geven
Dun bedekt maar net niet bloot
Te schamel om het uit te delen
Of om helemaal af te staan
Een beetje gaat al gauw vervelen
Omdat je niet vol…
De slak
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.735 raasde in volle vaart
over bergen en door dalen
Hij was er dan ook van overtuigd
dat niemand hem in kon halen
Dit vreemde gedrag werd opgemerkt
door een mol in de Ardennen
Die zei verdorie dat wist ik niet
dat een slak zo hard kon rennen
Maar de mol had best wel trek
in een sappig slakkenboutje
Daarom spande hij over het bergpad
een dun…
Als liefde blijft
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.958 gordijnen
die haar vensters onttrekken
aan zijn beeldende blik
Hij beziet de droge sloten
die van haar neus naar
haar mond lopen en
wilde beken vormen als
haar tranen willen stromen
Op haar bovenlip het
donzig bos dat bescherming
biedt aan dunne twijgen
gegroeid door de tijd
en het overmatig roken
Zijn blik glijdt naar haar nek
van dun…
Spleen pour rire
poëzie
3.8 met 4 stemmen
3.125 kobaltblauwe papegaai
- zij schilderde hem met Ripolinkoeleuren
zoals gezeid de veren blauw
de snavel en de poten geel -
het meisje van Pampelune te Honoloeloe
dat om haar hoge hals heeft een krans van purperen anemonen
op haar opalen borst kleine barokkoralen
en om haar dijen niets
(Vogelveren dorsten haar dijen niet te dragen
zo zeer zijn dun…
Regeneratie
gedicht
3.1 met 55 stemmen
14.888 Als ik wegloop
mors ik een hoop
dode manen
en kruip-organen,
en ikzelf dool,
zo dun dan
zo fijn van vrees
als een Chinees
symbool
voor 'man',
(één lijn
voor gebaar,
en één voor voet,
waaruit bij mij
nog wat inkt bloedt)
heen.…
Een klauw met bont gevoerd
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
712 je scherpt licht in vouwend duister
een klauw met bont gevoerd
nagels putten in de huid
strelen bloedvergietend voren rood
het hart onbloot in spuitend dood
lach en kijk je lijf bevrijd
van haat in levenloze staat
je trekken zijn verbekt in nijd
omdat het onderscheid
door dood niet meer bestaat
ze lachen met hun lippen dun
lege ogen hongeren…
De bomen werden sinds eeuwen terneergedrukt
gedicht
2.7 met 24 stemmen
11.056 De lucht is te dun voor vuur. Geen stad
Tornt als onweer tegen de hellingen op.
Geen vleugel, geen vin verroert zich hier. Niemand
Graaft zich in, niets vermenigvuldigt.
Zilverkoud spat soms schitterende regen uiteen.
Continenten schaven onafgebroken aan de schaal van het water
Dat inscheurt als bij het baren.…
Maatje verloren, Vriend erbij?
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
1.865 Hoe dun
was dan dat draadje,
en hoe sterk
was dan het koord?
Als ik er aan denk
aan zo'n stom
cultuurverschil
word ik echt
compleet gestoord.
Want zó dichtbij was het,
ons geluk,
we hadden het helemaal
in eigen hand.…
De Sluier
hartenkreet
1.6 met 17 stemmen
3.755 en stijl
't Gewelf verlichten
Het dak van de aarde
MELKWEG
Als partijen strijden
Echt hard tegen hard
Alle geloven
De duivel scheidsrechter
VERZOENING
Slachtpartijen met
Dood en verderf
Uitdrijving van kwaad
Het ongeluk voorbij
UITDRIJVING
Wapenborden van
Elk vertrouwen
Goede verdedi-
ging tegen elke stoot
SCHILD
Dun…
Unne sieleruste
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
865 icke bluuie effe op,
gelieck oewe sieje,
as die skemering faelt
dun daeg is dan bestreeje
ende draoge miene
swaore haande meeje
naor die fraogende naegt
moei van slegts
eene etmaol geleeje
ut flacke ontwaockt
as allengs ut ligt
sich ieler verspriede
telle skraope sich
sulcks bie elckaore,
leefe betaest ut geniete
urstes…
Stadsgezicht
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.375 Dat wou 'k, als in email, dun opgeleid,
Aaneengeschoven uit geheim van kleuren,
Geschilderd zien met veel nauwlettendheid.
Dan zou ik 't laten kijken aan mijn vrinden...
Die zou^n aandachtig komen zien en 't keuren,
En 't net als ik, een mooi oud straatje vinden.…
ANCI ZOEKT DE STILTE
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
748 Aan de modderhelling langs de kleine stroom
ligt een kale, bemoste tak, dun en lang,
peinst weemoedig, verteert geduldig _ loom...
Hij dicht zichzelf een zwijgende klaagzang.
Zijn schors siddert licht, beeldt een bange droom:
huidschimmel kwelt die oude reuzenslang!…
Moederliefde
gedicht
2.4 met 63 stemmen
11.989 Dan zie je hoe over haar ogen
een dun laagje vocht ligt en trilt,
nog geen echte tranen, maar toch,
iets als een pril begin van verdriet.
Haar handen liggen in haar schoot,
lichtbruin, als gevallen bladeren,
wegzakkend in een wolk van weemoed.…
Mosterd
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
744 Belazerd en bedonderd
Dan weer jij
Dan weer ik
Bemind en ook gehaat
Nooit een saai slecht ogenblik
Gevochten en gevreeën
Met tussendoor
Een enkele keer
Een beetje luwte
Wat bezinning
Een staakt het vuren
Min of meer
Passie en hartstocht
Hand in hand
Met ijzig koud
En vreselijk kil
Haat en liefde
Langs een dun lijntje
Zelfdestructief…
Verkiezingen 15 maart 2017
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
584 15 maart 2017
Een stemmige dag
de verkiezingsdag
een dag van stemmen
een dag van keuze
een dag van een nieuw begin
een dag van iedereen
van jong tot oud
van gelovigen en ongelovigen
van arm tot rijk
van mager tot zwaar
van dik tot dun
van werk tot werkeloos
van valide tot invalide
van allochtoon tot autochtoon
van wit tot zwart
en…
Webhof
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
423 is
geproefd en vernietigend verwerkt
tot een hof van herinneringen
met paden liefde naar perken
vriendschap en bedden ondeugd
staken boosheid, vijvers verdriet
en een stinkende composthoop
van mislukkingen en verlepte idealen
het klinkt ordelijker dan de doolhof
die het is, het web waarin ik de weg
ben kwijtgeraakt, waarvan de draden dun…
kinderen in de sneeuw
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
453 treurend in de bast
hun stemmen licht gedraaid
zijn even dicht bij als ver af
links en rechts glijden ze in een
springtij van eeuwig jong zijn
die met de capuchon
de jongen met blauwe muts
en het meisje met roze jas
plakken het rijstdun wit
stevig vast in de handen
tot grote ronde ballen
ze hollen uitgelaten tot
ze later moe zijn en dun…
Yügen
hartenkreet
2.1 met 16 stemmen
189 De wereld onder zijn lichaam
ademt traag, als een gedachte die niet wil
verschijnen, en daar ontstaat een dun gebied tussen
vorm en verdwijnen waar het zichtbare raakt aan het verborgen.…
Tumult
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
589 Naar gelang wie er over vertellen
Was het niets minder dan een kristalnacht
Anderen onder het mom van rellen
Vinden geen aanwijzingen voor een jodenjacht
Decadent roffelend op de grote trom
Leeft men in een wankelstaat van Sodom
En Gomorra tweedrachtig van God los
Als Dante verdwaalt in een donker bos
Getuigenissen die niet echt deugen…
Moeder
gedicht
3.3 met 24 stemmen
12.088 Jij wacht op mij op de heuvel,
je ogen zijn donkere viooltjes,
je armen - dun en groen, uitgestrekt
om mij te omhelzen...
-----------------------
Uit: 'Verzwegen alibi', 1983.…
Eerste hartaanval
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
722 zij
Twee gelijkgestemde pompen
Die hun kamers met kleppen scheiden
Een zuigende, stuwende, lillende brij
Zo broos achter dat borstbeen
Bestuurd door een knoop van cellen
Het plant zich door vezels verder
Tot het verste kootje van mijn kleine teen
Het eerste bloed stroomt naar de long
Wisselt van stof en keert terug
Stuwt dieper naar dun…
Beestenspul
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
2.013 Ik wierp laatst een knuppel
in het hoenderhok
En inderdaad ze vielen
allemaal van hun stok
Maar potverdorie
ik heb het wel geweten
De knuppel werd met ferme kracht
naar mij terug gesmeten
Ik begaf mij naar het varkenshok
daar werd juist de spoeling dun
Toen heb ik de varkens uitgelegd
dat ik ieder het zijne gun
Maar ik was amper uitgepraat…
unne daenckewelle
netgedicht
4.4 met 57 stemmen
7.632 icke daencke miene naoste
ghie sijt unne menske as gine aender
immer bende ghie daor vor miene surg
as icke volle bin met traone ende lit
icke voele me daen so geborg
ende vele mere as ghie ieglich wit
miene stiele is nimmer so enig tu segge
ingekeert is mere dun weghe die icke gaone
geve is vaok better uut te legge
daen unne daenckewelle…
Innerlijke schoonheid
hartenkreet
3.8 met 22 stemmen
2.759 Lang, kort, dik of dun...
Liefde! Dat is wat ik je gun.
Ieder mens is uniek in zijn doen en laten...
Onwetenheid leidt tot haten.
Mijn schoonheid komt van binnen....
Die niet gebonden is aan kleur, geloof of postuur
En ook niet gebonden is aan ras of cultuur!
Mijn innerlijke schoonheid is mijn ware ik.…
groene mamba
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.760 ooit kwam hij uit het ei gekropen
genesteld in een vermolmde stronk
onder een dun bladerdak
nu kruipt hij uit de winterslaap
over een tak in de tropen
in een woud dat dagelijks kaler wordt
het broos skelet houdt hem lenig
gladde schubben dekken zijn leren vel
als vingernagels die elkaar overlappen
er spant een vlies over ogen
die zwijgen…
De tuin
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
1.324 En na een enkel uur
Zie daar,
Gedreven, gehamerd het ijzeren werk
Met bladgoud, dun fineer.
Ik zei de smid,
Tussen twee tuinen wordt zijn plaats.
De oude tuin vertrapt in honderd jaren,
Bloemen ten prooi gevallen aan barbaren,
Daar keer ik nimmer weer.…
negerinnentetten
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.292 ze liggen in melk en puur
neven mekaar, achter glas
op een dun papierke
tussen eikels en kastanjes
het volk kijkt en peinst,
wijst mee open mond naar
het zoet, trekt een grimas
en stiefelt stillekes binnen
dag meneer, dag madam
wilt ge eens proeven misschien
’t is gezegd, ze zijn smakelijk
gevuld mee witte crème op
een koekske, hapt…