1036 resultaten.
Verboden touché
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
454 het was een
verboden touché
van twee
in een lokaal
een op een
bij open deur
bleek alles mogelijk
zelfs gordijnen
wapperden zijden
in wellustige geur
het hoogpotig
protest kwam van
een verwaand nest
dat haar zin niet kreeg
ook al deed hij zo zijn best
de school protocollen
zijn flink doorgeschoten
in relationele sfeer
alleen…
Spiegelkast
gedicht
2.6 met 44 stemmen
13.047 Toch gaan gordijnen dicht. En groet zij kort
de glazen buurvouw, die zich 's avonds
sluit. Morgen mag zij de kast weer uit.
-----------------------------------------
uit: 'Waar de egel gaat', 1995.…
Wachten in de winter
hartenkreet
2.8 met 9 stemmen
1.348 Langzaam ontwaar ik
zijn mantel en is
de lucht weer het gordijn
waarachter hij graag zijn roeping viert.
En ik kijk toe en voel de kou
van de twijfels
die ik zal delen
met wie zijn eigen winter
steeds vergeet.…
kinderblik
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
1.040 in alles huist vandaag het wonderlijk
zicht van lang gelee
zoals de straat in de magische dans van
onstuimige vlokken onder een maagdelijk
wit tapijt verdwijnt
terwijl ik met een verbaasde blik
de gordijnen openschuif
naar buiten ga
in de nog onbetreden sneeuw
m'n dartele stappen achterlaat
van lang, heel lang gelee…
De zegen van de drup
netgedicht
3.1 met 51 stemmen
4.538 Mijn druppel ontspringt de regendans
van rechte stralen en grijs gordijn
om zich in een poeltje te vermeien,
tastend hoe 't samen zou kunnen zijn.
Ik drijf hier in de rondte
en wacht op het signaal
dat ik vast, vluchtig of weer vloeibaar
verschijnen kan in jouw verhaal.…
Mijn laatste venster
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
583 Het weten sluist bewust
de dood de achterkamer binnen
waar de nacht is blijven steken
achter de half gesloten gordijnen
waar naakte schimmen vrijen
en de wereld ligt te vergeten
in het opdrogende zaad, wellicht
zijn engelen de nakomelingen van god
ik kan ze niets verbieden
want mijn brieven staan nog
ongeschreven in het spiegelschrift…
wereldwijd web
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
520 wanneer ik er niet ben- kruip je uit je hoek en spuugt
wat draden vuil
langs witte muren hangt nu een gordijn
vol dode vliegen
rond de glimlach van een dwaas
verrijst het spiegelbeeld van goed fatsoen
de opgepoetste norm verhult slechts
zelfgesponnen onschuld
die
niets anders meer mag doen
dan eeuwig vaster liggen, in de zomen van…
Moederdag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
421 hoek trekt haar hondje mee
Ze komt alweer terug
verder een lege straat, nog geen bezoek
De kinderen bellen niet
dat hoeft ook niet, als ze komen
voor de gezelligheid, het niet te druk hebben
En het heeft geen zin
om daar iets van te zeggen
Misschien zijn ze onderweg
Als ik maar niets vergeten ben
De koekjes staan klaar
de gordijnen…
Vele handen aan het bed
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
498 jij die altijd
alles in de hand hebt gehad
moet het nu overgeven
nog onafhankelijk
van geest maar je lichaam
leidt een ander leven
de ramen zijn gesloten
gordijnen filteren licht op
de afwezigheid in je gezicht
niet jij zal hier
de deur gaan sluiten
zoals je altijd hebt gezegd
toch zal je lach ook in het
nieuwe huis weer klinken…
letters
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
592 edlemazrev srettel
sthcels rood laveot
nemrov ez nedroow
verzamelde letters
slechts door toeval
vormen ze woorden
geen zin in woorden
schreeuw ik onzin
tot mijn hoofd
eindelijk leeg is
ik stamel en sta op
open de gordijnen
buiten regent het
letterlijk zinloos
ik blijf binnen
om woordeloos
letters te sparen…
Hoe kunt ge slapen?
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.137 Een parelwitte maneschijn
Spreidt op het meer zijn zilvren gloed,
Spreidt schaduw op uw blank gordijn; -
De schaduw van het breed geboomt
Waaronder 't oog geen spieders schroomt...
Hoe kunt ge slapen, maagdelijn?
Of is het dat ge van mij droomt?
Dan zou het u vergeven zijn!…
De melodie van stilte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
766 ze schitterde
scheurde zich
los van publiek
danste flarden
muziek
zong een
godvergeten lied
op de melodie
van stilte diep
tussen de sterren
ze wervelde
in vuur
met armen
als vleugels
vlamde op
bij het applaus
doofde
met tranen
in afscheid
bloemen
kleurden
het vallend
gordijn
een laatste pas
in schone schijn
haar…
boem!!!
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
716 op een podium
kun je soms heel even
meevliegen zonder vleugels
en wonen in 't kasteel
van de verbeelding
maar als jij de muze bent
die de maker dient
en de maker bepaalt
ben je onderdeel
van zijn decor en decorum
dan loop je het gevaar
vlak voor de gordijnen sluiten
vleugellam te landen op de planken
van zijn uitgespeelde spel
met…
Taal van verdriet
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
521 Hij ziet gordijnen fladderen door de wind
stoelen staan door elkaar heen
niet kleur aan kleur
verdriet staat aan de deur
binnen zonder kloppen of aan te bellen
hij wil niemand iets vertellen
hij wil niet over komen als een zeur
verdriet laat zich zelfs tot de huiskamer toe
hij voelt zich alleen maar moe
een wintersjaal in de zomer
verdriet…
De kleur van gisteren
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
748 je das sprak
met de kleur van
gisteren toen rood
het welkom was
ik had je geuren
weggehangen met
de warmte van handen
in de zakken van je jas
je fleurde en bracht
leven in de gang
de hal versprong
met morgen op behang
je plooide wind
tussen gordijnen
wuifde vlekken
in het afscheidsgrijs
ik kon er niet uit wijs
jouw…
De kleur van gisteren
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
699 je das sprak
met de kleur van
gisteren toen rood
het welkom was
ik had je geuren
weggehangen met
de warmte van handen
in de zakken van je jas
je fleurde en bracht
leven in de gang
de hal versprong
van alledaags tot kleur
je plooide wind
tussen gordijnen
wuifde vlekken
in het afscheidsgrijs
ik kon er niet uit wijs
maar…
vergeten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
617 toen je laatst mijn deur uit liep
met luid kabaal
mijn deur slopend
zo hard dat mijn buurvrouw
even ging kijken
achter haar gordijn stilstaand
toen vergat je iets
je vergat mijn lever
nieren, longen en darmen
als je namelijk de deur uitloopt
op mijn hart stapt
het tot een bloederig papje verwerkt
doe het dan goed
en neem de rest ook maar…
Sextetteke
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
650 Regel drie
maakt er een gordijn van
zodat regel vier
het dicht kan doen.
Maar regel vijf
wil nog naar buiten kijken.
Hij zal regel zes
licht over haar haren strijken:
sextetteke! knettert het dan.
Iets dat we nooit
met een snel gebed
bij een haastklus
van een klusjesman
voor elkaar krijgen.…
Mist uit zee
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
482 De zee is grijs en vlak
Slechts een streepje stroom
glinstert bij het hoofd
Dan wordt het licht gedoofd
en schuift een witte muur
geruisloos en obscuur
over strand en stad
Ze maakt m’n huid nat
strijkt de dag plat
gumt lijnen uit
maakt beelden buit
Ik ga naar huis
Sluit de gordijnen
om ook te verdwijnen…
danste flarden muziek
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
797 ze schitterde
scheurde zich
los van publiek
danste flarden
muziek
zong een
godvergeten lied
op de melodie
van stilte diep
tussen de sterren
ze wervelde
in vuur
met armen
als vleugels
vlamde op
bij het applaus
doofde
met tranen
in afscheid
bloemen
kleurden
het vallend
gordijn
een laatste pas
in schone schijn
haar…
Mijn Osdorpse troubadour
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
685 Ik gniffelde onder wit satijn en dacht,
Het vergt toch minimaal een luit
wil ik aan het raam verschijnen
Het bewegende gordijn
Een glimp bordeauxrood kant
Zijn overslaande stem, want
hoe kan ik beter
een aubade beantwoorden,
dan met Aubade?
Hoofsheid is een ernstig spel, maar
ik hou niet van spelregels.…
Alles wat verder moet
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
585 de andere houdt een
plastic zak, versleten
gefrommeld, er is de wind
de wind die alles beroert
er is het betonnen geraamte van
wat ooit een supermarkt was
er zijn de laatste decemberbladeren
ze drijven naar waar het water moet
er is een vlucht vogels, wiegend en
dansend als toen het nationale ballet
er is applaus van gelige gordijnen…
altijd naar het licht
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
257 ik sta nog steeds op de rand
maar mijn voeten kennen de grond
de lucht vraagt niets meer
ik adem haar gewoon in
in mijn zak
geen stenen meer
maar zaden
de schaduw fluistert nog
maar zachter nu
alsof ze weet
dat ik haar niet volg
want achter het gordijn
van niet weten
zoek ik geen einde
ik keer mij om
naar het geluid van adem…
Een jaar in een dag
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
953 deuren en gordijnen gaan open
en het mooie meisje wast haar haar
ze kleedt zich in lentekleuren,
en ik huppel over een bloementapijt naar haar.
de zomer is de middag van het jaar.
de wereld is op z’n heetst
en harten smelten voor elkaar.…
NACHT MET HAAR
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
763 Zwoele warmte hing als een gordijn
in ‘t ravenzwart duister rondom ons
Liefde vloeide royaal uit ons fontein
door ons opgezogen gelijk een spons
Verlangend in mijn armen gegleden
al in het begin van die zwoele nacht
Haar pyjama?…
Wie claimt mijn hart
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
452 De vraag verwacht nog antwoorden
Hoop tot een creed
Lief heeft die gehad niet mogen behouden
Speelde tussen de gordijnen van twijfels
Om er in te hangen
Of er om In te spelen
Twijfels en verlangen
De zachte stof van een fluweelzachte gordijnen
een gedachten Klonk zo fijn
Maar als je hoorde en luisterde na de pijn
Was het metafoor voor messcherpe…
Passie troost
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.185 Het vuur brandt rood
afgestorven aardappelloof
rook slaat neer stinkend
wegwaaiend over de velden
In de rulle, zwarte aarde
ver van het harde aangelopen pad
zak jij weg en keert terug
bij de eerste kinderschreeuw
Naar het huis in de boomgaard
de katten en de honden
de bewegingen achter de gordijnen
lucht die trilt van een stem…
Hunkering
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
672 De wind door het schuifraam wappert
het gordijn en speelt met de vlam
van de kaars die in mij brandt.
Het vuur springt in mij
op zoek naar brandstof voor het leven
die het in woorden vinden zal.…
Kwetsbaar
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
527 Een gloren, waarin het
eerste licht als traan
geboren wordt, handen
verleggen de zon over
mijn oud gezicht, gesteven
gordijnen verhangen zich
aan ringen,gewogen,
maar zonder gewicht,de
maat van kwetsbare dingen.…
Koude morgen
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
696 doelloos loop ik door de kamer
ik doe de gordijnen open en zie dat mijn ramen
bedekt zijn met ijsbloemen.
de morgendauw hangt nog in de straat,
en de ochtendzon probeert door te breken en laat een
roze gloed achter in de lucht.
Gedachten spoken door mijn hoofd,
mischien word het toch nog een mooie dag…