562 resultaten.
Altijd
gedicht
5.0 met 3 stemmen
713 .
---------------------------------------------
uit: 'Inkt, bloed en liefde',
de biografie van Leo (en Tineke) Vroman
door Atte Jongstra (2026)…
De rekening
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
18 Na tafel wrijft hij de inkt van zijn vingers en hangt de jas aan de haak.
Morgen komt dezelfde post terug, iets dikker.
Hij doet het licht uit en rekent in het donker nog eens na.…
Hoe druk ik me
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
690 mijn pen drupt inkt
laat zinnebeelden
vloeien op papier
soms ontaardt een vlek
in een sierlijke illustratie
een prettig perspectief
met een voelbaar reliëf
soms is de inspiratie
net abstracte kunst
blijft de vlek te vaag
hangen in mijn hoofd
geef ik slechts een vlaag
van wat ik werkelijk zie
ze zeggen wel eens
je bent zo goed
als…
Oude foto's
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
644 meegesleept als in ‘n film
voel ik de vergankelijkheid
en de snelheid van de tijd
voel de pijn van weemoed
omdat ze er niet meer zijn
hun verwondering bewaard
gestold in de tijd
lees verwachting en droom
op stille witte gezichten
ik weet hoe het afloopt
bereik de grens van waanzin
als op het kerkhof
hun namen in verbleekt inkt…
Blijf bij me
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
552 aan een ballon
herhalingen in het doolhof van bestaan
zoekend naar de allemooiste dagen
ik vond ze waar ik het niet verwachtte
terwijl ik verstrikt was in mijn eigen vragen
maar die dingen lijken niet meer belangrijk
wanneer mijn adem gelijk loopt met die van jou
en er is geen betere manier om dit te zeggen
dan met de geborgenheid van inkt…
De zwijgzaamheid
gedicht
3.6 met 9 stemmen
8.025 Eer maakt men lakens wit met inkt,
Eer spreekt men schaak met bezemstelen,
Eer vindt men nog een roos die stinkt,
Eer ruilt men stenen voor juwelen,
Eer breekt men ijzer met zijn handen,
Eer zal men stijgen in valleien,
Eer legt en een garnaal aan banden,
Eer leert men geiten kousen breien,
Eer plant men bomen op de weg,
Eer zal men kakken…
De Zwijgzaamheid
gedicht
2.5 met 36 stemmen
13.557 Eer maakt men lakens wit met inkt,
Eer speelt men schaak met bezemstelen,
Eer vindt men nog een roos die stinkt,
Eer ruilt men stenen voor juwelen,
Eer breekt men ijzer met zijn handen,
Eer zal men stijgen in valleien,
Eer legt men een garnaal aan banden,
eer leert men geiten kousen breien,
Eer plant men bomen op de weg,
Eer zal men kakken…
Gebroken Wit
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
521 De pen is vol, maar wacht
dat die ter hand genomen wordt om
het maagdelijk wit te ontroeren met
zijn zwarte inkt-sappen.
Wat er nog ontbreekt, zijn woorden.
Ze zijn nog zonder betekenis en niet
talrijk, van een volgorde ontbreekt
nog elk spoor.…
Schrijverswiel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
541 Slijp de nachten met
de pennen van ieder
uur onthult door de steen
van slijpers ziel, omvat
het lopend vuur op
papier verguld door een
druilerige dag, waarop
de verzonnen tranen
van een bejaarde zon
zijn opgedroogd en
waar de inkt gedoopt
werd in verwaaide as.…
Onvervalst?
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
491 Kleuren van een onvervalst
gevoel, waarin de inkt van
de realiteit niet is opgedroogd,
overstemd door de kleuren van
een onsterfelijke dynamiek.…
Oma's tatoo
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
739 De knepen in mijn armen zijn eventjes zichtbaar
en ik zeg:
gelukkig niet met inkt, want lieverd
dit trekt zo weer weg...…
in letters zonder krullen
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
2.030 ik droom mijn
woorden in je geest
ben geweest, geworden
tot gelukkige herinnering
ik spreek geen lucht
in letters zonder krullen
ongeopend oog je
leesbaarder dan ooit
ik kus niet op papier
tussen regels kou
bevriest ik houd van jou
altijd op jouw manier
we naderen omzichtig
paraderen met de witte vlag
doorzichtig vloeit de inkt…
Jubileum
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
173 De andere vaalbruin
met strepen erdoorheen.,
de inkt bijna op.
‘Symboliek’,
oreer ik tegen mijn vrouw,
‘wat de tijd al niet doet
met onze harten.’
Dat verwekt een glimlach.
Een van haar mooiste.…
Joanna Maria Bollaert
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
115 Drie eeuwen lang rustte uw naam
in bruine inkt op vergeeld papier.
Het had bij één regel kunnen blijven,
zoals bij zovelen vóór en na u.
Maar uw zoon, priester,
weigerde die karigheid.
Hij schreef niet over uw dood,
maar over uw leven:
uw stille goedheid,
uw handen die gaven
zonder terug te vragen.…
Weegschaalwoorden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.178 Gewogen woorden liegen niet
Althans, ze wegen lichter,
tenzij de desbetreffende dichter
zijn lezer lezig leesvoer biedt
(Inkt is echter erg machtig)
‘Open mind’ komt zelden snel
zoals mannen boven tachtig
Strofen waren zeker prachtig,
maar woorden zaten in de knel
(Voelden zich niet in hun sasjes)
De uitkomst blijkt nu wel bekend:
letters…
Ik geloofde
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
442 dacht in elke regel van je hand
gesproken door je mond
dat ik de heusheid vond
o, hoe ik jouw letters
dwarrelend als vlinders zag
zomerend rond een grijze dag
als een helend kussen
voor een hoofd vol dromen
bleven warme zinnen komen
ik wilde voor jou dan ook enkel
wensen schrijven van geluk
in een eeuwige blauwdruk
maar, mijn inkt…
Zilte stromen
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
551 vingers spelen
als inkt op m’n huid
een aphorisme
in lettergrepen waar schaduwen
ze combineren tot bewijs
van lovers delight
die liefheeft van natura
een diepe blik
bloeit uit rode monden
rode wijn beneveld
op gedrenkte dorst
deze beat danst duizelend
zilte stromen
wolkengolven verzamelen
verliefde vogels aan hand en borst
in avondvree…
CORRESPONDEREN MET KAFKA
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
448 Om de buitenwereld in te kunnen gaan
Moet ook ik me hard en stevig maken
Kiezen op elkaar, gespannen kaken
Dan kan ik de confrontatie aan
Dat telkens weer je zo moeten forceren
Is slopend zo jij samen met mij weet
Terwijl de moed zich met de lafbek meet
Doen wij niet anders dan reconstrueren
Met behulp van inkt, pen en mystiek
Of dromen…
De hardste klinkers?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
421 Op de rug van mijn geest
werd met zwarte pen
geschreven als graffiti
op een verouderd hart,
op ongeduldig papier, ook
wat de prullenbak niet vrat,
blijft uiterst links of rechts
een drammerig streven had
in uitersten tot de draad
versleten blad als onzin
waarmee de wereld wordt
volgeklad, feilbaarheid
in een oceaan van inkt…
Levensecht?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
554 wat niet je nieuwsgierigheid stilt
Niet in de lichtste sluimerslaap
Of uit de diepste bron gedroomd
Een geparfumeerde fantasie vervliegt
Of water dat naar ergens stroomt
Ver van meningen vanuit vooroordeel
Of een korrel zand die in de Sahara woont
Of als schelpen waar getijden, in voor
en tegenspoed de liefde met de zee bedrijven
Inkt…
aan de voet
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
404 het bereiken van je lot, het
stadium beheersen vergt moed
wijl de dood al prikkelend
je maant om partij te kiezen
nooit was ik van keuzes, filterde
het bedrog door een zeef zonder mazen
zodat de staken als dwazen door
mijn voeten priemden
ik zwaaide met een ruige lach, behaard
en ingetekend met inkt dat ver in mijn
spieren was binnendrongen…
Hormonale helix
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
494 Ecopedia, satyrpatrones en
beschermvrouwe der faunen
niet te verwarren met Eucalypta, de Welverborgen heks
vertoont zich op diverse
hotspots in het trollenareaal
der rodondrieten en axonen
in verfraaide verfomfaaide minutieus door Bangladesen gefabriceerde jade en smaragdbronzen gewaden
indigo kousebanden met
Oost-Indische inkt versierde…
Maestro Maurice
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
434 Uit partituren rijst een
zwierend lint van blauwe inkt
van de pen van zijn rechter
in het Concert voor linkerhand
eenmalig gebeeldhouwd
in toonkunsttaal
klinken Daphnis en Chloë
hoogsensitief magistraal
tot de donkere tinten
in de diepten van hades
Gaspard de la nuit
beklemmend obscuur
opzwepend duivelse septiemakkoorden…
Kontakt 2
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
10.554 Pen en inkt beschrijven kras het linnen
van mijn ledig ledikant, ik prik je
dichte wolkenhemel open, wrik je
vrij, verlost uit diep verdoken zinnen,
grijp met graagte naar je wijs beminnen,
naar de liefde van een god : ik lik je
woorden uit de beker, drink je spreken.
Zal ik je koning noemen of mijn God ?…
Kontakt 3
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
11.130 Pen en inkt beschrijven kras het linnen
van mijn ledig ledikant, ik prik je
dichte wolkenhemel open, wrik je
vrij,verlost uit diep verdoken zinnen,
grijp met graagte naar je wijs beminnen,
naar de liefde in je hand : ik lik je
woorden uit de beker, drink je spreken.
Zal ik je koning noemen van mijn lot ?…
Ontlading
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
735 hol
willen terug naar het begin
als de komma's ook gaan krijsen
trekken strepen stil verdriet
zelfs de hoofdletters die buigen
zien het uitroepteken niet
alle woorden worden vragen
machteloosheid verbijt de pijn
zwarte lijnen kunnen niet dragen
zakken door bij zoveel venijn
ik ram nog eenmaal langs de zinnen
raak de lussen aan met inkt…
TRANSFORMATIE
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.147 haar stuit
waar de rivier ontspringt van haar twee benen
staat iets getekend op haar huid
gebeiteld als in marmeren stenen
het lijkt gegroeid van binnenuit
en biedt een uitzicht voor degenen
die haar als minnaar hebben buit-
gemaakt en balanceren met hun tenen
het prikkend ornament prijkt als een stempel
op haar onderrug, bevlekt met inkt…
De Schone Kunst der Letteren
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
688 beklijven
en lettervreters zijn erbij gebaat
een leven lang van zin voorzien te blijven
en dat dan weer het liefst met regelmaat
Dan droom ik soms van ver en grijs verleden
gelezen worden was toen nog een eer
en ’t dichterschap niet zelden zeer omstreden
Ach, keerde nu die schone tijd maar weer
dat schrijvers er een poosje over deden
met inkt…
spiegelende realiteit (2)
netgedicht
4.1 met 25 stemmen
1.053 zou ontbinden
rest mij dan een loos gedicht,
een schrijven
van minder gewicht
het kan ook zijn
dat door de scheiding
mogelijk iets verschijnt
als aantoonbaar zwaargewicht
en wanneer ik de kreten ontdoe
van het hart
worden dan de letters moe
of ontgaat mij dan die ene smart,
en blijft de lezende zondagschilder,
als de inkt…
Trompettert blauwe vleugels
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.058 Zie jij die mooie duif
daar tussen twijfelende inkt
in die abstractie
van een glas whisky
zonder muren
trompettert
Miles Davis
onzichtbare kleuren
op blauwe vleugels
als door de late middag
traag de rode zon zakt
in rokerige woonkamers
waar het binnenste hart
van de oude vrijersstad
naar echte vrijheid zoekt
veel verder dan toen
en…