550 resultaten.
DE BRUG
poëzie
3.4 met 13 stemmen
3.800 Mijn vingers overtrippelen de gaten
Buiten mijn tuin ligt de rivier gebed
In maanlicht, en er rijst een brug van jade.
Een brug van jade overspant het licht,
Mollig van schaduw aan haar ene zijde
Een smalle schaduw schuifelt in het licht,
En buigt zich over en staart in het wijde.…
Als het schip passeert
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
552 Van verre klinkt een eenzaam lied,
kapitein, je schip passeert mijn haven
maar hoe betoverend ook de nacht
als ik in strelend maanlicht
je mijn haven binnenloodsen zou,
in mijn kasteel kwam je niet slapen
zo voer je steeds in andere gedaanten
mijn huis en haard voorbij
op zoek naar waar je af zou meren
en iedere keer bij het lokkend lied…
tussen diepte en dauw
netgedicht
4.3 met 23 stemmen
803 laat mijn handen strelen
naar alle zijden
van je taal
in een wervelstroom
tussen dromen en ontwaken
dek me toe, mijn liefje
met de warme zucht
van je zwijgen
mijn lichaam heeft jouw lichaam lief
doorheen de diepte van het linnen
adem mij, je liefde
ik wil samen met jou stijgen
naar het dauw
op onze lippen
door het volle maanlicht…
Waarom begint de nacht
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
538 Is het voor een verloren vriendschap
door een hart van goud verkracht
of sluimerend verlangen
flarden maanlicht bij nacht
is het een dichter in het duister
of uren vertraagd door pijn
vrome woorden, diep gefluister
over het liever niet schrijver willen zijn
is het een waarheid
klaarblijkelijk duister en droef
van vergeten verdriet
laag…
In droomgeschapen liefde
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
739 Jouw warme mannenhanden
laten mijn huid tintelen
van verlangen en hunkering
onze blote voeten raken elkaar
in ’t tedere van de schemernacht
jouw mannelijkheid verraad
het trouwe schijnen van maanlicht
de aanraking van mijn wulpse borsten
doet mij huiveren van intens genot
je dringt langzaam, sappig, in me
als een lenige slang, kronkelend…
Dwaalnacht
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
602 schaamteloos genieten
het ritme van vrijen is zacht
en dwalend in hunkering
zo intens is onze schemervreugde
in de dwaalnacht van onze keuze
misschien de schaduw
van het lijfzuchten van duister
het stille herademen
van verwerken van verdriet
doet ons troosten in de liefdesnacht
met de intieme hunkering
van een levensgroot genot
samen, maanlicht…
Onjuiste percepties
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
493 waar mijn hand de lijnen trok
schetste het verleden houtskool
strepen op het uitgeleefde linnen,
vlinders vluchtten te snel uit hun cocon
en stierven in het merelzoete maanlicht
de nacht was niet meer dan
een bezem waarvan de steel
onzichtbaar de ouderdom flankeerde
met een duisternis waarin de kurkresten
bleven hangen aan de rand van het…
Telkens dooft het pluralisme
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
495 het kenmerk van een naakt verlangen
dat taalkundig mij verziet in liefde
weliswaar met afgebroken zinnen
plaatst ons samenzijn
tussen houten pilaren
buigzaam zoals de nacht
riekt naar stilstaande uren die
sober doch kwetsbaar de repen
maanlicht versmallen speurt
mijn domein naar eenvoud
een eenvoud zonder sporen
die wijzen naar nieuwigheden…
Tropenavond
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
461 De jonge nacht ontsteekt de sterren
zachte broeierige wind steekt op
bij stemmig licht van kaarsen
bijgeschenen door helder maanlicht
proeven wij de sfeer van zoele avond
schoonheid van Afrikaanse binnenland
zacht weerschijnt het flakkerend licht
in fonkelende glazen wijn op tafel
onze handen verstrengelen zich
tijdens weinig woorden die…
Eenzaam
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.250 Onder het warme maanlicht
Voel mij koud en eenzaam
Omringd door duizend-en-een gedachten.
Mijn gebroken handen
Proberen te maken wat niet kapot is.
Met gebroken hart
Probeer ik te lijmen wat goed vastzit.
In de verte zie ik het licht
Maar het peertje is kapot.
Mijn levendige ziel is altijd op zoek
Naar datgene dat mij gelukkig maakt.…
- Idylle -
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
861 Regen doet de straat opnieuw glimmen
volledig anders dan het ene prachtmoment
het dagen van nieuw inzicht wordt nu spaarzaam
ja, door wat nevelig maanlicht geveld..
water op het trottoir weerspiegelt "Marie, Marie"
de glans van nooit verloren gaand geluk,
heerlijke overgave alsmede onrust
schreeuwt onhoorbaar een naam..…
De zon hing laag.
poëzie
3.8 met 11 stemmen
4.909 de huiveringen
van 't geschubd metaal,
door 't stijgend maanlicht
rimpelend beschenen,
waren die nacht op zee
het enig teken,
dat twintig eeuwen
ademloos verstreken
en in zijn hart
antieke vrede
was gedaald.…
Gedachten
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
625 Luchtig als wolken zweven gedachten
Wit als wol langs Pruisisch blauw
Of lichtend bij maanlicht in duistere nachten
Wisselend van vorm bij warmte of kou
Vluchtig als wolken zweven gedachten
Door wisselend tij in het leven
Als zonneschijn bij dagen of duister in nachten
Door welk gevoel ook gegeven.…
Deprimerende schaamte
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
612 bossen
mijn onbestemde rivieren
vissen die in mijn dieptes duiken
ik weerspiegel de armoede
van het alleen zijn
in uw woordenvloed
onder de mensen
verjongen doe ik niet
uw drammerige beken
in mijn aderen
stromen slapjes
door het duinlandschap
dat aan mijn avond komt
het meanderen van wanen
zang van verloren tranen
het eerste maanlicht…
Regennacht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
491 Om te overleven
onder het maanlicht
van de duisternacht
ben jij de eenzame mens
die jij voor ogen ziet.
En ook de natte druppels
van de nachtelijke regen
blijven dalen in jouw gehoor
door het vertrouwde
van de regennacht
voel jij weer terug
wat je verloor.…
Duisternacht
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
741 De nacht is bij een dronken dichter
eenzaam in het intieme alleen zijn
van het donker en het duister
in de tuin der zoete dromen
een slok te veel, een lege fles
tussen weelde van intense liefde
onder het maanlicht op een steen
dronken zodra woorden verdwijnen
in het element van de wilde natuur
lonkt de duisternacht met blauwe bloemen
voor…
Bij jou zijn
hartenkreet
4.3 met 12 stemmen
2.140 wachten
De tijd brengt me er wel,
Maar het was nog niet mijn moment
Ik weet wel waarom ik daar wou zijn
Ik wou naar jou, ik mis je zo
Ik geef alles op om je nog een keer te zien
Je nog éen keer te vertellen hoeveel ik van je hou
Een traan rolt over mijn wang, en ik ril
Opeens lijkt het of de ster even glimt
En als ik daar dan sta in het maanlicht…
Een dwalend licht
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.381 Ik draai me nog even om
en stap uit een cirkel van maanlicht.
Langzaam los ik op in het donker
en zwaai naar mijn eigen schaduw.
Berustend streel ik de zachtheid van de avond
en liefkoos een naderend dwaallicht.
Zonder stil te blijven staan
speelt de nacht met eenzame twijfels.…
overal gespikkeld wit
netgedicht
2.1 met 10 stemmen
1.234 we hebben nu
ons eigen bos en
paddenstoelen samen
jij rood en overal
gespikkeld wit en ik
wat bruin met eekhoorngeel
we lenten ondergronds
zomeren in bovenkomen
herfsten vochtig onze dromen
we kleuren samen
jij de dame ik de heer
of andersom een enkele keer
dat heksen dansen in
een kring ze sluiten ons
met maanlicht…
Enigma
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
1.909 Carnac, Stonehenge
geheugen van de wereld
magneet voor de in maanlicht
gedompelde dichterlijke ziel
baken voor sterren
stabilisator voor de polen
zodat de maan niet
als een marionet
langs het zenit zal dolen
een door zonnewind bevruchte cel
oertempel levenswel
toegang tot een andere tijd
vertragingssleutel
tot de eeuwigheid…
Madeliefjes tellen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
575 Dansend op de stralen van het maanlicht
zoekt mijn hart naar jou
Niets wetend slechts voelend
stuur ik opnieuw mijn gedachten
waar ze jou ontmoeten kunnen.
Alle woorden zijn verdwaald
ze kwamen zonder antwoord terug
Hoe zou ik weten of je wacht
achter die toegesloten deuren
die nimmer eerlijk open gaan.…
Het eeuwige leven elixer
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
534 heb kruiden verzameld
van naamloze planten
woestijnen doorkruist
en bergen beklommen
elixers getrokken
uit zeldzame wortels
gevijzeld gedroogd
de hymnen gezongen
riten gevolgd en
spreuken gezegd
stenen in eigen kwartieren
van maanlicht gelegd
de sterren staan goed
het offer bereid als
zon’s eerst straal het staal
van het beulszwaard…
Dansen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
546 Tussen bloemen en paadjes
zie ik een meisje sierlijk
dansen in het maanlicht.
Donkere haren omkranst als
een boog om haar hoofd, haar
jurkje zweeft om haar benen.
Ze danst en lacht in de nacht
ik hoor haar vrolijke gezang met
als koor het geluid van de krekels.…
Varadero
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
1.142 de wind fluistert je naam
in het ritmisch bonken van mijn hart
het scandeert de woordenpracht
in het maanlicht voortgebracht
het is nu leeg op het warme strand
dat wacht op de koelere nacht
die de liefde zal verzwelgen
als de golven uit de zee
die de lucht zal bestuiven
als de vlinders om mij heen
die de bloem zal ontsluiten
voor jouw…
HET STILLE HUILEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
780 Haar bloesje had ze uitgedaan;
haar armen, die rilden ontbloot
Waar geen haar kon gadeslaan
daar was ze haar eigen despoot
Ze was de rechter en ook beul
in het diepe stille van de nacht
Nadat zij ‘t fatum had gezeuld
miste zij voor verzet de kracht
Waar ook ‘t maanlicht ontbrak
terwijl zij door ‘t donker gleed
Zocht ze een scherf in haar…
LEUNINGSTOEL EN POEF
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
581 Op slot Bommelstein
is het aangenaam bekomen
na wilde belevenissen
heer Bommel en Tom Poes
rusten beiden in de
huiselijk ingerichte zaal
de zware Olivier
leunt behaaglijk
in een grote zetel
met gerieflijke steun
zijn jonge vriend
zit tegenover hem
op een stevig zitkussen
het geheven glas wijn
weerspiegelt zacht maanlicht
laat roerig…
Sneek review
netgedicht
2.8 met 18 stemmen
1.206 Daar, de poort in dompel maanlicht.
Spitsen glans, gerenoveerd.
Stenen hoop voor prille aarzel,
door de eeuwen niet verweerd.
Daar, het huis met al haar zinnen,
bijna tastbaar in mijn hoofd.
Ik stap uit en treed weer binnen.
Daar terug, zoals beloofd.…
Het Licht van `s nachts oog.
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
750 Het maanlicht spiekte door het wolkendek.
Zoals een knipoog de weg verkort.
De waterspiegel lekte verrast, wat gek.
De oever van de zomer, het gras verdort.
De zindering van zond en zomerzwoel
Draagt de vlinder van bloem naar berm
Voorts schreden tijd en ruimte, ik bedoel:
Wat is Gods creatie toch vrolijk en ferm.…
Weet je nog, liefste
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
1.201 Vaak brandde de woestenij
Was het land leeg
Bloeide de nacht zonder zin, ijzig
Hunkerden de wortels naar licht,
het droomrood van een teder dagen
Toen kwam jij, liefste
Weet je nog
hoe we dwaalden in het maanlicht
in het zilver van de zee verzonken
zacht vuur uit een dauwkelk dronken
Herinner je je nog
de geheimen die wij elkaar schonken…
Zomermorgen
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.625 Langzaam schuift het maanlicht
naar de coulissen van het nachtbalkon
de eerste stralen van de onzichtbare zon
strelen het podium van haar gezicht
de dansende toppen van jonge dennen
richten zich op, laten zich verwennen
Als warm bloed stroomt een milde gloed
koesterend langs de bont gekleurde oever
van dartel morgengekrakeel.…