Alle inzendingen over milieu

660 resultaten.

Sorteren op:

grondig getest

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 806
de natuur dan wel verkracht ligt er als verdoofd bij toch is ze nog springlevend en experimenteert ze er op los ik doe dan maar de test plant een stok in de grond en wacht gespannen af wat er zal gebeuren de stok wordt geen boom nee, dat niet, maar wel klimt een plantje omhoog vinden vogels een rustplekje en houterige wormen bij de vleet…

Natuur en mens

netgedicht
4.2 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.214
de mieren hebben zich verscholen de natuur sluimert afwachtend in en de dichter houdt zich verborgen verbaasd tussen zomer en winter agressie neemt zienderogen toe ook de mens is wat uit het lood komt er vorst regen of de zomer of dobberen we voort zo boven zero maar diep in het hart groeit besef hoe aarzelend dan ook beleefd dat de mens…
Rikus Kiers16 januari 2007Lees meer >

Verloren stilte

netgedicht
4.2 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.643
Vanaf de wankele brug van de deugd verliest ons oog snel zijn eindig houvast, treurend om de voorbijgegane jeugd torsen wij een steeds zwaarder last. Ooit was het oude landschap ongerept, elke voetstap een schreeuw om leven, de sprookjesbloemen hangen nu verlept: zinloos om ze nog water te geven. Onze nietsontziende moordenaarshand treft…

Het museum van zoet en brak water

gedicht
3.1 met 26 stemmen aantal keer bekeken 11.248
Vitrines vol met tranen; kasteelvijvers en zoete vennen in zaal drie. Nauwelijks voelbaar schuift branding onder het parket; uit verstuivers drijft de zeemist De Afrikaanse waterval schuimt in een meubel van mahoniehout; weer bij de uitgang koopt men washandjes en de brochure 'Geschiedenis der waterzucht' Er zijn geen frisdranken…

Godvergeten

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 785
hoe koel moet mijn gevoel om meer dan tienduizend jaar tot nu als vers in de gletscher geconserveerde vleeswaar samen met wolven bruine beren zojuist ontdooid te consumeren in nog grijze taiga van alaska nog steeds groeit ons bereik een kariboe ten prooi gevallen diepe voren van wreed gebeten achter schuin toen open gereten vanaf zijn…

Kyoto in Borgerhout

netgedicht
3.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.555
februari in het park en het vriest niet, de bomen zonder sneeuw lijken op de bomen in de herfst onder dezelfde waterzon geen stampvoetende wandelaars of verkleumde kinderen op de zwierige schommels waarachter de dampende opa gewoon een roker blijkt het groene perk vult zich met kussende koppeltjes onder begeleiding van gekwetter van…

Moeder Aarde is ziek

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 609
Moeder Aarde is een beetje ziek Soms heeft ze koorts en dan weer rilt ze als een riet Het water staat nauw aan haar lippen en haar winden daar kan niemand nog aan tippen Het vuil zwerft overal in het rond daarom voelt ze zich niet zo gezond Haar adem ruikt een beetje zuur en hoesten is van lange duur Nee, Moeder Aarde voelt zich echt niet…

Het tabakroken

poëzie
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.798
Waar ben ik? In wat Hel van rampen? Op ieder voetstap dat ik tree Omwalmt mij 't walglijk onkruiddampen En doet mijn borst en longen wee. Hoe keert mij 't hart en d'ingewanden Wanneer dit stinkende verbranden Zijn gif door heel de lucht verspreidt, In 't lichaam om met pijnlijk wringen! En geldt dit voor versnaperingen, Voor feestonthaal…

Niks mis met het klimaat

hartenkreet
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.410
steeds meer spannende records na de warmste zomer en de zachtste winter nu het warmste voorjaar heerlijk toch zomer in april de terrassen zitten gezellig vol dat is goed voor de horeca strand wordt tenminste gebruikt is anders toch maar nutteloos zand alleen de zee is nog te koud daar moeten ze nou iets aan doen gewoon wat meer kerncentrales…
gerardo24 april 2007Lees meer >

Verstedelijking

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 932
Een vale zon weerspiegelt de groene dood. Schuldig kleurt de avond rood. Kinderstemmen door smog gesmoord. 't ochtendgloren gisteren vermoord. De stad komt op gang. Maar er is geen haan die er nog kraaien kan.…

de aarde raakt vervuild

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 982
de stille blauwe hemel verengt zich geleidelijk alsof een muur hem afgrendelt verspert het hoofd en werkelijkheid langzaam als mortel op de steen waarin de tijd zich dringt lucht uit het water trekt nog kan er veel gedaan voor het verstikken nadert.…
sunset11 juli 2007Lees meer >

Een regenachtige dag

gedicht
2.5 met 83 stemmen aantal keer bekeken 17.764
De mensen schuiven stil op fietsen door de lanen, een enkele meeuw er boven. In dorre blaren rent een merel. Hij luistert, telkens, de blaren maken leven. De wind, een oude wind van toen de mensen die nu dood zijn leefden, spreidt breed, aanvaardt al wat hij aanraakt. Laag hangt de lucht, is overal grijs, de hemel woont bijna bij ons.…

Haft

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 783
Waar Rome eens barbaren weerde stroomde indertijd de Rijn in zee. Tussen Sint Olof en Sint Jan kon hier de hemel verduisterd worden door wolken gonzende insecten. Vijf uren had de langstaartige nieuwgeborene de tijd om vluchtvaardig te worden, te paren en te sterven. Na een overmaat van regen loopt het water nu de spuigaten uit en kun je…

blaffen in het traandal

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 651
terwijl de dauwdruppels zijn vertrapt onder laarzen van vervlogen uren branden er tranen in oogkassen van de morgenstond in dit aardse dal zal na overloop van tijd het water tot de lippen stijgen maar vooralsnog blaffen wij quasie opgeruimd tegen het alledaagse leven en juichen uit volle borst 'lang leve het bestaan'…

Haiku 37/ Bijeneter

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 764
een te zacht klimaat drijft jou,schuwblauwe exoot, op naar het noordijs…
Tjoke22 augustus 2007Lees meer >

Het doet veel stof opwaaien

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 727
Stel je nu eens voor zeg eens hardop tsunami waarmee in een klap alle oerbossen wegvagen dan zijn veel problemen opgelost en kunnen wij het echt overleven hebben…
Ries13 september 2007Lees meer >

Mene Tekel

netgedicht
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 764
De macho sprinkhaan in oranje giert met maxikettingzaag door mijn plantsoen. Op vlieren, berken, ja kastanjes viert hij lusten bot. Het is voor mij geen doen verwoesting aan te zien met droge ogen. Het bos verwordt tot zaagselvlakte, kaal met enkel nog een eik waaruit gebogen tak als vragend teken steekt en taal van vroeger spreekt: gewogen…
Abel Staring24 november 2007Lees meer >

Midden in de nacht

netgedicht
4.1 met 33 stemmen aantal keer bekeken 2.926
Diep in gedachten over wat de wereld kwelt Over vervuiling in 't milieu en dat soort dingen Over oorlog en nog meer zinloos geweld. Wanneer het donker is dan lijkt het echt bijzonder. Die mooie zinnen over hooggeplaatste waarheid. Al rijmend ga ik langs de nijpende problemen. En breng het duister in de wereld snel tot klaarheid.…
Marinelle8 december 2007Lees meer >

Sorry, ik fregat m’n olie

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 866
Let nu toch een op! Het is pure verspilling Diep in mij een boze rilling Al die olie in't ruime sop En wie ruimt dat nu op? Ik weet dat dat niet gebeurt Het heeft mijn natuur besmeurd Met een laagje vet erop Ik verstik in die dampen van benzeen! Naast mij ook de vogels en de vissen Ach, die kunnen we best wel missen Al sta ik in sarcasme…
Jouke1 januari 2008Lees meer >

Broeikaseffect

netgedicht
2.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.469
De zomer heeft naast haar ontluikend blad, net als de winter, herfst niet te vergeten, een atmosfeer die zwaar verrot mag heten, met regen, -wolken, -bogen en zo wat. In ieder jaargetijde zit het klad. Wanneer je zulks bot stelt krijg je verbeten: “Stop de vervuiling!”, naar je kop gesmeten. Maar `k ben het globaal warmen even zat; dat zeeniveau…
WOLF4 januari 2008Lees meer >

Bloedgebrek vir die Uitwoners van winter.

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 953
Bring vir my, die vaalheid van die maan, of die sombere blink van sterre, as jou mense in die donker begrafnis hou, en die wilde hond wegraak, onder die stowwerige pote van sy prooi. Kom stamp jou voete aan my kant. Kom maak jou hande, amper brandwarm, om my koue straat, konkavuur. Maar vertel my van die woede van jou winter. Van…

stadse dame

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.117
Stedske dame Sa kleve hjir de miggen oan jin skonken, leit it frommis op heupen nei it lân te sjen. In sinnebril falt út de útstrekte hân njonken de sleatten dy’t ik fan it ljeppen ken. Sy is wurch en har boarsten trilje oan de loften, de nippels ynsliten fan waar en stive wyn. Hja jout neat om stiltme of kliber of kloften, mar hâldt…
Miranda Mei6 februari 2008Lees meer >

Zomernacht

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 932
Blijf maar eens wakker in de nacht een zomernacht vergeet de dag maar ruik je de geur van de jasmijn die zich opent alleen in de nacht en zo haar geur verspreidt? nu kun je dromen waken en val je samen met de nacht zo heel dicht bij de aarde drinkend van hetzelfde water als de nachtbloem druppel voor druppel wacht maar…

Oud Hout

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.220
Oud hout, veel jaarringen zwaar beproefd maar uitgewerkt geeft geen krimp en laat zich voegen tot handig voorwerp zoals een ladenkast van afvalhout, ruw maar eerlijk als een ongeschminkte vrouw draagt de last van laden vol geheimen zonder te bezwijken…

Staat van Verstikking

hartenkreet
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.124
De permanente percussie van de Peugeots en de Honda's creëren een gesloten ruimte, een blijvende waas het perpetuum mobile is mobiel, jammert de aarde in een halve eeuw onthoofd in waarde de stampvolle staat vergaat in de rook vreemde gestalten vormen een collectief spook, paranoïa De huismus zingt zijn laatste volkslied, vluchtend…

Aardedonker

netgedicht
3.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 982
straal verlichte hemel bij nacht lumineus door mensen aangebracht schijnvertoningen breken het duister gebundeld in kleur en neongefluister glazen steden overstralen de maan nachtdieren wordt de das omgedaan verstoord wankelt ons wakend brein door het nooit meer aardedonker zijn…
Hanny13 juni 2008Lees meer >

Op zoek

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 882
Zoals een vogel vliegt over pieken en ravijnen en scheert over bossen dalen en rivieren op zoek, tussen storm en regen, naar 't eigen nest. zo Zoek ook ik, in deze verdwaasde wereld, voorbij het gehaaste wegvervoer, en de zwartberoete wegen naar die ene, stille plek ontdaan van elk streven waar ik toch kan leven.…

Kinderleed

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 872
Het was met groot verdriet dat eens 't hart die tuin verliet met al haar kakelbonte kleuren en zo vol met zomerzoete geuren. 't Kleine paradijs bleek jaren later omringd door stank en afvalwater verworden tot een betonnen kater. De vogels en de bomen zijn vervlogen net als mijn kleine kinderdromen..…

het ongeschonden Wad

hartenkreet
4.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.036
Verwachtingsvol zijn de ogen die naar me staren als ongeletterdheid de dorst is van trouw laat me dan maar zwijgen om slechts met denkbeelden te zeggen dat de avondzon zich laat verzinken in de diepte van mijn Wad en in de wolken lees ik de spiedende nacht die met hun witte rook de bazuinen vullen met adem van het eindeloze tij…
elze30 juli 2008Lees meer >

Iets.

netgedicht
3.5 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.084
Een drupje in de oceaan een zuchtje in de wind een vlokje in de sneeuw een tel in deze eeuw. Een zandkorrel in de woestijn mee zal de mens in al zijn glorie niet zijn.…
Johanna30 augustus 2008Lees meer >