639 resultaten.
Bakerkamer
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
493 in geveinsde doofheid van de muren weerklinkt gefluister
in kraken van de trap en piepen van de deur, als geratel van ketenen
in de zwartheid van een gewatteerde nacht
tot hier moet mijn schaduw hebben gereikt, onwetend
van annexatie, van wrikkende, schurende tijd
tot hier, in de kamer waar ik het lot van jeugd volbracht
ik zie flakkerende…
Verdronken in later
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
514 Zon en buitenlucht,
Wordt bij het groter worden
Vervangen door de ernst
Van dit leven: zorgen voor
Later, alles op zij voor later,
Voor de toekomst die er
Hoe dan ook geslaagd uit
Moet zien - met het oude lijf
En de oud geworden geest
Als levend bewijs dat later
Nooit gekomen is, nooit is
Aangebroken; het spelende kind
Dat onwetend…
Galg- of humor?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
534 Onzekerheid is vreselijk,
onwetendheid eveneens,
IK moet aan mezelf denken,
dus denk IK
Waarom IK?
Ach waarom niet hè?…
natuurlijk geschenk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
550 oh, jonkvrouwe van plezier
verlos me van m 'n onwetendheid
wijd me in, wijd me in
en breng lichaam, ziel en verstand
op hetzelfde niveau als 't jouwe
en laten we groeien en bloeien
maar er per keer niet meer van maken
dan dat wat 't daadwerkelijk is
ik zal tussen ons houden, 't genot
en het intieme, de gedeelde passie
waarvan alleen wij…
Soms regent het
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
588 Het is fijn dat je aan mij denkt
maar een fantasie zou teveel zijn
ik ben van mezelf, niet van jou
wanneer ik alleen thuis ben
aan tafel of in bed, verlangend
naar gezelschap of aandacht
of niet, ik eet en ik slaap gewoon
in de kreukels van de nacht
onwetend of de maan schijnt
's Ochtends word ik wakker
de vogels wekken mijn zenuwen…
Woest en ledig
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
519 In stilte legt een haas zijn oren in zijn nek
vangt de buizerd de veldmuis
zoekt een grutto een uitkijkpunt
Gula waant zich de zon om wie
de aarde draait haar klauwen
geselen de uitgewrongen aarde
De maan lichtend hemellichaam
gedeeld ver landschap van verwondering
van melancholie onwetend nog van de
verwondingen die haar wachten…
Plasma
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
725 te geven
in andere dimensies
Geen object, niet vliegend
alleen ongeïdentificeerd
Onzichtbaar, ongrijpbaar
Paniek is zinloos
Het geluid legt zich neer
te zwaar om te strelen
met een neuriënde stem
Zachtjes ratelt er iets
hypnotiserends
waaraan ik niet toegeef
Ik wil het navertellen, niet
opgaan in dit hongerige wezen, niet
onwetend…
struikgewas
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
462 deze vaargeul strekte zich L-vormig
voor me uit, gedreven door een
voortstuwende kracht lande ik
ruw in een volkomen nieuw leven
verwacht zonder vermoeden, buitelde
ik onwetend in een rolprent, er waren slechts
snijdende puntige doornen, enigszins
nog gezalfd door het vernix caseosa
waaraan het bloed van haar nog kleefde
baby’s huilen,…
winterkinderen
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.318 naar wanhoop en berouw
hun winter is een heerlijk sleetjerijden
een zweven op de gladgeschaafde noren
de pijn beperkt tot tintelende oren
geen flauw benul van ongeneeslijk lijden
toch zullen jonge dichters eens bevriezen
of kennismaken met het zwarte wak
hun onschuld zal het van de vorst verliezen
maar laat ze even in het paradijs
onwetend…
Een Kriebel
hartenkreet
4.5 met 18 stemmen
3.300 Onder een schild van een bloeiende vriendschap,
Verschuilt een vreemde kriebel naar meer
Onwetend over wat ermee te doen,
Overvalt het me keer op keer
Een donkere waas over feiten en gevoellens,
Maken het geheel zeer gecompliceerd
Wetend dat jij met regelmaat,
Ook door anderen wordt begeerd
Een gedachte die iets in me losmaakt,…
idefix
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.093 nog dat we ooit
kauwgom
en andere niet fysieke dingen deelden
als ziektes
de kleur in je haar
de vlekken om mijn mond
na een bord spaghetti
de vlekjes op je zonnemelk witte huid
details
die een schilder niet bedenken kan
tenzij de onze
die ons schildert met mijn hand
die het blikje cola iets te schuin houd
je blik in mijn ogen in onwetendheid…
Juffrouw verkeerd
hartenkreet
2.5 met 10 stemmen
1.219 Terwijl ze vaak onwetend naar me staart.
Platonisch, ja zo kan je het wel noemen.
Maar ook zo puur en passioneel.
Ik zal je steeds en altijd blijven roemen.
Je was zo lief en sensueel.
Gelukkig heb je nooit geweten
hoe echt mijn liefde voor je was.
Ik heb te lang bij jou op school gezeten
Maar jij blijft voor mij de leukste van de klas.…
Lustig feest
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
603 Met gestrekte hals bezaaien
duizend kraanvogels de lucht
in lange slordige lijnen
Onder hun ver dragende roep
strijkt de troep trompetterend
en uitgeput in het moerasbos neer
Onwetende profeten
van vrede wijsheid en lang leven
boodschappers zonder briefje
Ritueel van hoogpotige hofmakerij
paringsdans met gespreide vleugels
dolle…
emancipatie
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
697 Wat ze doen is objectief fout,
ook al kiezen ze uit onwetendheid er
zelf voor.
Een vreemd effect van emancipatie
is dat vrouwen voortaan niet meer,
maar minder rechten hebben.
Ze mogen niet langer voor mannen
iets doen.
Dat is natuurlijk niet het allerbelangrijkste
mensenrecht zult u zeggen.…
De tijd is dood.
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
2.918 en niet meer voortsnelt zoals het hoort
schuifelend over de lange trage gangen
vergeet ze waarnaar ze in rondjes spoedde
in een kringetje loopt ze vergetelheid weg
waar niemand haar tegen kon behoeden
herkenbare gezichten vervagen per dag
ze lacht, “dag lieverd hoe was het op school”
een zuster die haar dochter heeft vervangen
voert onwetend…
Dag lief kleintje
hartenkreet
4.6 met 17 stemmen
1.996 Dag lief kleintje
Dat dit gebeuren kon
Je leventje geëindigd voor het begon
Ook al zal de grond nooit jouw voetjes voelen
En zal de zon nooit je hoofdje beschijnen
Toch zul je nimmer meer verdwijnen
Je bent voor altijd in herinnering
Als een wezentje, teer en klein
Onwetend van wat had kunnen zijn
Je bent nu op een plek
Waar geen verdriet…
COTTONFIELDS BACK HOME
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
583 Zo stil, de open hand
Het sijpelen
Doorweekt de kleding al
Levenskracht bevloeit straattegels
Weg, weg, gebaren uniforme handen
Lint bakent af: rood wit rood wit rood wit
Op de vlucht, de hand met het puntige staal
En ergens een moeder, onwetend nog
Verbaasd beziet hij zijn lichaam; de chaos
Zijn bleke, zwarte gezicht
Zo zit het dus
Dan…
Kerstboodschappen
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
719 Plotseling stopt handelen uit onwetendheid.
Wijsvingers laten handen de handen en geen woord
over “vroeger was licht witter” glipt over de lippen.
Slome tango’s slingeren benen heen en weer
terug naar elkaar voor samenhang en stevigheid
wroeten voeten in verloren ogenblikken.
Geen steen blijft onbeheerd.…
Op Helena van Troje (2)
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.024 Dat gij onwetend zijt raakt de goden niet,
wél dat u niet over uw hart en woorden waakt.…
Mijn domein ?
netgedicht
0.8 met 33 stemmen
785 De dichters worden steeds
verhuld in de betamelijkheid
van emoties als zij worden
gekroond met de kale lauwerkrans
van onwetendheid, wat afdaalt
naar een onheilspellende niveau
van een weerhaan, die maalt en
keert, in een opkomende bries
verteert, op een hoogte die is
afgemeten, daar rust een embargo op.…
Lege wagons
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
512 lege wagons kwamen terug
beladen met verstomde verhalen
die men horen kon wanneer men
z'n oor ten luister zou leggen
naast de rails dwarrelden afscheidsbriefjes
onwetend of ze hen ooit bereiken zouden
verscheurde gezinnen door gezaaide haat
welke niet de onze was, maar opgedrongen
de onze zou worden
reden steeds vaker lege wagons het…
Stille wijsheid (2)
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
623 Verstild hoofd, zo stil,
ondanks ik altijd
wat denk te horen,
onwetende geluiden
kwetsen dovemans
oren en de blinde
vlekken op mijn
geestesoog, worden
helder als de woorden
gestorven zijn op de lippen,
geketend door de muilkorf
van verwachtingen.…
A Suicide Solution
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
828 Met zacht en gebroken hart,
Naar de opvang gebracht.
2 uur in volkomen onwetendheid,
Hersenspinsels gemaakt en verbroken.
Leek dan eindelijk gevaar vermeden,
En grootse confrontatie gekomen.
Het verleden continue in het heden gebracht,
Is het ieder mens die anders lacht.…
HENK KROL, volkskrant vloert volksvertegenwoordiger
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
585 Op het kerkhof van onwetendheid
liggen duizenden daders!
Krol ruste in alle redelijkheid!…
In het nu
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
486 Op de klanken van een eeuwenoude sonate
je laten terugvoeren doorheen de tijd
vanaf je ontstaan naar het nu
als de golven van een zee in rust
meedeinend je adem
berustend in al wat het ondergaat
op welk kruispunt
nam je ooit de verkeerde afslag
onwetend van dat doolhof van wegen
welk zwaard nam je niet ter hand
om neer te slaan wat…
Spinsel op een herfstdag
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
530 Zo onwetend.
Ik zal een nieuwe toren bouwen
desnoods op strand met zandkastelen,
hoe die dan bij vloed weer instorten, één worden zal
met dat waar alle gedachten vandaan,
en hoe elke gedachte opnieuw een bouwsteen,
edelsteen, misschien zelfs diamant zal zijn
die tomeloos energie geeft op te bouwen
kleurrijk en schitterend.…
Schuivende steen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
523 De Zoon van God aan 't kruis
Vervolgens Stille Zaterdag
Bezinning van kwaad en zonde
't Mensdom weet niet wat zij heeft gedaan
Geschreeuw van de onwetende mensen
Op Vrijdag, Zaterdag was 't stil
Daaropvolgend het geluid van de schuivende steen
Terwijl het geweeklaag van de vrouwen stopt
Ogen leken te bedriegen
Voor onz' zonden gestorven…
Ovariumpaleis
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
594 Weer eeuwenoude wonden openrijten
Door het gebrek aan tederheid bij lust
Het is vaak aan onwetendheid te wijten
Veel mannen zijn zich er niet bewust
Hoe vuur in de sacrale chakra blust
´t Ovariumpaleis wordt dichtgesmeten
Weer eeuwenoude wonden openrijten…
Hologram van het heelal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
433 randen van zwarte gaten
Die informatie bestond al
als de Schepper
die er met een oerknal
ruimte en tijd aan gaf
Het is onvoorstelbaar
en onscheidbaar beide
energie en informatie
zijn aspecten van elkaar
Daar kan ik met mijn verstand niet bij
Zelfs als in een diepe meditatie
mijn bewustzijn zich verenigt
met al het bestaande, ben ik onwetend…
Als rode draad
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
430 vervloog in de plak
die de waarheid
uit zichzelf
kristalliseerde loste
op tot weggooi prop
we boodschapten
zonder geheimen
kenden elkaar niet
maar herkenden wel
gedeeld perspectief
dat als rode draad
langs de wereld liep
onzichtbaar voor
die zich er nooit
in heeft verdiept
van groen naar
rood daar liepen
de sporen dood in
onwetendheid…