Alle inzendingen over park

616 resultaten.

Sorteren op:

DUIDELIJKHEID

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 278
Soms gaan dingen niet Zoals je graag zou willen Soms zelfs waait de wind Uit onverwachte hoek Soms is bos niet meer dan park Soms gaat de wekker Op het verkeerde moment Soms doe je het licht aan Terwijl juist dan donkerte zich openbaart Velen hebben zulke momenten Maar Zolang je positiviteit in je draagt Is de volgende dag Een dag zonder…
RiesWink13 april 2026Lees meer >

De Lindeboom...

hartenkreet
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 937
Ergens in de buurt van het park Stond een grote Lindeboom We speelden daar als kinderen graag rondom de Lindeboom Ik dacht dat dit nooit over zou gaan Want altijd waren we daar We sprongen rond de Lindeboom en waren onvermoeibaar...…

poëtische stad

netgedicht
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.259
de scheve huisjes aan het Hoge Zand die voor geen slopershamer wilden wijken de parken met de eeuwenoude eiken een schone slaapster op het stille strand de lommerrijke lanen voor de rijken de krijtstreep van een dienaar van het land het meisje met een ijsje in haar hand dat in Madurodam loopt rond te kijken Couperus die in brons te wachten…

belangrijke mannen, bijzondere plannen

hartenkreet
3.8 met 21 stemmen aantal keer bekeken 2.670
Staan nu in het park op het groene gras. Niet zwart of wit, maar als beeld van brons. Omdat hun kleur niet belangrijk was.…
Joëlle26 januari 2004Lees meer >

Herfsteik

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.060
Op een te vroeg vergeeld tapijt statig en majestueus, machtig en muistil door lengende nachten en de morgen kil grotendeels het blad al kwijt Een mistige blik over het gesluierde park een vijver werpt het spiegelbeeld de twijgjes hebben hun elan verspeeld vallen dor in de tanden van een hark Zijn makkers in de bomenkring zien zwijgend de…
kees keizer2 november 2004Lees meer >

Klaterplas

hartenkreet
3.6 met 21 stemmen aantal keer bekeken 987
De dagen gaan weer lengen Het voorjaar komt in zicht Stiekem komt de zon kijken En knijp ik mijn ogen dicht Ik verlang zo naar de zomer gewoon zonder jas naar buiten Zonnestralen die zacht strelen Vogeltjes die luidkeels fluiten Kinderen op hun blote voeten Rennend in het park op het gras Moeders die gezellig wat kletsen Op een bankje…
car16 februari 2005Lees meer >

Droezelen

netgedicht
4.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 807
Ik neem lijn 19 denk ik of toch maar de metro het is een enkele reis strippenkaarten bestaan alleen in mijn geheugen het park aan de rechterzijde loopt met mij mee langs het water en de bloesembomen die nieuw leven rosegetint zo maar laten vallen zelfs de honden in het gras lachen naar sterretjes in het grijsgroene, uitzicht vervaagt…
metha11 mei 2006Lees meer >

Herfst

gedicht
4.1 met 55 stemmen aantal keer bekeken 27.416
. ------------------------------------------- uit: 'Parken en woestijnen', 1940.…
M. Vasalis6 december 2025Lees meer >

Gedicht in spiegelschrift

gedicht
2.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 8.604
Hij raakt verdwaald in een doorsnee park, ontdekt een vijver die langzaam ademt, veegt het roet van een zwarte zwaan en valt daarna in slaap van geluk. Dit moment vormt een schiereiland in de duur van zijn bestaan. Er loopt een barst door zijn denken. Hij ziet een gat ontstaan in de lucht.…

verdamt

netgedicht
1.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 576
nerven stoffig laat aanschouwen hier kennen we elkaar nog bij de voornaam, de relatie tussen wie en waar en hoe in uitgeleefde gesprekken op de hoek, het plein, de bank draagt hier de sporen van ons mensen die hier graag wonen er heerst hier samen wij en zij, de rest te bezoeken met de bus een tram immers stopt hier niet maar ons park…

over het graf

netgedicht
2.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.563
hoor dan, de wind huist in de bomen, onbesuisd speelt ze de bladeren op een kleurrijk hoopje waar kindervoeten vrolijk verder met hen dansen in het park de mensen meestal op hun eigen kluitje met verhalen vol herinneringen aan al die hen reeds voorgingen in waarnaartoe iedereen ooit eens zijn weg zal moeten gaan de laatste dag van oktober…

Voor moeder

hartenkreet
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.425
Vroeger was ik voor je een open blad, elke nerf kon je beschrijven als een tak van een boom in een park waar de winter geen ziekte was, elke haar had je geteld, elke traan vermeld. Waar werd ik mistig? Langzaam breide je een sluier om mijn hoofd, eerst mijn ogen, dan mijn mond, als laatste dan maar mijn hart rond.…

- De nacht was het kind -

hartenkreet
3.6 met 31 stemmen aantal keer bekeken 934
In het park onder het licht wonderlijke grond straalt een straatlantaarn duidelijk ritueel de dag werd verbijsterd, stond, bezorgt onderdak. De nacht perfekt, achtergelaten stoffig vindt vrede getekend in behoefte aan verlichting was als kind 'teruggekeerd' onaangeraakt net als wij.…

de schoen voorbij in de verlaten stad

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 820
stroomt de gedachten voort vloeibaar als sneeuw voor de zon de bomen staan gesteend bijeen het oude schoolgebouw, vervallen de jeugd fietst slingerend voorbij ja voorbij is mijn jeugd, de brug aan beide kanten gevuld met jongens, jonge mannnen van toen de oude mannen van heden een bank, een zitplaats voor nu de bank, buiten in het park…
Cece Ka6 maart 2010Lees meer >

Een wijze les

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 503
wolken slaapt in het bos ‘t droomproces een wijze les het voorjaar wint opnieuw aan kracht een ieder heeft hier lang op gewacht gordijnen waaien open winter is gelopen lentezon geeft vreugde aan kleine trage schaduwen werkelijkheid bekoort dromen er klinken stemmen in de natuur dit is een andere stad een ander park…
mobar21 april 2010Lees meer >

Drie jongleerballen, vier kleuren

gedicht
2.8 met 21 stemmen aantal keer bekeken 9.395
En in Park Randenbroek spelen sportparen winteravondtennis, stoomwolkjes lachend. Drie-, vierhonderd meter is het maar van hier tot helemaal daar. De gebruiksaanwijzing beweert: 'En u jongleert. Gefeliciteerd!' Mijn broer is in Australië.…

Flarden van Vivaldi*

netgedicht
4.1 met 21 stemmen aantal keer bekeken 3.715
Een park om me in terug te trekken: een man liefkoost zijn hond, een vrouw haar kind. Flarden van Vivaldi in de herfstwind doen mij goedheid in de mens ontdekken. De zon die mij aan het Retiro bindt, weet slinks het mooie weer op te rekken en even de illusie op te wekken dat de tijd echt stilstaat, mij niet verslindt.…

Engelen ...vanuit het niets...

hartenkreet
2.1 met 28 stemmen aantal keer bekeken 3.512
Zij luistert mij aan ik vertel haar wat ik heb ik gedaan zij geeft mij advies en raad en ik dank haar wanneer zij vanaf haar bankje opstaat in een park, zomaar vanuit het niets gaf zij mij zoveel wijze woorden, vol kracht alles heeft een teken, alles heeft een reden helaas, zij ging weer weg, haar missie bleek volbracht zij gaf mij voor…
Nicoline26 maart 2012Lees meer >

Mijn stad

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 659
De straten hebben namen van mensen en betekenis en anderen anoniem zijn zonder stem geboren de pleinen staan vol bomen ‘t volk heeft daar haar dromen en vrienden zonder geluid gaan onbemind verloren de buurten zijn net dorpen maar zonder sterke schouders de schooiers die verliezen die hebben vaak geen ouders de parken zijn weemoedig…
mobar24 november 2014Lees meer >

Oorlogswee

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 537
vierde mei lijden vijfde bevrijden daar liep het Joodse meisje vijftien jaar gebracht door een jonge Duitse chauffeur kan dit zo maar Bergen/Belsen park mooi aangelegd niet kijkend naar de foto's angstig het gevoel zo slecht geen bezoekers moedig doorgelopen over de geplavuisde stenen emoties/verdriet eindigend voor…
Antonia30 april 2017Lees meer >

onbezonnen

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 417
met een kater van binnenkomen zonder dat er enig sprake was van een genuttigd hoeveelheid alcohol betrad ik de vroege ochtend met een onuitgeslapen gevoel van uitputting, zonder twijfel en gerede voldoening daar het licht zich slechts vertoonde in de verbeelding waar mijn ziel en ik elkander zochten en tenslotte vonden het park waar…
elze14 mei 2023Lees meer >

Paradijs van wapens en geweld

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 411
Een vrouw met een geweer Verdreven. Verstoten door haar buren omdat ze inwendig gedood is en niets meer kon voelen dan pijn en walging en omdat ook zij niet meer kunnen geloven wie ze was thuis, in het paradijs voor de komst van de mannen die je wreed gebruiken tot ze je afdanken en de bezemsteel, oma's wandelstok, hun bajonet…
Zywa8 maart 2023Lees meer >

TOEKOMSTINKEER

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 257
moet dan een grote plaats voor motorvoertuigen het park en grasveld verwoesten?…

Verlangen

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.941
Mijn lief, ik zag je weer vandaag, in bomen in het park en die ene blauwe krokus, eenzaam in het gras. Mijn lief, ik hoorde weer je stem vandaag, zo zachtjes in de wind een gefluister van zo ver en breekbaar als glas.…
Ditheke26 januari 2004Lees meer >

Een groot geluk

hartenkreet
3.3 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.178
Kruipend onder auto's, turend en slenterend door het park Angst of koude, neen, ik mijmerde...Noë's Ark. Uitgeput en jankend, sprong ik thuis maar effe binnen Daar lag ze, zalig dromend in de wasmand tussen het linnen.…

IJdeltuit

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.157
De IJdeltuit komt voor in parken en tuinen, op verre haciënda’s en catwalks, in toiletruimtes, kleedkamers en uitgaanscentra. Veelvuldig is hij gesignaleerd in politieke kringen en TV-studio’s. Aanraken wordt sterk afgeraden. Voor verzorging: teletekstpagina……
Jan Blaauw10 december 2004Lees meer >

SWEET SIXTEEN

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.605
De jonge bokken blijven snoevend blaten; hun imponeergedrag nog ongeremd, op pleinen, in de parken en de straten. Voor elke bok is wel een geit bestemd... Na een paar jaar aanvaarden zij gelaten het kuddeleven: uitgeraasd, getemd.…

geboorte

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.607
Op de dag dat mijn moeder tachtig jaar wordt, lopen we samen in de donkere avond door de straten van mijn jeugd Zoals eens mijn moeder mij bij de hand nam, ondersteun ik nu haar terwijl we teruglopen in de herinnering van de tijd Een winterse hagelbui drijft ons onverwacht in de beschutting van de bomen in het park waar ik haar bescherm…

Rastaboom

netgedicht
4.3 met 32 stemmen aantal keer bekeken 706
Treurende reus jouw rastatakken raken troebel water oude tak poreus windvlaag doet haar kraken eenden kwaken willen takken raken rimpels in het water lopende kring wordt groter cirkelding raakt de oever niet wel het wuivend gele riet knoppen verschijnen park wordt groen zon gaat schijnen..…

verre reizen

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 764
ik wandel door het park ontmoet hier mijn wereld reis zo door jou en mij naar ver en diep van eindig en onbekend over dwaalwegen en uitzicht het heelal wordt hier verkend een zwaan drijft voort ogend naar haar kroost overziet dat wat moet omdat het zo hoort ik heb weet van verre landen zie daar de mens ontmoet hem in zijn tuin vraag…