Alle inzendingen over riet

954 resultaten.

Sorteren op:

Petten

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 649
Niet stilte van je stem omarmt dit land of zwijgen van riet langs sprakeloos water. Behoedzaam adem ik wind en later storm bang voor wild geworden wolken en hemel van blauw als schuim gevlokt golven breken. Basalt geboord in duinzand weerstaat je schreeuw en waardeloos zeeafval het eerste zand nog kleurt.…
kornelis12 november 2006Lees meer >

Aardbeving in China

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 547
rivieren en klimmende handen die alles grijpen die het lichaam kunnen dragen, smachtende blikken die de dood willen vermijden het geraas van de aarde kent talen die we niet begrijpen het verstaan van woorden die schreeuwen zijn onhoorbaar het vluchten deelt het lijden met beelden op het journaal en ik, ik kan slechts toekijken op mijn rieten…
elze8 augustus 2010Lees meer >

Laatste woord

netgedicht
4.3 met 31 stemmen aantal keer bekeken 1.114
Zo ver buiten alle waarden in burgernummers vastgelegd ver van huizen en van haarden heb ik het laatste woord gezegd volg mij in het spoor der paarden bezing mij als een boerenknecht die in leven niet kan aarden omdat zijn grenzen zijn verlegd wuif mij uit in rieten kragen waar onze liefde is bevrijd ik zal alle lasten dragen van onze…
dick panman28 augustus 2010Lees meer >

Onderstroom

netgedicht
4.5 met 30 stemmen aantal keer bekeken 1.646
Zoek me in de uiterwaarden achter het riet van de rivier volg het karrenspoor der paarden en breng je diep verlangen hier wil mijzelf met jou vermannen tot natuurlijk vrouwelijk schoon vul de kruiken en de kannen met passie uit de onderstroom tussen lelies wil ik dansen tot we samen overvloeien op het veld waar levenskansen met de laatste…
dick panman23 september 2010Lees meer >

Kon ik het gevoel vangen

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 609
het kleurige van de zomer de boterzachte bloemen een nesteling in het groen het onverwachtse gekwinkeleer in het riet van een karekiet ons schommelbootje jouw armen, de delende rust hoe je mij kust de saprijpe belofte van opgezwollen bramen langs een weiderand de tekening van de regenboog na het verkwikkende buitje haar aanraking…
Hilly Nicolay11 september 2012Lees meer >

Een gelig winterlicht

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 526
leeg en wit is de vlakte ontdaan van alle opsmuk en waan een straffe noordooster haalt uit met ijzige adem vaal schijnt de zon een gelig winterlicht waarin warmte wordt gemist een schaatser tart de elementen krast langs het riet voorbij blik op oneindig een gedachte in de kop de elfstedentocht dan zegt hij stop…
wil melker25 november 2010Lees meer >

slootkant

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 489
We worstelden lang met waar onze wortels vandaan zouden zijn gekomen het slootje en het riet hoogzomer geluiden uit dromen geslopen langs het balkon kwam het langs je weet ervan maar waar het zich nu waant weet niemand niet misschien rijst er ergens anders opnieuw en visioenen worden uitgelegd zoals bedoeld is…

Vroeg

gedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.151
Uit driftloos grijs bestaat de morgen van het riet, waaraan nog pluis van schemer hecht, de resten van verdriet in dunne hersenschimmen. Nevel van een ons stijgt van het water op om zich te voegen bij geluid en bronst van uitdijend ontwaken.…

RILLING VOL VRAGEN

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 349
Een zachte frisse zucht strijkt over het bosmeertje kleine trillende rimpels glijden langzaam voort even tracht het riet te zingen maar zwijgt gewillig boomtakken boven het water zuigen de fluistering op dit vluchtige ogenblik geeft zich aan het tijdloze gaat ongehinderd als een kronkelbliksem door allerlei gebeuren maakt een reis zonder…
Han Messie11 augustus 2021Lees meer >

Hollandse molens

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 111
Molens omarmen meer dan wind alleen in het water rimpelen hun silhouetten door het polderlandschap waar verlangens zichtbaar worden gevoelens zich strengelen met het zacht wuivende riet daar met elkaar verbonden in Delfts blauw nageschilderd naar een fraai behouden aanzicht van over duizend monumenten zijn de vele verschijningen uitingen…
Rob van Tol11 september 2026Lees meer >

Zoals dankbaar wuivend riet...

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 802
Pas aan het einde wil ik buigen, zoals dankbaar wuivend riet.…

Het bootje

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 616
Aan het zicht onttrokken, Omarmt door riet, Waar het vredig dobberend Een nieuw spel begon. Tot het bootje Door weer en wind verging, En het water nooit meer zo deinde Als in het begin.…
Daphne10 augustus 2015Lees meer >

Wat ons verwarmt

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 13
En even is het leven niet groter dan wat we samen kunnen zien: wat riet, een oever, licht dat op het water rust, jouw adem naast de mijne. Straks gaan we terug naar alles wat nog op ons wacht. Maar eerst blijven we hier, tot je handen warmer zijn en je vanzelf begint te praten.…

ode aan de waterjuffer

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 84
In het riet langs stille meren, waar de zachte bries kan keren, Vliegt een sierlijk wezen klein, de waterjuffer, zo fijn’. Met vleugels als glas in zonneschijn, Glanzend in kleuren, zo fijn, Blauw en groen in harmonie, dansend in een luchtige symfonie.…

Witte herfstvogel

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 193
De dag sterft langzaam weg in het kille, klamme riet, een schemering die de horizon genadeloos omsluit. Ik sta hier aan de rand, een schilder zonder doek, die slechts de broze leegte van dit sombere water zoekt. Daar glijdt hij door de damp, ongenaakbaar en alleen: de witte herfstvogel, een eiland van marmer in de vloot.…

Buiten slapen

hartenkreet
1.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.069
Aan het zwerk een zwerm vogels meerkoetjes fluisteren in het riet de hitte hangt in huis buiten begint het langzaam aan te schemeren een vleermuis schiet langs mijn hoofd mijmerend nip ik aan mijn glas de langste dag alweer verstreken straks valt de nacht als een warme deken om mij heen ik geloof dat ik vannacht hier…
Carin25 juni 2005Lees meer >

Brug te Arles

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 525
ophaalbrug onder een blauw geverfde hemel Op de oever zingen de wasvrouwen een lied - van zon en geluk van het hart dat bevrijd is van smart Kringen verschijnen in het water en verdwijnen De man op de bok schouwt in de werveldans der kleuren droomloos in de verte als een wijze die de Diepte van de wereld weet De wind streelt het riet…

Berkel

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 29
laat me zitten in je zwijgen even maar, heus niet lang mijn knieën vinden gras daar ben ik thuis, vandaag de Berkel met haar draaiingen het bruine riet en statig zilver ik volg je adem op de oever de hoogte van het zand de gaten van de oeverzwaluw en de ijsvogel samen het spinrag in de heg een druppel op het mos staat er…
Sil Darius11 november 2026Lees meer >

Genesis

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.229
In mijn hart bevindt zich een doosje dat rinkelt als het dondert iets in jouw ogen een snelle gelatenheid waarmee je ribben ritsen jarretellen wij kleden ons uit tot bot we herinneren ons de oerdag waarop jij opstak in verholen riet ik hemelhoog ontving woonst nu trailerpark met vreemde namen, de stilte dicht bij ons trailerpark aan afrit…
Paz Smidts26 januari 2006Lees meer >

Bloesem

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 839
wit Haspengouws karaat laat heuvels welig blozen wijl hommels in hun raat zich honingzat verpozen zie ginds de kuikens hollen achter hun moeder eend onder stuifmeel en pollen waggelend door de beemd ik voel de warme lente zuchtend door ’t ruisend riet en hoor het zo bekende herhaald meerstemmig lied…

suites voor annemieke XI

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 537
achter de drempel wachten een ontstoken blaas en aambeien - een prille lente tussen het verdroogde riet zwemt de zwarte alg misschien elektrisch maar jij wilde toch fietsen tot je jas wegvliegt ik lig op wacht in bed in verkrampte houding mijn hand voor het licht duiven en kraaien stijgen loodrecht de hemel in in de smalle steeg…

Herfstoever

netgedicht
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 804
Aan de waterkant, zijn kromme benen het riet nog zomers, de lucht wat zoet weerspiegeling, wat ooit zijn leven was eenden kwetterend, brutale snaters motregen, een zuchtje wind handenwrijvend, glimlach lijkend wat dieper in de capuchon wenkbrauwen ernstig in zicht daar ligt de oude roeiboot dat zijn de roeispanen je kunt gaan varen…
mobar23 oktober 2008Lees meer >

Tot in de teerste kern

hartenkreet
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 556
een licht geklater over zilverglanzend water weer buigt het riet nederig diep mussen neuriën voort hoog aan de zwakke wind breekt de zon door nevelslierten heen alles licht op in verschillende kleuren tot in de teerste kern treed het binnenin je hart verwarmt daardoor al het aardse leven op gewenste momenten in het ritme van seizoenen…
Quicksilver14 februari 2009Lees meer >

kikker met pen en zin?

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 991
' En ik, kikker, had een slechte zin, rukte me los, vluchtte tussen het riet door en kwaakte luid: 'laat me alleen, hou je grote bek! ik ben je geen uitleg schuldig! ik heb een pen nodig!' en plonste kwaad in het water.-…
c. paris31 maart 2009Lees meer >

Hoge toon

netgedicht
4.5 met 26 stemmen aantal keer bekeken 1.096
Lopend in uitgewiste sporen neemt de natuur mij in zich op ik ben waar niemand mij kan horen een krijsende papieren prop rollend langs rulle waterkanten laat ik alle woorden drijven van de gestorven bloedverwanten die mij hartenkreten schrijven op hoge toon snijd ik hun fluitjes uit dode stengels van het riet door deze zingende geluidjes…

Nu zoals

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 636
Al het loof schoof onder de aren zes vadem diep in het Drentse landschap begraven waar aken het verleden als lading varen as, riet, turf, schuld en boete het zware geweten van het alziend oog toch, die stijf bevroren was aan de lijn te zien hangen verliet mijn oog om het te vangen is het zo schoon geworden en worden oud onder je…

Eden

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 423
Naast huizen Van gebakken steen, Naast hofjes Met drempels En hinderpalen Steek ik dit Ene brugje over En kom langs Opspringende Fonteinen die Het leven, mijn Leven en dat van Jou bezingen, Terecht in een Onvermoede hof Van Eden - wuivend Riet, kwinkelerende Vogels van allerlei Soort en pluimage Die de vrijheid…

woorden en dingen

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 433
Ik hoor of ik lees oudheid, eveneens afkorting, aanbevelingen, destijds, doorvoeren, aanmaakblokjes aalscholvers, riet, rimpelingen wimpers, stoel, halte, wind, perzik en ik vraag me af hoe je zonder dit alles zou kunnen denken maar zit je ademloos op een berg in Turkije om de zonsopgang te zien denk je bijna niets van dat alles…

Aanval

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 525
Langs de boten aan de steiger Vliegt met vaste klap de reiger Plotsklaps remt hij aan het riet Waar hij sluw kijkt als een krijger Of hij soms een kikker ziet Al maakt de kikker geen geluid Toch gaat de reiger erop uit Staand als een standbeeld in het water Volgt hij die groene kikkersnuit En razendsnel, met veel geklater Verrast hij prompt…

Kadootjes geluid

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 534
Door mijn kleren heen voel ik het wuiven in mijn longen de halmen achter het riet en ik huiver met de zeeën en het gras het ontoegankelijke moeras Flarden meeuw en wij stemmen van het lied van de aarde, adem van haar getij echo van haar zang wij geschutte havens osmotische enclaves personerende huid Kadootjes geluid in en uit…
Zywa8 april 2021Lees meer >