954 resultaten.
Petten
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
649 Niet stilte van je stem
omarmt dit land
of zwijgen van riet
langs sprakeloos water.
Behoedzaam adem ik wind
en later storm
bang voor wild geworden wolken
en hemel van blauw
als schuim gevlokt
golven breken.
Basalt geboord in duinzand
weerstaat je schreeuw
en waardeloos zeeafval
het eerste zand nog kleurt.…
Aardbeving in China
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
547 rivieren
en klimmende handen die alles grijpen
die het lichaam kunnen dragen, smachtende blikken
die de dood willen vermijden
het geraas van de aarde kent talen
die we niet begrijpen
het verstaan van woorden die schreeuwen
zijn onhoorbaar
het vluchten deelt het lijden
met beelden op het journaal
en ik, ik kan slechts toekijken
op mijn rieten…
Laatste woord
netgedicht
4.3 met 31 stemmen
1.114 Zo ver buiten alle waarden
in burgernummers vastgelegd
ver van huizen en van haarden
heb ik het laatste woord gezegd
volg mij in het spoor der paarden
bezing mij als een boerenknecht
die in leven niet kan aarden
omdat zijn grenzen zijn verlegd
wuif mij uit in rieten kragen
waar onze liefde is bevrijd
ik zal alle lasten dragen
van onze…
Onderstroom
netgedicht
4.5 met 30 stemmen
1.646 Zoek me in de uiterwaarden
achter het riet van de rivier
volg het karrenspoor der paarden
en breng je diep verlangen hier
wil mijzelf met jou vermannen
tot natuurlijk vrouwelijk schoon
vul de kruiken en de kannen
met passie uit de onderstroom
tussen lelies wil ik dansen
tot we samen overvloeien
op het veld waar levenskansen
met de laatste…
Kon ik het gevoel vangen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
609 het kleurige van de zomer
de boterzachte bloemen
een nesteling in het groen
het onverwachtse
gekwinkeleer in het riet
van een karekiet
ons schommelbootje
jouw armen, de delende rust
hoe je mij kust
de saprijpe belofte
van opgezwollen bramen
langs een weiderand
de tekening van de regenboog
na het verkwikkende buitje
haar aanraking…
Een gelig winterlicht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
526 leeg en wit
is de vlakte
ontdaan van alle
opsmuk en waan
een straffe
noordooster
haalt uit met
ijzige adem
vaal schijnt
de zon een gelig
winterlicht waarin
warmte wordt gemist
een schaatser
tart de elementen
krast langs
het riet voorbij
blik op oneindig
een gedachte in de kop
de elfstedentocht
dan zegt hij stop…
slootkant
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
489 We worstelden lang
met waar onze wortels
vandaan zouden zijn gekomen
het slootje en het riet
hoogzomer
geluiden uit dromen geslopen
langs het balkon kwam het langs
je weet ervan
maar waar het zich nu waant
weet niemand niet
misschien rijst er ergens anders opnieuw
en visioenen
worden uitgelegd
zoals bedoeld is…
Vroeg
gedicht
3.3 met 3 stemmen
3.151 Uit driftloos grijs bestaat
de morgen van het riet,
waaraan nog pluis van
schemer hecht, de resten
van verdriet in dunne
hersenschimmen.
Nevel van een ons
stijgt van het water op
om zich te voegen bij
geluid en bronst van
uitdijend ontwaken.…
RILLING VOL VRAGEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
349 Een zachte frisse zucht
strijkt over het bosmeertje
kleine trillende rimpels
glijden langzaam voort
even tracht het riet te zingen
maar zwijgt gewillig
boomtakken boven het water
zuigen de fluistering op
dit vluchtige ogenblik
geeft zich aan het tijdloze
gaat ongehinderd
als een kronkelbliksem
door allerlei gebeuren
maakt een reis zonder…
Hollandse molens
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
111 Molens omarmen meer dan wind alleen
in het water rimpelen hun silhouetten
door het polderlandschap
waar verlangens zichtbaar worden
gevoelens zich strengelen met
het zacht wuivende riet
daar met elkaar verbonden
in Delfts blauw nageschilderd
naar een fraai behouden aanzicht
van over duizend monumenten
zijn de vele verschijningen
uitingen…
Zoals dankbaar wuivend riet...
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
802 Pas aan het einde wil ik buigen,
zoals dankbaar wuivend riet.…
Het bootje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
616 Aan het zicht onttrokken,
Omarmt door riet,
Waar het vredig dobberend
Een nieuw spel begon.
Tot het bootje
Door weer en wind verging,
En het water nooit meer zo deinde
Als in het begin.…
Wat ons verwarmt
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
13 En even is het leven niet groter
dan wat we samen kunnen zien:
wat riet, een oever,
licht dat op het water rust,
jouw adem naast de mijne.
Straks gaan we terug
naar alles wat nog op ons wacht.
Maar eerst blijven we hier,
tot je handen warmer zijn
en je vanzelf begint te praten.…
ode aan de waterjuffer
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
84 In het riet langs stille meren,
waar de zachte bries kan keren,
Vliegt een sierlijk wezen klein,
de waterjuffer, zo fijn’.
Met vleugels als glas in zonneschijn,
Glanzend in kleuren, zo fijn,
Blauw en groen in harmonie,
dansend in een luchtige symfonie.…
Witte herfstvogel
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
193 De dag sterft langzaam weg in het kille, klamme riet,
een schemering die de horizon genadeloos omsluit.
Ik sta hier aan de rand, een schilder zonder doek,
die slechts de broze leegte van dit sombere water zoekt.
Daar glijdt hij door de damp, ongenaakbaar en alleen:
de witte herfstvogel, een eiland van marmer in de vloot.…
Buiten slapen
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
1.069 Aan het zwerk
een zwerm vogels
meerkoetjes fluisteren
in het riet
de hitte hangt
in huis
buiten begint het
langzaam aan
te schemeren
een vleermuis
schiet
langs mijn hoofd
mijmerend nip ik
aan mijn glas
de langste dag alweer
verstreken
straks
valt de nacht
als een warme deken
om mij heen
ik geloof
dat ik vannacht
hier…
Brug te Arles
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
525 ophaalbrug
onder een blauw geverfde hemel
Op de oever
zingen de wasvrouwen een lied -
van zon en geluk
van het hart dat bevrijd is van smart
Kringen
verschijnen in het water
en verdwijnen
De man op de bok
schouwt
in de werveldans der kleuren
droomloos in de verte
als een wijze
die de Diepte van de wereld weet
De wind streelt het riet…
Berkel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
29 laat me zitten in je zwijgen
even maar, heus niet lang
mijn knieën vinden gras
daar ben ik thuis, vandaag
de Berkel met haar draaiingen
het bruine riet en statig zilver
ik volg je adem op de oever
de hoogte van het zand
de gaten van de oeverzwaluw
en de ijsvogel samen
het spinrag in de heg
een druppel op het mos
staat er…
Genesis
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.229 In mijn hart bevindt zich een doosje dat rinkelt als het dondert
iets in jouw ogen
een snelle gelatenheid
waarmee je ribben ritsen jarretellen
wij kleden ons uit tot bot
we herinneren ons de oerdag waarop
jij opstak in verholen riet
ik hemelhoog ontving
woonst nu
trailerpark met vreemde namen,
de stilte dicht bij ons
trailerpark aan afrit…
Bloesem
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
839 wit Haspengouws karaat
laat heuvels welig blozen
wijl hommels in hun raat
zich honingzat verpozen
zie ginds de kuikens hollen
achter hun moeder eend
onder stuifmeel en pollen
waggelend door de beemd
ik voel de warme lente
zuchtend door ’t ruisend riet
en hoor het zo bekende
herhaald meerstemmig lied…
suites voor annemieke XI
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
537 achter de drempel
wachten een ontstoken blaas
en aambeien -
een prille lente
tussen het verdroogde riet
zwemt de zwarte alg
misschien elektrisch
maar jij wilde toch fietsen
tot je jas wegvliegt
ik lig op wacht
in bed in verkrampte houding
mijn hand voor het licht
duiven en kraaien
stijgen loodrecht de hemel in
in de smalle steeg…
Herfstoever
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
804 Aan de waterkant, zijn kromme benen
het riet nog zomers, de lucht wat zoet
weerspiegeling, wat ooit zijn leven was
eenden kwetterend, brutale snaters
motregen, een zuchtje wind
handenwrijvend, glimlach lijkend
wat dieper in de capuchon
wenkbrauwen ernstig in zicht
daar ligt de oude roeiboot
dat zijn de roeispanen
je kunt gaan varen…
Tot in de teerste kern
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
556 een licht geklater
over zilverglanzend water
weer buigt het riet nederig diep
mussen neuriën voort
hoog aan de zwakke wind
breekt de zon door nevelslierten heen
alles licht op
in verschillende kleuren
tot in de teerste kern
treed het binnenin je hart
verwarmt daardoor al het aardse leven
op gewenste momenten
in het ritme van seizoenen…
kikker met pen en zin?
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
991 '
En ik, kikker, had een slechte zin,
rukte me los, vluchtte tussen het
riet door en kwaakte luid:
'laat me alleen, hou je grote bek!
ik ben je geen uitleg schuldig!
ik heb een pen nodig!' en
plonste kwaad in het water.-…
Hoge toon
netgedicht
4.5 met 26 stemmen
1.096 Lopend in uitgewiste sporen
neemt de natuur mij in zich op
ik ben waar niemand mij kan horen
een krijsende papieren prop
rollend langs rulle waterkanten
laat ik alle woorden drijven
van de gestorven bloedverwanten
die mij hartenkreten schrijven
op hoge toon snijd ik hun fluitjes
uit dode stengels van het riet
door deze zingende geluidjes…
Nu zoals
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
636 Al het loof schoof onder de aren
zes vadem diep
in het Drentse landschap begraven
waar aken
het verleden als lading varen
as, riet, turf, schuld en boete
het zware geweten van het alziend oog
toch, die stijf bevroren was
aan de lijn te zien hangen
verliet mijn oog om het te vangen
is het zo schoon geworden
en worden oud onder je…
Eden
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
423 Naast huizen
Van gebakken steen,
Naast hofjes
Met drempels
En hinderpalen
Steek ik dit
Ene brugje over
En kom langs
Opspringende
Fonteinen die
Het leven, mijn
Leven en dat van
Jou bezingen,
Terecht in een
Onvermoede hof
Van Eden - wuivend
Riet, kwinkelerende
Vogels van allerlei
Soort en pluimage
Die de vrijheid…
woorden en dingen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
433 Ik hoor
of ik lees
oudheid, eveneens
afkorting, aanbevelingen,
destijds, doorvoeren, aanmaakblokjes
aalscholvers, riet, rimpelingen
wimpers, stoel, halte, wind, perzik
en ik vraag me af hoe je
zonder dit alles zou kunnen denken
maar zit je ademloos op een berg
in Turkije om de zonsopgang te zien
denk je bijna niets van dat alles…
Aanval
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 Langs de boten aan de steiger
Vliegt met vaste klap de reiger
Plotsklaps remt hij aan het riet
Waar hij sluw kijkt als een krijger
Of hij soms een kikker ziet
Al maakt de kikker geen geluid
Toch gaat de reiger erop uit
Staand als een standbeeld in het water
Volgt hij die groene kikkersnuit
En razendsnel, met veel geklater
Verrast hij prompt…
Kadootjes geluid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 Door mijn kleren heen
voel ik het wuiven
in mijn longen
de halmen achter het riet
en ik huiver
met de zeeën en het gras
het ontoegankelijke moeras
Flarden meeuw en wij
stemmen van het lied
van de aarde, adem van haar getij
echo van haar zang
wij geschutte havens
osmotische enclaves
personerende huid
Kadootjes geluid
in en uit…