989 resultaten.
Nachtraven
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
539 horen mijn dromen
paarden draven
langs vreemde graven
waarover treurende bomen
een schuimend hijgen
van aangetrokken teugels
en knellende dissels
wegzinderend in bestoft zwijgen
golvend ebt muziek
uit verlaten discotheken
neonlichten doven de tragiek
rimpels over nachtelijke beken
kromgebogen en zeeziek
hou ik het voor bekeken…
Korrels in de kunst
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
589 Klaproos in al
Je teerheid in een
Zachte rimpeling
Van zomerwind
Weergegeven in
Pastelkrijt, die
Op tekenbordformaat
Tot leven komt -
Donkerrood dat
Levensecht scharkeert
Met het zachtste karmozijn
Waar nu net het licht
Op valt in dunne
Streepjes aangezet
Met een paar korrels
Krijt die achterbleven
En aangeven
Dat je…
Weerzien
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
583 achter de regenboog, langs de nulmeridiaan
blijft het water vlak, ergens zonder rimpeling
zal een zwaluw weerklinken in aardse schoot
de blik vooruitgeworpen op gewonnen tijd
gekeerde oneindigheid, herroepelijk hopen
gedurig ontsproten aan bochtenloos omzien
aan bezield ademen, of een benauwend hartzeer
een helix van ooit, gevangen in verloren…
WANDELAARS.....
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
877 Langs grachten
wandelde hij
ook zij
tas over haar schouder
Binnenvaart
was er stilgelegd
gracht...een brakke sloot
scheepvaart er morsdood
Hij keek
plots opzij
vond haar
jaren ouder
De rimpels
onder haar ogen
in haar hals
haar nek
In een ver
verleden
had hij gezegd:
'Ik vertrek'
Die harde woorden
had hij
ingeslikt
en…
Tijdverdeling
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
540 Wat is een dag in een mensen leven
In uren slechts opgeteld in tijd
Een lichtflits, het is maar even
Een moment van vreugde en strijd
Wat is een jaar, al lijkt het meer
Dan vele dagen aaneen geregen
’t Is een rimpel op ‘t vlakke meer
Onopvallend en meestal verzwegen
Wat is een mensenleven in de tijd
Anders dan een vluchtig wezen
Een zijn…
RILLING VOL VRAGEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
349 Een zachte frisse zucht
strijkt over het bosmeertje
kleine trillende rimpels
glijden langzaam voort
even tracht het riet te zingen
maar zwijgt gewillig
boomtakken boven het water
zuigen de fluistering op
dit vluchtige ogenblik
geeft zich aan het tijdloze
gaat ongehinderd
als een kronkelbliksem
door allerlei gebeuren
maakt een reis zonder…
Louterend
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
217 op drift geraakt
in het strijdperk van verdriet
hoger of juist lager vliegen
over onbegaanbaar gebied
steile en ijzige paden
hoe het stollen vermijden
vloeibare koelte vinden
in wat weg is
geen plattegrond klopt
hoe stelt men de koers
een paar graden bij
vindt een mens zijn thuis
zoals oude bomen
in de rimpels
van hun louterende…
Hollandse molens
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
111 Molens omarmen meer dan wind alleen
in het water rimpelen hun silhouetten
door het polderlandschap
waar verlangens zichtbaar worden
gevoelens zich strengelen met
het zacht wuivende riet
daar met elkaar verbonden
in Delfts blauw nageschilderd
naar een fraai behouden aanzicht
van over duizend monumenten
zijn de vele verschijningen
uitingen…
Later
gedicht
3.1 met 26 stemmen
12.941 De aarde wordt te oud en ijziger,
haar korst zakt rimpelig in onderzeese
troggen ineen, snel bezig te vergaan.
De majesteit der bergen niets dan vlucht
voor het gewelf der uitgebluste vuren,
wanhoopssein aan steeds doodswittere maan.
Later worden wij weergevonden, kille
afgietsels van vreemde oerreptielen.…
Lavendeltranen (2)
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.974 Ik begreep niet
voelde slechts
de woorden van je moeder
ze herhaalde
een rimpeling in
jouw zuiver bestaan
verkrampt
door zachtheid
en verwarring
sprak je in de lente
op vleugels
vluchtig stil
kuste je vogels
van papier
je witte zomermond
wat ik zag
was het einde
jij las de herfst en
de winter niet meer
lavendel kleurt…
Terg niet langer mijn hoop
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
843 Terg niet langer mijn hoop
zelfs de wind verdraagt mij niet
de hemel staat in mijn ogen
als een rimpelig oud geschrift
hoe schromelijk gekleed
mijn gedachten lijken meer
feitelijk zuigt macht hard
Maar er is de zee zonder
conformisme maar schuimend
zij spoelt zout op mijn huid
in een land waar mijn
thuis betwist blijft
ben niet ik degene…
De magie is gedaan
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
469 de volle maan
bekrast het zwart
van spiegelend water
schrijft in schemerig wit
met trillende letters
de nacht van zich af
de magie is gedaan
als de aarde weer dicht
in het licht van de dag
nog fluisteren golven
over duistere krachten
in hun rimpelend bestaan
op brekend zwart
spiegelt een gevaarlijke maan
de wens om samen ten onder…
tweede leven
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
669 haast ongemerkt kwam de herfst
verkleurde haren
rukte vel in rimpels
zelfs de wortels losten
ondergronds
onzeker spiegelend
het nieuwe ik
tastend door de lege dagen
jonglerend met de tijd
verloren
voel reeds de koude adem
winter blaast me in de nek
vage angst het onbekende
wenkt en wacht
grijpt onverwacht…
Zielzwerver
netgedicht
4.2 met 24 stemmen
1.657 Over dwalende geesten
in vluchtige straten
spottende ogen
hiaten in de nacht
waarbij een rimpeling streek
over zijn oude gezicht.
In het meer van zijn verlangen
zag ik een diepte
dat zich spiegelde aan tranend licht.…
Verstilde wereld
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
727 Mijn lange stille laan,
een sneeuwverlichte weg
de bomen, de oud
geworden dromen, het
water, bevroren rimpels
verstillen tijd, ingeblazen
door de wind, nergens
enig geluid, het is een
wondere wereld die me
omsluit, het bonsent
bloed wat door het hart
van de aarde gonst, wat
mij uit de verdoving wekt,
zijn zintuigen gericht,
op een voortschrijdende…
De kleine waarheid
netgedicht
4.6 met 36 stemmen
1.811 De onbezorgde lach van weinig rimpels
verdwenen door het gewicht van niets meer
dat zoveel zwaarder weegt.
De mystiek van het roerige water
met schoonheid beklonken
een laatste keer..
zij weten het.. de ongelukkige zal 'besmet' zijn
waar het onvermogen achter bleef
om de wonden te likken.…
Dag en/of nacht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.023 Zacht vervaagt het licht
maar sprankelt stil na in je ogen
zie net de rimpeling om je mond
die nog vraagt om
aanraking van lippen
als ik met mijn hoofd
op je borst, je gedachten tel
in de slagen van je hart
weeg ik je gevoelens
in de diepte van je adem
voel ik je liefde
in de warmte van je huid
en in stilte je woorden
door de streling…
verloren
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
685 rond jouw gebogen slaap verdroomde niets
mijn harde werkelijkheid
de dichtgebonden stoel hield vast
wat niet meer verder kon bleef zonder zon
de dag beschijnen
bloemen kwijnen in een lichtloos raam
rimpels schreven over wie we waren
nergens sprak vertrouwd gevoel van strelen
over haren of
mijn kus op je wang -levenloos
verkoos je…
huiswerk
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
472 schrijf een zin
van 120 woorden
lees Proust
om te weten hoe je
ja, hoe je dat schrijft
de lichtgroene bladeren
langs de ijle wilgentakken
bij de vijver waarin men kijkt
om zichzelf te zien zonder rimpels
en liever nog een gouden toekomst
en kinderen als in Combray
die misschien weinig weten
bij de vijver
gouvernantes en…
Dat geluk heet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.750 Is het de postzegel
Op jouw brief
Waarin jij me ons
Wederzijds geluk
Bevestigt, is het
De rimpeling in je
Gezicht die niemand,
Behalve ik, begrijpt
Is het die te zacht
Opgepompte achterband
Waardoor jij heerlijk zacht
Wiegend achterop het gewicht van
Onze liefde vermeerdert,
Is het je spoor in de
Verse sneeuw die mij bij…
grotvis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
479 als zij toevallig kruisen
-amper een rimpeling-
zijn ze reeds voorbij
achter blinde ogen
zwemt hij:
duisternis
blijft hem bespaard…
Schoonheid is
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
662 waar de ziel in jou lacht
schitterende oogjes activeert
daar is het geluk van eerste orde
echt wel aangemeerd
Zolang het gelaat
nog helemaal geen rimpels trekt
Is de diepzee onbevaren
de zee van tijd ligt voor je, uitgestrekt
Ervaren, niet alleen voor anker
flaneren langs de kust
maar op reis voor jouw avonturen
maken je zelf bewust…
woorden en dingen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
433 Ik hoor
of ik lees
oudheid, eveneens
afkorting, aanbevelingen,
destijds, doorvoeren, aanmaakblokjes
aalscholvers, riet, rimpelingen
wimpers, stoel, halte, wind, perzik
en ik vraag me af hoe je
zonder dit alles zou kunnen denken
maar zit je ademloos op een berg
in Turkije om de zonsopgang te zien
denk je bijna niets van dat alles…
Stem van water
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
670 Door water
werd hij betoverd
door wetering
sloot en plas
Met golven
rimpelingen
was hij
in z'n sas
In verten
zeilen
een schip
of boot?…
waterballet
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
603 een witte zwaan alleen
spreidt zo naarstig haar vleugels
kleine rimpels vormen kringen
dansen gelijkmatig op het stille water
de avond valt nu langzaam
het wordt een donkere nacht
alleen sterren aan de hemel
verlichten het spektakel
de zwaan danst met haar schaduw
een waterballet van pure klasse
ontstaan in alle stilte
ergens… aan een…
Niet zo erg..alcohol
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
810 "
De rimpels en de plooien in 't gezicht
de verkleuring van ooit het rode haar
verraden een gegroefd grijs verleden
met kruiwagens vol ellende en ergernis
welke als sneeuw voor de zon verdwijnt
als de inhoud van een wijnglas zich
een weg baant door het aangetaste lichaam
maar wel de geest weet te bereiken
en verrijkt met een verdoofd…
Weerspiegeling
hartenkreet
3.9 met 21 stemmen
946 rimpelend, verlaat het beeld zijn vorm
doch... zal het sterven in geborgenheid!…
Geweest
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
490 in de wind
Het is er maar even
Zoals een steen
vallend naar de aarde
Als een rimpeling
in het water
Als een zuchtje wind
Kijk, daar gaan we
Wij lopen hand in hand
Heel even
Want de dag ging voorbij
Ik weet nog goed toen de zon ging dalen
Er was een nacht die ik nooit vergeet
Maar het is er geweest
Onuitwisbaar
Het is er…
Operatie #Herfstblad
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 De dakgoten druppen
in de bezette stad
Na een nacht wakker liggen
van onrecht en doden
gaan we naar buiten en laten
we onze geleefde levens zien
Kijk, zo moet het, oud worden
met rimpels en huidvlekken
Onze stille tocht ritselt
en zucht een beetje
zwermt soms even samen
op muziek uit onze jeugd…
een eenzame weerspiegeling
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
181 Als je naar buiten kijkt
zie je slechts de duisternis
van de lege nacht achter
een eenzame weerspiegeling
in verspocht dubbelglas
Het blauwe licht versterkt
het contrast van dat gelaat
rimpels in het gezicht
de staat van die kamer
in het raam gereflecteerd
In dat ogenblik ervaar je
wat zij plegen te dichten
zij die jou niet zien zitten…