Alle inzendingen over rotsen

492 resultaten.

Sorteren op:

HEEN EN TERUG

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 409
Tussen steile rotsen door dicht woud omringd dendert de stortbeek naar beneden geeft zich over aan de wil van de oeroude Schepping over hem heen stijgt en daalt telkens een gondel langs de helling steeds onderworpen aan menselijk gezag de hotsende stroom bereikt het lage dal zoekt als kabbelend riviertje de tijd zonder eind het…
Han Messie13 september 2022Lees meer >

Wilde zwanen

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.165
Maar zijn stem brak in een hemelstorm, verzwolg hem in een laatste klank en op de rotsen spatte zijn eenzame ziel uiteen. Met het ochtendrood in haar schaduw vluchtte zij naar een ander seizoen, de herinnering als glas in haar gedachten waar zij nog immer wacht met de golfslag ruisend aan haar voeten.…

Echoloze muziek

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 524
ik dans en zing grap en grol in gefixeerd zijn door alleen mijn eigen ding toch voelt de zaal de leegte die ik speel als in een schilderij zonder warmte en kleur waar echoloze muziek emoties beperken ik dacht in jou het ijkpunt te vinden voor mijn strapatsen maar zij zijn gelijk het zielloze kreuken van golven die eeuwig de rotsen…

EEN HERFSTDAG

poëzie
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 4.602
Gouden zon op de sterrevende blâren speelt; Goud, veel goud overal, een Sesam-rotsen-weeld. Dode blâren zijn op de grond gevallen, Maar zó sterven lijkt me mooi en allen Die m’n vrienden zijn, wens ik zulke dood; Dat zij nooit kennen koude winternood.…

Dood in Cordoba

netgedicht
4.2 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.032
De rotsen krijgen vleugels van mos en veranderen in een koppel patrijzen - licht en donker - het water fladdert onder de brug. De dag is een kwijnend kind dat altijd onverwachts als een gewonde engel op de oever ligt, er hurkt een schaduw onder de brug.…

Sterrennacht in Nederland

netgedicht
3.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 851
De ruige rotsen verliezen hun scherpe kant, lijken zelfs kwetsbaar in hun versteende donker, tonen de wandelaar hun eeuwenoude band met de zwarte hemel en zijn sterrengeflonker. In Nederland wordt de hemel nooit meer duister in het licht van de harde werkgelegenheid.…

De Vrouw op mijn Schoorsteen

poëzie
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.736
En toch, uw borsten van biscuit zijn meer en meer als rotsen waar de kant op schijnt te schuimen. U lijkt zo glad en warm, men moet u met de mond beroeren om te weten waaruit gij bestond, bestaat, bestaan zult, tot uw dood in scherven.…

gekraamd in aardse elementen

netgedicht
3.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 4.959
de lucht strakt blauwer in een zinderende zon schaduw krimpt tot iel bestaan, de hete wind laat je niet verder gaan je vingers spelen met de tijd op rotsen uit de eeuwigheid je raakt ze strelend aan met handen die verbanden leggen in hun stil vergaan je drukt je lichaam tegen steen dat weet en in structuur geen enkel voorval meer vergeet…

tot ze met het magma botsen

netgedicht
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.482
de zon kaatst kermis in de hel, ze is te fel regen komt in stromen en druppels spatten hun vaarwel ik zie je staan handen op de rotsen voel je energieën gaan tot ze met het magma botsen de kern is het element, waar omheen al je atomen dromen vervallend tot een volgend sediment waarin jouw straling vrij kan komen je deelt niet in…

naar hier of in Hyderabad

netgedicht
4.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.599
in jagende wolken zie ik je staan in die luchtkaravaan span ik mijn mooiste kameel om jou te gaan dragen we reizen langs duizenden fata morgana's drinken exquize elixers pleisteren rust en proeven van stilte in groene oases ik splijt alle rotsen voor het vloeiende goud in juwelen laat ik je baden wacht tot een huwbare nacht als sluiers…

De vorm van de vloed

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 423
Het zoekt de laagte, wijkt voor rotsen, een rimpeling die langs de oevers spoelt. Traag en breed door vlak land, dan weer wild, schuimend door een nauwe kloof. Het draagt de bladeren, de boot, de tijd. De stroom kantelt, is nergens thuis en overal tegelijk.…

De kustlijn verandert niet voor de visser

gedicht
3.5 met 26 stemmen aantal keer bekeken 20.999
De kustlijn verandert niet voor de visser die dagelijks zijn netten uitgooit en onder het slijk het aardewerk niet vermoedt Het land was steeds land voor de boer die over haaienkerkhoven heen zijn wiede afstapt Graniet is hard en eeuwig en zo ook het marmer voor het kind dat metershoge tot kiezels afgesleten rotsen over het wateroppervlak…

Slanke arcades

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 525
ik heb stenen gemetseld slanke arcades gemaakt verbonden wat aarde heeft los gelaten in ons nietig bestaan met jouw lieve woorden waste ik mozaïek de krachtige taal die jij temperamentvol uitte mocht ik als specie gebruiken je lach was als een beek in mijn tuin waar tussen rotsen je ogen de subtropen haar schitterendste bloemen…
wil melker1 december 2017Lees meer >

Don Quijote

netgedicht
4.0 met 18 stemmen aantal keer bekeken 681
Sancho, gedoemd zijn we ons pad te delen met de rotsen. Altijd turend naar de deinende horizon, steeds bedekt met stof. Sancho, op de heuvels dáár, ver vooruit, zie ik witgewiekte molens? Dansen er skeletten met wentelende armen? Ik wil rusten Sancho, hier in het gras en mijn loden hoofd in de koelte van de bergbeek dopen.…

OH PAUL OH VERLAINE

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 692
Dat al mijn werk stuk sloeg op rotsen Waarna ik brak en in de golven gleed Tezamen met het paard dat ik bereed Gelijk Beyaart verdronk ook dat in klotsen Mien telde zeventien fictieve jaren En nam het woord zonder enige schroom Ze was het alter ego van Hans Klomp Het wicht wou enkel in Fontaine staren Haar schepper bleek een schurk…

Licht

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 538
Hij lacht bij termen, rotsen en stenen die het licht niet dragen kunnen. Verdwalen kan hij niet, Want hij is niet onderweg. Zijn hart als orgel in zijn oren. Met de spetters van een halve fontein die zijn inkt verlopen laat. Het is tijd. Het licht verdwijnt. Hij gaat.…

Improvi-chaos

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 602
Chaos om steeds te herscheppen als het lot komt onderscheppen elke spa op rotsen stuit. Regelmaat niet op te bouwen maar toch weer met stenen sjouwen in de hoop dat iets blijft staan. Morgen weer opnieuw beginnen weer de taak iets te verzinnen zodat eens dat huis blijft staan.…
Chatfant14 november 2011Lees meer >

Myosotis

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 529
Maar in de schaduw van dat pad bloeide iets blauws zo vol van leven dat zelfs een naam gekregen had, die anders deed vermoeden daar barstten rotsen open zodat de wereld nieuw gestart gewoon weer door kan lopen.…
Chatfant14 september 2014Lees meer >

aan de grond genageld zat

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 927
ik trok de steen weg waar je op leunde reikte je mijn hand maar woordeloos verpulverde de wand zij steunde rotsen in hun breekbaarheid jouw rug kende geen achterkant de eerste steen lawiende kleine keien ze rolden mee stof verborg het zicht massa deed zijn plicht bestormde de obstakels verwoestte dat wat niet stevig aan de…
wil melker5 oktober 2005Lees meer >

ik ben de desolaat

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 730
ik regeer weer over rotsen bergen zijn teloor gegaan dalen vol ontgoochelden idealen van hun glans ontdaan bloemen bloeien minder kleur ze knakken voor het sterven lucht verliest zijn geur zaden zullen nooit meer lente erven blauw klaart zomers helderheid het zinderen is afgevlakt kaalheid legt de schimmen bloot die troosteloosheid…

een mond zonder gezicht

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.095
de schreeuw is niet van jou alleen ze splijt de rotsen en vergruist het steen echoot door de dalen jankt door merg en been bloed schandt in het niet verstaan kruipt bergenhoog geen regen wist het onbegrip maar sluiert slechts haar eigen mist het stugge linnen gidst je streken in gebarentaal nagelt de verkeerde kleuren…
wil melker20 augustus 2004Lees meer >

zingen

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 453
Dat deze tijd een liedje was dit leed zo een voor op de fiets voor door de groene velden kale vlakten Niet uit je hoofd te krijsen tot de grens meezingen helpt niet meer Als dit liedje niet maar bijna echt zou lijken zou ik klinken als water van de rotsen geslagen Waterwolken in de lucht water in de straten als dit dit liedje…

NAAR DE OOGST

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 316
Omgeven door Jezus' genade en macht zullen de fijne spitsjes niet versagen, rotsen doorboren tot eer van korenpracht.…
Han Messie4 februari 2026Lees meer >

Het laboratorium van de zin

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 223
Niet God schiep de betekenis, wij hieuwen hem zelf uit de harde rotsen van een zwijgend universum. Er is geen blauwdruk vooraf, geen kosmische hand die ons opvangt. De hemel is een leeg canvas dat angst aanjaagt tot het glanst. Kijk hoe wij met louter verbeelding de zwaartekracht van het absurde trotseren.…

FRANSE OPSTAND

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 119
Maanlichte nacht overhuifde de rustige kabbelzee waarop een statig zeiljacht koerste naar Zuid-Engelands kust langs Dovers witte rotsen slopen zwarte gestalten naar de vissershut waar licht trilde weer verzakte in de kleine woning van ruwe balken en planken vonden hertog en markies veilig onderkomen bij mensen van het ruige leven…
Han Messie26 september 2026Lees meer >

Het mannenrecht

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 364
zij hebben alles al gehad kale rotsen uit het rif langs wiens uitlopers duinen wandelen gedragen door een verschroeiende wind onder een heldere maan uit de duizend en een nachten in het emotie volle verwachten van de fata morganes in de groene rust van de koele binnenplaats waar het geroezemoes van de bazaar niet meer te horen…
wil melker28 december 2019Lees meer >

De Duivelskloof

hartenkreet
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 806
Het was klam en kil in de smalle kloof bizar gevormde rotsen keken ons aan dreigend overhangend met alle gewicht boven ons hoofd zat een grote rotskei onzeker klem tussen twee rotswanden Moeizaam klommen en daalden we tussen gigantische her en der naast en op elkaar neergekwakte rotsblokken op de meest onmogelijke plaatsen groeiden grillige…

MEDITATIE

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 826
paradijs'lijke gewaden beginnen we ons duister ritueel stoutmoedig stappen we uit het gareel verkennen aarde die we nooit betraden de weg voert over slingerende paden ik vang je blik, omsingel je kasteel en neem je in, we worden één geheel wanneer we samen de rivier doorwaden we stoten klanken uit en zaaien zaden zij zoeken grond op rotsen…

DE AREND

poëzie
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.891
De koninklike Vogel op der rotsen top gezeten heeft groots en kalm de zon bezien en d'hemelen gemeten. Maar sluikend en venijnig komt de onedele Slang gekropen en spiedt.…

Maansverduistering

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 604
Mijn donkere ogen zien de maansverduistering een deel van jouw lichaam vol rotsen van heuvelachtig wulps verlangend vlees jouw schaduw voelt jouw lippen door schaamte die doorkijkt, doortastend is jouw beweging als een bewegend licht met kleuren die op klanken lijken, we worden verliefd ik zie jouw hand langs mijn begeerte glijden…
mobar19 februari 2009Lees meer >