Alle inzendingen over tocht door thibet

3502 resultaten.

Sorteren op:

November

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 667
Op deze dag maak ik de tocht naar buiten. En steeds opnieuw merk ik weer; je warmte laat mij nooit alleen. Je onderwijst me in het kleine, je neemt me mee op je tocht, neemt me mee over bergen... Je bent mijn staf en stok. Maar december moet nog komen. Een lange winter met regen, sneeuw en ijs.…

Survival

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 646
arreslee naar spitsberg en 't behouden huys bescheiden nova zembla stee waar zonder rudolfs rendiervlees z'n rode neus in 't walvisvet met pegels aan de hut van ed de stoere tocht van jacob heemskerk met schipper willem barentszmans geen schijn had van survivalkans?…

De verloren zoon

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.790
Naar contact werd niet gezocht Hij is van het zelfde hout gesneden De liefde die werd afgekocht Het onkruid werd gemeden De vraag naar het verleden M'n leven op de tocht Bevestiging die ik zocht Op eigen risico betreden De verloren weg weer terug gevonden Het gegunde respijt Met alle hoop weer heen gezonden Nu is hij aan het einde…
D.R. Korthof30 augustus 2005Lees meer >

buien die met luchten slaan

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 703
stilte daagt de storm uit een zacht gefluister dan een eerste vlaag het tocht een vage geur een vleug met een verleden ik ken de buien die met luchten slaan door het striemen van de regen laten bomen in paniek hun bladeren maar eerder gaan voordat ze knappen door geweld de oudste is geveld rust gezaagd in stukken op het veld, de…
wil melker13 augustus 2003Lees meer >

Moederland

hartenkreet
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.401
Ik sluit mijn ogen snuif de geur van wilde bloemen en voel de zon op mijn gelaat even voel ik mij terug in Afrika ver weg van hier was ik maar daar hoor ik het gebrul van leeuwen in verte voel ik het hete zand onder blote voeten even visualiseer ik de lange tocht in de woestijn rituelen en gebruiken beleef ik weer de meisjespijn…

Haar vroeger naakt

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 877
Wanneer de houten deuren wijken op de tocht (op avonden van harde wind en hoorbaar sissend water), is zij het steeds die bleek & rechtop in de kussens de kamer binnen komt - ze zegt geen woord, maar speelt haar weemoed in gegiechel om een alledaags verleden (haar vroeger naakt, ooit glad & harig van verlangen), en laat zich gaan vanuit…

Oase

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.017
Doolde jarenlang Over dorre wegen Verkoolde gronden Verschroeide aarde Met de drang Naar een zegen Die boeide Warmte baarde Zonder te verzengen Die groeide Als goede wijn Zonder die met water Aan te hoeven lengen Les mijn dorst Druk me aan je borst Deze tocht Door de woestijn Met te weinig vocht Deed pijn Ben mijn oase Der dwaze…

Laat het verf in mij

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 529
Geef mijn naam het onbetwiste En schaakmat mij zodat de tochten die we ondernamen de hoofdrollen zijn de we zochten nog droom ik mij in gisteren en laaf aan de herinnering die we samen deelden, al had de kleur voor ons ieder een andere vorm iets ongrijpbaars, doch visueel vermogend dagvaardde mij om de gelogen tijden te verlaten en het…
elze23 juli 2009Lees meer >

- Rook trekt voorbij -

netgedicht
4.4 met 61 stemmen aantal keer bekeken 758
In het noorden een stille tocht de rook trekt als nevel voorbij de zon breekt door en kan best samengaan met hoogwaardige magische natuur en alles wordt weer licht.…

TEER MAAR DAPPER

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 593
vind je haar in tuinen Breekbaar als porselein Haar rode vlaggetjes, ragfijn Willen steeds rondbazuinen De oorlog kost fortuinen Kleurt velden karmozijn Hier spreekt een pronte pionier Staand op verstoorde gronden Schenkt ze aan honingbijen vocht Pluk je die kleine krijgsbanier Zul je haar zwaar verwonden Staak je een lange, stille tocht…

Dwaalde in herinnering

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 463
dwaalde in herinnering waar donker dreigend en schaduw tastbaar was weer hoorde ik de stap en vage woorden alsof er iemand naar beneden ging het kraken van de trap verraadde hoe ver hij van mij verwijderd was er viel een gat van ongewis gevuld met beelden waarvan ik het bestaan niet wist zij raakten mij met klamme vingers van de tocht…
wil melker10 augustus 2014Lees meer >

De tijd mist troostigheid

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 556
er groeit geen stilte om me heen in de neerslag van geluiden verdrink ik moederziel alleen waar schaduw dagen met donker kort schort het aan licht voor nog enig perspectief de tijd mist troostigheid als zij met lange slagen de uren gaat vertragen chaos tocht in gure vlagen gaat zwart land het witte doek nog dragen ik heb ineens…
wil melker13 januari 2015Lees meer >

Weer klinkt het lied

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 491
hun woorden bevroren tot ijs door een gure wind gedragen tochtten zij kilte door het paradijs waar tropische emoties bruisten felle blikken huisden in het smeulend vuur van omfloerste ogen stilte brak de eerste schrik paniek vluchtte in chaotische taferelen zij drongen met velen naar te weinig lucht hun vlucht is gevangen…
wil melker9 januari 2016Lees meer >

Uit een wit rode kerst

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 570
ik dwaalde zocht overal contact raakte muren en bomen maar niets dat warmte gaf zag mensen passeren zonder ogen en lijf strak in de kleren voor mij was geen tijd voelde drukte om mij bewegen stemmen bevroren op mijn ijskoude tocht wist dat de tijd stilte ging slaan merkte totale verstarring de trein kwam er aan stond bij de bomen…
wil melker10 december 2016Lees meer >

Veelheden hoe

gedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.601
tweehonderd zesenvijftig stokken tover, vijfhonderd twaalf tochten over, en ongeveer, duizend minnen meer. ----------------------------------------------- Uit: 'Ik geef je niet voor een kaperschip met tweehonderd witte zeilen', 1993.…

Vlucht

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 412
De rivier tussen de lakens littekens van tochten naar de stad zo is het leven in deze achterbuurt omdat de mensen prettig werken de maan rond de mondplaneet op alle naambordjes exotische namen via rubberen sandalen, kilometers lang kraaien vliegen naar nieuwe werkwoorden alleen de mensen die hun hond uitlaten omdat er eigenlijk niets aan…

Virus- eenzaamheid

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 733
Was het virus eenzaam, dat ie mensen zocht, was ie ‘t alleen zijn moe stond daarom onze vrijheid op de tocht? Was het virus heel alleen in ‘ t prille begin, dacht ‘t soms waar moet ‘k heen tegen alle waarschuwingen in?…
An Terlouw10 december 2021Lees meer >

Het openhaardvuur

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 434
onder een warme zon kabbelen herinneringen als golven tegen het wit gele zand dat vele jaren verblijf is geweest voor vakanties zonder eind in het zeldzaam winterse van vandaag de dag is de warmte nog voelbaar als wij de dromen van het verre strand lezen die opvlammen in het openhaardvuur guur tocht nog de koude wind en we…
wil melker25 januari 2023Lees meer >

Onderweg Naar ...

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 501
daar gaan ze weer hou ze tegen laten ze mij vertellen wat daar in de verte is wat ligt daar achter de horizon waarom terug naar toen waar de tocht naar ons begon hou ze tegen ontfutsel hun geheim want het moet daar wel fantastisch zijn neem me desnoods mee laat het me zien daar aan de overkant van die eindeloze zee laat me opgaan…
catrinus25 oktober 2023Lees meer >

bij overlijden

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 536
na je aardse tocht leef je zeker nog verder in je eigen kroost. jlb de schouders rechten glimlachend door de dag beurt medemensen op. jlb warme ontmoeting kan koude herinnering opnieuw milderen. jlb stil en gesloten kan met lieve aandacht worden ontsloten.…
joz.le bruyn17 februari 2024Lees meer >

Stapeltjes herinneringen

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 475
de kleine lieve zachte dekentjes in donskleur al warmend zij hebben onze coronadagen met hun intiemheid gekoesterd juist daar waar tocht het heeft gewonnen van isolatiedwang waait kou de bloemen al vriezend van het behang het wit van winters helderheid met franjes dagelijks leven siert het landschap met zijn gekleurde aanwezigheid…
wil melker22 oktober 2024Lees meer >

VANUIT EEN RECHERCHEUR

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.005
Ik zou je missen als het mocht Jane Doe, dat moet je echt geloven Waarom moest juist jouw kaarsje doven Wie heeft je magerte gekocht Waarom zag niemand hoe je vocht Met moeite kom ik dit te boven Ik zou je missen als het mocht Jane Doe, dat moet je echt geloven Voor jou nog lang geen stille tocht De schouwarts, rustig aangeschoven Gunt je…

vlindervalkuil

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 408
kracht vinden in alomvattende leegte tocht omzetten in dat vleugje wind waar vleugels op gebouwd mogen worden voorbij een schatplichtig smachten prachtig opfladderen tegen het licht in zinnen verzetten door opheldering kwellingen vervliegen per hoogtemeter onwelgevalligheden verbeteren in ledige lucht als een laatste zucht die stilte verkiest…
R.E.N.S.6 november 2025Lees meer >

Bordeelsluipers

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 78
Je trekt ze aan en loopt naar de deur de wind doet open de tocht dwingt je naar binnen. De holle opgang van massief glanzend marmer en de foute kroonluchters lokken echo's uit. Jij en ik doen zachtjes alleen onze adem stoot de stilte open. Maar galmt nooit.…

Nu ik het weer zo voel

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 461
Als mijn handen of schouders je niet kunnen steunen of helpen mijn woorden of juist het gebrek er aan nu domweg als mijn zwijgend knikken je niet kunnen troosten, vergeef me dan. Soms bezit ik niet meer dan wat ik heb, kan ik jou enkel een ogenblik van geduld het toen en nu geven, je echt wel samen voor en op die andere weg mocht je wensen…

als de hoop nog rest

netgedicht
3.7 met 21 stemmen aantal keer bekeken 868
dauw zweven boven het gras voel mij er mee verweven tijdens mijn ochtendpas mijn hond nog aangelijnd is op zoek naar smaak en geur om later in alle vrijheid te sprinten naar het struikgewas; het openbaar toilet waar de aarde zich ontfermt over zijn poep en plas zelfs mijn darmen nog amper met het heden gevuld laten mijn wereld tochten…

De Radeloze god

netgedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.027
In het landschap is de lucht klaar maar de einder ligt achter ’t riet, waarvan de wuivende pluimen de veerman al eeuwig groeten op zijn tocht over het ruime sop in zijn eindeloze route. Het verre veld blijft uit het zicht door de god'lijke verboden.…

Vluchten in de lente

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 628
Ik verschiet in woorden als ik een vreemde tocht verneem die aan mijn been blijft hangen en ik in kilheid versteen jij zegt maar spreekt ook buitengaats dat onze reis zich verlaat maar lieve zeg me nou waarheen jouw gepraat gaat slechts achterwaarts aan mij voorbij en stapelt rotsen op de helling waar we staan wankele tonen schuren…
elze9 mei 2009Lees meer >

Crisis

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 747
Je baan staat zeker op de tocht! Je huis kan je niet verkopen! Je verwacht een beer na iedere bocht, elke dag op betere tijden hopen. De tv lijkt wel een fontein van slechte berichten. Soms denk ik, ze vinden het fijn, ik zie het aan hun gezichten. Crisis in de polder. Calvijn zijn boze droom.…

Glimlach van het avondland 2 ( zen)

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 660
Waar de tochten gaan dragen bloeiende sterren mij in een zetel. Brengt de schaduw licht in harten van kinderen, als de zon ondergaat. Weidse grasvlakten, lotussen aan de hemel, verdiept de melkweg. Blauwe regens aan de verre horizon, valt zonder druppels. Veel schapenwolken hemel vol verwachtingen, waar is de herder?…
pama26 mei 2010Lees meer >