781 resultaten.
Gebroken stukjes.
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.763 Ik veracht je en tracht je, in de hoop dat je nooit het geluk vind.
Mij heb je alles afgenomen, mijn toekomst is niet wat die hoorde te zijn.
Je brak me in ontelbaar veel stukjes, en allemaal zo ontzettend klein.…
Modelleren in het duister
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
537 telkens wanneer het streven
me laat dolen in de duisternis
vol raadsels, raadsels waar mijn hart
van overslaat en spinnen in hun eigen web
verpauperen tot het skelet verfijnt
tot raadselachtige dromen
deuren afgehangen in kozijnen
van meerdere modellen, al modelleerden
ze allen te hoekig en scherpten ze hun snede
aan elke zin die ik trachtte…
Ooit
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.042 Maar nu
help je mij omhoog,
wanneer ik bukkend tracht
op te rapen wat jij liet vallen.
Er is nu
niets meer over
van de fysieke kracht
waarmee wij eens elkaar behaagden.
Misschien,
als wij berusten in onze onmacht
te willen pieken als in een ver verleden,
zal alles merkbaar beter gaan,
Ooit.…
Kleine dingen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
718 Tracht altijd in het leven
voor anderen iets te zijn,
dan breng je in je omgeving
beslist veel zonneschijn!
Het zijn soms kleine dingen,
die maken 't leven goed:
een woord, een stille glimlach,
een hartelijke groet!…
WAANZIN
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
624 De zon haalt de vorst van de daken
De mollen bezetten de dijken
De wind tracht een geest te bereiken
Die los is geraakt van zijn baken
Die duivels ziet, monsters en draken
Die alles opnieuw moet bekijken
Er zullen veel maanden verstrijken
Die opgaan aan smerigheid braken
Totdat hij volkomen genezen
Het leven weer weet te omarmen
Verheugd…
Ongecoördineerd
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
540 misschien moet ik gewoonweg trachten
niet de cirkels op het water te zien uitdijen
maar de steentjes richting diepte volgen
naar donkerder, doffer en onverlichter
dan het zuiverste zwart van onversneden
angstdromen ooit verlaten te worden
ik dan langzaam maar zeker wennen kan
aan de vanzelfsprekendheid van pijn
om ongecoördineerd…
De zevende brug
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
588 zevende brug
dan zullen we dansen tot de ochtenddauw
met alle aardse ellende achter de rug
of zomaar op een wolk naar zee
neem je stilte in mijn zwijgen mee
nu we niet meer durven te dromen
beleef ik deze wereld met jouw laatste
nee
nooit meer die vlinders in zalen zo naakt
nu lust van het leven in mijn libido staakt
nimmer meer trachten…
Juist in contrast
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
413 zonder recept
zijn woorden zinloos
die zwart witte toetsen
trachten te raken op
een piano die geen
muziek wil maken
niet eens een
melodie zonder
ritme en klank in
een zielloos slaan
zonder ooit noten
te kunnen kraken
zelden klinkt
genialiteit in de ijlte
van grote concerten
juist in contrast
geeft de meester gas
om uitmuntend…
Angst
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
542 Ik dans met mijn gedachten en ze
dansen ook met mij
We dansen in een wereld, in die
wereld zijn we vrij
Tot gedachten trachten te rennen
en ze rennen, rennen hard
Harder, harder tot ik bijna
doodvermoeid raak in mijn hart
En het rennen gaat naar zweven
en na zweven vliegen komt
en nu kan ik niet meer stoppen
want mijn dansen is verstomd…
Baruch de Espinoza
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
555 In conflict gekomen met theologen
Aangezien hij de rede wilde betogen
Onbaatzuchtig nadenkend en alleen
Voor zichzelf in het belang van iedereen
Liet hij Krachtens brieven van zich horen
Vrij van mythes en van metaforen
Trachtte hij het wensdromende hopen,
Geloven en liefhebben te ontlopen
Om te ontstijgen aan de oorzaken
Die van ons allen…
En ontsluimerende dag
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
561 De golven trachten naar de hemel te stijgen
de vuurtoren prijkt met haar licht
mijn waarheid begint bij deze dag
ik hoop dat ze veel moois brengen mag.…
dood
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
458 de dood is ijdel, ijdel
in begrip maar ook
in het laten lijden, de
dood is als klevend rijp
in een vroege lente of als
de herfst die verlaten
de stilte verkend in de
weemoed van elk wezen
dood zijn is roerloos
trachten te blijven liggen, zelfs
wanneer het licht zich placht
te voortplanten door ogen
die zich eeuwig hebben gesloten
dood…
Herfstgedachten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
411 Zoals de herfst nu bladeren doet dwarrelen
en hen doet vergaan om humus te worden
voor weer een nieuw bestaan,
zo weten we allen wat eenzaamheid is
en trachten we weg te lopen van vragen
die te groot zijn voor een antwoord.…
Stroomgebied
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.071 De stap,
niet meer gezet
hangt bevroren in het tij
dat nog niet keert doch
vluchtig aan mijn zij
zich schuchter bekend
tracht te maken
om het voorhangsel te
scheuren, mijn hart te raken
kloppend in een
stille onstuitbare cadans
glijden onblusbare
lichtstralen dieper binnen
troostomrand verpakt
bieden ze een nieuwe kans
om opnieuw…
onvoltrokken daden
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
987 In weerspiegelde reflectie
Als door een bliksemstraal getroffen
Het voltrokken, het prestigieuze 3e uur
Een hand verbonden en verstrengeld
Strakker en strakker aangetrokken
Het koord rondom mijn hals
3 maal na de bekoorde slagen galmend vanuit de verte
daar naar waar ik heen tracht te gaan
en waar ze dan voor mij luiden
In weerspiegelde…
aardgas
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.011 de wind is oppermachtig in het noorden
hij geselt de verloren graswoestijn
en buldert met beangstigend venijn
door stervende of doodgewaande oorden
waar nuchter de gesloten noorderlingen
totaal doorweekte klei trachten te knechten
en kale kromgebogen struiken vechten
tot een trage dood ze zal bedwingen
uit het lichaam van het arme wingewest…
Donderdag 20 maart 2003
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.069 Gedenk het geronnen bloed
dat markeert de wonden
door de “bevrijder” geslagen
in onschuldig vlees
van jonge martelaren
onder dwang gezonden
om op velden de leider
uit “beschaafde staten” te vergelden
welke in blinde macht
te beheersen tracht de bronnen
van het zwarte bloed
om dit in eigen land te pompen
in de daar geslagen wonden…
Vuurvlieger
netgedicht
4.6 met 14 stemmen
638 duister neer
trof daar weer hetzelfde aan
dat matgeregeld leven
in afgepaste middelmaat
alles meer zo nors gegeven
alsof een wereld dan vergaat
hier mis ik zeer de monden
vol gul geschonken lach
van mensen zonder zekerheid
die geven om het geven
en leven met de dag
op uitgeslagen vleugels
draag ik aan hun verre vuur
en tracht…
Genadeloos
netgedicht
4.1 met 43 stemmen
1.433 de mug
zoemt
over
mijn blote
rug
pest
mij
als ik tracht
te slapen
zal ik uit bed
stappen,
op jacht
gaan
om haar bloed
op de witte muur
uiteen te slaan
dan wel
mogelijkerwijs
haar restanten
op te rapen
of trotseer ik
haar macht
en denk
morgen heb ik
wel een zalfje
dat de ergerlijke jeuk
verzacht
verdomme…
maakt voeten broos in evenwicht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
599 rol de stenen weg
voordat je brekebenend
vlinders tracht te vangen
die jouw pad in alle kleuren
blijken te behangen
je blik omhoog
maakt voeten broos
in evenwicht en
zonder zicht ligt
struikelen voor de hand
daar gaat je tand
en weer een beurse plek
je ellebogen schaven
omdat ze je lichaam
even niet konden vertragen…
Familie fort
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.333 Je spreekt en bouwt een muur
Waarin mijn gedachten vruchteloos
Een nis van enge geborgenheid zoeken
Je schreeuw legt mijn oor te luister
Maar het echoët slechts mijn wanhoop
Vast te moeten houden aan jouw idealen
Mijn wil strekt zich, tast steen voor steen
Tracht muren te breken, er door heen te zien
Tot zijn vleugels kracht krijgen…
paranoia
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.874 een mistrouwig hart
vol diepgevroren bitterheid
gehouwen in het stenen gelaat
de mond gestold in wrok
in de ogen angst en haat
het theater van beminnelijkheid
uitgelopen en gesloten
behoedzaam trachten woorden
van liefde en genegenheid
de ijzige hartenwereld te betreden
waarin zij houvastloos verglijden
nu die plots een gletsjer…
Rapport
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
2.427 Mijnheer trachtte voor het eerst
in zes maanden
zelf te eten en te drinken,
hij knoeide behoorlijk.…
Bol is nog te hoekig
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
688 bol is nog te hoekig
moet gladder zijn van lijn
meer pigment omdat gevoelens op
mijn schilderij ook zichtbaar moeten zijn
de schaduw is te licht
ze tracht het duister te vermijden
zon speelt sprankelend met zicht
maar kan het donker niet verleiden
vlakken zijn wel goed verdeeld
wit kleurt mooi de randen
alleen de mensen ogen houterig…
GEBOORTE
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
2.237 Wie is het naar wie je tracht in deze dagen,
voor wie je stralend witte lentes breit
van zuiver zilver, dragend als het ijs op de gelagen,
te dunne stiltes vol ongeduld verbijt?…
- Zien zonder verstand -
netgedicht
4.2 met 44 stemmen
510 motie ontroert weg te snijden,
wat transformatie kon overzien,
drenkt angst in louter eigen zwijgen,
duidelijk losgekoppeld
van bronnen en energieën
klaar ziet het daglicht, wat niemand wil
door het met roet bevlekt gordijn,
om energetische banden te verbinden,
onteerd in behouden zonden van eigen zijn
door elk tijdsperiode heen,
tracht…
MENSELIJK
poëzie
3.8 met 5 stemmen
2.236 Ook, Heer, wij trachten wel te bidden dat Uw wille
Geschiede! – doch vergeef onze arme kindertaal,
’t Bedroefde hart, bij ’t vroom gebed, vraagt nochtans stille:
Mijn God, geef mij een bloem en zend me een zonnestraal!
1860…
Stukwerksters
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
516 De halfzusters trachtten als stukken
een bronstige man te verrukken.
'n Volledige baan
kon het tweetal niet aan,
maar een deeltijdbaan zou hun wel lukken.
Ze vonden de werkgever Koen.
Deze kreeg van hen beiden een zoen.
Hierdoor werd-ie verleid
en elk stuk werd verblijd:
een bordeeltijdbaan kregen ze toen.…
Onveilige vrijpoging
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
555 De man, die d'r tracht te onteren,
wordt geenszins verwend,
echter plots impotent:
goed getimed kon de bom exploderen.
Het is dus zo klaar als een klontje:
de vrouw had gewoon een kort lontje.
Ze was - impulsief -
op geen stukken na lief.
Ja, de man is kapot van het blondje.…
Moment van milieubewusteloosheid
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
553 Hij trachtte d'r voor zich te winnen.
Ze zei hem: 'Je prikkelt m'n zinnnen,
Mathieu, maar hou maat:
schep een luchtje op straat
en in elk geval niet meer hier binnen.'
Zo maakte de vrouw hem attent
op de sfeer in d'r appartement
die hij net had geschapen.
Hij wou met 'r slapen.
Ze dacht: 'Wat een scheet van een vent!'…