779 resultaten.
Het nieuwe loof
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
748 mijn dierbaar zaad, de weg is lang
zoek het licht dat door mijn vingers glijdt
volg niet mijn armen, proef hun streven
ik bedek er ’s winters mee de grond
vergeef me dat ook ik nog strijd
en zelden in mijn schaduw kijk
ook ik laat takken varen
heb wonden in mijn bast
vanwaar het mos mijn rug op klautert
heeft het bos geen toekomst…
Vruchtbaar bloot
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
394 leidden naar een
harmonisch model
hand op de schouder
vertrouwelijke woorden
in het samen zoeken naar
compromissen waarin
niemand zijn eer zal missen
lach en humeur
bloeien op waar emoties
hand in hand gaan
op weg naar het
gezamenlijke perspectief
jouw ja en niet
mijn afwijzing legt aarde
vruchtbaar bloot voor
de mooiste zaden…
Droom
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.616 zo klom ik op Vogeleiland
at de kwarteleieren
met de aalscholver
op mijn erectie
sprong in bramenstruiken
en likte de doornen
naakt als ik was
schuurde ik mijn huid
spoot mijn zaad
tussen kroos en karper
omarmde de wezel en hermelijn
en sliep de zeven dagen
totdat ik
naar huis moest
we eten spruitjes, zei moeder
mijn broers likten…
Naar Venus
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.476 Ieder mens moet geknecht
Met een chip in zijn hoofd
Zodat men gelooft
Dat je bent wie je zegt
Het zaad wordt bewaard
Geen mens die meer vrijt
Want liefde kost tijd
Dat is het niet waard
De welvaart is hoog
Communicerende ijskast
Een robot die afwast
En ook nog kurkdroog
We ontvolken de aarde
En dan wordt het menens
We trekken naar…
Negende gedicht voor Maria Magdalena
gedicht
2.6 met 62 stemmen
45.917 Mijn zaad bevlekt de lakens met violette tatoeages.
De lege lamp voltooit ondraaglijk het lichtjaar.
Wij weten weinig van de weelde, maar we weten
dat weelde niet meer wederkerig is. Immers
na de paartijd gaan de vrienden huiswaarts
blauw geschminkt als een onweer en somber.…
Rozenoorlog
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
2.284 omplooit vervagend, schaduwrijk
slechte dromen vervliegen
als flarden nevel in de zon
lichamen vergloeien koud vuur
zoeken grenzen in romantiek
wanneer illusies kastelen bouwen
met vluchtige luchten het fundament
dan bloeden rozen zwarte schaduw
in maanlicht ijskristallen-koud;
uit de wortels van dagelijks leven
groeit en bloeit het zaad…
Tamar
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
1.123 Ik waad door zaad en bloed
naar een ijzige stroom
waarvan het water
me nòg meer bevlekt.
Is er licht voor deze opengesperde ogen?
Is er balsem voor deze gescheurde lippen?
Ooit scheen er goud uit mijn palmen,
nu is de aarde in mijn handen donker
en er kronkelen maden aan mijn voeten.
Ik schreeuw.…
het boek Dzyan
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
660 verbrand
Letters rukken zich uit woorden en woorden uit hun verband
Afscheid van de waarheid zoals die geschreven staat
Voltooit de aftakeling van de wereld die haar draagt
Alles evolueert
Tijd en ruimte voelen aan als zachtnatte klei
Schaduwen uit schaduw brengen zeven rassen dichterbij, die
Kiemen in klieken uit hun zweetgeurig zaad…
Idyllisch boerenleven
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
838 Het leven van de nieuwe stier
kent tegenwoordig geen vertier
zijn liefje is van houten planken
hij droomt nog slechts van koeienflanken
zijn zaad wordt goed gecontroleerd
voordat men de koe insemineert
de kalveren staan vaak raar te kijken
wanneer ze allen zusjes blijken.…
Florale guerilla
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
657 vrije vechters van voorheen
door handen in cultuur gebracht
schutten nog verweekt hun vrucht
doch kruid schiet op
uit gaten en kieren
groent gelaten tussen steen
in vervuilde lucht
met ondergrondse levenskracht
zo gaan er de geruchten
spaart zich zaad voor later
als het land van schraalheid kwijnt
waar getild gewas verdwijnt
in doorgekweekte…
Blijvend licht
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
1.101 Je was een bloemblad
zo bros, daarop waren
je tranen opgedroogd
waarom liet je het
leven los, niet in
oordeel te worden
gedoogd, je verdween
in de boezem van een
eeuwige bruid, de bloem
van jouw gedicht, de bron
van kiembaar zaad, te
vroeg geoogste vrucht,
ik haat wat ieder daarover
zegt, verlaten door een
gekozen vlucht.…
Prismatig
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
521 Ik herken de blauwe zaden
van een pril begin, te proeven
van vergeelde zeden in huid
en haar, daar nog wat tussenin,
woekering van onbekende goden
uit een terracotta oerinstinct,
zich voorspelbaar laat verraden
getooid in de lange lijn der doden
met kroontjespen en zwarte inkt, het
avondrood zich in de horizon verminkt
waarachter de as…
En de lente werd een wurgslang
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
537 Ik zie de wolken
smaken weer naar softijs
En hoor de sprieten
schieten bommen bladgroen
Als een gulden vos
lig ik in het voorjaar
Zaden en pollen
maken stroop van het land
De liefjes wurgen
elkaar waanzinnig geil
Uit dat gevrij floept
een ei of druipt stampij
Langs de lippen en
de snuivende snoetjes
Die dan verzadigd…
Handpalm.
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
974 De handpalm van de wereld
fijngeknepen door de goden en
het geweten en met tranen overgoten,
ongrijpbaar als onvrijwillig zaad,
de doden door de uitgestrekte
vingers vloeien, gedijt de nood als
verrader in een machteloze strijd tegen
menselijk willekeur en z ’n voorspelbare
natuur.…
Paternoster
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
984 onze vader die in de hemelen zijt
prijs uzelf gelukkig
daar te wonen
verlost van werken om den brode
uw botten krakend tot de dood
zie toch onze nood in ’t heden
te moeten buigen voor de zweep
in handen van de slinkse tollenaars
die de akte van berouw versneden
met het zwarte zaad van bedelaars
geschreven en verleden
op zand en loze beloften…
Voor- en nageslacht
poëzie
4.2 met 14 stemmen
2.640 Voorgeslacht:
Ruige borst en brede schouders,
Leeuwenhart en adlaars oog:
Rijzig kroost van reuzenouders
Vorstlijk zaad, in adel hoog:
Onvergeetbaar voorgeslacht.…
Zonnewende
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
715 Om mijn hart heen ben ik gebouwd
in wereldvreemde lagen
op zoek wat dit doet gedragen
zonder centrum ben ik niet
zonder binnenkomen klopt het niet
zonder verliest het snel
kan ik zijn bij die zogenaamdheid
of bedoel je
spring ik uit het zaad
dolgedraaid door het rad van avonturen
in het onbekende van mijzelf
maakt het van de ander los
vreemdeling…
DE PIMPELMEES
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.180 Haal een vetbol
bakje zaad vol
rijg ook pinda’s aan een snoer.
Kom maar pikken
lekker bikken
zo te hangen is een toer!
Ik geniet zo
van je salto
zo te eten lijkt mij zwaar.
Dag! tot morgen
ik blijf zorgen
zo verrijken we elkaar!…
Wilde vrouw
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
745 tuin
met madeliefjes van de notaris
en vogelhuisjes in mijn bomenkruin
wanneer jij tot bloei komt in mijn dromen
heb ik je lief met meeldraad en bloemenkroon
wees niet verlegen hier tot mij gekomen
nu ik als cultivar mijn mooiste specie toon
verander niet van karakter door mijn gedachten
er komen nog vele uitgekozen liefdesnachten
‘t zaad…
Dreigbrief
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
540 schaars goed
De smaak is daar, dat is zijn kracht
Grenzeloos op de trein
Sneller op dan je denkt
De hete adem met gaten
Sommigen volgen spreidoefeningen
Kop op als het om u gaat
Het beste moet nog komen
Kom binnen en ontdek
Stel je voor dat er geen jaloezie zou zijn
Waar je geen verweer meer hebt
Lang na de storm is onze passie
Slapende zaden…
zonnebloem
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
946 Wanneer het weer wat meewerkt
begint mijn kop te zwellen
en wordt er zaad gevormd
voor vogels om te pellen.
Ik blom echter alleen
bij de gratie van het Licht,
wanneer ik dat maar zie
dan draai ik mijn gezicht.
Joh.8:12…
Een afhankelijk bestaan
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
465 is het moment dat deze morgen spreekt
en de dood voltallig is zoals het koren op het land
kleine rimpelingen in de grote zee, het besef
dat nooit altijd kan zijn en tijd de vrucht is
van een afgekalfd verleden, deze morgen leest
zich in eerbied gezeteld in de leegte van het bestaan
voltallig is het koren op het land, gerijpt
door het zaad…
Vriendschap
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
948 Waar zaden van onkruid schijnheilig, onder een deken van grond,
veilig wachten op de eerste lentezon.
Een enkeling trotseert de onontbeerlijke onherbergzaamheid
van onredelijke kou en storm.
Paste zich aan en zal overleven.
Zegevierend in de lente en vol trots zijn hoofd boven het maaiveld uitsteken.…
de zon is daar...
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
509 speel muziek en zing een lied
in tijden van het corona mysterie
hallo mensen, hier een leuk bericht
iemand komt je glimlach halen
zie ze geven, zie ze stralen
dus daarom trek een blij gezicht
de velden open, de weide klaar
wortels en zaden ontkiemen
reeds bloemen en planten die priemen
ja natuurlijk... want de zon is daar!…
Dorst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
420 Waarheen ik ook loop, altijd
komt er een eind aan mijn reis
aan de kust van een zee
waarin het land uitmondt
met uitzicht over oneindig
vruchtwater dat leven geeft
ieders bloed doet vloeien
en jouw zaad draagt
door geulen, over bergen en dalen
naar het hiernamaals, het vult
mijn cellen, mijn borsten
rond van vreugde
lest mijn dagelijkse…
je valschermhuisje
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
826 een lentekind
danst luchtig op de wind
die zingt in een zacht ruisje
draagt stil je valschermhuisje
jij zweeft op de thermiek
en daalt als je de zon
even niet ziet in de
schaduw van hoge bomen
de grond is warm
als je erop landt
zwarte aarde verwelkomt
je met lentehand
je pluist wat uit en
legt je valschermhuis te rusten
jouw zaad…
Wie was het?
gedicht
4.0 met 1 stemmen
1.581 Tenzij mijn zaad terugvloeide uit
jouw schoot zag ik mijn zelfverwijt
zich een weg banen naar buiten.
Of was het de kater die met het
lege fust wegliep omdat er een
sater vaardig was over hem die
zijn baldadige speer hooghield?
Wie van ons was het?
Wie leende zijn naam?…
in parachuutjes van het dalen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
883 ik heb de herfst gezien
in parachuutjes van het dalen
het gele stuifmeel voor de zaden
maakt alles weer compleet
nog voelt de middag heet
maar in het ochtendkrieken
zie je nevels langzamer
vervliegen in de morgenstond
de grote mond van zon
is niet zo spraakzaam meer
zij dicht haar stralen in
tot een wat winterser begin
de zomer…
Herfst
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
606 Vlinders verdwijnen, vogels vertrekken,
vluchten voor duisternis en kou;
zaden, noten, vruchten vallen,
vormen een overvloedig afscheidsmaal.
Het bos laat alles los,
keert zich stil naar binnen
voor een verkwikkende winterslaap
waarin wortels van sapstromen dromen,
knoppen van openknappen
en ik van bokbier.…
Schepper Set
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 Je naam veranderen
na een schandaal, het werkt
met de tijd
Kaïn kon alles
hij maakte gereedschap
kweekte bonen en grassen
met eetbare zaden en
van leem bouwde hij een huis
Hij schiep wat hij bedacht
maar wie wil het nu nog weten?…