Alle inzendingen over zaad

779 resultaten.

Sorteren op:

Het nieuwe loof

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 748
mijn dierbaar zaad, de weg is lang zoek het licht dat door mijn vingers glijdt volg niet mijn armen, proef hun streven ik bedek er ’s winters mee de grond vergeef me dat ook ik nog strijd en zelden in mijn schaduw kijk ook ik laat takken varen heb wonden in mijn bast vanwaar het mos mijn rug op klautert heeft het bos geen toekomst…

Vruchtbaar bloot

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 394
leidden naar een harmonisch model hand op de schouder vertrouwelijke woorden in het samen zoeken naar compromissen waarin niemand zijn eer zal missen lach en humeur bloeien op waar emoties hand in hand gaan op weg naar het gezamenlijke perspectief jouw ja en niet mijn afwijzing legt aarde vruchtbaar bloot voor de mooiste zaden…
wil melker10 november 2019Lees meer >

Droom

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.616
zo klom ik op Vogeleiland at de kwarteleieren met de aalscholver op mijn erectie sprong in bramenstruiken en likte de doornen naakt als ik was schuurde ik mijn huid spoot mijn zaad tussen kroos en karper omarmde de wezel en hermelijn en sliep de zeven dagen totdat ik naar huis moest we eten spruitjes, zei moeder mijn broers likten…
erik29 juni 2005Lees meer >

Naar Venus

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.476
Ieder mens moet geknecht Met een chip in zijn hoofd Zodat men gelooft Dat je bent wie je zegt Het zaad wordt bewaard Geen mens die meer vrijt Want liefde kost tijd Dat is het niet waard De welvaart is hoog Communicerende ijskast Een robot die afwast En ook nog kurkdroog We ontvolken de aarde En dan wordt het menens We trekken naar…

Negende gedicht voor Maria Magdalena

gedicht
2.6 met 62 stemmen aantal keer bekeken 45.917
Mijn zaad bevlekt de lakens met violette tatoeages. De lege lamp voltooit ondraaglijk het lichtjaar. Wij weten weinig van de weelde, maar we weten dat weelde niet meer wederkerig is. Immers na de paartijd gaan de vrienden huiswaarts blauw geschminkt als een onweer en somber.…

Rozenoorlog

hartenkreet
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.284
omplooit vervagend, schaduwrijk slechte dromen vervliegen als flarden nevel in de zon lichamen vergloeien koud vuur zoeken grenzen in romantiek wanneer illusies kastelen bouwen met vluchtige luchten het fundament dan bloeden rozen zwarte schaduw in maanlicht ijskristallen-koud; uit de wortels van dagelijks leven groeit en bloeit het zaad…

Tamar

netgedicht
3.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.123
Ik waad door zaad en bloed naar een ijzige stroom waarvan het water me nòg meer bevlekt. Is er licht voor deze opengesperde ogen? Is er balsem voor deze gescheurde lippen? Ooit scheen er goud uit mijn palmen, nu is de aarde in mijn handen donker en er kronkelen maden aan mijn voeten. Ik schreeuw.…

het boek Dzyan

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 660
verbrand Letters rukken zich uit woorden en woorden uit hun verband Afscheid van de waarheid zoals die geschreven staat Voltooit de aftakeling van de wereld die haar draagt Alles evolueert Tijd en ruimte voelen aan als zachtnatte klei Schaduwen uit schaduw brengen zeven rassen dichterbij, die Kiemen in klieken uit hun zweetgeurig zaad…

Idyllisch boerenleven

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 838
Het leven van de nieuwe stier kent tegenwoordig geen vertier zijn liefje is van houten planken hij droomt nog slechts van koeienflanken zijn zaad wordt goed gecontroleerd voordat men de koe insemineert de kalveren staan vaak raar te kijken wanneer ze allen zusjes blijken.…

Florale guerilla

netgedicht
4.4 met 15 stemmen aantal keer bekeken 657
vrije vechters van voorheen door handen in cultuur gebracht schutten nog verweekt hun vrucht doch kruid schiet op uit gaten en kieren groent gelaten tussen steen in vervuilde lucht met ondergrondse levenskracht zo gaan er de geruchten spaart zich zaad voor later als het land van schraalheid kwijnt waar getild gewas verdwijnt in doorgekweekte…
Ludy Bührs11 oktober 2008Lees meer >

Blijvend licht

netgedicht
4.1 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.101
Je was een bloemblad zo bros, daarop waren je tranen opgedroogd waarom liet je het leven los, niet in oordeel te worden gedoogd, je verdween in de boezem van een eeuwige bruid, de bloem van jouw gedicht, de bron van kiembaar zaad, te vroeg geoogste vrucht, ik haat wat ieder daarover zegt, verlaten door een gekozen vlucht.…
pama31 oktober 2008Lees meer >

Prismatig

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 521
Ik herken de blauwe zaden van een pril begin, te proeven van vergeelde zeden in huid en haar, daar nog wat tussenin, woekering van onbekende goden uit een terracotta oerinstinct, zich voorspelbaar laat verraden getooid in de lange lijn der doden met kroontjespen en zwarte inkt, het avondrood zich in de horizon verminkt waarachter de as…
pama2 januari 2009Lees meer >

En de lente werd een wurgslang

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 537
Ik zie de wolken smaken weer naar softijs En hoor de sprieten schieten bommen bladgroen Als een gulden vos lig ik in het voorjaar Zaden en pollen maken stroop van het land De liefjes wurgen elkaar waanzinnig geil Uit dat gevrij floept een ei of druipt stampij Langs de lippen en de snuivende snoetjes Die dan verzadigd…
Peau Pilosa24 februari 2022Lees meer >

Handpalm.

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 974
De handpalm van de wereld fijngeknepen door de goden en het geweten en met tranen overgoten, ongrijpbaar als onvrijwillig zaad, de doden door de uitgestrekte vingers vloeien, gedijt de nood als verrader in een machteloze strijd tegen menselijk willekeur en z ’n voorspelbare natuur.…
pama22 januari 2010Lees meer >

Paternoster

netgedicht
3.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 984
onze vader die in de hemelen zijt prijs uzelf gelukkig daar te wonen verlost van werken om den brode uw botten krakend tot de dood zie toch onze nood in ’t heden te moeten buigen voor de zweep in handen van de slinkse tollenaars die de akte van berouw versneden met het zwarte zaad van bedelaars geschreven en verleden op zand en loze beloften…
Hanny12 mei 2010Lees meer >

Voor- en nageslacht

poëzie
4.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.640
Voorgeslacht: Ruige borst en brede schouders, Leeuwenhart en adlaars oog: Rijzig kroost van reuzenouders Vorstlijk zaad, in adel hoog: Onvergeetbaar voorgeslacht.…

Zonnewende

hartenkreet
0.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 715
Om mijn hart heen ben ik gebouwd in wereldvreemde lagen op zoek wat dit doet gedragen zonder centrum ben ik niet zonder binnenkomen klopt het niet zonder verliest het snel kan ik zijn bij die zogenaamdheid of bedoel je spring ik uit het zaad dolgedraaid door het rad van avonturen in het onbekende van mijzelf maakt het van de ander los vreemdeling…
Hein Pierik26 januari 2011Lees meer >

DE PIMPELMEES

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.180
Haal een vetbol bakje zaad vol rijg ook pinda’s aan een snoer. Kom maar pikken lekker bikken zo te hangen is een toer! Ik geniet zo van je salto zo te eten lijkt mij zwaar. Dag! tot morgen ik blijf zorgen zo verrijken we elkaar!…

Wilde vrouw

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 745
tuin met madeliefjes van de notaris en vogelhuisjes in mijn bomenkruin wanneer jij tot bloei komt in mijn dromen heb ik je lief met meeldraad en bloemenkroon wees niet verlegen hier tot mij gekomen nu ik als cultivar mijn mooiste specie toon verander niet van karakter door mijn gedachten er komen nog vele uitgekozen liefdesnachten ‘t zaad…
mobar7 februari 2013Lees meer >

Dreigbrief

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 540
schaars goed De smaak is daar, dat is zijn kracht Grenzeloos op de trein Sneller op dan je denkt De hete adem met gaten Sommigen volgen spreidoefeningen Kop op als het om u gaat Het beste moet nog komen Kom binnen en ontdek Stel je voor dat er geen jaloezie zou zijn Waar je geen verweer meer hebt Lang na de storm is onze passie Slapende zaden…

zonnebloem

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 946
Wanneer het weer wat meewerkt begint mijn kop te zwellen en wordt er zaad gevormd voor vogels om te pellen. Ik blom echter alleen bij de gratie van het Licht, wanneer ik dat maar zie dan draai ik mijn gezicht. Joh.8:12…

Een afhankelijk bestaan

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 465
is het moment dat deze morgen spreekt en de dood voltallig is zoals het koren op het land kleine rimpelingen in de grote zee, het besef dat nooit altijd kan zijn en tijd de vrucht is van een afgekalfd verleden, deze morgen leest zich in eerbied gezeteld in de leegte van het bestaan voltallig is het koren op het land, gerijpt door het zaad…
elze4 september 2013Lees meer >

Vriendschap

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 948
Waar zaden van onkruid schijnheilig, onder een deken van grond, veilig wachten op de eerste lentezon. Een enkeling trotseert de onontbeerlijke onherbergzaamheid van onredelijke kou en storm. Paste zich aan en zal overleven. Zegevierend in de lente en vol trots zijn hoofd boven het maaiveld uitsteken.…
A Vletter6 januari 2017Lees meer >

de zon is daar...

hartenkreet
4.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 509
speel muziek en zing een lied in tijden van het corona mysterie hallo mensen, hier een leuk bericht iemand komt je glimlach halen zie ze geven, zie ze stralen dus daarom trek een blij gezicht de velden open, de weide klaar wortels en zaden ontkiemen reeds bloemen en planten die priemen ja natuurlijk... want de zon is daar!…

Dorst

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 420
Waarheen ik ook loop, altijd komt er een eind aan mijn reis aan de kust van een zee waarin het land uitmondt met uitzicht over oneindig vruchtwater dat leven geeft ieders bloed doet vloeien en jouw zaad draagt door geulen, over bergen en dalen naar het hiernamaals, het vult mijn cellen, mijn borsten rond van vreugde lest mijn dagelijkse…
Zywa9 maart 2020Lees meer >

je valschermhuisje

netgedicht
4.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 826
een lentekind danst luchtig op de wind die zingt in een zacht ruisje draagt stil je valschermhuisje jij zweeft op de thermiek en daalt als je de zon even niet ziet in de schaduw van hoge bomen de grond is warm als je erop landt zwarte aarde verwelkomt je met lentehand je pluist wat uit en legt je valschermhuis te rusten jouw zaad…

Wie was het?

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.581
Tenzij mijn zaad terugvloeide uit jouw schoot zag ik mijn zelfverwijt zich een weg banen naar buiten. Of was het de kater die met het lege fust wegliep omdat er een sater vaardig was over hem die zijn baldadige speer hooghield? Wie van ons was het? Wie leende zijn naam?…

in parachuutjes van het dalen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 883
ik heb de herfst gezien in parachuutjes van het dalen het gele stuifmeel voor de zaden maakt alles weer compleet nog voelt de middag heet maar in het ochtendkrieken zie je nevels langzamer vervliegen in de morgenstond de grote mond van zon is niet zo spraakzaam meer zij dicht haar stralen in tot een wat winterser begin de zomer…
wil melker7 september 2005Lees meer >

Herfst

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 606
Vlinders verdwijnen, vogels vertrekken, vluchten voor duisternis en kou; zaden, noten, vruchten vallen, vormen een overvloedig afscheidsmaal. Het bos laat alles los, keert zich stil naar binnen voor een verkwikkende winterslaap waarin wortels van sapstromen dromen, knoppen van openknappen en ik van bokbier.…
Jack Stoop17 september 2021Lees meer >

Schepper Set

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 471
Je naam veranderen na een schandaal, het werkt met de tijd Kaïn kon alles hij maakte gereedschap kweekte bonen en grassen met eetbare zaden en van leem bouwde hij een huis Hij schiep wat hij bedacht maar wie wil het nu nog weten?…
Zywa17 juni 2022Lees meer >