10625 resultaten.
Thuis
gedicht
2.5 met 31 stemmen
7.005 Het huis is ons vreemd na de kortste vakantie,
veel vreemder dan verre hotels of paleizen.
Het glansloze vloerzeil negeert onze voetstap,
een stapel van krantenpapier ligt op tafel.
De zeep is verdroogd en gebarsten, en went maar
met weerzin aan onze voorzichtige handen.
De kamers, de trappen vergaten volkomen
ons dagelijks leven, dat nu…
Van wat ik hoor en zie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
606 Veel hoor ik
Elke dag
En zien
Doe ik
Nog veel meer
Veel meer
Veel meer
Dan 'k verdragen kan
Daarom mijn voorkeur
Voor het dichterschap
Niets van wat ik hoor en zie
Is sterker dan de zeggingskracht
Van de poëzie
Titel ontleend aan songtekst Liefs uit Londen, Bløf…
Eerst nog te veel verdriet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.000 Voor Selma
Gelukkig Nieuwjaar
Heb ik je gewenst
Ook al was het
Wel wat laat
Opgetogen meldde
Je me dat we elkaar
Binnenkort weer zouden
Kunnen zien, dag en datum
Werden snel bepaald
Tot je gisteren
Vertelde dat het echt
Niet gaat, eerst nog te
Veel verdriet, misschien
Dat onze afspraak later
Nog komt als het je
Weer wat…
de man met de hoed
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
702 in de verte hangt nevel
laag uit bij zichzelf
en de man met de hoed
loopt schaduw in duister
het bankje voor twee
lonkt zo zalig zo zoet
naar pijnlijke ziel
van de man met de hoed…
Hoe depressie eruit ziet
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
502 Met vlijmscherpe blik
Fileer je mijn
Aanwezigheid in die
Uiterst steriele
Apotheek van jou -
Wegkijken lukt nog
Net niet, maar wat
Had je het graag
Gewild -
Mijn smoezelige jas,
Ongeschoren kop,
Mijn tandenloze mond -
Je walgt en kijkt
Uit verlegenheid naar
De grond, je schaamt
Je dat je zoiets goors
Moet aanschouwen…
Verzamelgraf
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
471 Die nog net niet
Achter de heg
Werd weggestopt
In de grond voor
Ongewijde rechtelozen,
Heeft hier in
Verkorte vorm
Zijn laatste plek gevonden -
Niet verwonderlijk, omdat zijn
Menselijkheid al tijdens
Het leven werd geschonden -
Hij heeft hier met zijn
Onaanzienlijke lotgenoten
Een groepsgraf gevonden
Waarin hij samen met…
Vlinders
gedicht
2.2 met 4 stemmen
2.955 we smeten je
papierwinkel de afvalcontainer in
je hele hebben en houwen
(aanmaningen, afschriften, herinneringen)
vloog als een cluster dartelende vlinders
een onbestemde toekomst tegemoet
opgetogen bijna
dat het zware soms zo licht kan zijn
net als die dakpan toen
die ik van boven zag komen, in vertraging haast
vriendelijk naar me zigzaggend…
GO, JOHNNY, GO
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
525 De weg vertaalde ik.
Stenen kwamen op,
voeten voelden waar
het anders werd. Dan
tastte ik, schuifelde. En
raadpleegde de cellen
boven, de hersenzolder.
Komen was gaan, paden
bewandelen. Voor keuzen
stond ik bij kruispunten.
Waar ging ik toch heen?
Mijn voeten brachten mij.
Verrassingen volgden.
Ik leerde werelden kennen.…
Van mijzelf houden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
459 Ik ben op pad
Mijn levenspad
Waarin ik leer
Alles in mij
Onder ogen te zien
Alleen dan
Kan ik echt
Van mezelf houden…
Zingen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 Met zingen
Kom ik tevoorschijn
En zie en voel mezelf
Dit maakt
Dat ik jou
Ook voel en zie…
Koorea
snelsonnet
3.1 met 27 stemmen
2.444 In Noord-Korea vatten ze de taak op
Om door massaal gezamenlijk te zingen
Vijandelijke legers te bedwingen
Al mijden ze angstvallig "Vader Jacob"
Als wij dat zingen, zegt men, zijn we dom
Want ja: na Bim en Bam volgt steeds een Bom…
Atmosferisch ~ tanka
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
630 grijsblauw wolkenveld
dreigend of mysterieus
lichtversluiering
opklarende stralenkrans
atmosfeer in beweging…
Mijn prachtplek
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
539 Mijn prachtplek
bestaat
op vele plaatsen
altijd is er
een in de buurt
er is rust
stilte en vrede
er is Liefde
in alles
om mij heen…
Lopen
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
945 Maar zien niet wat er in me schuilt.
Ze zien mijn lippen lachen.
Maar zien niet dat mijn hart huilt.…
[ We steken over ]
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
426 We steken over
van de schaduw naar het licht:
We bestaan! Maak plaats!…
LAAG EN BEKOORLIJK
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
526 De Oosterse tuin
van de Efteling heeft een
boompje vol bloemen:
kleine wit-roze waaiers
schenken geurige koelte.…
Radio Perec (eerste uitzending)
gedicht
2.2 met 75 stemmen
13.452 Eerst opschrijven
Wat ik wil zien
Wat ik ga zien
Wat ik zie
Wat ik niet zie
Wat ik had kunnen zien
Wat ik had moeten zien
Wat anderen zien
Dan uitwerken, maar
Je hebt je beperkingen, natuurlijk.
---------------------------------------
uit: verschijnt in de nieuwe bundel vooralsnog getiteld:
'de mond van de waarheid'.…
Zwart-wit
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
546 Op de bodem van het oog
wordt óf gewacht
tot het hart komt halen
wat er van haar gading is;
de ruimte ertussen
een niemandsland
van verflauwende signalen.
Of het licht wordt er cilindrisch in gemokerd,
gaat op weg
door een buizenstelsel zonder lekken
om haar overval te plegen.…
pijn
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.043 ze zien het niet,
ze zien het gewoon niet
hoe pijn ze je doen
met wat ze zeggen,
met wat ze doen.…
Rome zien en sterven...
netgedicht
3.5 met 36 stemmen
16.863 Een gladiator kan geen vrijheid derven
ik weet me met mezelf geen blijf,
er rest mij slechts 'Rome zien en sterven...'…
vlinders leren zien
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
1.439 ik zag alleen mijn tranen en mijn pijn
het sombere het zwarte van het leven
ik voelde me verloren opgegeven
en wist niet dat er zoveel moois zou zijn
maar jij hebt me de vlinders laten zien
de rozen leren ruiken de seringen
door jou heb ik de vogels horen zingen
de zon weer voelen schijnen bovendien
je was er elke keer als ik moest huilen…
Voor iedereen te zien (II)
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
2.298 Voor haar en
iedereen te zien
Een spuuglok van mijn voor-
hoofd vegend; als teken
van beschikbaarheid…
Horen zien en zwijgen
hartenkreet
4.1 met 13 stemmen
1.229 Ik heb mijn mond dichtgeplakt
Nooit meer zal ik meer praten
Woorden stokken in mijn keel
Nu jij mij plots hebt verlaten
Ik heb mijn ogen dicht geniet
Nooit zal ik meer kunnen kijken
Neem geen risico om jou te zien
En door jou aanblik te bezwijken
Ik heb mijn beide oren dicht gekit
Zodat ik je stem niet meer kan horen
Je woorden kwetsen…
God moet mij geren zien
poëzie
3.8 met 10 stemmen
4.002 'k En weet*, maar tussen ieder melodieke
waarmee 'k de mensen dien
is 't woordeke "waarom" een stille, matte schakel;
één antwoord weet ik maar over dat zoet mirakel:
God moet mij geren zien.
----------------------------------------------
leê: van leiden
'k en weet: ik weet het niet…
ik heb ijsvogels zien broeden
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
710 nooit bevroeden
dat de natuur sterker is dan zij die haar behoeden
meer zag ik in het wild dan op beschermd domein
ik heb ijsvogels zien broeden…
Jouw horen en zien
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
443 in jouw
horen en zien
ben ik vergaan
nog wat oude delen
en fundamenten
zijn blijven staan
ik ben geraakt
met zachte
hemelse krachten
die mijn gedachten
richten op jou
als middelpunt
dit ervaren is
nog spannender
dan geboren worden
in een wereld die
met onze liefde naar
volmaakt zal groeien
in een wereld als
gemeenschap
en…
De jongen die ik niet liet zien
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
29 Ik stond voor jou en wilde bijzonder zijn
de jongen van wie jij misschien zou dromen
ik oefende een glimlach, hield mij groot
terwijl mijn woorden aarzelend verstomden
Ik durfde niet gewoon mezelf te zijn
Jouw droomogen stuurden mij aan
ik zocht naar wat jij mooi zou vinden
mijn bezoek aan jou bestond uit angst
Zal ik haar niet gaan vervelen…
Wanneer tot ziens vaarwel wordt
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
2.544 "Tot ziens", zeg ik en streel haar hand,
besef dat na elk bezoekuur
't meer klinkt als `vaarwel' op den duur.…
Het traagste zien der dingen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
632 Aarde van nevelend blauw;
hemelsoog van troebele verzuchting...
Houdt mij de bril van blindheid voor
en breek het hardste licht tot wit in zwarte kleuren
of laat het zoete zingen klinken in de zoutste herinneringen.
Trek je ooglid dicht met een zweem van bezwering,
tot de tranennevel; wit en grijs
soms crèmezwart zich vergist
en het donkerste…
horen en zien vergaan
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
744 mijn zintuigen
ik schakel ze uit
stuk voor stuk
ik weet het:
een onmogelijke zaak
ik lever ze over
stuk voor stuk
aan een
oorverdovende duisternis
blijft over het vege lijf
horen en zien vergaan
tastzin
niet langer op proef gesteld
ik weet het:
het heeft misschien geen zin
nu nog de motor
het harde hoofd
niet weg te denken…