Alle inzendingen over ademen

5126 resultaten.

Sorteren op:

Woordenschat

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 613
Woorden lijken moeiteloos te vallen, teksten van het hart als ik ze drink, ze te ademen, te proeven als ik ze geschreven heb, zoals ze te begrijpen zijn, zinnen in een begrip als nasmaak van een taal, achteraf gelezen waarin een bittere bijsmaak niet te ontkennen valt, maakt de ziel van de wereld wijder, verblijdt hét drinken uit…
pama1 augustus 2010Lees meer >

De hoorn des overvloeds

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 523
Haar parelende ogen kijken de mensheid aan Er is van alles wat zij als schepping biedt en waar haar vol treffende blik de oevers van de ziel langsgaan verdrinken vloeiend alle gevoelens in een immens ademend gebied, van kleurrijke tuinen, afgewaaide kruinen van krom gewaaide bomen in verbintenis met de Aarde en het Leven Ze geeft opnieuw…

Zacht is de nacht

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 872
Nacht, zacht, alles stil en kalm en vredig Geen heisa of gejoel, enkel mijn adem, erg rustig. Wat een contrast met de avond, ieder onpersoonlijk voor de buis Intriges, geweld, reclame en erg veel gedruis. De vrede omarmt me als een satijnen jasje fijn Maan en sterren omfloersen de soms harde wereld, ragfijn.…
sweetje30 oktober 2010Lees meer >

Acte de Présence

netgedicht
3.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 657
geacht, daar de ziel dat vraagt, mij aan de werkelijkheid hetzij zoet dan wel zuur doorgaans te laven het is ook raken aan de uiteinden van een regenboog of vertragen in een andante de ogen gedrenkt in vormeloze liefde die de hoop zo aanlengt ik ben geaard in het leven doch ook meedrijvend in de onkenbare stroom dat draagt mijn adem…

Onoverbrugbaar verleden

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.163
Voor M. 1961-2010 Als het leven geruisloos loslaat in verborgen leed en geslagen wonden niet meer helen zingt de raaf zijn nachtelijk zwart in verdoofde schelpen overbrugt de te zwakke adem de kloof naar gemiste liefde tevergeefs wanneer het kind van de rekening de belofte overneemt de hoop op grazige weiden voor heilige…

Leven en dood

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.144
Ik blaas m'n laatste adem uit. waarna ik graag m'n ogen sluit. - Niet voor een poosje, maar voorgoed. Wat heerlijk, dat ik niks meer moet!' Ik ben er zometeen niet meer, ook niet bij Onze Lieve Heer, die volgens mij nooit heeft bestaan.' Hij is heel rustig heengegaan. Het levensspoor leidt naar de dood.…
Aubrey2 januari 2011Lees meer >

NÉÈRE

poëzie
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.982
Hij houdt zijn adem in en pijpt niet meer zijn lied; En ’t kind welks prille vlees nog niet leed ’t pijnlijk wonder, Dat in haar onschuld gaat als in een kleed, ook zonder, Gretig een honingkoek van ’t sluw bosgodje neemt, Dat haar in wrange ruil een kus rooft, lang en vreemd.…

Ruisend riet

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 638
Aan den blanke waterkant waar kleine bloemkens bloeien daar hoort men het ruisend ranke riet dat daar stil van kleur verschiet door voortdurend schroeien van de warme zonnekant stijlvol is zij hoog geheven uit den koude grond tot dat plots haar heer met zoveel adem meer blaast in het rond en doet haar stengel beven hij slaat haar heen…
Hein Pierik27 augustus 2011Lees meer >

masker afgezet

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 600
plaats voor het gezicht dat ik nog herken van verweerde spiegels achter de bar mijn kamer vijf hoog of later uit je brieven masker had mij taal geleerd taal van woede van berusting liefde woord na woord zo ook zwijgen als ik niets meer teweegbracht masker in zand gelaten maan in plooien van wind of vliegeraars met blinde adem…
kornelis5 november 2011Lees meer >

Zefier

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 584
(Zitje met zeezicht) 't Gewelf groeit mooie kleuren Golven rollen onafgebroken Langzaam maar zeker Dooft de haard Een groot bad, gevuld met zilt Overgeheveld en gereinigd van Oceaan naar Vaste grond d' Immense rots breekt en scheidt Vanaf 't plateau in heus één adem Spetters op de lens Hemels' dauw Schuim grenst de zee van het land…

Ik hoorde klanken

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 748
zoals het koele water wiegt langs het riet op een warme zonnige dag woorden waarin het gevoel het diepste, kostbaarste van de mens lag verscholen rondom statige gewelven bleef het gesproken verlangen in een echo voor even hangen treffend als de adem een streling langs stoelen met zintuigen te voelen een kunstige omarming door…
Hilly Nicolay17 augustus 2012Lees meer >

Blessuretijd

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 477
Achtenzestig jaar Al speel jij In blessuretijd, Zeg je overtuigd Van je gelijk - Het oorlogsmonster Heeft je leven Voorgoed getekend Zo vaak ben je Al langs de smalste Richel ontsnapt Mensenkind dat van Begin tot eind Zo veel mee Moest maken - Eerst was je kind Daarna vooral jood En werd de adem Je benomen door…

Monet à la minute

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 694
Apollo, doorklieft de atmosfeer en licht het hoofd in een eeuwig later Kroon en loof vleien zich tinten groen en mijmeren stilletjes voor zich uit De geur van kamperfoelie spreidt zijn nevels over een pittoreske landweg waar de liefde hevig bloeit in een bed van rode klaver en de wind er eenzaam stoeit De oude brug krult zijn houten adem…

Apocalyptische wederopstanding

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 530
In donderend geweld is verzet gebroken mijn huid gescheurd en wonden open ledematen met lood verzwaard de adem afgesneden rotsen geteisterd door beukende golven stranden gespoeld tot stinkend drab duinen geëffend, vervallen, bescherming verloren velden bruin verbrand door de droogte wouden in vuurzee opgegaan dieren door dorst gestorven…

Rambo

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 7.488
'Ik ben een commando, man, ik ben geslaagd' Vertelde laatst een kennis bij het stappen 'Van harte dan,' zei ik vrij afgezaagd Toen heb ik naar zijn kundigheid gevraagd Zijn antwoord wil ik graag aan u verklappen 'Ik laat mijn vijand eerst naar adem happen Voordat hij van de aardkloot wordt gevaagd Ik kan een bovenbeen doormidden trappen…

Geloof

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 512
Door jou te leren kennen leerde ik mezelf herkennen, maar vooral een ander diep levend ademend en liefdevol wezen te lezen in jou, waarlijk mens! Mijn ene, diep gekoesterde wens.…

Kerstmis 2013

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 535
Zwarte vogels wieken door de grauwe lucht; Hoe lang nog deze gevangenschap, dit niet in vrijheid kunnen ademen en beminnen? Hoelang nog dit gesloten-zijn, deze armoede? Toch is er vreugde: er is een Kind geboren, een Redder zonder troepen, een tedere mens die vergeving brengt en vrede, die nieuw maakt maar...wie ziet dit nog?…
Adeleyd24 december 2013Lees meer >

de uitgeschilderde rots

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 505
in hoop verzucht verzet ik mijn schreden en inhaleer het offer dat mijn adem draagt op waarden van gekrenkt papier, het heden lijkt voortvluchtig als de tijd mijn smeken vertraagt ik zoek in de uren van droge prielen en graaf het refrein in het gras van donker aarde terwijl de einder vlucht op het teken van de ondergaande zon het kluchtig…
elze2 maart 2014Lees meer >

- Branderige fleur, vlammend van kleur -

netgedicht
2.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 939
Verlaten sneed een voorlaatste diepte, scheurde lucht om te ademen, branderig van geur brandde de ziel het weemoedige hart, sprong als een hinde over nissen van kleur. Enerverend bedelde zoektocht naar een oplossing, huilde weerstand als een kind in hem, tranen zacht..…

Wereld

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 4.185
. ------------------------------ uit: 'Buiten adem', 2001.…

CORNWALL

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 587
Verbeelde mij een jeugdtrip waarin ik beland was op klimhoogte doch had de kracht niet het te bestijgen heftig trokken de paden doch mijn benen werkten tegen mijn adem ging over in zuchten poriën braken open en lieten hun tranen Cornwall, St, Michaels Mount Tintagel en King Arthur zwaaiden wenkten hoog en laag en ik kroop onder de…

Waarom?

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 564
luister ik, naar de roep van het vragend leven, terwijl de hemel nog glinstert van de dag en mijn ogen blind zoeken in het verstilde licht, waarbij elke schaduw als een doffe hartbons strompelt door mijn lijf, woorden nog nagalmen, mat, doof, leeg, zwervend verloren, sleuren en trekkend, uiteindelijk geknakt en totaal gebogen, tot mijn adem…
katty18 oktober 2014Lees meer >

Zij

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 843
Soms, lachte zij, kan ik deze wereld wel achter het behang plakken Je doet maar, werd er dan gezegd, terwijl de dingen die haar moeder haar ooit leerde werden grootgebracht tot duizend-en-een leugens Ze was een tegenval, een vaderskind, ze was alles wat haar benen konden dragen, tot dat zij haar adem liet beweren dat de wereld ieder tussending…
Meeske29 oktober 2014Lees meer >

Zo te kunnen schilderen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 559
Geel klatert klinkend langs lichte vlakken ze tinkelt over blauwe wateren en langs de toppen van een dicht-groen woud waarin zware dampen hangen adem van aarde, blad en hout Het stervend licht penseelt paarse vegen zachte schemer langs de hemel spreidt de stilte uit waarin helder opklinkt het geluid van een vogel vlak voor de nacht Rood…
Pia Wolters13 november 2014Lees meer >

De Schepping 2

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 449
liepen hoog Ze rolden van het oppervlak Tot in de hemelboog En Jahweh ging weer aan het werk Dit keer met pomp, al gauw Verdween het water uit het zwerk De Hemel kleurde blauw Beneden was het nog wel nat Maar boven lekker droog En God zei: ~ ‘k Ben op ‘t goede pad ’t Is netjes voor het oog Ik pik nu eventjes een blaas -Dat ik op adem…

Dronken van wat was...

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 600
Ondenkbaar waar veroorzaken we elke zucht bij elkaar in dat ene warme onontwarbare wezenlijke moment van duizend keer samen zijn, tot de stilte hoorbaar de nacht verlengt en onze adem dromend het getij van onze hartslag luistert, roerloos, bijna onbereikbaar, ondenkbaar glijdend naar een wereld die nog niet werkelijk is ...…
katty9 april 2015Lees meer >

als een asceet

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 510
het Wad graast op de eeuwige velden waar de herfst zijn kraamzorg heeft neergelegd, haar schoot schudt van schaamte nu ze naakt haar naamloze leden tentoonspreidt ergens raakt een voorspoedige dood de echo die haar loodst en ik vlucht in mijn langste adem - ooit alles raakt doorzichtig in de grijze wolken die als vruchtwater kleven aan…
elze16 september 2015Lees meer >

Hoe is het om nu te leven

gedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 4.451
Hoe het is om nu te leven – door verleugening en kromspraak uit de taal verjaagd te worden knecht te zijn van hen die ons zouden bedienen — Tot monddode wezens vermalen, door naamloze machten beheerst, wordt ons de adem afgesneden, wordt het mes ons op de keel gezet. --------------------------------- uit: 'Cantus…

Fluitles voor de stad

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 427
De stad slaapt bedompt onder daken op zware adem, de huizen tot een blok verlamd, overeind door de schelle lichtkrans van een lantaarn. Een ijle fluittoon is de enige muziek van de zwak gespannen glans in het na te tellen etmaal, weer ontstaan om de opnieuw geschilde maan.…

het losse zand

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 452
de leegte huist in mij doch mijn onbewoonbaar bestaan is het middenrif waardoor ik adem - lucht is de zekerheid die ik aanbid ruimer dan de leegte kan mijn kamer niet zijn, het meubilair misstaat wanneer de zon als een nimf haar schaduw werpt tegen het fors beslagen plafond ook de vloer die los van vast mij laat bewegen in de koers die…
elze24 april 2016Lees meer >