6334 resultaten.
Melancholica
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
502 De muren hebben gaten
die beelden binnen laten
een voor een verschijnen ze
als dia's voor de geest
vanuit de verre jeugd
die eens wel eeuwig leek
maar langzaam toch verzuurde
Dagen langer dan de nachten
gevuld met liefde en plezier
doden die nog jong waren
onbekend met hun verschiet
Kleine kwalen worden groter
vreugde duurt dan vaak…
Ik had alles
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
651 steeds in gedachten
Weet ik net als menigeen dat het leven
Niet altijd over rozen gaat
Ik weet nu pas dat ik rijk was
Samen met ons gezin
Was zij de gene die ons leven tot leven bracht
Nu moeten we op eigen krachten verder gaan
Maar er is altijd een leeg gat in ons bestaan
Die we moeten vullen met mooie gedachtes van haar
Ze zal voor eeuwig…
Dat dialogisch ogenblik
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
556 zag
dat je blijdschap
ontsprong in geluid
waarvan je mond
klanken moduleerde
van binnenuit
vloeiend leken
woorden te dansen
op eigen muziek
die in melodie
de lach overnam
met vrolijke refreinen
zag je ogen
dirigeren uit
een stralende ik
voelde hoe jij
mij charmeerde in
dat dialogisch ogenblik
mijn applaus
was met eeuwige…
virus
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
523 dan te sluipen in het heden
van 't eeuwig geestelijk fnuiken…
Een andere partituur
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
486 ik zag
geel dansen
uit de rode vlam
die van de zon af kwam
voelde warmte
in koesterend pulseren
van onzichtbare wolken
die huid masseerden
wist de stijgende
hype van een worden
met de eeuwige bron
ons leven en de zon
heb alles losgelaten
ben gegaan maar pas
in volledige overgave
besefte ik wie dit had gedaan
in alles wat…
Weergaloos
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
737 het begin van eeuwige
camaraderie…
Het hoogtepunt van Steenbergen: DE GUMMARUSKERK
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 Nu maken we ons samen sterk,
met heel Steenbergen op één lijn,
want een kerk die geen dienst meer doet als kerk,
dat zou toch eeuwig zonde zijn.
Zijn voortbestaan wordt toegejuicht.
Daar ben ik heilig van overtuigd!…
Oogsttijd
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
462 Van harte welkom favoriet seizoen
Bereid ben ik om bladeren te drogen
Je wind maakt me geestdriftig en bevlogen
Ik zou je eeuwig over willen doen
Je vliegenzwam, je web en je pompoen
De dood van groen met opstanding voor ogen
Je spreeuwen naar elkander toegezogen
Je winterslaap, je bosdier op rantsoen
Alleen voor jou zou ik reïncarneren…
Wereld Lichtjesdag en Kerstnacht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
555 kaarsjes aangestoken
het overleden kind herdacht: de
sneeuw valt in de kerstnacht
rondom een warme stal
een kribbetje in 't hooi met
't kindje ons geboren
rondom de engelen koren
Jezus Christus onze Here
de troost voor wie gelooft
de vreugde
van 't beleven reeds in dit leven
en meer nog
dat wij na de dood
voor eeuwig…
Niemands bezit
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 Hun ontwaakte kinderen dragen ze,
door tijd en eeuwigheid.…
Ontbrekend doel?
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
462 Verworpen in eeuwige strijd
van zelfbeschikking
geen enkel doel dat heiligt,
ook heb ikzelf mijzelf gestenigd,
oneindig lang de tijd gepijnigd
rollen vuurstenen aan om in
het mooiste uur tegen elkaar
te slaan, vonken bloed gaan
een relatie aan, maar zwijgen
in de loop van een fossiele natuur
herschikt het DNA zich labyrint…
mannetje Ties
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
364 mama’s
tedere bedroefde
handen voelde op
op het zachtste
plekje op je hoofd
toen die
overweldigende
liefde resoneerde
in je fragiele
gave baby-lijf
toen wist je dat
het goed was
een leven lang en
daar ver voorbij zullen
ze van mij houden
dag mannetje dag
mannetje Ties
ga nu maar je
ouders houden je
tot in eeuwigheid…
Nieuwe stenen
netgedicht
4.6 met 100 stemmen
402 langzaam
vervaagde de hand
die mij eens
gekoesterd had
verliezen herinneringen
de indrukken van
het bijzondere
contact dat de
aanrakingen mijn
jeugd geschonken had
waar wij in samen
de onuitwisbare
close harmony
vergaarden die
niet alleen op
genen stoelden maar
ook de zielsverbanden
van de eeuwigheid
bedoelden in de
oneindig…
Paasperspectief
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
557 Span u nú in voor eeuwige waarden...…
Heimwee (ik mis je)
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
521 Je mond, je lieve lach,
groene ogen waar ik de eeuwigheid in zag.
Zijn teruggekeerd tot sterrenstof,
nedergedaald in dat plekje waar je me ooit als een bliksem trof.…
Door je hart...
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
602 Je hoort soms woorden over eeuwigheid…
Ze klinken als een zekerheid.
Ze geven hoop en troost.
Vervullen je hart met nieuwe vrolijkheid.…
Kleur bekennend
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
406 lukraak
want ook de
wind had smaak
pushte de
zachte velletjes
die veel intiemer
met elkaar
omgingen dan de
snelle stuiters
die opvallend hard
hun laatste adem
kleur bekennend
uit bliezen
onder struiken
in de meest
luwe hoekjes
vonden anderen
langzaam hun
gerimpelde rust
stil verkleurend
waren zij milieu
bewust voor
eeuwig…
Oorlogsgeweld
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
438 mijn gedachte
is jij
zult ze
allen zien
na de
dood
niet bij
Jezus maar
vanuit duivels
schoot
nu eeuwig
stralend gelijk
het zonlicht
hemels prachtige
ogen op
jou gericht
dan ga
jij beseffen
wat je
op aarde
hebt aangericht
jouw zogenaamd
trouwe soldaten
helpen je
niet meer
daar zorgen
de engelen
voor in
opdracht…
Hun sprookjes
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
468 de aarde
eerdere contacten
bleven steken op
de arrogantie
van de mens en
eindigden in totale
bestaansontkenning
de mens heeft van
het paradijs een
onleefbare hel gemaakt
onbekende leef genoten
meegesleept in totale
chaos en entropie
naar de ondergang
maar ook zij hebben
nu geen oplossingen
alleen hun sprookjes
zullen voor eeuwig…
Het ree
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
537 Het leek een korte eeuwigheid
te duren. Totdat een tak brak
of een blad viel.
En even plots was het verdwenen –
op vlugge, tere benen.
Alsof je uit een droom ontwaakt.
We fietsten zwijgend verder,
als door een wonder aangeraakt.…
de overkant gevierd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
490 aan de overkant van tijdelijkheid
in een warme schoot verborgen
huist ons verleden in de verhalen
van hen aan wiens stam wij wortelen
een tijdloze schatkist zonder bodem
vol van de herinneringen en sporen
die hen in onze geschiedenis bewaart
aan de eeuwige overkant van het nu
dierbaar verscholen in hoofd en hart
leven de mensen en momenten…
Het diepste zuiden
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
499 straalde
al van verre
jouw warmte
in je ogen
sprankelden
ondeugende
beloftes om
ooit in dat
geluk te mogen
spiegelen want
uit het diepste
zuiden komen altijd
de mooiste bruiden
we leven in
seizoenen
vol records de
een nog mooier
dan de ander
alleen liefde heeft
zich omgord met
spanning en intensiteit
van jaren die bijna
eeuwigheid…
onnavolgbaar
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
529 terwijl goden over graslanden
achter demonen raasden
de mens op eeuwigheid jaagde
plukte iemand de laatste
zomerroos in het zonnerood
plantte iemand een amandelboom
terwijl een vlinder bezweek toen
de lucht haar vleugelslag licht beroerde
drakenbloed zich kronkelend
in het duister verborg
verslond de nacht de stille
zwarte schepen…
Warme voeten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
408 Vrede, in een bed
in Amsterdam, geknield
of met gebalde vuisten
eeuwig verbeid, bewaard
in harten en gedachten
over mensen die zich anders
gedragen dan je wenst
mensen die moeten zorgen
voor hun welzijn en hun vergezichten
alleen maar kunnen dromen
deze zelfs met vereende krachten
niet kunnen realiseren; daar
is de wereld te groot voor…
geen titel
gedicht
3.0 met 6 stemmen
1.380 Wie heeft er altijd alle tijd,
wie blijft er eeuwig op ons wachten,
wie vangt de wind met zijn gedachten
en zingt ons ruisend nieuw en wijd?
----------------------------------------------
Uit: 'O, die wijze koeien'
Chris de Valk
Uitgeverij Abraxas/Zuider-Amstel…
Warme voeten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
173 Vrede, in een bed
in Amsterdam, geknield
of met gebalde vuisten
eeuwig verbeid, bewaard
in harten en gedachten
over mensen die zich anders
gedragen dan je wenst
mensen die moeten zorgen
voor hun welzijn en hun vergezichten
alleen maar kunnen dromen
deze zelfs met vereende krachten
niet kunnen realiseren; daar
is de wereld te groot voor…
Getijdig Neemt de Zee
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
408 aarzelt, proeft en strandt
dan zwelt ze aan
en laat haar golven gaan
Ze vult, omhelst en dekt
tot alles is verwekt
gelouterd en bevrijd
van schroeiende gelatenheid
Soms mint het water als een beest
is het liefdesspel te ruw geweest
gehavend, murw gekust
het land ligt uitgeblust
Getijdig neemt de zee het land
het passiespel houdt eeuwig…
de drijfveer blijft
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
380 ons gedeelde vergezicht
waar bergen wolken kammen
schampen zij bijna ook de regen
maar onze zon houdt het droog
door vertrouwen in haar warmte
breidt de atmosfeer zich gestaag uit
zonder enige verschenen sterren
die uit konden blinken in licht
door donkerverdichte nachten
door laten schemeren en stralen
als verhaallijnen der eeuwigheid…
Kwijnpijn
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
483 Jazeker, zij kan
nog vele malen erger,
vlekken vertonen
waar geen plekken zijn
noch door zullen dringen
maar voor het verstrijken
der tijdelijkheid in onze gemeenschappelijke
passantenstrijd
alhier en aldaar
waar zij tegen de muur
van het huis met het dak
van de wereld
ten eeuwige dage kwijnt
tot zij in pulversneeuw
door…
Etsen of krassen?
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
237 Is een herinnering
als eenmalig uniek
onherhaalbaar moment
in de eeuwigheid
verdwenen zodra die
de schatbewaarder
van neuronale
memorabele etsen
eraan herinnert
dat hij nog staat
als wachter aan poorten
van weliswaar
fictief-spatiële
doch onder normale
omstandigheden
voor hem niettemin
onuitwisbare sporen
op een rots?…