3346 resultaten.
Rouw is als de wind
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
824 Een zacht briesje veegt
langs je wangen en streelt je
een glimlach verschijnt.
Met daadkracht en hoop
ga je de wind tegemoet
een zalig moment.
Zeer onverwachts komt
de intens duistere tijd
donkere wolken.
Een stevige storm
starend vanuit je glazen huis
naar onstuimig weer.…
Zwaar weer op komst
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
668 Ik zag een man dobbelend voor z'n geluk
en ik zag dat hij verloor
ik zag een duivel met een valse glimlach
van oor tot oor
ik zag de onthoofding
van drie onschuldige mannen
ik zag een leger kindsoldaten
met huilende handen.
Wat heb je gezien mijn lieve vriendin?…
Sub Rosa
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
601 Zonderling gedraagt zij zich, Corona
Incognito als ongetemde roos
Mysterieus en zonder blik of bloos
In wilde drang haar weg gaande sub rosa
Als schicht boort zich haar blik in mijne ziel
Haar zoete glimlach en haar gouden lok
Lang is de mijne, doch háár korte rok
Is niet waarvoor de satan in mij viel
Het zijn haar buitensporig grote…
Ergernissen
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
518 onderaan
KLM vliegt er met de hoofdprijs vandoor
Gevolgd door een zingend kerkkoor
De kleine dingen die het doen,
krijgen nu een goed gemikte klap
In plaats van een goed bedoelde zoen
Wie durft op straat nog op een mondkapjesloze schoonheid af te stappen
Een nummer te vragen met goed bedoelde gebaren
Wat als je mondkapje een schitterende glimlach…
Emblemata Amatoria 2.0
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
546 Zo heeft de natuur haar liefste kind
geschapen als levend sieraad,
dat teder vele harten wint
met glimlach, woord en daad.
En als ik als mens mag hopen
op de liefde van deze godin,
dan moet het wel heel gek lopen
als ik ooit nog een ander bemin.…
yo bro! – van harte
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
612 : puber zijn kan soms pittig wezen
de wereld en gevoelens kunnen vaag zijn
maar met je humor en kracht ben jij uniek
een gast met een gouden hart, die alles verzacht
dus blijf wie je bent, vertrouw op jouw flow
met rugby, je dromen, en een team dat jou eert
opa en oma zien je met trots en plezier komen
een jongen uit duizenden die ons glimlachen…
de Voorjaarsfarce
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
485 jeugdzorg extra gelden krijgt
wordt het onderwijs opnieuw gekort
menig paard zo, stelt dit kabinet
niet voor, maar achter de wagen
de Kamerleden, strijdvaardig in debat
vinden de nota een ongemakkelijke waarheid
“Een klap in het gezicht,” riep de vakbond luid
terwijl onbeschaamd de ondernemers juichen
Schoof, de premier, sust met zure glimlach…
De humorist
poëzie
3.6 met 16 stemmen
2.793 Al uw zeemlen, al uw zuchten,
Al uw doen is laria,
Ieder zuchtje is een Judas,
Ieder glimlach is een list...
O mijn help! ik merk het nu pas,
Ach, de vent werd humorist!
1850…
Herinneringen aan jou
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.318 kijk naar je, hier naast me liggend
Herinnering aan onze eerste ontmoeting
Herinnering aan onze eerste kus
Herinnering aan ons eerste weekend samen
Als een jonge bloem in de ochtenddauw
Ontluikt onze liefde
Onze ontmoetingen zijn heftig
Sommige ochtenden eindeloos
De uren samen veel te kort voorbij
Herinnerend onze eerste nacht
Een glimlach…
Gedachtes...
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
1.133 Een glimlach speelt over mijn gezicht, wetend dat ik het donker van de stad achterlaat, inruil voor het licht.
Hier ben ik in mijn eigen wereldje.
Hier ben ik bijzonder, speciaal, opmerkelijk.
Niet meer een gewoon meisje in een saaie, grijze wereld.…
Zomeravond
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.107 Het moment van jouw glimlach die door het zonlicht van de late avond iets magisch kreeg en de dag kreeg een weelderig en warm accent.
Jouw onbevangenheid houdt mij gevangen in dromen van weldaad.
Zomeravond (Alleen)
De avond is zwoel en de lucht voelt zwaar en klam.
De avond nadert zijn einde en de kleuren van de lucht reizen mee.…
APOCALYPSE REVISITED
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
499 Een glimlach zweemt
rond de hoeken van je mond.
Een hunkergolf welt in me op,
ik wentel naar je toe,
en vouw mijn arm innig om je heen,
wil zekerheid van toekomst met je delen.
In de schelp van je oor
fluister ik het oude sprookje,
je schoot
voelt warm in de holte van mijn hand.
Je glimlacht.…
Dichotomie
gedicht
3.0 met 2 stemmen
3.815 Zij worden niet wakker,
een glimlach en ik spat als een razende uiteen.
Hagedissen van kilometers van vuur,
universa van geluid en niets dan grote honger.
Die nachtbleke, verraderlijke stemmen, kakelend flagellant
in de regen, of hakken, beheersen de lijnen van
ons verbazend organisme tot in de puntjes.…
in de ochtend zon
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
255 De wereld danst op jouw ritme mee,
met een glimlach die schittert als de zee.
Brug
Jij bent de vonk die ons inspireert,
een vuur dat brandt en nooit verteert.
Met elke toon en elk geluid,
breng je vreugde en blijdschap, zonder twijfel of berouw.
Refrein
Oh jouw stem is een melodie,
brengt vreugde en harmonie aan iedereen.…
WANNEER DE KINDREN GROOT ZIJN (1858)
poëzie
3.4 met 33 stemmen
10.197 Begin met deze glimlach niet, hij eindigt in een traan —
Wanneer de kindren groot zijn, en dat gaat immers gauw?
Dan komt er weer een gulden tijd, mijn allerliefste vrouw! —
De kindren werden groter en groter, naar de rij.
Maar eer er een volwassen was, kwam daar al weer een bij.
,,Wees welkom, vierde zoontje!…
Surplus
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
390 Je baton is nauwelijks zichtbaar,
het zijn je ogen die tellen,
een wenkbrauw die een maat verscherpt,
een glimlach die de inzet zachter maakt.
Hier wordt geen leeftijd afgemeten
in decennia, maar in crescendo’s,
in hoe een stem na vijftig plus
pas echt zijn diepte durft te tonen.…
De kunst van het rijpen - van harte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
146 En als iemand vraagt hoe oud je bent,
zeg dan met een glimlach in je leven:
“Oud genoeg om smaak te hebben,
jong genoeg om verder te rijpen.
En rijk genoeg om te weten:
het mooiste zal altijd blijven.”
Gefeliciteerd met jouw nieuwe jaar -
met alles wat was en wat nog komt.…
ik slenter, dus ik ben
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.281 verdwijnt
na een lange pose
achter de toppen van
de lindebomen
en de stilte zo verschijnt
rust mijn oog op een
laatste zichtbare vogel
als hij nader wil komen
twee vreemden bij elkaar
maar stil verbonden
bij het verscheiden van de dag
raakt hij een wezenlijke snaar:
het verstaan zonder monden
dat kende ik al
vertelde een tedere glimlach…
Het lied van de wijn
poëzie
4.5 met 4 stemmen
2.506 De wind vlaagt over mijn gelaat
en koud en later wordt het uur,
ik treed weer binnen het vertrek
en zet mij eenzaam naast het vuur
en denk aan het voorbije feest
van vriendschap en van overvloed
- ik glimlach om de volle vreugd'
van 't jong en krachtig bloed.…
NAAR HET WIER VAN BOSPHORUS RUIKT MIJN PEN
netgedicht
4.4 met 42 stemmen
1.460 Glimlachen
Jouw kinderen,
Die jij steeds weer liet opgroeien
Temidden van het vuil even achter het Hilton?
Zoek jij net als ik de lokken
Die je kilometersver van het papier verloren hebt
Zijn de brieven die jij gestuurd hebt
Lang genoeg voor je verontschuldigingen?…
Aan Oscar Wilde
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.761 Honger en dorst, altijd de strenge cel
Enge beklemming om uw hijgen heen,
Muur noch deur wijkt voor uw gesmoord geween
En waanzin wenkt naar zijn glimlachend spel.
Wat is hier hemel? Achter 't matte raam
Een grauwe plek, eender of de zon straalt
In lente, in zomer, één of 't najaar vaalt.
Wat is hier dag? Verneedring zonder naam.…
Paar punten waar je aan moet denken
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.392 De woorden die we gebruiken kunnen een mens maken en breken, met onze woorden kunnen we iemand hoop geven maar we kunnen ook de hoop wegnemen, met onze woorden kunnen we iemand een glimlach geven en weer andere woorden brengen tranen tot leven.
We moeten beseffen dat onze woorden gevolgen hebben.…
Logeerkamer van de dood
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
682 Hoe je enkele uren later
in deftig pak
in de hitte
lag te glimlachen achter glas.
En dat ik ’s nachts, bij een losbrekend onweer,
luisterde naar Pink Floyd
en me voorstelde hoe je verschijning
zou oplichten
in de logeerkamer
waar ik het zo vaak nacht had zien worden.…
Memoires 1 tot en met 10
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
663 school
voelde de meester aan
hoe ik kennelijk was
op een dag, zomaar
in het lopend jaar
schonk hij mij een hondje
Pascha was zijn naam
het huiselijk gezag stond daar
slechts tijdelijk voor klaar
niet uit onwil of iets dergelijks
hij was het zevende kind
en werd door mij enkel bemind
9)
wat ik nimmer vergeet
maar nu met een glimlach…
de muisjes
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
662 in zin had
keek ze nog even om
waardoor ik haar goed bekijken kon
van heel dichtbij
twee zwarte intelligente oogjes keken mij aan
haar zilvergrijze vacht glansde
als van een klein muizenprinsesje
ze had de trotse en ijdele uitstraling
van een muisje van hoge komaf
"jij bent een mooi muisje"
zei ik met een zachte glimlach…
Het Collectaneum van een Mens --Deel 2: Interbellum -- paragraaf 2
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
774 verdwijnt
na een lange pose
achter de toppen van
de lindebomen
en de stilte zo verschijnt
rust mijn oog op een
laatste zichtbare vogel
als hij nader wil komen
twee vreemden bij elkaar
maar stil verbonden
bij het verscheiden van de dag
raakt hij een wezenlijke snaar:
het verstaan zonder monden
dat kende ik al
vertelde een tedere glimlach…
De traan
poëzie
3.8 met 13 stemmen
3.536 Wie door een mond ooit werd bedrogen,
Die een geveinsde glimlach plooit,
Een traan!..... een traan misleidde nooit!
De traan, naar boven opgedreven
Bij 't heimlijk slaken van een zucht,
Geeft de geperste boezem lucht!
Men ziet hem als een nevel zweven:
Maar door die nevel speelt de gloed
Van 't weder ademend gemoed!…
Ik wil de bloembolletjes voelen.
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
796 En iets als een glimlach naar mij.
Ze daalde neer in de put als een engel.
In haar rechterhand droeg ze ketenen van lood en daaraan zware gewichten.
Je doodsuur is nu gekomen zei ze tegen mij.
Ze bleef er heel rustig onder.
In haar linkerhand droeg ze spijkers en een plaat met mijn naam erop.
En het uur van mijn dood.…
De vagebond
poëzie
4.0 met 3 stemmen
985 Doch weegt het leed tè zwaar, dan glimlach ik maar even,
En hun nieuwsgierigheid is weer in slaap gesust.
Dan klim ik, als een prins, ten geurige alkove
Van hooi een paardendek als zachte peluw mee.
En als 'k mijn kleumse leên tot milde warmte stove,
Schikt aan mijn voeten zich de goede hond gedwee.
Zo sluimer ik een wijl.…
hoe zij.......
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
839 geurt naar honing
de swingende graaf is vannacht mijn koning
hoe zij in een spiegel loert
naar haar evenbeeld dat zij aanbeveelt
haar rokken tilt, geen tijd verpilt
zij die ooit werd mijn cultusbeeld
hoe alles zichtbaar aan haar werd
gonzende longen, haastige hart,
gedachtensprongen, toen ik promoveerde
tot ballenjongen
hoe zij glimlachend…