Alle inzendingen over glimlach

3346 resultaten.

Sorteren op:

Rouw is als de wind

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 824
Een zacht briesje veegt langs je wangen en streelt je een glimlach verschijnt. Met daadkracht en hoop ga je de wind tegemoet een zalig moment. Zeer onverwachts komt de intens duistere tijd donkere wolken. Een stevige storm starend vanuit je glazen huis naar onstuimig weer.…

Zwaar weer op komst

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 668
Ik zag een man dobbelend voor z'n geluk en ik zag dat hij verloor ik zag een duivel met een valse glimlach van oor tot oor ik zag de onthoofding van drie onschuldige mannen ik zag een leger kindsoldaten met huilende handen. Wat heb je gezien mijn lieve vriendin?…

Sub Rosa

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 601
Zonderling gedraagt zij zich, Corona Incognito als ongetemde roos Mysterieus en zonder blik of bloos In wilde drang haar weg gaande sub rosa Als schicht boort zich haar blik in mijne ziel Haar zoete glimlach en haar gouden lok Lang is de mijne, doch háár korte rok Is niet waarvoor de satan in mij viel Het zijn haar buitensporig grote…

Ergernissen

hartenkreet
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 518
onderaan KLM vliegt er met de hoofdprijs vandoor Gevolgd door een zingend kerkkoor De kleine dingen die het doen, krijgen nu een goed gemikte klap In plaats van een goed bedoelde zoen Wie durft op straat nog op een mondkapjesloze schoonheid af te stappen Een nummer te vragen met goed bedoelde gebaren Wat als je mondkapje een schitterende glimlach…

Emblemata Amatoria 2.0

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 546
Zo heeft de natuur haar liefste kind geschapen als levend sieraad, dat teder vele harten wint met glimlach, woord en daad. En als ik als mens mag hopen op de liefde van deze godin, dan moet het wel heel gek lopen als ik ooit nog een ander bemin.…

yo bro! – van harte

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 612
: puber zijn kan soms pittig wezen de wereld en gevoelens kunnen vaag zijn maar met je humor en kracht ben jij uniek een gast met een gouden hart, die alles verzacht dus blijf wie je bent, vertrouw op jouw flow met rugby, je dromen, en een team dat jou eert opa en oma zien je met trots en plezier komen een jongen uit duizenden die ons glimlachen…

de Voorjaarsfarce

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 485
jeugdzorg extra gelden krijgt wordt het onderwijs opnieuw gekort menig paard zo, stelt dit kabinet niet voor, maar achter de wagen de Kamerleden, strijdvaardig in debat vinden de nota een ongemakkelijke waarheid “Een klap in het gezicht,” riep de vakbond luid terwijl onbeschaamd de ondernemers juichen Schoof, de premier, sust met zure glimlach…

De humorist

poëzie
3.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.793
Al uw zeemlen, al uw zuchten, Al uw doen is laria, Ieder zuchtje is een Judas, Ieder glimlach is een list... O mijn help! ik merk het nu pas, Ach, de vent werd humorist! 1850…

Herinneringen aan jou

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.318
kijk naar je, hier naast me liggend Herinnering aan onze eerste ontmoeting Herinnering aan onze eerste kus Herinnering aan ons eerste weekend samen Als een jonge bloem in de ochtenddauw Ontluikt onze liefde Onze ontmoetingen zijn heftig Sommige ochtenden eindeloos De uren samen veel te kort voorbij Herinnerend onze eerste nacht Een glimlach…
JRH15 april 2008Lees meer >

Gedachtes...

hartenkreet
4.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.133
Een glimlach speelt over mijn gezicht, wetend dat ik het donker van de stad achterlaat, inruil voor het licht. Hier ben ik in mijn eigen wereldje. Hier ben ik bijzonder, speciaal, opmerkelijk. Niet meer een gewoon meisje in een saaie, grijze wereld.…
Nikki20 augustus 2008Lees meer >

Zomeravond

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.107
Het moment van jouw glimlach die door het zonlicht van de late avond iets magisch kreeg en de dag kreeg een weelderig en warm accent. Jouw onbevangenheid houdt mij gevangen in dromen van weldaad. Zomeravond (Alleen) De avond is zwoel en de lucht voelt zwaar en klam. De avond nadert zijn einde en de kleuren van de lucht reizen mee.…
Sjef14 oktober 2009Lees meer >

APOCALYPSE REVISITED

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 499
Een glimlach zweemt rond de hoeken van je mond. Een hunkergolf welt in me op, ik wentel naar je toe, en vouw mijn arm innig om je heen, wil zekerheid van toekomst met je delen. In de schelp van je oor fluister ik het oude sprookje, je schoot voelt warm in de holte van mijn hand. Je glimlacht.…

Dichotomie

gedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.815
Zij worden niet wakker, een glimlach en ik spat als een razende uiteen. Hagedissen van kilometers van vuur, universa van geluid en niets dan grote honger. Die nachtbleke, verraderlijke stemmen, kakelend flagellant in de regen, of hakken, beheersen de lijnen van ons verbazend organisme tot in de puntjes.…

in de ochtend zon

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 255
De wereld danst op jouw ritme mee, met een glimlach die schittert als de zee. Brug Jij bent de vonk die ons inspireert, een vuur dat brandt en nooit verteert. Met elke toon en elk geluid, breng je vreugde en blijdschap, zonder twijfel of berouw. Refrein Oh jouw stem is een melodie, brengt vreugde en harmonie aan iedereen.…

WANNEER DE KINDREN GROOT ZIJN (1858)

poëzie
3.4 met 33 stemmen aantal keer bekeken 10.197
Begin met deze glimlach niet, hij eindigt in een traan — Wanneer de kindren groot zijn, en dat gaat immers gauw? Dan komt er weer een gulden tijd, mijn allerliefste vrouw! — De kindren werden groter en groter, naar de rij. Maar eer er een volwassen was, kwam daar al weer een bij. ,,Wees welkom, vierde zoontje!…

Surplus

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 390
Je baton is nauwelijks zichtbaar, het zijn je ogen die tellen, een wenkbrauw die een maat verscherpt, een glimlach die de inzet zachter maakt. Hier wordt geen leeftijd afgemeten in decennia, maar in crescendo’s, in hoe een stem na vijftig plus pas echt zijn diepte durft te tonen.…

De kunst van het rijpen - van harte

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 146
En als iemand vraagt hoe oud je bent, zeg dan met een glimlach in je leven: “Oud genoeg om smaak te hebben, jong genoeg om verder te rijpen. En rijk genoeg om te weten: het mooiste zal altijd blijven.” Gefeliciteerd met jouw nieuwe jaar - met alles wat was en wat nog komt.…

ik slenter, dus ik ben

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.281
verdwijnt na een lange pose achter de toppen van de lindebomen en de stilte zo verschijnt rust mijn oog op een laatste zichtbare vogel als hij nader wil komen twee vreemden bij elkaar maar stil verbonden bij het verscheiden van de dag raakt hij een wezenlijke snaar: het verstaan zonder monden dat kende ik al vertelde een tedere glimlach…

Het lied van de wijn

poëzie
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.506
De wind vlaagt over mijn gelaat en koud en later wordt het uur, ik treed weer binnen het vertrek en zet mij eenzaam naast het vuur en denk aan het voorbije feest van vriendschap en van overvloed - ik glimlach om de volle vreugd' van 't jong en krachtig bloed.…

NAAR HET WIER VAN BOSPHORUS RUIKT MIJN PEN

netgedicht
4.4 met 42 stemmen aantal keer bekeken 1.460
Glimlachen Jouw kinderen, Die jij steeds weer liet opgroeien Temidden van het vuil even achter het Hilton? Zoek jij net als ik de lokken Die je kilometersver van het papier verloren hebt Zijn de brieven die jij gestuurd hebt Lang genoeg voor je verontschuldigingen?…

Aan Oscar Wilde

poëzie
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.761
Honger en dorst, altijd de strenge cel Enge beklemming om uw hijgen heen, Muur noch deur wijkt voor uw gesmoord geween En waanzin wenkt naar zijn glimlachend spel. Wat is hier hemel? Achter 't matte raam Een grauwe plek, eender of de zon straalt In lente, in zomer, één of 't najaar vaalt. Wat is hier dag? Verneedring zonder naam.…

Paar punten waar je aan moet denken

hartenkreet
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.392
De woorden die we gebruiken kunnen een mens maken en breken, met onze woorden kunnen we iemand hoop geven maar we kunnen ook de hoop wegnemen, met onze woorden kunnen we iemand een glimlach geven en weer andere woorden brengen tranen tot leven. We moeten beseffen dat onze woorden gevolgen hebben.…

Logeerkamer van de dood

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 682
Hoe je enkele uren later in deftig pak in de hitte lag te glimlachen achter glas. En dat ik ’s nachts, bij een losbrekend onweer, luisterde naar Pink Floyd en me voorstelde hoe je verschijning zou oplichten in de logeerkamer waar ik het zo vaak nacht had zien worden.…

Memoires 1 tot en met 10

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 663
school voelde de meester aan hoe ik kennelijk was op een dag, zomaar in het lopend jaar schonk hij mij een hondje Pascha was zijn naam het huiselijk gezag stond daar slechts tijdelijk voor klaar niet uit onwil of iets dergelijks hij was het zevende kind en werd door mij enkel bemind 9) wat ik nimmer vergeet maar nu met een glimlach…

de muisjes

hartenkreet
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 662
in zin had keek ze nog even om waardoor ik haar goed bekijken kon van heel dichtbij twee zwarte intelligente oogjes keken mij aan haar zilvergrijze vacht glansde als van een klein muizenprinsesje ze had de trotse en ijdele uitstraling van een muisje van hoge komaf "jij bent een mooi muisje" zei ik met een zachte glimlach…

Het Collectaneum van een Mens --Deel 2: Interbellum -- paragraaf 2

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 774
verdwijnt na een lange pose achter de toppen van de lindebomen en de stilte zo verschijnt rust mijn oog op een laatste zichtbare vogel als hij nader wil komen twee vreemden bij elkaar maar stil verbonden bij het verscheiden van de dag raakt hij een wezenlijke snaar: het verstaan zonder monden dat kende ik al vertelde een tedere glimlach…

De traan

poëzie
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 3.536
Wie door een mond ooit werd bedrogen, Die een geveinsde glimlach plooit, Een traan!..... een traan misleidde nooit! De traan, naar boven opgedreven Bij 't heimlijk slaken van een zucht, Geeft de geperste boezem lucht! Men ziet hem als een nevel zweven: Maar door die nevel speelt de gloed Van 't weder ademend gemoed!…

Ik wil de bloembolletjes voelen.

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 796
En iets als een glimlach naar mij. Ze daalde neer in de put als een engel. In haar rechterhand droeg ze ketenen van lood en daaraan zware gewichten. Je doodsuur is nu gekomen zei ze tegen mij. Ze bleef er heel rustig onder. In haar linkerhand droeg ze spijkers en een plaat met mijn naam erop. En het uur van mijn dood.…
cornil2 april 2011Lees meer >

De vagebond

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 985
Doch weegt het leed tè zwaar, dan glimlach ik maar even, En hun nieuwsgierigheid is weer in slaap gesust. Dan klim ik, als een prins, ten geurige alkove Van hooi een paardendek als zachte peluw mee. En als 'k mijn kleumse leên tot milde warmte stove, Schikt aan mijn voeten zich de goede hond gedwee. Zo sluimer ik een wijl.…

hoe zij.......

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 839
geurt naar honing de swingende graaf is vannacht mijn koning hoe zij in een spiegel loert naar haar evenbeeld dat zij aanbeveelt haar rokken tilt, geen tijd verpilt zij die ooit werd mijn cultusbeeld hoe alles zichtbaar aan haar werd gonzende longen, haastige hart, gedachtensprongen, toen ik promoveerde tot ballenjongen hoe zij glimlachend…
Kees Visser20 december 2021Lees meer >