5005 resultaten.
De liefde slaapt in haar hart
poëzie
4.2 met 6 stemmen
5.469 "De liefde slaapt in haar hart
als de lente in de winterse grond
die in koude en duisternis wacht
als een vlinder in haar cocon.
in het dorp waar ik nu overnacht
schijnt morgen een schuimende zon
in een hemel met palmen bevlagd!…
Als alle deuren dicht zijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
552 Je weet niet waar je heen moet gaan
En denkt dat niemand van je houdt
De wereld lijkt dan zo kil en zo koud
Je voelt je verschrikkelijk ontdaan.
Maar bij God staat de deur wijd open
Hij nodigt je uit om binnen te komen
En wil je met Zijn liefde doorstromen
Bij Hem kun je zo maar binnenlopen.…
In het voorjaar
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
772 andermaal vertel
met een zachte stem
wat je toe mag komen
neen, ik verdraai het daglicht niet
ben ook geen schaduw
die woont in de nacht,
voel maar de bries van tederheid
die de nieuwe aarde verzacht
ik ben het, de lente
die je naar binnen brengt
en ook naar buiten geleidt
diep in jou bevindt zich
ruimte met rust
vandaar uit wordt de koude…
Hoe zij gaat
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.136 Daarna eist leegte de ruimte op
in het hoofd, mijn moeders hand
rust nog warm in mijn koude hand.…
KOMST
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.063 "
klinkt in 't koude, feestrijke jaargetij:
dat aanbeden Kerstkindje juicht blij
bij 't helen van menselijk verlangen.
Mocht deze voorbode der Kerstzangen
echter krachtig, zonder bangmakerij,
het gevoel geven: de wereld gaat voorbij;
steeds leidt Jezus de grootste belangen.…
Ik zie de was in gedachten weer hangen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
606 Het geplas met water,
het wringen met een wringer,
gebruik van een centrifuge,
en spoelen met veel en koud water,
mijn handen deden het werk.
Maar als ik nu al die schepen zie varen
met de wapperende was aan de lijnen,
denk ik terug aan de was die hing, de mijne!…
Onze handen.
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.044 Want naakt, koud en alleen in deze eenzaamheid
is zelfs de roep van mijn stem gedoofd
en van haar kracht ontdaan...
Waren onze handen dan te klein, te nietig
om te ontvangen, te aanvaarden
of was het maar
een dood gewoon gebeuren
in een mensenverhaal !…
Wereldgebeuren
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
498 Dagelijks bereiken ons berichten
in een niet aflatende stroom van ellende
uit de poriën van de media
die als een koude douche
over ons heen wordt gestort
dan vragen we ons af
waar het in deze wereld toch aan schort
want graven we niet ons eigen graf?…
December vertraagt mijn gang bestemder
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
876 Het is koud in December.
Weer keert de winter en
vertraagt mijn gang
die toch bestemder om
de juiste beslissingen vraagt.
Mijn stemming is opgelaten,
want het dagelijkse leven
wordt bijgelicht door de
feestverlichting in de straten
die reeds op het kerstfeest
zijn gericht.
De maanden gingen zoals
ze gingen.…
Wat niet was
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
720 Als het leven mooi is
Waarom voelt het dan oud
En als de zon toch warm is
Hoe is de dag dan koud
Waarom toch die leegte
Die spijt
En het verdriet
Waarom dat verlangen
Naar wat ik achterliet
Pijnlijke herinnering
Aan wat had kunnen zijn
Hoe kan de toekomst zeer doen
Die niet en nooit geweest is
Een schimmig droombeeld slechts nog
Een…
Je stralende gezicht
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
547 er is geen balans op te maken
niets houdt elkaar in evenwicht
de enige activa die ik bezit
ben jij met je stralende gezicht
uit de prilheid van lente groende
jij zomer en bloeide beeldschoon
kleurrijk oogde herfst in rijpende oogst
voor koude dagen die om feesten vragen
ik heb ooit je hand gepakt
toen ik onomkeerbare liefde zag
het…
FEBRUARI-MORGEN IN 'T WOUD.
poëzie
3.0 met 2 stemmen
2.116 Of sliep hij toen ook op het barre zand
En in 't nat loof, door koude onaangerand
Of vocht, hij, die het alles kon verdragen:
De koele hoogt', de felle wanhoops-vlagen
Der Onbetembre, haar zo nauw verwant?…
Strandwandeling
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
572 We liepen en jij sprak mensen aan
iedereen reageerde als vriend
we lagen, ik ging de zee in,
koud vlijde ik me
tegen je warme lijf,
we aten en dronken en liepen weer
ik groette honden,
we praatten, vertelden wat we bedoelden
tot een duinpan, waar 't warm,
we spraken mensen aan
en we lagen en voelden
de zon en het zand, het helm en een veer…
In stroming
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
518 ik adem lucht
proef seizoenen
in warm en koud
de fascinatie van lente
het aromatische herfstgoud
ervaar hoe water
mij draagt als ik zwem
accepteert wie ik ben
mij meevoert in stroming
samenzijn als bekroning
aarde heeft mij verwacht
ben in welkom geboren
deelde zien in een lach
het met elkaar praten
kwam pas veel later
alles voelde…
Mijn kristal bol ?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
539 Koud en toch vruchtbaar
tussen beide polen wordt
mijn glazen bol gevuld met
polarisatie door het noorderlicht,
kleuren van een werelds mozaïek
zonder kunstsneeuw van de retoriek .…
de "Groene"Vogel is Dood
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
522 Wij warmen ons met goene stroom
en laten jullie in de koude staan.
Straks rest ons slechts de koekoek
en ik bedoel dus die van hout,
die in een klokhuis aan de muur hangt
en ons de tijd toevertrouwd.…
Weerspiegeling van de nacht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
688 De ontnuchterende koude bries steekt als naalden op mijn huid.
Hiaten van de nacht verschijnen.
Plaatsvervangende schaamte weerkaatst in vreemde ogen van een bekend gelaat.
De fronzen van afgunst, trekken diepen groeven in mijn gezicht.
Het optekenen van nieuwe "slechte" herinneringen etsen rimpels in mijn huid.…
De geur van hel
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
499 ik zocht het donkere op
verbaasd over de vele
verschillen in flora en fauna
waande ik mij al gauw
in een totaal andere wereld
waar duister zonlicht
als standaard verving
met poelen in dodelijk zwart
waar de geur van hel nog hing
snel ben ik terug gegaan
naar het levende licht tot ik
weer schaduw zag en warmte
voelde op mijn koude…
Gave maantjes
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.021 een frêle bosnimf op ziekenhuiswit
haar handen roerloos in haar schoot
Het badwater wordt koud nu Billy loom
heupwiegend de kamer binnendanst...
Terwijl de halfontwasemde spiegel
mijn vroegoude kop onthullen zal
komt het krakende "Gloomy Sunday"
mij pontificaal verontrusten.…
Gewoon winter
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
614 De witte vlokken
fris
Als bolle veertjes
Dwarrelen ze naar beneden
De mensen lopen traag
Door de straten
Glimlachen naar elkaar
De winter is weder daar
Door koelte
Een rode blozende wang
Daar een sneeuwbal
Of je die effe opvangen kan
Kinderen
Die Spelen
In het zware weer
Met koude en warme handen
Mooie vergezichten in de weilanden…
dit alles
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
859 weerleg mijn droefheid niet
wanneer het winterlicht langs
koude daken druipt
naar een stil woord dat
langs het raam omhoog kruipt
in de lucht staart
alsof het de vlucht van wolken
wil volgen
om vervolgens in mijn oog te breken
door een ijzige korrel
door jou, door mij
onuitsprekelijk verzwegen
nu is het duidelijk
hoe de tijd aan…
het gerucht van de zucht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
495 ik dicht al lang niet meer
geen deuren
geen monden
ik heb oog voor kleuren
soms door het grijs heen
en beluister de klank van jou, de ander
is die nog immer zo koud als steen
of meer te zacht als een veer
neen, ik dicht niet, doch open
als jij mij laat ruiken
aan geuren van jouw ziel
en ontwaar dan soms het vocht,
keer op keer,
van het…
Onveranderlijk
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
594 de ontwakende zon
is er nog steeds
vonkt vurig in de lucht
ook het ritme van de vogels
bewoog met elkaar
vief als mijn diepe zucht
de haan kraait zijn kracht
kakelgeluiden van de hennen
steevast een morgenzandbad
warme regen druppelt
op mijn koude huid
en op het kinderkopjespad
lentebollen knikken
het lijkt alsof al die kleuren…
De Boot
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 de boot was lek en oud
het moest wel dat hij zonk
het water was erg koud
en gaf een diepe lonk
gelukkig vond ik een
stuk van de kajuit
een deur gemaakt van hout
zodoende hield ik het uit
ik zag ze om me heen verdrinken
en uiteindelijk langzaam
naar de diepte zinken
een moeder en haar kind
een beeld dat zich iedere
nacht weer aan me…
Koen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
473 Een ochtend onheilspellend stil
Eenzaam in mijn
bed verlaten
De angst verlammend, akelig kil
In stilte lig ik, snik ik, bid
De engelen
ongenadig
Leven en dood in hun bezit
Het bed voelt koud, mijn wereld klein
Roerloos verbijt
ik de krampen
Onheil spreekt in snijdende pijn
Dan breekt er iets binnen, subtiel
Warm vocht verdrijft…
Licht
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
484 Ook als de zon overdag volop schijnt
ben ik immer in een schaduw gehuld,
koud afwachtend tot èlk licht verdwijnt.
Dan zegt men "Ach, het zit in je hoofd,"
"gaat over, is een kwestie van geduld".
Zal mijn einde komen, G*d zij geloofd.…
pokerspel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
509 eerst nietsvermoedend nog
van het dodelijk verderf
dat magere hein strooide
hoopte ik wakker wordend
de nachtmerrie te verlaten
waarin als overrijp de appels
uit de boom van leven vielen
als een koude ochtenddouche
was ontnuchterend het nieuws
dat er geen ontsnappen was
aan de haard van het inferno
dat met afgrijselijke explosies
de…
de aarde onder je voeten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
561 voel waar je bent
in Westerwolde
je herkent
het zand dat kruipt
tussen je tenen
spat omhoog
tegen je benen
wat vuil gaf
maar opdroogt
valt stoffig af
het veen
altijd koud en nat
optrekkend vochtig
om je heen
zompig bruin wat
bij Dollardklei
weer anders is
niet te doen
die plakt met kilo's
aan je schoen
klonten blijven
aan je vingers…
Ellen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
699 Alleen maar denken hoe koud is het, o zo alleen.
Maar denk aan Ellen als vogels fluiten en de zon gaat schijnen
Want zoiets moois, lief en puur
Zal nooit meer uit ons verdwijnen.
We zullen je misssen…
Anders
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
644 Dus vandaag is alles anders…
Zelfs in de zon is het een beetje koud.…