6208 resultaten.
Vloeiend bloed
hartenkreet
3.0 met 10 stemmen
2.260 De pijn die stroomt door onze aderen
samen gesmolten met het bloed
Vloeit ons langzaam naar het einde
Stromend tot ons hart stop
Tikt het ons de dood in
Langzaam zonder ziel
Zullen wij tenonder gaan
Met het bloed dat niet meer naar ons hart stroomt
Ons hart
Versplinterd door pijn
Versteend door het zwarte bloed dat stroomde
en onze ogen…
herdenking
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.154 wappert vrolijke kleuren
ik heb een brok
in mijn keel
aan de herinnering
mijn vader
die alsnog aan de oorlog
ten onder ging
notities op gele kladbriefjes
met potlood
'we houden de moed er in'
velen gingen er dood
hij overleefde het kamp
daar was alles mee gezegd
in hem woedde het voort
werd de strijd niet geslecht
39 jaar na het einde…
Moeders lijstje
hartenkreet
2.7 met 21 stemmen
3.922 Moeders lijstje
heeft geen einde,
en mijn dankbaarheid
kent geen grenzen.…
De zee
hartenkreet
3.1 met 10 stemmen
1.257 Een deken waaraan geen einde lijkt te komen,
die verhult mijn zielenpijn.
En ik kijk vooruit
over mijn zoute deken, de zee
en als het koude water zich terug trekt
neemt het mijn zorgen mee.…
ongevraagd
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
594 herdacht
de droom verkracht
hier zijn geen wezens
slechts mensen met
zichzelf te koop
hier loop ik immers
met al mijn vragen
zonder antwoorden
of herinneringen aan
wat ik vermoed te weten
ik ben mens
meer weet ik niet
en minder al evenmin
dus blijf ik grijpen
in die grote grabbelton
onder het mom van
jij weet het ook nog niet
mijn einde…
vlindervrees
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
601 het antwoord zijn kruisen
met kogelgaten versierd
de mens is gebleven
als vriend of vijand
maar nooit te gast
een twee lonkt doch
nimmer zo grauw
als vandaag onvermoed
een zacht einde neemt
de wanhoop een loopje
met het ware vlinderhart
niet nu wordt geschiedenis geschreven
dat gebeurt altijd morgen
nu wordt ze slechts gemaakt
slecht…
Nieuwe morgen
netgedicht
4.1 met 34 stemmen
2.711 Zoals ooit gespitste oren
bij je kleine kinderbed
naar adem die nog net te horen was
of niet
zo is ook in deze lange nacht
het luisteren
naar wat men niet meer ziet
En dan
toch nog sneller dan je dacht
het einde van het lied dat leven heet
Hoe lang is deze gang - hoe breed?…
het sterven beminnen
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
868 als het jaar zijn einde nadert
verblijf ik wat dieper vanbinnen
de hemel duikt dan
ongevraagd in mijn ziel
alsof ik het sterven,
haast gedwongen
moet leren beminnen
het hangend grijs
dringt zich door mijn huid
om de maakbaarheid te vertragen
en de winterslaap te verkiezen
tot mijn allerlaatste bruid
als hoop verder reikt dan het…
Certaldo
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
804 ik denk alleen maar
aan de olijfboom terug
die ik gisteren zag staan
bij het station in Certaldo
dit gedicht komt niet af
en zal snel worden vergeten
onmacht maakt zich meester
van mijn denken en schrijven
het jaar is weer bloedig
ten einde, waar schuilen wij
om het moois rondom ons nog
even te aanschouwen
zoek naar vergezichten tussen…
Ode aan Chesil Beach
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
541 Nog net zie ik jou lopen
Verdwijnend aan de horizon
De wind trekt zachtjes aan je kleren
Lopend door de winterzon
Jouw dure schoenen
Stappen op de harde kiezels
Die kleine barstjes trekken in het soepele leer
Je attitude zo rebels
Eens begrepen we elkaar compleet
Deelden we onze dromen
Waren veilig bij elkaar
Niet verwachtend dat het einde…
licht in duisternis
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
924 je bent omsloten door duisternis
het voelt alsof er geen licht meer is
je verlangt naar betere tijden
het lijkt alsof je steeds moet lijden
je beseft dat dit niet waar kan zijn
dat er een einde komt aan die pijn
kom maar naar Mij, kom naar het Licht
laat Mij het zijn die je pad verlicht
laat Mijn hulp over je neerdalen
zodat Mijn Licht altijd…
Stuurloos
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.427 Mijn hand strekt zich in smeken uit
voor hij vertwijfeld naast me zinkt
mijn blik wordt troebel en verdrinkt
moedeloos als ik mijn ogen sluit
Het is te laat, je drijft de nevel in
nog eenmaal kijk je treurig om
woorden steken en ik staar stom
vanaf mijn einde naar jouw begin
dan slaat de duisternis me blind
en zoek ik spartelend…
Het flakkerende vonken-vuur
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.105 Bevrijd de blos welk zachtjes dwaalt
Pruttelt zon - in zee- nog even na
De halmen van het einde buigen
Maar zij in volheid, recht getogen
Een distel sneert zich in contour -
En het harmonisch liefdeslied dat zingt
Van binnen klinkt de zindering:
Het flakkerende vonken-vuur
Als de schaduw zich terloops ontdoet
Waar de mantel der…
Lege pen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.357 Haar lippen zwijgen letters
van nooit gesproken zinnen
fluisterend ademt zij namen
in de onbeschreven lucht
Haar pen, zo ongeduldig
schrijft het pad naar het einde
traag loopt de gitzwarte inkt
op haar allerlaatste benen
Het sierlijke handschrift verandert
heel langzaam in letters van druk
woorden van wanhoop en weemoed
vullen de laatste…
blauw bloed
netgedicht
2.2 met 11 stemmen
2.365 voor Marjolijn
bleek als een edelman
trek je door het landschap
zonder god of besturingssysteem
zonder licht op je fiets
maak je de reis naar
het einde van de nacht
je merkt niet hoe
de nieuwe morgen vrolijk is
geen aanstoot neemt
aan je wrange heimwee
naar het mysterie van de roes
de nevels van de zoete waanzucht
hoelang heb je…
AFSCHEID NEMEN...
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
3.348 Afscheid nemen van een jaar
dat op 't einde beroerd was
Afscheid nemen iedere keer
of wegwissen met boenwas
Maar het is niet uit te wissen
wat gebeurd is, is gebeurd
je kunt het niet veranderen
maar 't heeft dit jaartje wel besmeurd
Afscheid nemen van een jaar
met heel veel hindernissen
ziektes, doodgaan en zeker
zoveel ergernissen…
Voor Marco
netgedicht
2.8 met 13 stemmen
2.410 Maar de pijn in de afdaling naar
het einde heeft hem gestopt en laten liggen
in een tragedie
die begint met zijn lijkwade
waar we nu naar kijken en
weten dat hij niet meer kijkt
en opstaat
om weer te winnen wat op elke
berg al met zijn naam
geschreven staat.…
Voor Saori
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.116 Twee bewuste volle manen verder
het borrelt sporadisch
Het raakt me wanneer ik einden loop
mezelf herken in eenvoud of
rechtop lopen zo overdreven lijkt
en sfeeromschrijvingen vergetel
als donker in een nacht onmachtig
enkel een schampere toon teweegbrengen
Variaties op het thema blijven leegtes
barokke spinsels zonder eeuwigheidswaarde…
weg met de winter
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.362 Maak een eind aan het niezen,
geef de kou aan de Friezen
Maar laat het dooien in Drenthe
Weg met de winter,
Lang Leve de Lente!…
de waarheid
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
900 de waarheid, zult u vragen
dat is gemeen
u wilt zich beklagen
laten we wel wezen
heeft u het altijd
bij het rechte eind
dat moet ik vrezen
of is uw aard zeer verfijnd
ook al ga ik recht door zee
dan is nog niet gezegd
dat dit recht doet
aan mijn wel en wee
immers in de kennis
die ik openbaar
waarbij ik mijn uiterste best doe…
prelude
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
1.576 Avond
En eind april
Met de geur van viooltjes
En vroege seringen
En hoe jij kwam
Van ver en lang geleden
Nu zo dichtbij, zo dicht bij mij
Geef me de uren, geef me de avond
Geef me jouw verhaal
Voor het mijne
Onze lippen hebben al te lang gezwegen
Mijn grijze ogen
Ik heb ze nog helemaal
Als toen
Als in jouw herinnering
Zo zei je later…
toen ik zei, ik heb je lief
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
971 verder reikend
dan het hobbelige spoor
op mijn hand
ik bekleed
witte vlakken
met eindeloos geduld
terwijl het licht
de trouwe minnaar
in naamloze ogen vangt
mijn stem raakt de nacht
sneeuwt sterren uit hun lange baan
toch
laat ik hem vreemd
in mijn adem bewegen
en wanneer de lucht
donker vertrekt naar een gebed
zonder einde…
Het moeten gaan
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
1.632 de weemoed die de woorden wijdt
en sluiers legt over de dromen
omdat de tijd nog niet gekomen,
het afscheid niet genomen,
de leegte niet ten einde toe
doorvoeld is.
Het moeten gaan
en 't nog niet kunnen;
de warme kleuren nog te fel
de dagen vullen met hun gloed,
omdat het hout nog branden moet
en iedere adem leven doet.…
De zilvergrijze dood
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
619 witgestreepten in hun blauwe luchten
Schiphol deed geen reet
aan al die laatste zuchten toen
de Boeiing ze aan flarden sneed
ze wolkten dansend langs de hemel
vlaagden zwevend zwart in gras en kwetterden
steeds luider in het dimmen van het gas
hun vrienden stonden zachtjes brommend
de grote vleugels licht beijsd hun dood
te hijgen aan het einde…
in het wiegen van de dood
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
698 je schemerde verdriet
je smal figuur vaag zichtbaar
in het onderdrukte snikken
het stille hopen was er niet
doelloos pak je zachte handen
verdwaald zoek je naar troost
pijnen zijn geen schande
in het wiegen van de dood
die neemt beleefd het leven
overhaast het einde niet
zijn komst verkondigt overlijden
er is geen keuze want hij gebiedt…
Pril geluk
netgedicht
4.3 met 19 stemmen
3.308 totaal gefocust op elkaar
straalt het jonge paar in roze
is de bruid gehuld
en hij werkt al zijn dromen uit
ziet zelfs de kleinste wens vervuld
gedreven door beloften
glorend aan hun horizon
want sinds de band ontstond
breekt schaduw op in kleuren
kieren alle deuren naar een open eind
waar niets finaal
deze liefde kan verbeuren
zo…
Spiegel
hartenkreet
4.4 met 22 stemmen
2.876 drogen
Het verdriet dat niet weggaat
Geen arm die om hem heen slaat
Geen schouder om op uit te huilen
Zijn ziel zit vol schrammen en builen
Hij heeft niets meer om te winnen
Dat weet hij ook, diep van binnen
In gedachten loopt hij door donkere mijnen
Hij wil van de aardbodem verdwijnen
Niemand zal er iets om geven
Als hij een einde…
pluk de dag, a.u.b.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
522 de generatie van nu
is morgen hulpbehoevend,
degenerend een leven
naar de horizon
van een gewisse dood
iedereen weet dat
en gaat toch vol door,
een einde negerend
de mens accepteert doodgewoon
niet dat men gewoon dood gaat,
en derhalve geniet hij
niet genoeg van het leven
vandaag vroeg een klant mij
of ik nog naar een ander adres…
Harnas
hartenkreet
4.7 met 9 stemmen
1.537 me tart
Een liefdesbootje meert aan
in een moment van verlies
De wijsheid van levensvisie
een thuishaven die ik verkies
Meer dan ik ooit kan uitspreken
omhelst die glimlach het gemoed
Een zichtbare engel die ik erken
met zuivere stem als erfgoed
Spel der liefde eindeloos in tijd
blikt terug en kijkt vooruit
Een begin met onbekend einde…
De dag deelt prima open
hartenkreet
2.5 met 17 stemmen
1.984 wat jij van mij weg liet
in draaiende seizoenen
van het levenspad
dat verraste mij nog het meest
jij ging weg in stappen verder
voorbij muren/deuren
toch blijven er raakvlakken bestaan
tussen jou en mij
biedt deze ruimte duidelijkheid
is dit niet het einde
het pad loopt alsmaar verder
de dag deelt prima open
als je ‘s morgens wakker…